Η μέθοδος Αλεξάντερ για πρόληψη σμηνουργίας και ανάπτυξη

     Η μέθοδος αυτή μοιάζει πολύ με την μέθοδο Ντεμαρί, διαφέρει όμως ως προς το ότι έχει σκοπό όχι μόνο την πρόληψη της σμηνουργίας αλλά και την καλύτερη ανάπτυξη του μελισσιού.

 

Όταν το μελίσσι φτάσει στην πλήρη ανάπτυξη του και πριν αρχίσει να δείχνει τάση προς σμηνουργία, βρίσκουμε τη βασίλισσα την οποία, μαζί με το πλαίσιο του γόνου στο οποίο βρίσκεται, τοποθετούμε στο κέντρο μιας κυψέλης που περιέχει 9 χτισμένες ή άχτιστες κηρήθρες  (κατά προτίμηση όμως χτισμένες). Η νέα αυτή κυψέλη, όπως και στη μέθοδο Ντεμαρί, τοποθετείται στη θέση της παλιάς. Επάνω σε αυτή μπαίνει ένα διάφραγμα βασίλισσας και κατόπιν ο άνευ βασίλισσας γόνος της αρχικής κυψέλης.

Αφού περάσουν 5 ημέρες, όλος ο ασφράγιστος γόνος στο πάνω πάτωμα έχει σφραγιστεί. Εάν βρούμε βασιλικά κελιά σε αρχικό στάδιο, χωρίζουμε αμέσως το επάνω πάτωμα και το τοποθετούμε παραπλεύρως της παλιάς, με την είσοδο προς την ίδια διεύθυνση.

Εάν δεν βρούμε βασιλικά κελιά, προτιμότερο είναι να πραγματοποιήσουμε το χωρισμό ύστερα από άλλες 5 ημέρες. Όταν γίνει ο χωρισμός, δίνουμε στο άνευ βασίλισσας τμήμα ένα εκλεκτό βασιλικό κελί (αφού καταστρέψουμε τα κελιά τα οποία έχτισαν) ή -αν έχουμε- μια γόνιμη βασίλισσα, 24 ώρες μετά το χωρισμό.

Η κάθε μια από τις δύο κυψέλες φτάνει πάλι στην πλήρη ανάπτυξη εντός 60 περίπου ημερών και τότε, εάν μεν προτιμάμε να κάνουμε αύξηση, τις αφήνουμε ως έχουν, αλλιώς τις ενώνουμε με τη μέθοδο τη μέθοδο της  εφημερίδας αφού αφαιρέσουμε την παλιά βασίλισσα.

Περιορίζουμε τότε την νέα βασίλισσα στο κάτω πάτωμα με διάφραγμα βασίλισσας, πάνω από το οποίο τοποθετούμε το άνευ βασίλισσας γόνο και όσα πατώματα χρειάζονται.

Με την μέθοδο αυτή πετυχαίνουμε τέσσερα πράγματα:

1)      Την αποφυγή της σμηνουργίας

2)      τη δημιουργία μιας πολύ δυνατής κυψέλης

3)      την ανανέωση της βασίλισσας και

4)      μια καλή σοδειά

Εκείνο που μας διδάσκει η μέθοδος αυτή και το οποίο πρέπει να προσέξουμε είναι ότι ο γόνος δεν χωρίζεται κατευθείαν σε νέα κυψέλη, όπως συνηθίζεται, αλλά τοποθετείται πάνω από τον εμβρυοθάλαμο με διάφραγμα βασίλισσας.

Εάν χωριζόταν κατευθείαν σε νέα κυψέλη και νέα θέση, το μεγαλύτερο μέρος των ενήλικων μελισσών θα επέστρεφε στην παλιά κυψέλη και θα υπήρχε κίνδυνος να παραμεληθεί και να χαθεί αρκετός γόνος μικρής ηλικίας στο χωριζόμενο τμήμα, λόγω εγκατάλειψης και ελλιπούς διατροφής.

Ενώ όταν το χωριζόμενο τμήμα παραμείνει επάνω στην ίδια κυψέλη, πάνω από το διάφραγμα, όλος ο γόνος εξακολουθεί να λαμβάνει την ίδια περιποίηση που είχε πρώτα και όταν περάσουν 5 μέρες και σφραγιστεί, τότε μπορούμε να προβούμε άφοβα στο χωρισμό.

επικοινωνία: periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Τροποποιημένη μέθοδος Χ.Μπέκα

    Προβαίνω ,στηριζόμενος πάντα στην μέθοδο, σε μια νεα  τροποποιησή της για όσους θελήσουν να την εφαρμόσουν και να χτίσουν  κεριά καθώς και να εισάγουν   γονιμοποιημένη βασίλισσα  στο ορφανό μελίσσι κερδίζοντας χρόνο ανάπτυξης .

