Για τη συγγραφή του κειμένου συνεργάστηκαν :
Βασιλοτροφία
Για τη συγγραφή του κειμένου συνεργάστηκαν :
Ιδανική Εποχή & Συνθήκες Εφαρμογής
Δοσολογία & Διαδικασία Εφαρμογής
Η συνιστώμενη
δοσολογία εξαρτάται από το μέγεθος του πληθυσμού και τον όγκο της κυψέλης.
Δοσολογία
διένυδρου οξαλικού οξέος. Χρησιμοποιείται 1 γραμμάριο για μονή
κυψέλη (ή παραφυάδα) και 2 έως 2,5 γραμμάρια για διώροφη κυψέλη ή πολύ
δυνατό μελίσσι.
Μέτρα
Προστασίας Μελισσοκόμου (Απαραίτητα)
Οι ατμοί του
οξαλικού οξέος είναι εξαιρετικά τοξικοί και διαβρωτικοί για το αναπνευστικό
σύστημα και τα μάτια του ανθρώπου
Μάσκα
αναπνοής. Φορέστε υποχρεωτικά μάσκα προσώπου (ημίσεος ή ολόκληρου προσώπου) με
φίλτρα για όξινα αέρια και σωματίδια (τύπου ABE1P3 / FFP3). Οι απλές
χειρουργικές μάσκες δεν προσφέρουν καμία προστασία.
Στη
μελισσοκομία, η εξάχνωση του οξαλικού οξέος (διένυδρου) αποτελεί μια από τις
πιο αποτελεσματικές μεθόδους για την καταπολέμηση του ακάρεος Varroa.
Το πρωτόκολλο,
οι θερμοκρασίες και οι χρόνοι διαμορφώνονται ως εξής:
1. Χρόνοι Θέρμανσης & Θερμοκρασίες
2. Πρωτόκολλο Επαναλήψεων
Η συχνότητα
των επαναλήψεων εξαρτάται αποκλειστικά από την παρουσία ή απουσία γόνου
στην κυψέλη, καθώς η εξάχνωση δεν μπορεί να διαπεράσει το σφραγισμένο κελί για
να χτυπήσει το Varroa στο εσωτερικό του: Απουσία Γόνου (Χειμώνας ή Τεχνητή
Σμηνουργία):
3. Δοσολογία & Βασικές Οδηγίες
Η απολύμανση των κηρηθρών είναι μια καλή πρακτική και πρέπει να εφαρμόζεται προληπτικά για την συγκράτηση των ασθενειών των μελισσιών. Μπορεί επίσης να εφαρμόζεται σε περιπτώσεις μέτριας προσβολής από αρρώστιες. Σε περιπτώσεις μεγάλης προσβολής οι κηρήθρες και τα πλαίσια πρέπει να απομακρύνονται και να καταστρέφονται, κατά προτίμηση με κάψιμο.
Η απολύμανση των κηρηθρών γίνεται με τους εξής τρόπους:
Για την απολύμανση των κηρηθρών με οξικό οξύ είναι πιο αποτελεσματικές υψηλές συγκεντρώσεις οξικού οξέος, από 60% και πάνω. Η συνηθισμένη δοσολογία είναι 100ml (100cm³) οξικού οξέος με συγκέντρωση 80% για κάθε όροφο για 8 ημέρες. Το οξικό οξύ πρέπει να τοποθετηθεί σε κάποιο σκεύος ή σε σφουγγάρι πάνω από τον όροφο. Μπορεί να τοποθετηθούν πολλοί όροφοι ο ένας πάνω στον άλλο, αρκεί να κρατηθεί η προαναφερόμενη αναλογία και να τοποθετηθεί το σκεύος στον ψηλότερο όροφο. Μετά την εφαρμογή του οξικού οξέος οι κηρήθρες χρειάζονται πολύ καλό αερισμό, που μπορεί να διαρκέσει και δύο εβδομάδες, ώστε να μην μείνει ίχνος μυρωδιάς.
Για την απολύμανση των κηρηθρών με καυστική σόδα, η δοσολογία είναι 100 γραμμάρια σόδα σε 10 λίτρα νερό. Οι κηρήθρες εμβαπτίζονται στο διάλυμα για 15 λεπτά και μετά ξεπλένονται σχολαστικά, ώστε να μην μείνουν υπολείμματα ΝαΟΗ.
Για την απολύμανση των κηρηθρών με χλωρίνη, σε 7 κιλά νερό προστίθενται 3 κιλά χλωρίνη. Οι κηρήθρες βυθίζονται στο διάλυμα για 30 λεπτά, ξεπλένονται καλά με νερό και στεγνώνουν.
Το στέγνωμα των κηρηθρών είναι μεν δύσκολο αλλά απαραίτητο γιατί αν αποθηκευθούν υγρές θα μουχλιάσουν. Συστήνεται η απομάκρυνση των σταγόνων του νερού από τις κηρήθρες να γίνεται με φυγοκέντριση, αν είναι δυνατό, και το τελικό στέγνωμα με χρήση ζεστού ρεύματος αέρα (αερόθερμο, πιστολάκι για τα μαλλιά ή ό,τι άλλο κατάλληλο) και προσεκτικά ώστε να μην λιώσουν τα κεριά.
Για την απολύμανση με θέρμανση οι κηρήθρες πρέπει να θερμανθούν στους 49°C για 24 ώρες. Οι κηρήθρες πρέπει να είναι στεγνές χωρίς μέλι γιατί αλλιώς θα λιώσουν όταν θερμανθούν.
Δεν έχει ακόμη διευκρινισθεί στη βιβλιογραφία κατά πόσο επιτρέπεται και είναι αποτελεσματική η απολύμανση κηρηθρών με γύρη και εάν τα χημικά που περιγράφονται παραπάνω παραμένουν στη γύρη και προξενούν αργότερα προβλήματα στα μελίσσια.
Οι κηρήθρες επίσης πρέπει να καταψύχονται για την αντιμετώπιση του κηρόσκωρου. Όλες οι μορφές του κηρόσκωρου θανατώνονται σε θερμοκρασίες κάτω από -4°C.
Πρέπει να σημειωθεί ότι οι κηρήθρες είναι καλό να ανανεώνονται κάθε τρία χρόνια. Έτσι οι παλιές μαύρες κηρήθρες είναι καλό να απομακρύνονται στον κηροτήκτη για να δώσουν κερί.
επικοινωνία:periskepsis@gmail.com
1. Πρόωρη θεραπεία κατά της βαρρόα
Ένας μεγάλο λάθος που κάνουν νέοι αλλά και μεγαλύτεροι μελισσοκόμοι είναι η πρόωρη καταπολέμηση της βαρρόα. Και τι εννοούμε όταν λέμε πρόωρη; Θα σας πω ένα παράδειγμα. Έχουμε μελίσσια στη Νότια Ελλάδα, και τα μελίσσια ξεγονιάζουν πάντα μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου. Ένας βιαστικός λοιπόν, έχοντας στο νού του ότι θα χαθούν τα μελίσσια, και θα τον σώσουν λίγες εβδομάδες, πάει και βάζει τις ταίνιες, η το φάρμακο του, στα τέλη Νοεμβρίου που τα μελίσσια διατηρούν γόνο. Είναι το πιο τραγικό λάθος, όταν το μελίσσι έχει έστω και λίγο γόνο, μεγάλο ποσοστό της βαρρόα είναι κλεισμένο μέσα, και δεν θα επηρεαστεί καθόλου απο τη καταπολέμηση. Μόλις ρωτήσεις κάποιον "γιατί το έκανες αυτό, γιατί βιάστηκες" η απάντηση είναι "μα τα μελίσσια είχαν πολύ λίγο γόνο, ήταν σχεδόν ξεγονιασμένα". Και εκεί είναι το μυστικό παιδιά. Στη λεπτομέρεια... Ένα τέτοιο "μικρό" λάθος, μπορεί να σημαδέψει την παραγωγή μας για όλη την υπόλοιπη χρονιά.
Επίσης συχνό λάθος με τη βαρρόα το χειμώνα, γίνεται απο όσους χρησιμοποιούν οξαλικό οξύ. Έχουν δεί τα ματάκια μας απίστευτα πράγματα. Άλλος βάζει παραπάνω γραμμάρια οξαλικό, για να σκοτώσει περισσότερα βαρρόα, άλλος δεν ακολουθεί τις δοσολογίες και ρίχνει "με το μάτι", άλλος επαναλμβάνει τη θεραπεία 2 φορές μέσα ένα μήνα, και άλλα πολλά κουλά. Τραγικά λάθη! Το οξαλικό οξύ είναι δηλητήριο σκοτώνει τις μέλισσες με το παραμικρό λάθος. Οι ερευνητές έψαχναν χρόνια μέχρι να βρούν μια δοσολογία που να μην επηρεάζει τόσο τις μέλισσες. Και μερικοί τα κάνουν στην τύχη; Η μέγιστη δοσολογία που μπορούμε να βάλουμε είναι 80γρ διένυδρο οξ. οξύ σε σιρόπι που φτιάξαμε απο 1 κιλό ζάχαρη και 1 λίτρο νερό, και ρίχνουμε στις μέλισσες αυστηρά 5 ml ανα πλαίσιο γεμάτο με πλυθησμό. Αν είναι μιστό το πλαίσιο 2.5 ml ρίχνουμε, μετρώντας με σταγονόμετρο. Το οξαλικό οξύ γίνεται μόνο για μια φορά στη περίοδο του χειμώνα. Όλες οι θεραπείες εφαρμόζονται όταν τα μελίσσια έχουν ξεγονιάσει τελείως.
Επίσης ένα μυστικό στη καταπολέμηση της βαρρόα είναι να εφαρμόσουμε τη θεραπεία απο τις πρώτες ημέρες που το μελίσσι θα ξεγονιάσει. Όσο περισσότερο δράσει το φάρμακο τόσο καλύτερο αποτέλεσμα θα έχουμε. Όσο περισσότερο το μελίσσι μένει χωρίς γόνο, και κάνουμε καταπολέμηση, τόσο περισσότερα βαρρόα θα ψοφήσουν και θα καθαρίσει το μελίσσι μας.
2. Περιττά πλαίσια, άσφιχτα μελίσσια
Το έχω πεί χίλιες φορές και θα το ξανα πω άλλη μια. Δεν αφήνουμε τα μελίσσια μας με περιττά πλαίσια. Όσα μελίσσια μας έχουν κηρήθρες χωρίς μέλισσες πάμε και τις βγάζουμε δίχως δεύτερη σκέψη. Κλείνουμε το επάνω μέρος του μελισσιού με κηρόπανο, και φελιζόλ μόνωσης στο πλαί. Το μελίσσι δεν χρειάζεται να παίρνει απο όλες τις πλευρές αέρα, χρειαζεται ζέστη για να τρώει λιγότερο και να ζεί περισσότερο ο πληθυσμός.
3. Ίσκιος και κρύο
Προσπαθούμε με κάθε τρόπο να κάνουμε τα μελίσσια μας να κερδίσουν ήλιο. Τυχών εμπόδια όπως κλαριά, κυψέλες άδειες, η τυχών πράγματα πάνω απο τα καπάκια τα αφαιρούμε κατευθείαν. Έστω και 1 ώρα ήλιος παραπάνω στο μελίσσι μας είναι πολύ σημαντική υπόθεση το χειμώνα. Δεν αμελούμε για κανένα λόγο αυτό το πράγμα. Επίσης δίνουμε απόσταση μεταξύ των κυψελών για να μην δημιουργείτε ίσκιος απο την μια στην άλλη. Λίγα εκατοστά μπορούμε να απομακρύνουμε τις κυψέλες χωρίς πρόβλημα. Λίγα εκατοστά κάθε μέρα έτσι ώστε να παίρνουν περισσότερο ήλιο.
4. Πείνα και λιμοκτονία
Ο μελισσοκόμος πάει και ταΐζει όλα τα μελίσσια, όμως για κάποιο λόγο ξεχνιούνται μερικά, λιμοκτονούν και πεθαίνουν. Το να μείνει ένα νηστικό μελίσσι είναι πολύ εύκολη υπόθεση το χειμώνα. Τα μελίσσια δεν βγαίνουν πολύ έξω, δεν έρχεται μέλι, συνεπώς μπορούμε να έχουμε απώλεια στις προμήθειες γρήγορα και το μελίσσι να πεινάσει. Προσέχουμε λοιπόν να μην είναι κανένα μελίσσι νηστικό και όλα να έχουν τροφούλα επάνω.
5. Πολλές και άσκοπες επιθεωρήσεις
Τώρα ο μελισσοκόμος λιγοστεύει τις επιθεωρήσεις σημαντικά. Μια φορά το μήνα, ίσως είναι πολύ για τα μελίσσια το χειμώνα. Μόλις έχει καλές μέρες πηγαίνουμε στα μελίσσια, και όπου δούμε να μην υπάρχει καθόλου κίνηση στην είσοδο επιθεωρούμε. Δεν βγάζουμε γόνους, και πλαίσια για πολύ διότι το μελίσσι στρεσσάρεται και δυσκολεύεται να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση.
πηγή:orinimelissa
επικοινωνία:periskepsis@gmail.com
Ακόμα μια ασθένεια που ταλαιπωρεί τις μέλισσες είναι η Νοσεμίαση. Αιτία είναι τα μικροσπορίδα Nosema apis και Nosema ceranae. Αρχικά εντοπίστηκε το Nosema apis. Το Nosema ceranae εντοπίστηκε στην Ασιατική μέλισσα Apis ceranae το 1996 γι αυτό πήρε και την αντίστοιχη ονομασία. Στην συνέχεια μεταδόθηκε και στην Ευρωπαϊκή μέλισσα Apis mellifera.
Οι τελευταίοι μήνες του έτους , Νοέμβριος και Δεκέμβριος , είναι οι πρώτοι χειμωνιάτικοι μήνες από μελισσοκομική σκοπιά . Οι μελισσοκόμοι πρέπει να ξεκινούν τις προετοιμασίες στα μελίσσια για την πετυχημένη αντιμετώπιση του χειμώνα , από αρχές Νοέμβρη.
Για όσους έχουν μεταφέρει τα μελίσσια τους στα πευκοδάση , τη δεύτερη φθινοπωρινή περίοδο μελιτοέκκρισης , η προετοιμασία για το χειμώνα θα ξεκινήσει αργότερα , στα μέσα Νοεμβρίου,αφού θα έχουν τελειώσει οι τρυγητοί του μελιού. Βέβαια , οι όψιμοι αυτοί τρυγητοί συνδυάζονται με την πρόβλεψη των αποθεμάτων τροφών ( μελιού και γύρης ) που πρέπει να αφήσει ο μελισσοκόμος στα μελίσσια . Από αυτή την άποψη ο τελευταίος τρύγος στα πεύκα αποτελεί ταυτόχρονα και την έναρξη προετοιμασίας για τον χειμώνα.Η ποσότητα μελιού , ικανή να καλύψει τις ανάγκες του μελισσιού , κυμαίνεται από 8-12 κιλά , και εξαρτάται από το πρόγραμμα που ακολουθούν οι μελισσοκόμοι.Αν είναι αποφασισμένοι να παραμείνουν στα πεύκα , τότε οι ανάγκες χειμερινών εφεδρειών σε μέλι είναι μικρότερες. Οι μελιτοεκκρίσεις στα πεύκα συνεχίζονται και οι ανάγκες διατροφής γόνου είναι πολύ περιορισμένες , έως ανύπαρκτες. Φυσικά το πρόγραμμα αυτό ακολουθεί η πλειοψηφία των μελισσοκόμων , των οποίων ο τόπος κατοικίας γειτνιάζει με τα πευκοδάση όπου έχουν τα μελίσσια.
Αντίθετα , οι υπόλοιποι , αμέσως μετά το τελευταίο τρυγητό , μεταφέρουν τα μελίσσια τους συνήθως κοντά στον τόπο μόνιμης κατοικίας τους. Σε αυτή την περίπτωση συνίσταται μεγαλύτερη ποσότητα αποθεμάτων μελιού για το χειμώνα , ποσότητα που θα υπολογιστεί από το μέγεθος του μελισσιού , και τη δριμύτητα και διάρκεια του χειμώνα της περιοχής .
Όμως η ποσότητα του μελιού δεν είναι το μοναδικό μέλημα του μελισσοκόμου . Η κατανομή αυτής της ποσότητας στα πλαίσια είναι σημαντική παράμετρος . Από ένα πλαίσιο με 3 κιλά μέλι , είναι προτιμότερο να έχουμε 3 πλαίσια με 1 κιλό μέλι το καθένα.Επίσης η περιεκτικότητα σε γύρη είναι σημαντική . Πλαίσια με μέλι και γύρη είναι κατάλληλα για τη διαμόρφωση της φωλιάς του μελισσιού το χειμώνα . Αυτονόητο είναι ότι τα πλαίσια αυτά έχουν σκούρο χρώμα , δηλαδή έχει εκκολαφθεί γόνος τουλάχιστον 1-2 φορές . Ο σχηματισμός της χειμωνιάτικης σφαίρας , διευκολύνεται , όταν τα πλαίσια στο κέντρο της μελισσοφωλιάς έχουν περιφερειακά ( πάνω και δίπλα ) μέλι. ακριβώς κάτω από το μέλι ,γύρη, και άδεια κελιά για την επικοινωνία των μελισσιών , κατά το σχηματισμό της σφαίρας . Πλαίσια ολόκληρα με σφραγισμένο μέλι είναι προτιμότερο να μπαίνουν στην άκρη ή να αφαιρούνται στο τρυγητό.
Μελίσσια και κυψέλες.
Μελίσσια με πληθυσμό (στις αρχές Νοεμβρίου) που καλύπτει τουλάχιστον 6-7 πλαίσιακαι νέα βασίλισσα της ίδιας ή προηγούμενης χρονιάς , είναι ικανά να ξεπεράσουν το χειμώνα χωρίς απώλειες .Είναι όμως απαραίτητο οι μέλισσες να έχουν γεννηθεί το φθινόπωρο, να έχει ανανεωθεί δηλαδή ο καλοκαιρινός πληθυσμός .Μελίσσια ύποπτα ασθενειών πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά . Σε περιπτώσεις εξακρίβωσης αμερικανικής σηψηγονίας , τα συγκεκριμένα μελίσσια καταστρέφονται , οι κηρήθρες καίγονται και οι κυψέλες απολυμαίνονται σχολαστικά!
Είναι επίσης πιθανό αυτή την εποχή να βρούμε εξασθενημένα μελίσσια , σε στάδιο κατάρρευσης , εξαιτίας αυξημένης προσβολής από βαρρόα. Σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να επισπεύσουμε την εφαρμογή εγκεκριμένου ακαρεοκτόνου . Ούτως ή άλλως ο Δεκέμβριος είναι ο πλέον κατάλληλος μήνας για τη βασική προληπτική εφαρμογή καταπολέμησης της βαρρόα.
Η νοζεμίαση είναι επίσης σοβαρή ασθένεια των ενήλικων μελισσιών και ο μελισσοκόμος μπορεί να κάνει τους ακόλουθους χειρισμός
– η μεταφορά των μελισσιών σε άλλη τοποθεσία
– ο καλός αερισμός των μελισσιών με ανοικτές πόρτες-παράθυρα αερισμού
– η αποφυγή χρήσης κερόπανου και υγρής τροφοδότησης ή προσθήκη νερού στα μελίσσια , καθ΄οιονδήποτε τρόπο.
Στους χειρισμούς δεν περιλαμβάνεται η χρήση αντιβιοτικών ή άλλων φαρμακευτικών ουσιών .Η νοζεμίαση , πέρα από τη φθορά των εργατριών , είναι υπεύθυνη για την αντικατάσταση των βασιλισσών από τις μέλισσες στις περισσότερες περιπτώσεις .Οι κυψέλες κατάλληλες για το χειμώνα πρέπει να είναι στεγνές και καθαρές στη βάση τους . Η χρήση κινητής βάσης διευκολύνει τον καθαρισμό ,νωρίς το Νοέμβριο , όταν ακόμη οι θερμοκρασίες είναι αρκετά υψηλές .
Αλλά και για τις κυψέλες με σταθερή βάση , απαιτείται καθαρισμός.Γενικά , η καθαριότητα στη βάση της κυψέλης , γίνεται δυο φορές το χρόνο , μία νωρίς το Νοέμβριο και μια το Φεβρουάριο-Μάρτιο.Η πόρτα είναι αναγκαστικά περιορισμένη , για να μην μπαίνουν ποντίκια , οι θυρίδες αερισμού ανοιχτές και τα κερόπανα εφόσον χρησιμοποιούνται , ΔΕΝ καλύπτουν όλη την επιφάνεια των κηρηθροφορέων.Η τοποθέτηση των κυψελών πάνω σε βάσεις , μεταλλικές ή ξύλινες , σε τούβλα -τσιμεντόλιθους ή παλιά ελαστικά αυτοκινήτων , προστατεύει τις κυψέλες από τη φθορά . Η χρήση πλαστικών τακουνιών επίσης βοηθά στην προστασία των κυψελών .
Αποθήκευση κηρηθρών
Η μεγάλη ανάπτυξη των μελισσιών την καλοκαιρινή περίοδο , ακολουθείται από συρρίκνωση του πληθυσμού το χειμώνα . Το μελίσσι θα περάσει το χειμώνα με περιορισμένο αριθμό συλλεκτριών μελισσών και γενικότερα εργατιών , γιατί παραμένουν αυτές που έχουν γεννηθεί το φθινόπωρο. Οι κηφήνες εκδιώκονται από την κυψέλη , ενώ οι ηλικιωμένες εργάτριες – συλλέκτριες χάνονται φυσιολογικά . Είναι επόμενο οι κηρήθρες που καλύπτουν οι μέλισσες το καλοκαίρι να είναι περισσότερες από αυτές του χειμώνα.Η δυσαναλογία πληθυσμού – κηρηθρών φαίνεται εντονότερα μετά το τρυγητό.
Ο χώρος που καλύπτει το μέλι αδειάζει, οι μέλισσες προσηλώνονται στα λίγα πλαίσια που έχουν γόνο ή αφήσαμε ατρύγητα και όταν επιστρέψουμε τα τρυγημένα , διαπιστώνουμε ότι πολύ λίγα είναι απαραίτητα για το ξεχειμώνιασμα. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται και στους τελευταίους τρυγητούς σε ανθόμελα , αργά τον Αύγουστο ή Σεπτέμβριο , είναι όμως πιο έντονο στους τρυγητούς στα πεύκα τον Οκτώβριο , όσο πλησιάζουμε το χειμώνα.
Δημιουργείται έτσι μια σειρά ερωτηματικών για την τύχη των περίσσιων κηρηθρών.Ο κηρόσκωρος το λεπιδόπτερο Galleria mellonela , βρίσκεται παντού . Λίγες πεταλούδες μακριά από τα μελίσσια αρκούν για να γεννήσουν τα αυγά τους στις απροστάτευτες κηρήθρες ή να εκκολαφθούν αυγά που είχαν γεννήσει προηγουμένως και τα οποία οι μέλισσες φυσιολογικά θα είχαν απομακρύνει .
Οι ενέργειες του μελισσοκόμου θα πρέπει να είναι άμεσες :
– Να αποφασίσει πόσες και ποιες κηρήθρες θα επιστρέψει στα μελίσσια
-Ποιες κηρήθρες θα απομακρυνθούν οριστικά από το μελισσοκομείο και θα οδηγηθούν στο εργαστήριο εξαγωγής κεριού και στο κηροπλαστείο.
– Που και πως θα αποθηκευτούν οι υπόλοιπες κηρήθρες , με ασφάλεια , ώστε να επαναχρησιμοποιηθούν την ερχόμενη άνοιξη.
Οι κηρήθρες που επιστρέφονται στα μελίσσια είναι σκούρες στο χρώμα , αλλά όχι μαύρες και παλιές .Προτιμάμε αυτές που έχουν υπολείμματα κεριού από ατελή φυγοκέντριση. Αν ο εμβρυοθάλαμος είναι γεμάτος , τότε τοποθετούμε στις άκρες τις λιγότερο καλές .Σοβαρό μειονέκτημα για τις κυψέλες μας , είναι η μη χρησιμοποίηση επαρκώς των κηρηθρών στις άκρες τους , που εφάπτονται στα τοιχώματα τους . Το μέλι που πιθανά αποθηκεύεται είναι λίγο , το κερί γίνεται πιο σκούρο και σκληρό , απολεπίζεται δύσκολα και η κηρήθρα σχεδόν αχρηστεύεται.Το σοβαρό αυτό μειονέκτημα δεν το έχουμε όταν χρησιμοποιούμε 9 πλαίσια στον εμβρυοθάλαμο και στους μελιτοθαλάμους.
Ο αριθμός των πλαισίων που επιστρέφονται είναι 1-2 περισσότερα από όσα καλύπτουν οι μέλισσες. Αυτό ενισχύει το σχηματισμό μελισσόσφαιρας , που αρκετές φορές σχηματίζεται εκτός πλαισίων για τρυγητό , είναι όμως επιζήμιο όταν προετοιμάζουμε τα μελίσσια για το χειμώνα.Οι κηρήθρες που πηγαίνουν για ανακύκλωση είναι παλιές ή κατεστραμμένες από διάφορους λόγους , κυρίως τον τρυγητό , και οι κηρήθρες με πολλά κηφηνοκέλια . Οι παλιές κηρήθρες , μαύρες στο χρώμα , κελιά με χονδρά τοιχώματα από τα κουκούλια πολλών εκκολάψεων , απομακρύνονται , όχι μόνο για τη μικρή περιεκτικότητα μελιού και του μικρότερου χώρου ανάπτυξης των προνυμφών , αλλά και γιατί το κερί τους είναι επιβαρυμένο από πολλούς ρύπους , που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ( μόλυνση περιβάλλοντος , εφαρμογές παρασιτοκτόνων στις καλλιέργειες , επεμβάσεις των μελισσοκόμων κλπ ) εισχωρούν στην κυψέλη και δεσμεύονται στο κερί.
Όλοι οι μελισσοκόμοι πρέπει να αποφασίσουν να ξεκινήσουν την αφαίρεση των ακατάλληλων κηρηθρών .Την πρώτη χρονιά η συστηματική εφαρμογή της αφαίρεσης για ανακύκλωση είναι ελαφρώς οδυνηρή . Στη συνέχεια όμως , τις επόμενες χρονιές ο αριθμός είναι σημαντικά μικρότερος.Η αποθήκευση των κηρηθρών , για επαναχρησιμοποίηση την ερχόμενη άνοιξη , είναι το σοβαρότερο πρόβλημα . Ο αριθμός τους , αυξάνεται φυσικά, όσο μεγαλύτερη είναι η μελισσοκομική επιχείρηση.Ο κηρήθρες αποτελούν κεφάλαιο για την επιχείρηση , χρήσιμο και απαραίτητο.
Οι κηρήθρες που αποθηκεύονται σε κλειστούς ,σκοτεινούς και όχι καλά αεριζόμενους χώρους κινδυνεύουν περισσότερο να καταστραφούν από κηρόσκωρο ή ποντίκια . Κάποιοι μελισσοκόμοι τις αποθηκεύουν σε οριζόντιες ντάνες των 5-6 ορόφων με αερισμούς στις δυο πλευρές και σε ανοικτούς χώρους. Το ρεύμα αέρος και οι σήτες εμποδίζουν την είσοδο των επιζήμιων εντόμων και τρωκτικών. Όμως σήμερα , η χρήση της κατάψυξης ως μέσο προστασίας , είναι η πλέον κατάλληλη και αποτελεσματική.
Για τις εκμεταλλεύσεις με μεγάλο αριθμό μελισσιών , συνίσταται η κατασκευή ψυκτικών θαλάμων ή η ενοικίαση χώρων σε μεγάλους θαλάμους – ψυγεία, όπως είναι η αποθήκες συνεταιρισμών για οπωροκηπευτικά.Για τους ερασιτέχνες μελισσοκόμους αρκεί ένας καταψύκτης ( μεταχειρισμένους από παγωτά πχ ) και η φύλαξη των κηρηθρών σε μεγάλες σακούλες , που χωρούν περίπου 20 πλαίσια) . Στην κατάψυξη τις διατηρούμε από 12 έως 24 ώρες . Ξεχωρίζουμε τις μαύρες από τις άσπρες κηρήθρες . Θα χρησιμοποιήσουμε την άνοιξη πρώτα τις μαύρες κηρήθρες .
Δημήτριος Τσέλιος Διευθυντής Ινστιτούτου Μελισσοκομίας ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε