Παραφυάδες μετά την ανθοφορία

Η μέθοδος λοιπόν αυτή μας επιτρέπει να πάρουμε την κύρια σοδειά και ύστερα να κάνουμε μια αύξηση μέχρι 75%, ανανεώνοντας συγχρόνως και όλες τις βασίλισσες μας. Είναι πολύ απλή μέθοδος και κατάλληλη για τους πολυάσχολους μελισσοκόμους ή για αυτούς που έχουν περιφερειακά μελισσοκομεία, απομακρυσμένα  από την κατοικία τους.

Μια περίπου βδομάδα πριν την λήξη της μεγάλης ανθοφορίας προβαίνουμε στον τρύγο και απαλλάσσουμε τις κυψέλες από τα πατώματα. Αφήνουμε ορφανές τότε όλες τις κυψέλες για να δημιουργήσουν βασιλικά κελιά. Οι συνθήκες για τη βασιλοτροφία κατά την εποχή αυτή είναι ιδεώδεις γιατί υπάρχει άφθονος πληθυσμός, άφθονος γόνος, πολλές μέλισσες μικρής ηλικίας, μέλι και γύρη άφθονη, νέκταρ εξακολουθεί να έρχεται αρκετό από τους αγρούς, ενώ πολλοί και ζωηροί κηφήνες εξασφαλίζουν τη γρήγορη και καλή γονιμοποίηση των νέων βασιλισσών.

Δέκα μέρες μετά, τα βασιλικά κελιά είναι ώριμα και τότε χωρίζουμε όλες τις κυψέλες στα δύο, μεταφέροντας το μισό του γόνου και του πληθησμού σε νέα τοποθεσία, και φροντίζοντας να έχει το κάθε τμήμα ένα τουλάχιστον καλό βασιλικό κελί. Προτιμότερο να έχει δύο ή περισσότερα.

Θα πρέπει να λάβουμε υπ'οψιν  τα εξής:

1)Κατά την ημέρα του χωρισμού να γίνει προσεκτική διαλογή όλων των βασιλικών κελιών και να αφεθούν τα καλύτερα.

2)Εάν υπάρχουν κυψέλες με ανεπιθύμητες βασίλισσες, να μην χρησιμοποιηθύν τα δικά τους βασιλικά κελιά, αλλά να τα καταστρέψουμε και να δώσουμε σε αυτές κελιά από εκλεκτές βασίλισσες.

    3) Να τροφοδοτήσουμε τις κυψέλες μετά το χωρισμό ή να τις μεταφέρουμε  σε τοποθεσία που έχει καλή φθινοπωρινή ανθοφορία.

επικοινωνία periskepsis@gmail.com 

επισκεφθειτε την ομάδα μας στο facebook

Χειρισμοί που δεν πρέπει να κάνουμε το καλοκαίρι

 Αυτή τη περίοδο βλέπουμε ότι σε αρκετές περιοχές τα μελίσσια δεν δουλεύουν και ότι υπάρχει μεγάλη έλλειψη σε γύρη. Η ανάπτυξη των μελισσιών σταματάει και τα μελίσσια λόγω ζέστης αρχίζουν να έχουν δυσκολίες, όπως για παράδειγμα αυξημένη ανάγκη για νερό, πολλές μέλισσες που αερίζουν τη κυψέλη, και άλλα. Η τάση λεηλασίας αυξάνεται έντονα. Τα περισσότερα μελίσσια έχουν ήδη τρυγηθεί, και ο επόμενος απαραίτητος χειρισμός είναι να έχουν επάρκεια σε τροφή. Συνήθως βάζουμε ζυμαράκι όταν παίρνουμε όλο το μέλι, γιατί ακόμα και τώρα που ο γόνος είναι λιγοστός, υπάρχει ανάγκη για μέλι. Υπάρχουν όμως και μερικοί χειρισμοί που αν και φαίνονται πολύ λογικοί δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τους εφαρμόσουμε...

1ος Χειρισμός που δεν πρέπει να κάνουμε
Το καλοκαίρι δεν προσθέτουμε ποτέ πατώματα, σφήνες μέσα στον γόνο, και δεν τοποθετούμε πολλές άκτιστες κηρήθρες. Οι βασίλισσες μειώνουν την γέννα τους, άρα τέτοιοι χειρισμοί μόνο προβλήματα μπορούν να δημιουργήσουν το Καλοκαίρι. Επίσης προσπαθούμε να τρυγάμε έγκαιρα όλα τα πλαίσια που έχουν μέλι στους πάνω ορόφους, γιατί όσο περισσότερα τα αφήνουμε τόσο περισσότερος ο κίνδυνος. Πχ λεηλασία, σφήκες που μπαίνουν να πάρουν μέλι, ακόμη και λιώσιμο κεριών απο τον ήλιο. Υπάρχουν μεμονομένες περιπτώσεις όπου τα κεριά έλιωσαν και τα μέλια έπνιξαν τα μελίσσια. Τέτοια προβλήματα όμως βλέπουμε κυρίως σε μεταφορές με έντονη αύξηση της θερμοκρασίας.

2ος Χειρισμός που δεν πρέπει να κάνουμε
Εξασφαλίζουμε πηγή νερού για τα μελίσσια. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο μεγάλη διαφορά έχει τα μελίσσια να έχουν κοντά τους πηγή με νερό. Αν το μελισσοκομείο δεν έχει φυσική πηγή νερού στα 500 μέτρα τότε οι μέλισσες δυσκολεύονται να το κουβαλήσουν. Πάντα άλλωστε οι μέλισσες προτιμούν τις κοντινές πηγές νερού. Μια εναλλακτική λύση σε ξερικά τοπία είναι να βάλουμε δική μας ποτίστρα, αυτοσχέδια η αγοραστή. Σε καμία περίπτωση δεν βάζουμε το νερό στον τροφοδότη, η να το αφήσουμε μέσα στον ήλιο να βράζει. Οι μέλισσες προτιμάνε το δροσερό νερό, και μάλιστα επειδή καταλαβαίνουν και τη γεύση προτιμούν να έχει άλατα, να είναι δροσερό και στάσιμο!

3ος Χειρισμός που δεν πρέπει να κάνουμε
Δεν μεταφέρουμε ποτέ κυψέλες την Ημέρα! Ούτε καν το πρωί, γιατί με μια αναποδιά μπορεί να βγεί ο ήλιος και να σκάσουν τα μελίσσια. Η θερμοπληξία μπορεί να συμβεί μέσα σε λίγη ώρα. Οι μέλισσες αγχώνονται και καθώς προσπαθούν να ανοίξουν την πόρτα αυξάνουν τη θερμοκρασία. Στην συνέχεια αφού σφραγιστούν από χιλιάδες μέλισσες οι θύρες σε συνδυασμό με το άγχος τους σκάνε. Έχουν χαθεί πολλά μελίσσια έτσι. Οι μεταφορές πρέπει να γίνονται μετά το σούρουπο αφού μπούν όλες οι μέλισσες μέσα στη κυψέλη. Πολύ επικίνδυνες μεταφορές αυτή τη περίοδο γίνονται σε όσους πάνε στα πεύκα, Χαλκιδική, Θάσο, Εύβοια κλπ.. με μακρινές διαδρομές!

4ος Χειρισμός που δεν πρέπει να κάνουμε
Το Καλοκαίρι αποφεύγουμε τροφοδοσίες με σιρόπι! Είναι σαν να παίζουμε με τη φωτιά! Ιδιαίτερα οι νέοι μελισσοκόμοι δεν θα πρέπει να εφαρμόζουν τέτοιες επικίνδυνες τεχνικές. Επίσης κατά τον τρύγο δεν αφήνουμε σε καμία περίπτωση παρατημένα πλαίσια, ούτε καν να μας καθαρίσουν τα πλαίσια οι μέλισσες. Δεν θέλουμε να υπάρχει ίχνος από λεηλασία στο μελισσοκομείο μας. Αν αφήνουμε να γίνονται λεηλασίες ακόμα και για γλείψιμο των τρυγημένων πλαισίων, τότε τους ξυπνάμε ένα πολύ ισχυρό ένστικτο το οποίο αργότερα μπορεί να στραφεί και στα ίδια τα μελίσσια. Για αυτό ότι χειρισμούς κάνετε με πάρα πολύ προσοχή.

5ος Χειρισμός που δεν πρέπει να κάνουμε
Μελίσσια που έχουν παρουσιάσει ασθένεια στο παρελθόν δεν τα τρυγάμε, γιατί μπορεί με αυτό το τρόπο να μεταδώσουμε την ασθένεια σε άλλα μελίσσια. Πχ με την επιστροφή των πλαισίων αργότερα, τα άρρωστα πλαίσια να μπουν από τύχη σε άλλο καθαρό μελίσσι.

Αυτές ήταν οι συμβουλές και οι χειρισμοί που δεν πρέπει να κάνετε για αυτές τις ημέρες. Ελπίζω να τις ακολουθήσετε πιστά και να μην αντιμετωπίσετε κανένα πρόβλημα...

πηγή:kostv.gr

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

Διαφορά δυναμικότητας των μελισσιών

Μελίσσια με την ίδια δυναμικότητα που βρίσκονται στην ίδια περιοχή και εκμεταλλεύονται την ίδια νομή,  ασφαλώς και θα συλλέγουν περίπου παρόμοια ποσότητα νέκταρος. Η διαφοροποίηση από το ένα μελισσοκομείο στο άλλο πιθανό να οφείλεται στο διαθέσιμο χώρο που έχουν για την αποθήκευση των τροφών. 
Μελίσσια στα οποία υπάρχουν άδειες κηρήθρες για την συμπύκνωση του νέκταρος και την τοποθέτηση του μελιού,  συλλέγουν περισσότερο μέλι από άλλα μελίσσια όπου οι κηρήθρες έχουν ήδη σφραγιστεί και μπλοκαριστεί με μέλι. Στην περίπτωση αυτή θα δείτε την διαφορά εάν τρυγήσετε και τοποθετήσετε αμέσως τις τρυγημένες κηρήθρες στα μελίσσια.
Μια δεύτερη αιτία πιθανό να είναι η διαφορετική έκταση του γόνου στα μελίσσια των δύο μελισσοκομείων. Εάν τα δικά σας μελίσσια έχουν κατά πολύ μεγαλύτερη έκταση γόνου από τα γειτονικά γιατί είχατε καταφύγει σε κάποιους χειρισμούς διέγερσης εκτροφής γόνου, οι τροφές που συλλέγονται απ’ έξω  χρησιμοποιούνται για την εκτροφή του γόνου και δεν περισσεύουν για να αποθηκευθούν.
Η παρουσία άκτιστων  κηρηθρών, το γενετικό υλικό (λιγότερο  παραγωγικές βασίλισσες), οι συχνές επιθεωρήσεις, τα βασιλικά διαφράγματα χωρίς την δεύτερη είσοδο είναι επίσης αιτίες οι οποίες μειώνουν τις αποδόσεις και πιθανό να κάνουν τη διαφορά που είδατε.

επικοινωνία: periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Βασιλοτροφία για λίγες βασίλισσες

Σήμερα θα δούμε μια μέθοδο παραγωγής βασιλισσών σε μικρή κλίμακα που μας έρχεται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.Επέλεξα να την παρουσιάσω διότι η μελισσοκομία είναι οικουμενική και οι μέθοδοι που ακολουθούνται είναι σχεδόν ίδιες όπως θα διαπιστώσετε.Παρόμοιες μεθόδους έχουμε αναρτήσει και θα τις βρείτε κάτω από την κατηγορία βασιλοτροφία.Ακολουθεί η μέθοδος πιο κάτω.

Χρήση κυψέλης με βασίλισσα που δεν ετοιμάζεται να σμηνουργήσει

Η μέθοδος περιγράφεται στο βιβλίο με τίτλο “Breeding Better Bees”(Dews and Milner).Λειτουργεί κάτω από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

1. Ένα ορφανό μελίσσι θα αρχίσει να χτίζει τα βασιλικά κελιά.
2. Ένα μελίσσι με βασίλισσα θα συνεχίσει να περιποιείται τα αρχινισμένα κελιά εφόσον τα κρατήσουμε χωριστά από την βασίλισσα.
3. Το μελίσσι δεν πρέπει να κάνει προετοιμασίες να σμηνουργήσει.
4. Η Βασίλισσα μπορεί να αφαιρεθεί από την κυψέλη της και να επιστραφεί σε 24 ώρες χωρίς να την βλάψουν οι μέλισσες.

Ημέρα 1η)Το πλαίσιο επάνω στο οποίο ευρίσκεται η βασίλισσα μαζί με τις μέλισσες μεταφέρεται σε μικρή κυψέλη και τοποθετείται ανάμεσα από δύο άχτιστα πλαίσια.Μικραίνουμε την είσοδο για αποφυγή λεηλασίας.Στο κενό που δημιουργήθηκε στην κυψέλη που θα αρχίσει να χτίζει τα κελιά από την αφαίρεση του πλαισίου με την βασίλισσα, φροντίζουμε οι πλευρές του να αποτελούνται από πλαίσια με ανοικτό γόνο.Μια ώρα μετά το κενό θα κατακλυσθεί από παραμάνες την ίδια ώρα που θα εισάγουμε στο κενό το πλαίσιο με τα εμβολιασμένα κελιά.

Ημέρα 2η)Εαν χρησιμοποιούμε μόνο εμβρυοθάλαμο,εικοσι τέσσερεις ώρες μετά την μετακίνηση της βασίλισσας τοποθετούμε πλαισιοδιάφραγμα πάνω απο τα εμβολιασμένα και αρχινισμένα κελιά.Η βασίλισσα και το πλαίσιο με τις μέλισσες επιστρέφουν στο μελίσσι.Εναλλακτικά τα αρχινισμένα βασιλικά κελιά μπορούν να τοποθετηθούν πάνω απο βασιλικό διάφραγμα(όροφος)στο κέντρο της γονοφωλιάς ανάμεσα σε δύο πλαίσια ανοικτού γόνου και ενός πλαισίου με γύρη εξωτερικά των πλαισίων του γόνου.Ο υπόλοιπος χώρος συμπληρώνεται με χτισμένα πλαίσια.

Ημέρα 11η)Εισάγουμε σφραγισμένα βασιλικά κελιά σε παραφυάδες τριών πλαισίων τυλιγμένα σε αλουμινόχαρτο.

Σύμφωνα με το  ΑΠΘ στα μελίσσια που εισάγουμε εμβολιασμένα κελιά παρουσία της βασίλισσας την δέκατη ημέρα η βασίλισσα καταστρέφει όλα τα κελιά.Για τον λόγο αυτό εάν θέλουμε να βγάλουμε βασίλισσες πρέπει να περιορίσουμε την βασίλισσα.

επικοινωνία: periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Απομάκρυνση μελισσών απο μια πηγή νερού

  Εάν ο μελισσοκόμος δεν φροντίσει να παράσχει στα μελίσσια του

νερό, τότε οι μέλισσες θα αναγκαστούν να βρουν μόνες τους. Θα

προτιμήσουν σ’ αυτή την περίπτωση την πιο κοντινή πηγή νερού, έστω

εάν αυτή είναι η πισίνα κάποιου γειτονικού σπιτιού, ή η ποτίστρα του

παρακείμενου στάβλου.

Σ’ αυτή την περίπτωση θα πρέπει οι μέλισσες να

απομακρυνθούν από αυτή την πηγή νερού, που έχουν ωστόσο συνηθίσει.

Η μία λύση είναι να μεταφερθούν τα μελίσσια σε απόσταση τουλάχιστον

6 χιλιομ. Μακριά από την θέση του μελισσοκομείου, για 2 εβδομάδες,

έτσι ώστε να χάσουν την μνήμη τους.Αυτή ειναι μια δύσκολα εφαρμόσιμη λύση

Η δεύτερη λύση είναι, στη νέα θέση που θέλουμε να προσελκύσουμε

τις μέλισσες, να τοποθετήσουμε στην αρχή δισκάκι με σιρόπι, και όταν

συνηθίσουν οι μέλισσες να το επισκέπτονται, τότε να το

αντικαταστήσουμε με νερό.

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

Μελισσοκομικοί χειρισμοί του καλοκαιριού

    

Λέγοντας μελισσοκομικούς χειρισμούς το καλοκαίρι δεν εννοούμε μόνο τον τρύγο. Την εποχή αυτή τα μελίσσια καταπονούνται, αφού εκτός από την αφαίρεση μελιού, το μελίσσι έχει να αντιμετωπίσει και άλλες δύσκολες συνθήκες. Δείτε αναλυτικά πώς θα αντιμετωπίσετε τις αντιξοότητες.

Το καλοκαίρι ξεκινά μία δύσκολη περίοδος, με υψηλές θερμοκρασίες, ανομβρία, έλλειψη ανθοφοριών, και έντονης παρουσίας σφηκών, ενός από τους χειρότερους εχθρούς της μέλισσας. Οι απώλειες μελισσοσμηνών το καλοκαίρι είναι συνηθισμένες για τους μελισσοκόμους , και συχνά είναι πιο οδυνηρές από αυτές του χειμώνα. 

Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά τους  πιο απαραίτητους μελισσοκομικούς χειρισμούς κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού:

Τρύγος μελιού: Σίγουρα, η πιο ευχάριστη εργασία, όχι όμως τόσο ξεκούραστη όσο πολλοί νομίζουν. Η υψηλές θερμοκρασίες και τα πολλά κεντρίσματα των μελισσιών, που ξεσηκώνονται όταν τους παίρνουμε το μέλι που με τόσο κόπο συνέλλεξαν, κάνουν συχνά τον τρύγο ιδιαίτερα επίπονο. Για να μειώσουμε τα τσιμπήματα κατά τον τρύγο, και για να πάρουμε σωστό προϊόν, ας προσέχουμε τα παρακάτω.

• Ο τρύγος να γίνεται απογευματινές ώρες, ώστε να μην διεγείρονται πολύ οι λεηλάτριες μέλισσες.
• λεηλασία μελισσών: οι μέλισσες προσπαθούν να μπουν από κάθε άνοιγμα της κυψέλης
• Καπνίζουμε όσο το δυνατό λιγότερο, μιας και ο καπνός επηρεάζει την οσμή του μελιού τα πλαίσια που είναι τουλάχιστον κατά τα 2/3 σφραγισμένα με κερί.
• Τα τρυγημένα πλαίσια τα κλείνουμε γρήγορα στα πατώματα, τα οποία και σκεπάζουμε ώστε οι οσμή του μελιού να είναι όσο το δυνατόν ασθενέστερη και να μην διεγείρει τις λεηλάτριες μέλισσες. Ιδανικά, χρησιμοποιούμε και 2-3 καπάκια με ειδική βαλβίδα διαφυγής μελισσιών, ώστε να μην μεταφέρουμε μέλισσες στην αποθήκη μας.
• Μετά τον τρύγο, επιστρέφουμε πίσω τις κηρήθρες στα μελίσσια, για να τις ξαναφτιάξουν οι εργάτριες και να τις γεννήσει η βασίλισσα.

Αντιμετώπιση σφηκών. Από τα μέσα Ιουλίου και μετά, και μέχρι τα τέλη Οκτώβρη, εμφανίζεται ο αιώνιος εχθρός της μέλισσας, η σφήκα. Δύο είναι τα ήδη που προσβάλλουν τις κυψέλες: η κοινή σφήκα Vespa vulgaris και μεγάλη κόκκινη σφήκα, V.crabro, γνωστή και ως σκούργος ή σερσένι. Οι σφήκες προκαλούν πολλαπλές ζημιές στα μελίσσια, που ξεκινούν από απλή ενόχληση της εισόδου, αρπαγή εργατριών, είσοδο στην κυψέλη, και φτάνουν ακόμα και σε λεηλασία και πλήρη καταστροφή της κυψέλης, κυρίως σε αδύναμα μελίσσια. Ακόμα και η ενόχληση και αποτροπή της πτήσης των μελισσιών μπορεί να είναι καθοριστική το καλοκαίρι, όταν οι μέλισσες πρέπει να συλλέξουν νερό η ελάχιστη διαθέσιμη τροφή. Για να μειώσουμε τις ζημιές από τις σφήκες, μπορούμε να ενεργήσουμε ως εξής:

α. Μικραίνουμε τις εισόδους (είτε με το ίδιο το πορτάκι, είτε με χόρτα, χαρτί, κτλ), δίνοντας έτσι την ευκαιρία στις μέλισσες-φρουρούς να αντιμετωπίσουν ευκολότερα τους επίδοξους εισβολείς.

β.Τοποθετούμε τις ειδικές πλαστικές ή μεταλλικές εισόδους πρόληψης σφηκών, που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

γ. Αφαιρούμε όποια επιπλέον σανίδα πτήσης (εάν γίνεται) και καθαρίζουμε την είσοδο της κυψέλης από αγριόχορτα που αποτελούν τις «εξέδρες επίθεσης» για τις σφήκες.

δ. Τοποθετούμε σφηκοπαγίδες περιφερειακά του μελισσοκομείου. Τέτοιες παγίδες κυκλοφορούν στο εμπόριο, αλλά μπορεί να κάνουμε και δικιά μας κατασκευή. Η πιο αποτελεσματική από αυτές, ειδικά για τους σκούργους, είναι η παγίδα τύπου-κυψέλη. Αλλάζουμε το δόλωμα κάθε μέρα. Το δόλωμα μπορεί να είναι κιμάς, μαλακό ψάρι, καλαμάρι, σουπιά, γλυκό κρασί, χυμός πορτοκάλι, σκυλοτροφή ή γατοτροφή. 

Έλλειψη γύρης: Η γύρη, που είναι ζωτικής σημασίας για το μελίσσι, το καλοκαίρι μειώνεται ραγδαία, με αποτέλεσμα της δραματική μείωση του γόνου και την σημαντική καταπόνηση του μελισσιού. Η εξασφάλιση γύρης είναι πρωταρχικής σημασίας για το μελισσοκόμο, αφού οι μέλισσες που θα γεννηθούν το καλοκαίρι είναι αυτές που θα κληθούν να συλλέξουν το πευκόμελο του φθινοπώρου. Για να λύσουμε το πρόβλημα της απουσίας γύρης, μπορούμε να δουλέψουμε ως εξής:

α. Μεταφέρουμε τα μελίσσια μας σε γυρεοδοτικές καλοκαιρινές ανθοφορίες. Αυτές βρίσκονται είτε σε αρδευόμενες καλλιεργημένες εκτάσεις, με φυτά όπως βαμβάκι, καλαμπόκι, ηλίανθο, είτε σε οροπέδια όπου οι καλοκαιρινές μπόρες, είναι πιο συχνές και ευεργετικές για καλοκαιρινή άνθιση. .

β. Παρασκευάζουμε μόνοι μας υποκατάστατα γύρης (γυρεόπιτες), τα οποία χορηγούμε στα μελίσσια μας. Οι γυρεόπιτες του εμπορίου χρειάζονται προσοχή, καθώς μπορεί να περιέχουν γύρη άγνωστης προέλευσης, χωρίς διατροφική αξία, και κίνδυνο να υποστεί μυκητιάσεις. 

γ. Χορηγούμε ειδικά βιταμινούχα υποκατάστατα γύρης, που ενισχύουν τη ωοτοκία της βασίλισσας σε περιόδους στρες, όπως το καλοκαίρι. Τέτοια προϊόντα είναι αυτά τα οποία καλύπτουν το ικανοποιητικά το κενό γύρης, παράγουν περισσότερους γόνους και όπως έχει αποδειχθεί πειραματικά, θωρακίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα των μελισσών. Τα σκευάσματα αυτά είναι φυτικά, με εγκεκριμένη χρήση για τις μέλισσες.

Έλλειψη νερού: Οι ανάγκες ενός μελισσιού σε νερό μπορεί να φτάσουν και τα 300γρ την ημέρα! Παρότι πειραματικά οι μέλισσες μπορεί να κάνουν ακόμα και 5-6 λμ για να βρούν νερό, στην πράξη θέλουν να το βρίσκουν κοντά τους, σε ακτίνα μέχρι 1χλμ, και ιδανικά στα πρώτα 500μ. Εάν λοιπόν στο μελισσοκομείο μας δεν υπάρχει κοντά ρέμα ή λίμνη, το καλοκαίρι οφείλουμε να παρέχουμε στις μέλισσες φρέσκο (όχι στάσιμο πάνω από 3-4 μέρες) νερό, σε μεγάλες δεξαμενές. Στην επιφάνεια του νερού πρέπει να μπορούν οι μέλισσες να πατούν και να πίνουν νερό, χωρίς να πνίγονται, επομένως τις βοηθούμε βάζοντας σανίδες αφρολέξ, κλαράκια, πευκοβελόνες, και ότι άλλο σχετικό σκεφτούμε. Στο νερό καλό θα είναι να προσθέσουμε κιμωλία ή σκόνη ζεόλιθου, που δεν αφήνουν το νερό να πρασινίσει. Εναλλακτικά, μπορούμε να κατασκευάσουμε επίπεδες ποτίστρες με μικρή ελεγχόμενη ροή, ώστε να μην χρειάζεται η μεταφορά νερού στο μελισσοκομείο κάθε 3-4 μέρες. Στις αυτοσχέδιες ποτίστρες αντίστοιχα, το νερό μπορεί να κυλά πάνω σε ένα κομμάτι ξύλινης επιφάνειας.

πηγή:melissopolis.com

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

Μετακίνηση μελισσιών σε μεγάλες αποστάσεις

 Με την συνεχή αύξηση του αριθμού των μελισσοσμηνών και τον συνεχή περιορισμό της μελισσοκομικής χλωρίδας (πυρκαγιές, εκχερσώσεις), η μεταφορά των μελισσιών για την εκμετάλλευση των ανθοφοριών διαφόρων περιοχών, θεωρείται πια σύμφυτη με την επαγγελματική μελισσοκομία. Άλλωστε και από τα πολύ παλιά χρόνια η μελισσοκομία στην Ελλάδα χαρακτηριζόταν ως νομαδική, καθώς η χώρα μας δεν διαθέτει στο μεγαλύτερο της ποσοστό εκτάσεις ομοιόμορφης βλάστησης ικανές να συντηρήσουν όλο το χρόνο, έναν αριθμό επαγγελματικών μελισσοκομικών μονάδων.Ανάμεσα στις απαραίτητες γνώσεις που πρέπει να έχει ένας μελισσοκόμος, ως προϋπόθεση επιτυχίας, είναι και η γνώση των μελισσοκομικών νομών που μπορεί να εκμεταλλευτεί και των περιοχών που αυτές βρίσκονται. Έτσι κάθε χρόνο - ανάλογα με τους στόχους του - θα πρέπει να καταστρώνει ένα πρόγραμμα μεταφορών των μελισσιών του. Σημαντικό στοιχείο, αναφορικά με τις περιοχές που θα επιλέξει, αποτελεί το γεγονός ότι, μία περιοχή όπου συγκεντρώνονται πολλά μελίσσια, δεν αποτελεί κατ’ ανάγκη και την καλύτερη δυνατή λύση. Κι αυτό γιατί σ’ αυτές τις περιοχές η πληθώρα των μελισσοκομείων μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των αποδόσεων, λόγω ανταγωνισμού, μετάδοση ασθενειών, φαινόμενα λεηλασίας κ.α..

Για να μετακινηθούν κυψέλες σε μεγάλες αποστάσεις θα πρέπει να προετοιμαστούν :

• -να τοποθετηθούν συνδετήρες σε κάθε κινητό μέρος της κυψέλης (καπάκι, πυθμένας, κ.α.)

• -τα μελίσσια να περιέχουν όσο το δυνατό λιγότερο μέλι

• -οι κυψέλες να είναι σε καλή κατάσταση, όχι σάπιες, με ρωγμές ή ανοίγματα

• -εάν η εποχή της μεταφοράς χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες, τα μελίσσια είναι δυνατά -και η απόσταση που θα πρέπει να καλυφθεί μεγάλη, θα πρέπει να τοποθετηθούν στα μελίσσια εσωτερικοί τροφοδότες με νερό.

 Το φόρτωμα των μελισσιών θα πρέπει να γίνεται βραδινές ώρες, όταν όλες οι συλλέκτριες έχουν επιστρέψει στις κυψέλες.Οι μελισσοκόμοι θα πρέπει να φορούν άρβυλα και χονδρά γάντια, γιατί καθώς το φόρτωμα γίνεται συνήθως στα σκοτεινά, υπάρχει κίνδυνος φιδιών ή σκορπιών, ή ακόμα και αγκαθιών κ.α.Το φόρτωμα γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να κυκλοφορεί ο αέρας ανάμεσα από τις κυψέλες, ενώ δεν πρέπει να ξεπερνιέται το ωφέλιμο φορτίο και το επιτρεπόμενο ύψος του αυτοκινήτου. Τα πλαίσια των μελισσιών να είναι παράλληλα προς τις πλευρές του φορτηγού.Καλό είναι το ταξίδι να γίνεται χωρίς διακοπή. Εάν οι θερμοκρασίες που επικρατούν είναι υψηλές, τα μελίσσια διαβρέχονται σε τακτά χρονικά διαστήματα με νερό.Η κάθε ντάνα κυψελών θα πρέπει να δένεται καλά και στο τέλος όλο το φορτίο μαζί, ώστε να παραμένουν όσο γίνεται ακίνητες κατά τη μεταφορά.  Κατά τη μεταφορά μελισσιών στο αυτοκίνητο θα πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχουν καπνιστήρι, καύσιμη ύλη, ξέστρο, μάσκες, σφυρί, καρφιά, γύψος, εφημερίδες, ένας ψεκαστήρας με νερό και μερικά σακιά καλά χωρίς τρύπες. Τα εφόδια αυτά μπορεί να αποδειχθούν πολύ χρήσιμα σε περίπτωση μικροατυχήματος.       

Όταν τα μελίσσια μεταφερθούν στην νέα τους θέση και ανοιχθούν αμέσως, χωρίς καμία προφύλαξη, τότε οι μέλισσες ξεχύνονται έξω και πετάνε, με αποτέλεσμα να χαθούν. Υπολογίζεται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να χαθεί και το 25% του πληθυσμού ενός μελισσιού. Για να μην συμβεί αυτό θα πρέπει πριν αφαιρεθούν οι είσοδοι από τα μελίσσια να ραντίζονται με νερό, από τη σήτα αερισμού, να αφεθούν να ηρεμήσουν για 15 λεπτά και έπειτα να ανοιχθούν με τη βοήθεια καπνού.

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την σελίδα μας στο facebook