Η διαφορά σε αυτήν την εφαρμογή είναι ότι τοποθετούμε την βασίλισσα με το πλαίσιο της στην κενή άδεια κυψέλη πριν δεχθεί τις συλλέκτριες ή και κατα την ώρα που δέχεται τις συλλέκτριες,  φροντίζοντας πάντα οι γόνοι να έιναι 3 πλαίσια, 1 πλαίσιο προμήθειες και 1πλαίσιο χτισμένο . Μετά από 3 ημέρες  φροντίζουμε με ταίσματα να τοποθετούμε κεριά για χτίσιμο και πλήρη ανάπτυξη .

Η  αρχική  κυψέλη που μετακινήθηκε  λίγα μέτρα δεξιά ,αριστερά, διαγώνια ή πίσω χάνει τις συλλέκτριες, δεν έχει βασίλισσα λόγω αφαίρεσης της και ο πληθυσμός της αποτελείται μόνο απο μέλισσες μικρής ηλικίας (παραμάνες) .

Το σμήνος αυτό το αφήνουμε ορφανό για 24 ώρες  και μετά  κάνουμε εισαγωγή βασίλισσας με κλουβί.  Την  επόμενη ημέρα, σπάμε την τάπα του κλουβιού για να ελευθερωθεί το ζαχαροζύμαρο και χαλάμε όλα τα  ανοιχτά κελιά.  Αν θέλουμε να  συλλέξουμε  τον βασιλικό πολτό καθυστερούμε το σπάσιμο της τάπας του κλουβιού για άλλες 12 ώρες .
Κλείνουμε την κυψέλη και επιθεωρούμε μετά από 7 ημέρες για να διαπιστώσουμε την γέννα της νέας βασίλισσας .Με τον τρόπο αυτό η εισαγωγή νέας βασίλισσας έχει μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας λόγω μεγαλύτερης αποδοχής επειδή οι  μέλισσες είναι μικρής ηλικίας .Το σμήνος αυτό αναπτύσσεται πολύ γρήγορα  επειδή η νέα βασίλισσα  γεννάει αμέσως .
Ταίσματα  με σιρόπι  ανά 2 ημέρες ή  ένα κιλό ζαχαροζύμαρο είναι απαραίτητα  μέχρι να φτιάξει τις δικές του συλλέκτριες περίπου 8 ημέρες.

Μόλις διαπιστώσουμε πτήσεις στην κυψέλη τοποθετούμε κεριά για χτίσιμο και  πλήρη ανάπτυξη φροντίζοντας να ταίζουμε 2 με 3 φορές την εβδομάδα  σιρόπι .
Στο άλλο σμήνος τώρα που έχει την βασίλισσα και έχει δεχθεί τις συλλέκτριες η ανάπτυξη συνεχίζεται. απο την επόμενη ημέρα.
,Αν θέλουμε  να χτίσουμε κεριά, τοποθετούμε  μετά από 3 ημέρες άχτιστα  και ταίζουμε με σιρόπι . . Το μελίσσι που έχει δεχθεί τις συλλέκτριες και έχει την βασίλισσα είναι επιθετικό. Εχει μόνο συλλέκτριες γιαυτό φροντίζουμε να κάνουμε χειρισμούς  χτισίματος και ανάπτυξης μετά από  3 ημέρες.
Οταν περάσει η εποχή της σμηνουργίας  τα 2 σμήνη εχουν αναπτυχθεί πλήρως. Ενώνουμε στις ανθοφορίες τα 2 σμήνη έχοντας την επιλογή να αφαιρέσουμε την νέα η την  παλιά βασίλισσα. Το ενωμένο μελίσσι  έχει τουλάχιστον 14  πλαίσια γόνο. Αν υπάρχουν χτισμένα κεριά στην αποθήκη μας τοποθετούμε  τρίτο πάτωμα με αυτά   κάνοντας το  μελίσσι τριώροφο για συλλογή μελιού .Σε ευνοικές συνθήκες οι αποδόσεις είναι πολυ μεγάλες ,τρυγάμε μετά από 21 ημέρες το 3 πάτωμα  και μετά απο 4 ημέρες όλο το δεύτερο.

Έχουμε  δε και την επιλογή να αφαιρέσουμε μόνο 2 η 3 πλαίσια  μέλι απο το κάτω πάτωμα  απο την μία πλευρά ,με την προυπόθεση να ταίσουμε .
Παραδίνω την μέθοδο με την τροποποίησή της  στον Μελισσόκοσμο  για κοινοποίηση στους μελισσοκόμους της επικρατειάς μας και εύχομαι απο καρδιάς  σε όσους την εφαρμόσουν καλή επιτυχία στην ανάπτυξη των σμηνών  και καλούς τρύγους

Χ.Μπέκας

Γεωπόνος Τ.Ε

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

Παραφυάδες με την χρήση διαφράγματος

 Όσοι έχουμε χωρίσει παραφυάδες στο παρελθόν, γνωρίζουμε ότι ο περισσότερος χρόνος, η μεγαλύτερη καθυστέρηση στην όλη διαδικασία απαιτείται στην εξεύρεση της βασίλισσας της μητρικής κυψέλης.

Πραγματικά αυτή η προσπάθεια είναι μπελάς όταν πιέζεσαι μάλιστα.Γιατί στις περισσότερες επιθεωρήσεις του ο έμπειρος μελισσοκόμος βρίσκει χαλαρά την βασίλισσα, η οποία συνήθως σουλατσάρει στην κηρήθρα εκείνη που έχει φρέσκα αβγά.Όταν ο μελισσοκόμος είναι αγχωμένος όμως, όταν την ψάχνει, όταν τον πιέζει η ώρα για να ολοκληρώσει την δουλειά του κτλ τότε δεν την βλέπει ακόμα κι αν η βασίλισσα είναι μπροστά στην μύτη του.Και κάπου εκεί, αρχίζει ο εκνευρισμός, αρχίζει ο ιδρώτας να κυλάει ποτάμι, αρχίζει η γκρίνια πολλές φορές κτλ.

Ωστόσο δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος να υποστούμε όλο αυτό το μαρτύριο.Και η μελισσοκομική γνώση, και η τεχνολογία μας παρέχουν όλα εκείνα τα εφόδια που χρειαζόμαστε ώστε να ξεπεράσουμε αυτό το εμπόδιο.Για να μπορέσουμε να επιτύχουμε τον στόχο μας απαραίτητος σύμμαχος μας πρέπει να γίνει ένα βασιλικό διάφραγμα.

Πάμε να δούμε την διαδικασία τώρα.Εννοείται ότι παραφυάδες κόβουμε από δυνατά διώροφα μελίσσια.Αν θέλουμε να κόψουμε ένα δεκάρι μελίσσι πάλι μπορούμε να το κάνουμε μα θα χρειαστούμε και πάτωμα.Γι αυτό το παράδειγμα θα το δώσω με διώροφο μελίσσι κι εσείς θα το προσαρμόσετε στα μέτρα σας μετά.

Παίρνουμε λοιπόν μαζί μας τόσα διαφράγματα όσα είναι τα μητρικά μελίσσια που θέλουμε να κόψουμε και πηγαίνουμε στο μελισσοκομείο μας.Εκεί αρχίζουμε από μια διώροφη κυψέλη.Αφαιρούμε το πάτωμα από την διώροφη κυψέλη και το βάζουμε δίπλα μας.Επίσης αφαιρούμε και όλα τα πλαίσια από το πάτωμα για να είναι εντελώς άδειο. 

Βγάζουμε ένα ένα τα πλαίσια του εμβρυοθαλάμου και τινάζουμε το πλαίσιο ώστε όλος ο πληθυσμός του πλαισίου να πέσει μέσα στον εμβρυοθάλαμο, και τοποθετούμε στην συνέχεια το πλαίσιο αυτό μέσα στο πάτωμα.Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία σε όλα τα πλαίσια του εμβρυοθαλαμου που έχουν γόνο.

Με κάθε πλαίσιο γόνο που βγάζουμε από τον εμβρυοθάλαμο, βάζουμε στην θέση του ένα άδειο πλαίσιο κατά προτίμηση μαύρο.Όταν τελειώσει η διαδικασία έχουμε πλέον άδεια πλαίσια στον εμβρυοθαλαμο μαζί με όλον τον πληθυσμό, και φυσικά και την βασίλισσα, ενώ στο πάτωμα έχουμε μόνο γόνους.Τότε τοποθετούμε το βασιλικό διάφραγμα πάνω από τον εμβρυοθάλαμο ώστε να μην μπορεί να περάσει η βασίλισσα και από πάνω βάζουμε το πάτωμα.

Η διαδικασία τελείωσε, βάζουμε το καπάκι και κλείνουμε την κυψέλη...

Τότε, οι παραμάνες που έχουμε τινάξει στον εμβρυοθαλαμο μυρίζονται τον γόνο που βρίσκεται στο πάτωμα, και μέσα σε 10 μόλις λεπτά της ώρας έχουν ανέβει στον πάτωμα που βρίσκεται ο γόνος και τον περιποιούνται.Εκεί, μαζί τους θέλει και η βασίλισσα να πάει, μα την εμποδίζει το βασιλικό διάφραγμα.Μετά από λίγες ώρες προσπάθειας παραιτείται από την προσπάθεια και αρχίζει να γεννάει αυγά σε κάποιο μαύρο πλαίσιο που βρίσκεται στον εμβρυοθαλαμο.

Ο μελισσοκόμος μπορεί να πάει την επόμενη ημέρα, και να κόψει δυο παραφυάδες των 5 πλαισίων, οι τρεις παραφυάδες των 3 πλαισίων  από τον πληθυσμό και τους γόνους που βρίσκονται στο πάνω πάτωμα, όπου τους βάλαμε την προηγούμενη ημέρα.Θα κόψει τάχιστα τις παραφυάδες του, επειδή θα ξέρει ότι εκεί δεν θα βρίσκεται η βασίλισσα του.Στις παραφυάδες θα πρέπει να μοιράσει ισόποσα τον σφραγισμένο και τον ξεσφράγιστο γόνο.

Θα πρέπει να πω ότι:

Ασφαλώς ο μελισσοκόμος μπορεί και μετά από μια ώρα να κόψει τις παραφυάδες του, αφού ο πληθυσμός θα βρίσκεται ήδη στο πάτωμα όπως είδαμε.Όμως, αν το κάνει την ίδια ώρα, τότε θα πάρει όλες τις παραμάνες τις κυψέλης στην νέα του παραφυάδα.Αν η βασίλισσα όμως προλάβει και γεννήσει λίγα αυγά κάτω, τότε θα κατέβουν κι εκεί παραμάνες οπότε θα είναι πιο δίκαια η μοιρασιά.

Να ξέρετε όμως πως και όλες τις παραμάνες αν τις πάρετε, ότι πολλές από τις συλλέκτριες του εμβρυοθαλάμου, θα αλλάξουν ρόλο, και θα γίνουν ξανά παραμάνες για τις ανάγκες του γόνου, και το μελίσσι θα τα καταφέρει τελικά, ειδικά αν το τροφοδοτήσετε μάλιστα.Αυτή όμως θα είναι μια πολύ στρεσογόνος κατάσταση για το σμήνος που δεν υπάρχει λόγος να βιώσει.Θα είναι στρεσογόνος η κατάσταση γιατί οι συλλέκτριες που θα αλλάξουν ρόλο, και θα ξαναγίνουν παραμάνες, έχουν μια κάποια περασμένη ηλικία και δεν είναι σε θέση να παράγουν καλές ποσότητες πολτού για να ταιστεί ο γόνος.

Γι αυτό σας είπα, να δώσετε το περιθώριο μιας ημέρας στο μελίσσι, να προσαρμοστεί στην νέα του κατάσταση, να δώσει και μέρος από τις παραμάνες του στον εμβρυοθάλαμο όπου βρίσκεται η βασίλισσα του και μετά να το κόψετε όμορφα και καλά.

Τις νέες σας παραφυάδες, θα πρέπει οπωσδήποτε να τις πάτε 3 χλμ μακριά, κι όταν αυτές αποκτήσουν βασίλισσα και αυτή γεννήσει τότε μπορείτε να τις φέρετε πίσω στο αρχικό σας μελισσοκομείο.

Αν δώσετε έτοιμες βασίλισσες στις παραφυάδες σας και γεννήσουν γρήγορα, τότε μπορείτε να τις μεταφέρετε στο αρχικό μελισσοκομείο σας 15 ημέρες μετά το χώρισμα που κάνατε.

Σε κάθε περίπτωση, και την μητρική κυψέλη που θα μείνει μετά το χώρισμα, και τις παραφυάδες πρέπει να τις υποστηρίξετε με τροφοδοσία ειδικά θα έλεγα τον πρώτο μήνα μετά το χώρισμα.Αν η περιοχή είναι πτωχή σε γύρη, δώστε και γυρεόπιτα.Επίσης για γρήγορη ανάπτυξη μπορείτε να τα διεγείρεται και με λίγη βιταμίνη.Αν τα ταΐσετε σιρόπι, τότε η ανάπτυξη θα είναι πιο γρήγορη, μα πρέπει να ταΐζεται κατά το βασίλεμα του ηλίου προκείμενου να αποφύγετε τυχόν λεηλασίες ειδικά το καλοκαίρι.

πηγή:melissocosmos.com

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

Τοποθέτηση ορόφου και διαφράγματος

 Σύμφωνα με τους θερμούς υποστηρικτές της χρήσης του διαφράγματος όπως ο Μ.Ντιώνιας μπορούμε με το διάφραγμα να παράγουμε με ασφάλεια μέλι,να αποτρέψουμε την σμηνουργία,να αναπτυχθούν τα μελίσσια μας,μπορούμε να σηκώνουμε γόνους και να φτιάχνουμε παραφυάδες η να ενισχύουμε παραφυάδες χωρίς κόπο.Το διάφραγμα τοποθετείται σε μελίσσια που είναι έτοιμα για πάτωμα είτε είναι νωρίς η αργά την Άνοιξη και δεν χρειάζεται να έχει πόρτα .

Εάν τα μελίσσια είναι έτοιμα για πάτωμα νωρίς την Άνοιξη τοποθετούμε πάτωμα και διάφραγμα.Το πάτωμα πρέπει να είναι συμπληρωμένο με δέκα χτισμένα πλαίσια εαν δεν υπάρχουν μπορούμε να βάλουμε 2-4 άχτιστα στις άκρες.

Όταν οι μέλισσες πατήσουν 3-4 πλαίσια τότε ανεβάζουμε στο κέντρο του πατώματος δύο σφραγισμένους γόνους(αφού τινάξουμε τα πλαίσια για να μην πάρουμε την βασίλισσα) και κατεβάζουμε στην γονοφωλιά αντίστοιχα δύο χτισμένα πλαίσια.Όταν η βασίλισσα γεννήσει τα δυο κενά πλαίσια που τοποθετήσαμε στην γονοφωλιά ανεβάζουμε στο πάτωμα δυο σφραγισμένους γόνους και κατεβάζουμε στην γονοφωλιά δύο χτισμένα πλαίσια.Με αυτόν τον τρόπο η βασίλισσα έχει συνέχεια χώρο να γεννήσει.

Εαν τα μελίσσια είναι όψιμα ο καιρός είναι καλός και υπάρχει μεγάλη τάση για σμηνουργία τότε ανεβάζουμε πάτωμα τοποθετούμε το διάφραγμα και σε 4-5 ημέρες ανεβάζουμε δύο πλαίσια με σφραγισμένους γόνους και κατεβάζουμε δύο χτισμένα στην γονοφωλιά δίνοντας έτσι χώρο στην βασίλισσα να γεννήσει.Μετά απο 4-5 ημέρες κάνουμε ακριβώς την ίδια κίνηση,ανεβάζουμε δύο πλαίσια σφραγισμένους γόνους στο πάτωμα και κατεβάζουμε δύο πλαίσια χτισμένα στην γονοφωλιά.(δύο επαναλήψεις αρκούν για την καταστολή της σμηνουργίας)

Αφού τελειώσει η Άνοιξη και η τάση για σμηνουργία περάσει δεν πειράζουμε την γονοφωλιά.Το καλοκαίρι που μειώνεται ο γόνος δεν χρησιμοποιούμε το διάφραγμα σε νομές όπως η βελανιδιά όπου δεν υπάρχει σημαντική παραγωγή γόνου,χρησιμοποιείται όμως σε νομές που παράγουν γόνο.

 Μ.Ντιώνιας

επικοινωνία :periskepsis@gmail.com 

Η μέθοδος μάνα κι άλλα δύο

    

Είναι μια μέθοδος δημιουργίας παραφυάδων.

1. Όταν το μελίσσι γίνει καλό δεκαρι τοποθετουμε  πάτωμα με 4-5 χτισμενα τελαρα και τροφοδοτούμε για να ανέβει η μάνα στο πάτωμα. 

2. Μόλις η βασίλισσα γεννήσει 2 με 3 πλαίσια  τότε είναι που  το μελίσσι είναι έτοιμο για την εφαρμογή της μεθόδου.
 
3. Αναζητούμε την βασίλισσα και την τοποθετούμε  με 2 -3 πλαίσια σφραγισμένους γόνους σε μία κυψέλη, βάζουμε και άλλα δύο πλαίσια με μέλισσες και τινάζουμε τις μέλισσες απο  άλλα δύο ακόμη πλαίσια  , τοποθετούμε και τροφή στην κυψέλη .
 
4. Απομακρύνουμε το μελίσσι με τη βασίλισσα 5 έως 10 μέτρα.
 
5. Το μελίσσι που έμεινε τώρα πίσω το τροφοδοτούμε  για 5 μέρες .
 
6. Την 9η μέρα από τότε που πήραμε τη μάνα κάνουμε αλλαγή θέσης στις δυο κυψέλες,  δηλαδή την  μάνα στη θέση του ορφανού και το ορφανό στη θέση της μάνας.
 
7. Στο μελίσσι με τη βασίλισσα τώρα θα συμπληρώνουμε κηρήθρες και  είναι μια καλή ευκαιρία  να βάλουμε νέα φύλλα για να χτίσουν οι μέλισσες  και να καταστρέψουμε τις παλιές. Να μην ξεχνάμε ότι επιβάλετε κάθε χρόνο να αποσύρουμε το 25 ως 30 % των παλαιών κεριών μας . 
 
8. Στο μελίσσι με τη βασίλισσα θα βάλουμε εκ νέου  πάτωμα σε 15 μέρες και έχουμε κάνει  σε μεγάλο βαθμό και πρόληψη για σμηνουργία.
 
9. Το ορφανό την άλλη μέρα το χωρίζουμε στα δύο και το τοποθετούμε με απόσταση ενός μέτρου το ένα από το άλλο προσέχοντας όμως να υπάρχουν κελιά και στα δύο , αφού πρώτα καταστρέψουμε τα μικρά κελιά και αφήσουμε τα καλύτερα . Δεν υπάρχει πρόβλημα εάν αφήσουμε και περισσότερα από 2 κελιά σε κάθε ορφανό  μια και τα μελίσσια αυτά δεν έχουν συλλέκτριες για να σμηνουργήσουν . Καλό είναι να βάλουμε έτοιμες γονιμοποιημένες βασίλισσες  και δεν χάνουμε καθόλου χρόνο .
 
10.Μετα απο 15 ημερες ελεγχουμε (χωρις καπνο και πολυ φασαρια) εαν η μανα εχει βγει.  

Φυσικά όπως λέει ο Μόσχος τα μελίσσια αυτά θα είναι τα παραγωγικά της επόμενης χρονιάς 

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

Μέθοδος Ντεμαρί για αντικατάσταση της βασίλισσας

 Στις περιοχές όπου η σμηνουργία είναι εντατικότερη, προτιμότερη είναι η μέθοδος Ντεμαρί, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί και προληπτικά, δηλαδή πριν εκδηλωθεί η τάση για σμηνουργία, και επανορθωτικά, δηλαδή όταν αρχίσει πλέον η κυψέλη να τρέφει βασιλικά κελιά.

Τη μέθοδο αυτή επινόησε και εφάρμοσε ο Αμερικανός μελισσοκόμος Ντεμαρί, το 1892. Αποδείχθηκε τόσο αποτελεσματική ώστε έγινε παντού αποδεκτή και χρησιμοποιείται ακόμη και τώρα, με διάφορες παραλλαγές, σε όλες σε όλες της χώρες όπου υπάρχει προηγμένη μελισσοκομία.

Ένας σύντομος ορισμός της μεθόδου Ντεμαρί είναι ο εξής:Επέκταση του εμβρυοθάλαμου με την προσθήκη ενός δεύτερου πατώματος, μεταφορά της βασίλισσας και περιορισμός της στο κάτω πάτωμα, με λίγο γόνο, μεταφορά του υπόλοιπου γόνου στο πάνω πάτωμα, πάνω από το διάφραγμα της βασίλισσας.

Πολλές παραλλαγές της μεθόδου στις λεπτομέρειες της χρειάστηκε να γίνουν για να προσαρμοστεί στις διαφορετικές συνθήκες κάθε περιοχής, και ο έμπειρος μελισσοκόμος, όταν αντιληφθεί το μηχανισμό και τις αρχές στις οποίες βασίζεται, μπορεί να την προσαρμόσει μόνος του στις ιδιαίτερες του τοπικές συνθήκες.

Η αρχική μέθοδος, όπως την περιέγραψε ο ίδιος ο Ντεμαρί στα μελισσοκομία περιοδικά το 1892, έχει ως εξής:

Όταν το μελίσσι αναπτυχθεί τόσο πολύ ώστε να υπάρχει κίνδυνος να σμηνουργήσει, σηκώνουμε την κυψέλη από την βάση της και τοποθετούμε στη θέση της μία άλλη κυψέλη, η οποία περιέχει 9 κενές χτισμένες κηρήθρες. Έπειτα βρίσκουμε την βασίλισσα και την μεταφέρουμε, με το πλαίσιο του γόνου επάνω στο οποίο βρίσκεται, στο κέντρο της νέας κυψέλης με τις 9 κενές κηρήθρες. Εάν δεν έχουμε χτισμένες κηρήθρες, μεταχειριζόμαστε άχτιστες, αλλά είναι ασύγκριτα προτιμότερες οι χτισμένες και κατά προτίμηση οι παλιές, μέσα στις οποίες έχει μεγαλώσει γόνος.

Επάνω στο πρώτο αυτό πάτωμα, τοποθετούμε τώρα ένα διάφραγμα βασίλισσας, και επάνω από αυτό, την αρχική κυψέλη με το γόνο και όλο το περιεχόμενο της. Στο πίσω μέρος του πατώματος ανοίγουμε τρύπα μικρής διαμέτρου για να μπορούν να πετάξουν οι κηφήνες και μην πεθάνουν αποκλεισμένοι στο πάτωμα. Σε μέρη όπου η ανθοφορία είναι πολύ δυνατή, τοποθετούμε και τρίτο πάτωμα με κηρήθρες.

Με αυτό τον τρόπο πετυχαίνουμε τα εξής:

Δίνουμε στη βασίλισσα απεριόριστο χώρο για να γεννήσει και στις εργάτριες κενές κηρήθρες για να αποθέσουν ελεύθερα το νέκταρ που έρχεται σε αφθονία από τους αγρούς και το οποίο, μέχρι να ωριμάσει, καταλαμβάνει διπλάσιο χώρο κηρηθρών. Επίσης πετυχαίνουμε αυτόματα την αποσυμφόρηση του εμβρυοθάλαμου, με την κατάλληλη κατανομή του πληθυσμού, γιατί οι μεν μικρής ηλικίας μέλισσες παραμένουν ως επί το πλείστον στο πάνω πάτωμα όπου είναι ο γόνος, ενώ οι ηλικιωμένες παραμένουν κυρίως στο κάτω. Επίσης, πετυχαίνουμε για μικρό διάστημα στην επιβράδυνση της ωοτοκίας της βασίλισσας. Στην περιοχή όμως όπου η σμηνουργία δεν είναι τόσο εντατική, καλό είναι να μην ανακόπτουμε πολύ το ρυθμό της ωοτοκίας,για να μην οπισθοδρομεί το μελίσσι και τότε, αντί ενός πλαισίου με γόνο, δίνουμε στο κάτω πάτωμα 2,3 ή και 4 πλαίσια με γόνο ως επί το πλείστον ασφράγιστο, ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε περιοχής. Τι ακριβώς πρέπει να κάνει ο μελισσοκόμος,θα το βρει μόνος του έπειτα από δοκιμές και την πείρα που θα αποκτήσει.

Πέντε μέρες μετά τον παραπάνω χειρισμό, εξετάζουμε προσεκτικά το επάνω πάτωμα που περιέχει τον άνευ βασίλισσας γόνο. Εάν δεν έχουν χτίσει οι μέλισσες βασιλικά κελιά, αφήνουμε την κυψέλη ως έχει. Κατά πάσα όμως πιθανότητα και κυρίως εάν το μελίσσι είναι δυνατό και ο γόνος πολύς στο επάνω πάτωμα και ιδιαιτέρως αν η βασίλισσα είναι ηλικίας δυο ετών και άνω, θα βρούμε προχωρημένα βασιλικά κελιά, τα οποία, εάν δεν μας χρειάζονται, τα καταστρέφουμε προσέχοντας να μην μας διαφύγει ούτε ένα και κυρίως εκείνα που είναι χτισμένα στην πλευρά της κηρήθρας και διακρίνονται δύσκολα. Εάν μένει και ένα μόνο βασιλικό κελί, υπάρχει κίνδυνος σμηνουργίας. Καλό είναι κατά την επιθεώρηση αυτή να ελευθερώνουμε καλά τα πλαίσια από τον πληθυσμό που τα καλύπτει, και τότε θα μπορούμε να διακρίνουμε καλά όλα τα βασιλικά κελιά.

Εάν όμως σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε τα βασιλικά κελιά,δεν πρέπει να τινάζουμε τα πλαίσια για να τα ελευθερώσουμε, γιατί τότε αχρηστεύονται οι βασίλισσες που μεγαλώνουν μέσα στα κελιά.

Σε περίπτωση που θέλουμε και τη σμηνουργία να προλάβουμε και συγχρόνως να ανανεώσουμε την παλιά βασίλισσα, παρεμβάλλουμε ένα τρίτο πάτωμα με κενές κηρήθρες, μεταξύ του κάτω πατώματος και του άνω όπου είναι ο γόνος, πάντοτε βεβαίως διατηρώντας το διάφραγμα βασίλισσας επάνω στο κάτω πάτωμα. Με αυτό τον τρόπο, μεν ο κίνδυνος της σμηνουργίας αποσοβείται με την τέλεια απομάκρυνση του γόνου από την βασίλισσα, και στο πάνω πάτωμα, το οποίο είναι απομακρυσμένο από την βασίλισσα, οι μέλισσες χτίζουν πάντοτε ωραία βασιλικά κελιά αντικατάστασης. Όταν εκκολαφτεί νέα βασίλισσα και έρθει ο καιρός να πετάξει για γονιμοποίηση, χρησιμοποιεί την οπίσθια μικρή έξοδο που ανοίξαμε για τους κηφήνες, και ύστερα από λίγο καιρό την βρίσκουμε να γεννά στο πάνω πάτωμα.

Τότε αφαιρούμε την παλιά βασίλισσα από το κάτω πάτωμα, μεταθέτουμε κάτω το τρίτο πάτωμα με τη νέα βασίλισσα και ανεβάζουμε επάνω τον ορφανό γόνο της παλιάς βασίλισσας.

Κατά τον τρόπο αυτό γίνεται αυτόματα αντικατάσταση της βασίλισσας.

Καλό είναι να αφήνουμε την παλιά βασίλισσα να γεννά και αυτή μέχρι την εποχή που θα αρχίσει η μεγάλη ανθοφορία, για να επωφεληθούμε από τον γόνο δύο βασιλισσών, και τότε αφαιρούμε την παλιά και αφήνουμε μόνο την νέα στο κάτω πάτωμα.

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com 

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Προσθήκη ορόφου για πρόληψη σμηνουργίας

  

 Στις περιπτώσεις όπου η σμηνουργία είναι πιθανή, την προλαμβάνουμε και συγχρόνως

αποκτάμε δυνατά μελίσσια με την προσθήκη επάνω στον εμβρυοθάλαμο ενός δεύτερου 

πατώματος, ομοίου μεγέθους, το οποίο περιέχει χτισμένες κηρήθρες, κατά προτίμηση 

παλιές. Όταν προστεθεί το δεύτερο πάτωμα, οι μικρής ηλικίας μέλισσες ανεβαίνουν εκεί

και αυτό συντελεί στην αυτόματη αποσυμφόρηση  του κάτω πατώματος και την προσωρινή 
υποχώρηση της επιθυμίας για σμηνουργία.
 Άλλωστε, η βασίλισσα όταν συμπληρώσει τις κηρήθρες του κάτω πατώματος με γόνο και αισθανθεί στενότητα χώρου, ανεβαίνει στο πάνω πάτωμα όπου βρίσκει άφθονο χώρο 

και μαύρες κηρήθρες, μέσα στις οποίες αρέσκεται να γεννά κατά την εποχή αυτή, ενώ 

αποφεύγει τις λευκές νεοχτισμένες κηρήθρες.

Ο λόγος αυτής της προτίμησης κατά πάσα πιθανότητα είναι ότι οι μαύρες κηρήθρες είναι

θερμότερες από τις νεόχτιστες, επειδή έχουν επενδυθεί με διάφορα στρώματα από τα 

κουκούλια του γόνου που ανατράφηκε μέσα σε αυτές.

Σε περίπτωση που δεν ανεβαίνει στο πάνω πάτωμα (και αυτό συμβαίνει πολλές φορές, όταν

το επάνω μέρος των κηρηθρών του κάτω πατώματος είναι γεμάτο με σφραγισμένο μέλι ή 

όταν ο γόνος δεν φτάνει έως επάνω στο πλαίσιο, εξαιτίας ελαττωματικότητας της κηρήθρας), 

για να την προσελκύσουμε επάνω, ανεβάζουμε στο πάνω πάτωμα 1,2 ή και 3 πλαίσια με 

γόνο, από το κάτω πάτωμα, ανάλογα με τη δύναμη της κυψέλης, συμπληρώνοντας τα κενά

του κάτω πατώματος με χτισμένες κηρήθρες. Εάν δεν έχουμε χτισμένες αλλά μόνο φύλλα 

τεχνητών κηρηθρών, δεν τα τοποθετούμε μεταξύ του γόνου στο κάτω πάτωμα, αλλά στα 

πλάγια, με την τελευταία χτισμένη κηρήθρα. Εφόσον η βασίλισσα εξακολουθεί να προτιμά

το κάτω πάτωμα και παραμελεί το επάνω εμείς εξακολουθούμε κάθε 15 περίπου μέρες να 

ανεβάζουμε γόνο επάνω και να κατεβάζουμε κενές κηρήθρες κάτω.

Εάν η βασίλισσα είναι νέα και γόνιμη, μπορεί να συμπληρώσει 12-15 πλαίσια με γόνο και

στα δύο πατώματα. Όσο όμως προχωρεί η εποχή, κουράζεται και λιγοστεύει το γόνο. Τότε οι

κηρήθρες του επάνω πατώματος γεμίζονται με μέλι, εφόσον εκκολάπτεται ο γόνος, η δε 

βασίλισσα περιορίζεται πάλι στο κάτω πάτωμα. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που η 

βασίλισσα δεν εννοεί να εγκαταλείψει το επάνω πάτωμα και παραμελεί το κάτω. Τότε υπάρχει 

κίνδυνος να περιέχουν οι κηρήθρες του επάνω πατώματος πολύ γόνο κατά την εποχή του 

τρύγου, πράγμα αρκετά δυσάρεστο.

Για να το αποφύγουμε αυτό, πρέπει να παρεμβάλουμε μεταξύ των δύο πατωμάτων ένα 

διάφραγμα βασίλισσας, αφού βεβαίως κατεβάσουμε τη βασίλισσα στο κάτω πάτωμα.

Αυτό πρέπει να γίνει 3 τουλάχιστον εβδομάδες πριν το τέλος της ανθοφορίας, για να 

προφθάσει να    εκκολαφθεί όλος ο γόνος του πάνω πατώματος πριν τον τρύγο.

Η δημιουργία λοιπόν άφθονου χώρου, με την προσθήκη ενός δεύτερου πατώματος, όπου είναι η φυσική του θέση.
 Με αυτόν τον τρόπο, ο εμβυοθάλαμος ανακουφίζεται σημαντικά και η βασίλισσα δεν 
στεναχωριέται με την επέκταση του γόνου της. Εάν η βασίλισσα είναι νέα και με

σφρίγος, γεμίζει με γόνο όλες τις κηρήθρες του κάτω πατώματος, από επάνω έως κάτω και 

από τη μια πλευρά έως την άλλη, προς μεγάλη χαρά του μελισσοκόμου, ο οποίος γνωρίζει ότι ο γόνος αυτός είναι η καλύτερη εγγύηση για την επιτυχία της αναμενόμενης σοδειάς.

επικοινωνία periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook