Η ανάπτυξη των μελισσιών την Άνοιξη

Η Άνοιξη είναι η μεγαλύτερη μελισσοκομική περίοδος αφού διαρκεί τουλάχιστον τέσσερις μήνες από μέσα Ιανουαρίου έως μέσα Μαΐου και περιλαμβάνει φάσεις με τελείως διαφορετικές συνθήκες,από τις χαμηλές θερμοκρασίες του Φεβρουαρίου έως τους πρώτους καύσωνες του Μαΐου.Ο Ιανουάριος τοποθετείται στην Άνοιξη αφού τότε η βασίλισσα ξεκινάει την νέα γέννα της άσχετα με τις καιρικές συνθήκες η την κατάσταση του μελισσιού,υπακούοντας στο βιολογικό ερέθισμα που προκαλεί η αύξηση των ωρών της ημέρας,η αλλαγή της φωτοπεριόδου.

Για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα τα στοιχεία που καθορίζουν την πορεία των μελισσιών και κατ επέκταση τις επεμβάσεις η οχι του μελισσοκόμου είναι

1. οι μη προβλέψιμες καιρικές συνθήκες
2. ο θάνατος των ηλικιωμένων-κουρασμένων μελισσών
3. η έναρξη της ωοτοκίας της βασίλισσας
4. η ανάγκη-που συναρτάται απο τα παραπάνω-των μελισσιών σε τροφές

Οι μήνες Ιανουάριος-Φεβρουάριος είναι συνήθως οι πιο κρύοι μήνες του χρόνου.Το μελίσσι αντιμετωπίζει τις χαμηλές θερμοκρασίες συγκροτούμενο σε μελισσόσφαιρα η οποία δεν πρέπει να διασπάται.Η βασίλισσα λοιπόν αρχίζει και επεκτείνει την γέννα της,από την άλλη πλευρά όμως ο πληθυσμός του μελισσιού πέφτει,με τον φυσιολογικό θάνατο των ηλικιωμένων μελισσών.

Οσον αφορά στην καμπύλη της φυσιολογικής ανάπτυξης του μελισσιού(εικ.)η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται ως κρίσιμο στάδιο(Β).Οσο πιο άνετα ξεπεράσει το μελίσσι αυτό το στάδιο,τόσο γρηγορότερα και καλύτερα θα αναπτυχθεί τη νέα χρονιά.Και ενα σημαντικό εργαλείο στην αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης είναι η τροφή.Η ποιοτικά άριστη και στη σωστή θέση τοποθετημένη τροφή.

Η περίοδος όμως αυτή περνά γρήγορα και ο μελισσοκόμος πρέπει να φροντίσει ώστε κατά το τέλος Φεβρουαρίου τα μελίσσια να έχουν καλύψει αρμονικά και πλήρως την γονοφωλιά ώστε να μπορούν να επεκταθούν επιτυχώς  στο δεύτερο πάτωμα.

Ο χώρος δηλαδή που δίνεται στα μελίσσια να δίνεται σταδιακά και ισομερώς μέσα στην γονοφωλιά με κατ αρχήν μετατοπίδεις πλαισίων(εικ)και στην συνέχεια με προσθήκη νέων.Είναι απαραίτητο αυτή την περίοδο η γονοφωλιά να μην διασπάται έτσι ώστε ημέρες η νύχτες με χαμηλές θερμοκρασίες το μελίσσι να μπορεί να διατηρήσει την απαραίτητη θερμοκρασία.
Πρόωρες κινήσεις όπως προσθήκη φύλλων,τοποθέτηση πατωμάτων,μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα συνοχής,απώλεια θερμοκρασίας στρεσάρισμα και ίσως θάνατο μελισσών και γόνου.Ενα σημαντικό χαρακτηριστικό της πρώτης περιόδου της Ανοιξης είναι ότι οι "καλές"ώρες της ημέρας είναι λίγες.Οι μέλισσες λοιπόν πρέπει να μπορούν να τις εκμεταλλευτούν εύκολα και γρήγορα,ώστε να μειώσουν την υγρασία της φωλιάς και να αποβάλλουν τα περιττώματά τους.
Δεν θα πρέπει αυτή την εποχή να ταλαιπωρούμε τις μέλισσες με

• άσκοπες μετακινήσεις
• άσκοπες επιθεωρήσεις,η άλλου είδους ενόχληση του μελισσιού που αποτέλεσμα έχουν την διάσπαση η έστω διατάραξη της μελισσόσφαιρας.
• επεμβάσεις με φάρμακα όταν οι θερμοκρασίες του περιβάλλοντος είναι χαμηλές.Τα φάρμακα λόγω μειωμένου μεταβολισμού των μελισσών σε χαμηλές θερμοκρασίες παρουσιάζουν έντονη μελισσοτοξικότητα
• άσκοπες και πρόωρες επεμβάσεις όπως προσθήκη πλαισίων η διεγερτική τροφοδοσία.

πηγη-απόσπασμα από "Συστήματα εντατικής εκμετάλλευσης των μελισσών"-Σ.Γούναρη

επικοινωνία periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Η κατάσταση του μελισσιού νωρίς την Ανοιξη

 Η κατάσταση του μελισσιού νωρίς την Ανοιξη,θα εξαρτηθεί εν πολλοίς απο την φροντίδα που δείξαμε κατά το φθινόπωρο,καθώς και απο τον τρόπο που ξεχειμώνιασε.Εαν το μελίσσι ξεχειμώνιασε καλά και έχει νεαρή και γόνιμη βασίλισσα,οι πιθανότητες οτι θα γίνει δυνατό τότε που πρέπει ωστε να εκμεταλλευτούμε τις ανθοφορίες που έρχονται και να εχουμε καλή παραγωγή μελιού είναι πολύ καλές.

 

Οι μέλισσες που ξεχειμώνιασαν,ειναι γερασμένες και δεν είναι ικανές για πολλές δουλειές.Καθώς η Ανοιξη έρχεται πετούν για να συλλέξουν τα πρώτα μέλια και γύρη αλλά να φροντίσουν και τον γόνο.Η ποσότητα του γόνου είναι μικρή στην αρχή,αλλά καθως γεννιούνται νέες εργάτριες βοηθούν στην εκτροφή του γόνου ετσι ωστε η έκτασή του να αυξηθεί και να φτάσει το καλοκαίρι στο ανώτερο σημείο.Οι γηρασμένες μέλισσες πεθαίνουν ταχύτατα.

Εαν η εκτροφή του γόνου δεν συνεχιστεί αργά το φθινόπωρο ωστε το μελίσσι να μπεί στον χειμώνα με μεγάλο ποσοστό νεαρών εργατριών,οι γηρασμένες μέλισσες πεθαίνουν με ρυθμό μεγαλύτερο απο τον ρυθμό που αντικαθίστανται απο τις νέες εργάτριες.Αυτό θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε συρρίκνωση της Ανοιξης.Μια προληπτική θεραπεία μπορεί να είναι η τροφοδοσία το φθινόπωρο καθώς και η διατήρηση της κατάστασης εκτροφής γόνου οσο πιο αργά γίνεται με μεταφορά σε υπάρχουσες ανθοφορίες. 

Εαν εμφανισθεί η συρρίκνωση της Ανοιξης,ειναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί με διατήρηση του σμήνους ζεστού και με διεγερτική τροφοδοσία ώστε ολη η ενέργεια των γηρασμένων εργατριών να επικεντρωθεί στην εκτροφή γόνου με στόχο να εκκολαφθούν νεες εργάτριες που θα αντικαταστήσουν αυτές που πεθαίνουν.Πρέπει επίσης να μειωθεί η γονοφωλιά ωστε να διατηρηθεί η θερμότητα.

Συμβαίνει μερικές φορές σε επιθεωρήσεις νωρίς την Ανοιξη να παρατηρούμε επάνω στην κυψέλη μικρά καφεκίτρινα στίγματα.Αυτό είναι μια ένδειξη οτι το μελίσσι μπορεί να εχει δυσεντερία.Αυτό είναι αποτέλεσμα της διατροφής των μελισσών με μέλι χαμηλής ποιότητας.Τα μελιτώματα και κάποια χαμηλής ποιότητας ανθόμελα,περιέχουν ενα μεγάλο ποσοστό ουσιών που η μέλισσα δεν μπορεί να χωνεύψει και εαν δεν μπορεί να πετάξει για κάποιο χρονικό διάστημα,τα έντερα αποφράζονται και εμφανίζεται η ασθένεια.Οι εργάτριες κάτω απο φυσιολογικές συνθήκες δεν αφήνουν περιττώματα μέσα στην κυψέλη.Η προφανής πρόληψη είναι να τροφοδοτούμε τις μέλισσες τον χειμώνα με καλής ποιότητας μέλι και σιρόπι.Η δυσεντερία συχνά καταστρέφει ολόκληρα σμήνη ομως οι μέλισσες μπορεί να γλυτώσουν εαν αντέξουν εως ότου ο καιρός επιτρέψει τις πτήσεις καθαριότητος οπότε και εξαλείφεται.

Νωρίς την άνοιξη θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στις επιθεωρήσεις και τούτο διότι με κάθε άνοιγμα της κυψέλης και με κρύο καιρό χάνεται η θερμοκρασία της και μπορεί να παγώσει ο γόνος.Οι κυψέλες πρέπει να διατηρούνται οσο πιο ζεστές γίνεται ωστε να υποστηριχθεί η εκτροφή του γόνου.

Μπορούμε να κάνουμε διεγερτική τροφοδοσία νωρίς την Ανοιξη ωστε να υποβοηθήσουμε την εκτροφή του γόνου.Αυτό λειτουργεί σαν ελαφρειά ροή νέκταρος στην κυψέλη και συνήθως έχει πολύ καλά αποτελέσματα.Τα μελίσσια θα πρέπει να τροφοδοτούνται αργά το απόγευμα που δεν πετούν οι μέλισσες και αποφεύγεται η λεηλασία.Οταν ο καιρός ζεστάνει για τα καλά τότε μπορεί να διευρύνουμε την γονοφωλιά προσθέτοντας χτισμένο πλαισιο στο οποίο θα γεννήσει η βασίλισσα.Αυτό θα πρέπει να γίνει πολύ προσεκτικά λαμβάνοντας υποψιν τις καιρικές συνθήκες διότι μπορεί να δημιουργηθούν άλλου είδους προβλήματα.Ο νέος μελισσοκόμος καλό είναι να αφήσει την ποσότητα του γόνου στις μέλισσες.

Κάποιες φορές η βασίλισσα κατά την διάρκεια του χειμώνα η νωρίς την Ανοιξη μπορεί να πεθάνει και το πρόβλημα επιδεινώνεται αφού δεν υπάρχει γόνος ώστε οι εργάτριες να εκθρέψουν νέα βασίλισσα.Τέτοια μελίσσια είναι συνήθως ανήσυχα και δεν συλλέγουν γύρη.Εαν βρεθούμε μπροστά σε ενα τέτοιο μελίσσι και με μειωμένο πληθυσμό θα πρέπει να το συνενώσουμε με ενα άλλο καπνίζοντας και τα δύο ζωηρά και τοποθετώντας την βασίλισσα σε κλουβάκι για μια δυό μέρες ωστε να μην την σκοτώσουν.Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ενα η δύο πλαίσια με γόνο στο ορφανό μελίσσι ωστε να αυξηθεί σε δυναμικότητα και επίσης να εκθρέψει νεα βασίλισσα.

επικοινωνία periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Ενδείξεις οτι το μελίσσι δεν έχει βασίλισσα

      Η έλλειψη της βασίλισσας είναι ενας απο τους πιο κοινούς λόγους που μπορεί να χαθεί ενα μελίσσι.Ιδιαίτερα ο άπειρος μελισσοκόμος είναι δύσκολο να αντιληφθεί εγκαίρως την έλλειψη της βασίλισσας.Ομως οι μέλισσες δεν χάνονται ετσι ξαφνικά και υπάρχουν κάποια συμπτώματα που αποκαλύπτουν την απώλεια της βασίλισσας.

Απουσία αυγών και γόνου.Η βασίλισσα ως γνωστόν είναι η μόνη μέλισσα στην κυψέλη που γεννά γονιμοποιημένα αυγά.Ετσι λοιπόν το πρώτο σύμπτωμα της έλλειψης της βασίλισσας είναι η έλλειψη αυγών,νεαρού γόνου και τελικά η πλήρης απουσία γόνου.Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που αναζητούμε αυγά και γόνο κατα τις επιθεωρήσεις.Εαν διαπιστώσουμε το πρόβλημα νωρίς τότε μπορούμε να εισάγουμε νεα βασίλισσα χωρίς να γίνει μεγάλη ζημιά.Βέβαια θα μπορούσε να μην υπάρχει γόνος αλλά να υπάρχει βασίλισσα.Αυτό συμβαίνει οταν η βασίλισσα είναι ηλικιωμένη και δεν είναι γόνιμη και επίσης στην περίπτωση που υπάρχει ασθένεια του γόνου και η βασίλισσα εχει σταματήσει την γέννα της για να μην εξαπλωθεί.Μια βασίλισσα που δεν είναι γόνιμη θ απρέπει να αντικατασταθεί ενω στην δεύτερη περίπτωση αναμένεται οτι η βασίλισσα θα επανεκινήσει την γέννα της σύντομα.

Η μείωση του πληθυσμού.Οι εργάτριες πεθαίνουν κάθε ημέρα απο φυσικά και αφύσικα αίτια και σε μια κυψέλη χωρίς βασίλισσα δεν μπορεί να αντικατασταθούν.Αυτό σημαίνει οτι ο πληθυσμός θα αρχίσει να μειώνεται.Πρακτικά απο την στιγμή που θα παρατηρήσουμε αυτό το σύμπτωμα το μελίσσι είναι χωρίς βασίλισσα για αρκετές εβδομάδες.

Αύξηση του μελιού και της γύρης.Οι εργάτριες που ηταν επιφορτισμένες με την εκτροφή του γόνου δεν εχουν πλέον αυτό το αντικείμενο επειδή δεν υπάρχει γόνος για να τον φροντίσουν.Αυτό δημιουργεί μια ανισορροπία στις εργασίες στην κυψέλη με αποτέλεσμα την συλλογή περισσοτέρων τροφών.Πρέπει να υπογραμμισθεί οτι κάτι παρόμοιο συμβαίνει οταν το μελίσσι αντιμετωπίζει μεγάλη νεκταροέκκριση και τότε εχει ανάγκη περισσότερου χώρου.Στην περίπτωση αυτή οι μέλισσες εχουν ως προτεραιότητα την αποθήκευση τροφών και μπλοκάρουν την γονοφωλιά μη αφήνοντας χώρο στην βασίλισσα για να γεννήσει.Το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση μπορεί να λυθεί δίνοντας χώρο στο μελίσσι με όροφο και στην συνέχεια αφαιρώντας 2-4 πλαίσια με μέλι απο την γονοφωλιά ωστε να τοποθετηθούν άδεια πλαίσια στα οποία θα συνεχίσει η βασίλισσα να γεννά.

Αλλαγή της διάθεσης.Υπάρχουν κάποια λεπτά σημάδια στα μελίσσια χωρίς βασίλισσα που εχουν να κάνουν με την διάθεσή τους.Τα μελίσσια αυτά είναι συνήθως ευέξαπτα,νευρικά και επιθετικά.Παράγουν ενα δυνατό ήχο συνοδευόμενο απο βουητό,αλλά ακόμα και οι πιο έμπειροι μελισσοκόμοι δεν μπορούν να ταυτοποιήσουν απόλυτα τους ήχους.Ο συνδυασμός αυτών των θορύβων ονομάζεται "κλάμα των μελισσών".Παλιοί μελισσοκόμοι εχουν παρατηρήσει οτι οι συλλέκτριες του μελισσιού χωρίς βασίλισσα πρίν πετάξουν απλώνουν τα φτερά τους και περιφέρονται γύρω απο την είσοδο ενω οι συλλέκτριες ενος κανονικού μελισσιού εχουν κλειστά τα φτερά και πετούν σε ευθεία απο την είσοδο.  

Βασιλικά κελιά.Ενα μελίσσι χωρίς βασίλισσα συνήθως προσπαθεί να εκθρέψει μια νέα.Μπορεί κάποιος να ξεγελαστεί εαν δει βασιλικά κελιά ομως μπορεί απο αυτά να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα.Οταν δούμε ενα βασιλικό κελί θα πρέπει να δούμε σε ποιό στάδιο ευρίσκεται.Εχει μέσα λάρβα,ειναι σκεπασμένο,εχει εκκολαφθεί η είναι απλώς ενα άδειο κελί.Μερικές φορές οι μέλισσες καταφέρνουν να εκκολάψουν μια νεα βασίλισσα,αλλά αυτή αποτυγχάνει.Εαν εχει συμβεί αυτό θα δούμε κελιά που εχουν σημάδια εκκόλαψης και πουθενά βασίλισσα.Θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί εαν δούμε κελιά που εχουν εκκολαφθεί και κανένα σημάδι βασίλισσας διότι το μελίσσι μπορεί να 'εχει παρθένα βασίλισσα η οποία δεν γεννά ακόμα.Οι παρθένες βασίλισσες είναι δύσκολο να εντοπιστούν γιατί είναι μικρές και κινούνται γρήγορα.

Αρρενοτόκες εργάτριες.Εαν το μελίσσι μείνει για αρκετό καιρό χωρίς βασίλισσα τοτε αρχίζουν να γεννούν οι εργάτριες.Οι βασίλισσες γεννούν γονιμοποιημένα αυγά ενω οι εργάτριες γεννούν αγονιμοποίητα αυγά απο τα οποία εκκολάπτονται κηφήνες.Τα γονιμοποιημένα αυγά που γεννά η βασίλισσα αναδύουν μια φερομόνη που καταστέλει την διάθεση των εργατριών να γεννήσουν.Εν τούτοις εαν απο την κυψέλη απουσιάζει για πολύ καιρό η βασίλισσα οι εργάτριες αρχίζουν να γεννούν.Είναι χαρακτηριστικό οτι οι εργάτριες γεννούν πολλά αυγά σε ενα κελί.

Τα πιο πάνω συμπτώματα απο μόνα τους οπως επισημάναμε δεν δείχνουν πάντα έλλειψη της βασίλισσας,είναι ομως τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα που δείχνουν και έλλειψη βασίλισσας.

επικοινωνία periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Πως χρησιμοποιώ τις ταινίες οξαλικού οξέος

Θερμοκρασίες

Οι ταινίες οξαλικού οξέος είναι κατάλληλες για ένα ευρύ φάσμα θερμοκρασιών από 15 -35 βαθμούς Κελσίου. Εφόσον το οξαλικό οξύ δρα δια επαφής, κάτω από 15 βαθμούς έχουμε χαμηλή κίνηση των μελισσών στα πλαίσια άρα και λιγότερες επαφές διαφορετικών μελισσών με τις ταινίες κάτι που καθυστερεί και ίσως μειώσει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας έχοντας με πιθανές αρνητικές συνέπειες στην αποικία . Σε θερμοκρασίες άνω των 35 βαθμών έχουμε ταχύτερη αποδέσμευση του οξαλικού οξέος από τις ταινίες με αποτέλεσμα πιθανές αρνητικές συνέπιες στην υγεία της αποικίας. Συνοψίζοντας αποφεύγουμε να τις χρησιμοποιούμε τον Χειμώνα σε χαμηλές θερμοκρασίες και σε περιόδους έντονου καύσωνα.

Η ποσότητα που τοποθετούμε ανά αποικία εξαρτάται από το μέγεθος του πληθυσμού της. Παρακάτω είναι ένας υποβοηθητικός πίνακας:  

ΠΛΑΙΣΙΑ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΑΠΟΙΚΙΑΣ (langstroth)	ΛΩΡΙΔΕΣ
3	½  (Μισή Λωρίδα Κρεμαστή)
4-5	1
6-7	2
8-9	3
10	4
<11	5

Ιδιαίτερα την περίοδο της άνοιξης που το μελίσσι είναι σε ανάπτυξη προσέχουμε να μην εφαρμόσουμε περισσότερες λωρίδες από όσο πρέπει, δεν θέλουμε να «πιέσουμε» το μελίσσι επηρεάζοντας την ανάπτυξη του.

Τοποθέτηση

Οι λωρίδες οξαλικού για να είναι αποτελεσματικές πρέπει ΠΑΝΤΑ να τοποθετούνται στα  πλαίσια που υπάρχει γόνος. Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι το Βαρρόα αναπαράγεται στο γόνο και οι νεαρές μέλισσες και παραμάνες έχουν πάντα την υψηλότερη προσβολή και εφόσον το οξαλικό οξύ δρα δια επαφής με αυτό το τρόπο μεγιστοποιούμε την διάδοση της δραστικής ουσίας στο μολυσμένο πληθυσμό. Ωστόσο δεν χρειάζεται να τις τοποθετήσουμε απόλυτα στο κέντρο του πλαισίου ενοχλώντας την κίνηση των μελισσών. Μπορούμε να τις τοποθετούμε σε σχηματισμό ¨Λ¨  5-7 εκ από το νοητό κέντρο του πλαισίου και εναλλάξ. Διπλώνουμε τις λωρίδες και τις «φοράμε» στο πλαίσιο που έχει γόνο.

Επίσης μπορούμε να τις κόψουμε στην μέση και να τοποθετήσουμε 2 μισές κρεμασμένες με οδοντογλυφίδα, αντί για μια ολόκληρη διπλωμένη. Η διαφορά είναι ότι όταν είναι μισές ισορροπώντας στο κενό των  πλαισίων αφήνει καλύτερο διάδρομο για να περνάν οι μέλισσες και η βασίλισσα .Εξαιτίας αυτού μειώνει το «βαθουλώμα» του κεριού  στα πλαίσια. Ωστόσο το μειονέκτημα είναι ότι απαιτείται σαφώς περισσότερος χρόνος για την τοποθέτηση τους στις αποικίες.

Παρότι στην αποτελεσματικότητα δεν αλλάζει κάτι , ο μελισσοκόμος προσωπικά θα αποφασίσει ποια τοποθέτηση εξυπηρετεί καλύτερο τον ίδιο.

Πότε είναι οι χρυσές στιγμές για ισχυρή καταπολέμηση Βαρρόα

Παρότι στην μελισσοκομία υπάρχουν εξαιρέσεις και από σεζόν σε σεζόν αλλάζουν οι παράμετροι, κατά γενικό κανόνα θα προσδιορίζαμε την εφαρμογή στις στιγμές που οι θερμοκρασίες είναι κατάλληλες και κυρίως όταν οι αποικίες έχουν το λιγότερο δυνατό γόνο για την εκάστοτε εποχή. Αυτό συνήθως είναι ακριβώς μετά από μία συγκομιδή μελιού. Τα μελίσσια μας για να γεμίσουν με μέλι ελαττώνουν την τροφή στην βασίλισσα ώστε να μειωθεί ο ρυθμός της γένας, ως αποτέλεσμα διατηρούν λιγότερα πλαίσια με γόνο και πολύ περισσότερα με μέλι. Πρακτικά τότε το βαρρόα έχει λιγότερα κελιά γόνου να εισχωρήσει  και να «καλυφθεί» , οπότε είναι ποιο ευάλωτο και αναγκαστικά συσσωρευμένο σε μικρότερο χώρο για αναπαραγωγή μέσα στην κυψέλη. Εκείνες τις στιγμές το οι λωρίδες του οξαλικού οξέος κάνουνε θαυμάσια καταπολέμηση με ποσοστό που φτάνει το <90% .

Ένα σημαντικό στοιχείο που πρέπει να έχει ο μελισσοκόμος υπόψη είναι ότι θα πρέπει τη ημέρα της συγκομιδής ή τις επόμενες 2-3 μέρες να έχει εφαρμόσει την θεραπεία. Γιατί;

Επειδή μετά από μια συγκομιδή μελιού το μελίσσι έχει την τάση να αυξάνει το ρυθμό ωοτοκία της βασίλισσας ιδιαίτερα αν ασκούμε νομαδική μελισσοκομία και μεταφέρουμε τις κυψέλες μας σε ανθοφορίες για εκ νέου ανάπτυξη του μελισσιού. Δεδομένου ότι η το μελίσσι συνήθως 2-3 μέρες από την συγκομιδή οργανώνεται και η βασίλισσα γεννά ξανά και ότι την όγδοη ημέρα λίγο πριν σφραγιστεί ο γόνος το βαρρόα εισβάλει μέσα στο κελί, σημαίνει ότι έχουμε 10 ημέρες περίπου που το βαρρόα είναι «σοβαρά εκτεθειμένο». Σε αυτές τις 10 μέρες θα πρέπει να έχει ΉΔΗ τοποθετηθεί το νωρίτερο η θεραπεία ώστε να θανατώσουμε το ακάρι σε υψηλά ποσοστά. Αν δεν κάνουμε έγκαιρο μελισσοκομικό χειρισμό και αργήσουμε , τότε μετά τις 10 ημέρες το βαρρόα έχει ήδη εισέρθει στο γόνο και οποιαδήποτε εφαρμογή θεραπείας θα είναι λιγότερο αποτελεσματική και επίσης το βαρρόα θα έχει κάνει ήδη ζημιά στις αποικίες μας χωρίς να μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε. Ένας καλός μελισσοκόμος δεν χάνει το σωστό συγχρονισμό, αυτό είναι ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ.

Στην χώρα μας τέτοιες στιγμές μπορεί να είναι για παράδειγμα:

• Μάρτιο όταν το μελίσσι είναι μεταξύ 6-7 πλασίων (Ξαλάφρωμα πριν αυξηθεί πολύ ο γόνος)
• Μέσα Ιουνίου-Ιουλίου μετά τον τρύγο του Έλατου, Βελανιδιάς, Θυμαριού
• Τέλη Αυγούστου μετά από τον τρύγο του καλοκαιρινού Πεύκου, Ηλίανθου
• Οκτώβριος μετά από τον τρύγο του Φθινοπωρινού Πεύκου

Αξιοποιούμε αυτές τις κατάλληλες στιγμές!

Πόσους κύκλους θεραπείας

Κανονικά χρειάζεται ένα  μόνο κύκλος θεραπείας. Ωστόσο υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις που μπορεί στις 15-20 μέρες να χρειαστεί επανάληψη θεραπείας με καινούργιες λωρίδες.

Αυτό χρειάζεται στις εξής 2 περιπτώσεις:

Α)  Αν στις αποικίες μας η προσβολή βαρρόα είναι ιδιαίτερα υψηλή. Πχ μια αποικία με 1.000 βαρρόα μολυσμένη, ακόμα και αν το 90% των ακαρέων θανατωθεί, το υπόλοιπο 10% είναι 100 βαρρόα. Αυτά τα 100 βαρρόα αν δεν τα μειώσουμε με 2 εφαρμογή τότε σε λίγους μήνες πάλι θα φτάσουν κοντά στον αρχικό αριθμό τους και αυτό δεν το θέλουμε.  Φυσικά για το αντιληφθούμε αυτό πρέπει να μετρήσουμε την πτώση βαρρόα σε διάστημα 20 ημερών σε μελίσσια ¨δείκτες¨ και αν το άθροισμα είναι αρκετά υψηλό θέλει δεύτερη εφαρμογή. Επίσης με την μέθοδο  τεστ του οινοπνεύματος μπορούμε και πριν την θεραπεία να έχουμε μια ένδειξη του ποσοστού προσβολής βαρρόα.

Β) Αν κάποιες ταινίες καταστραφούν σε 15 μέρες από τις μέλισσες. Αυτό συμβαίνει στα μεγάλα μελίσσια λόγου του ένστικτου καθαρισμού, τότε δεν κάνουμε κατά ανάγκη 2 κύκλο εφαρμογής  απλά μπορούμε να αντικαταστήσουμε επιλεκτικά τις καταστραμμένες ταινίες με καινούργιες.

Στις περισσότερες φορές που γίνεται ένας κύκλος εφαρμογής οι λωρίδες οξαλικού πρέπει να μείνουν μέχρι 30 ημέρες στην κυψέλη. Έπειτα αν δεν έχουν ήδη καταστραφεί από τις μέλισσες πρέπει να τις αφαιρέσουμε εμείς.

Ωστόσο όταν γίνονται 2 κύκλοι θεραπείας τότε μπορούμε να τους κάνουμε ποιο σύντομους σε 20 μέρες η πρώτη εφαρμογή και άλλες 20 μέρες η δεύτερη εφαρμογή. Συνολικά 40 ημέρες.

Εφαρμογή σε παραφυάδες

Στις παραφυάδες είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να τις καθαρίσουμε σχεδόν εντελώς από το βαρρόα κάνοντας την εξής τακτική: 

Μετρώντας 15 ημέρες από την μέρα που δημιουργήσουμε την παραφυάδα εφαρμόζουμε ½ -1 λωρίδα οξαλικού ανάλογα το νέο μελίσσι (2-5 πλαίσια) για 20 μόνο μέρες. Σε αυτό το διάστημα η παραφυάδα είναι χωρίς γόνο σχεδόν γιατί ο περισσότερος γόνος έχει ήδη βγει από τα πλαίσια και η καινούργια βασίλισσα ακόμα δεν θα έχει γεννήσει αυγά. Οπότε το βαρρόα είναι σχεδόν εντελώς εκτεθειμένο στη δράση των λωρίδων οξαλικού οξέος. Με αυτό το tips πετυχαίνουμε πολύ υψηλά αποτελέσματα καταπολέμησης με ελάχιστο οικονομικό κόστος και δίνουμε ένα πολύ καλό ξεκίνημα στο νέο μελίσσι μας εφόσον είναι καθαρό από το βαρρόα!

wonderfulbees.gr

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

Επιθεωρήσεις και εργασίες Φεβρουαρίου

Οι επιθεωρήσεις θα γίνουν με τις πρώτες καλές ημέρες του Φεβρουαρίου. Τα μελίσσια έχουν πλέον ζωηρέψει για καλά, αφού εκμεταλλεύονται την οξαλίδα, την αμυγδαλιά και τις πρώτες πρώιμες ανοιξιάτικες ανθοφορίες. Προς τα μέσα του μήνα τα μελίσσια θα χρειαστούν λίγο χώρο, 1-2 χτισμένες κηρήθρες και πλέον χρειάζονται πιο συχνή παρακολούθηση. Εάν τα τροφοδοτούμε απλώς με ζυμάρι, έχουμε μία σχετικά αργή ανάπτυξη.

Για όσους θέλουν να χωρίσουν νωρίς μελίσσια, ή να πάνε σε κάποια πρώιμη μελιτοφορία, όπως το ανοιξιάτικο πεύκο, ίσως και πορτοκαλιά αργότερα, πρέπει να έχουμε συγχρόνως φροντίσει να ξεκινήσουμε από αρχές Φλεβάρη μια ήπια υγρή τροφοδοσία (500 γρ χλιαρό σιρόπι, κάθε 3-4 μέρες).  Σε αυτή την περίπτωση, ιδανικοί είναι οι τροφόδοτες μπουκάλι που χορηγούν το σιρόπι σταγόνα σταγόνα κάθε μέρα και έτσι η τροφοδοσία διαρκεί πολλές ημέρες. Επίσης επιτρέπουν την παράλληλη τροφοδοσία με βανίλια. Με τον τρόπο αυτό, και με αρκετή εμπειρία στην τοποθέτηση πλαισίων και αύξησης χώρου γονοφωλιάς μπορούμε από τέλη Φλεβάρη να βάλουμε πατώματα!

Σε περίπτωση που το μελίσσι δείχνει άδειο από τροφές και υπάρχει κίνδυνος λιμοκτονίας, μπορούμε να απολεπίσουμε με το ξέστρο μας μία κηρήθρα με μέλι, και να του την δώσουμε, ή απλά να ξεσφραγίσουμε κάποιο κομμάτι σφραγισμένου μελιού από ένα πλαίσιο του μελισσιού. Φυσικά ούτως ή άλλως, νεκρές μέλισσες θα βλέπουμε αυτούς τους μήνες, τις μέλισσες δηλαδή που γεννήθηκαν στα τέλη του καλοκαιριού και αφήνουν τη διάδοχη κατάσταση στις «χειμωνιάτικες» αδελφές τους.

Στην αποθήκη τα πράγματα αρχίζουν και εκεί να ζωντανεύουν! Ξεκινούν δειλά δειλά τα πρώτα συρματώματα πλαισίων, ειδικά για τους επαγγελματίες που έχουν πολλά τελάρα  να περάσουν. Το καλό συρμάτωμα και το σωστό τέντωμα θα βοηθήσουν στο να περαστεί σωστά το φύλλο κηρήθρας, η βάση για το χτίσιμο κηρηθρών, και κατά συνέπεια η βάση για την ανάπτυξη πληθυσμών, δηλαδή παραγωγής μελιού! Ένα κλασσικό λάθος που κάνουν οι αρχάριοι μελισσοκόμοι είναι να υποτιμούν πολύ το στάδιο αυτό: δεν τεντώνουν το σύρμα καλά, και μετά κολλάνε το φύλλο κηρήθρας όπως να’ναι. «Κουτσά – στραβά, θα το χτίσει», λένε. Αμ δε! Τα πλαίσια αυτά καταλήγουν κακοχτισμένα, με πολλά άδεια κελιά, αρκετά κηφηνοκελιά, και πολύ άσκοπο κόπο για τις μέλισσες. Προσοχή πολύ λοιπόν στο καλό συρμάτωμα, στο οποίο βοηθά πολύ μία συσκευή συρματώματος, αυτοσχέδια ή του εμπορίου. Ένα χρήσιμο και φθηνό εργαλείο για αυτή την περίπτωση είναι ο τεντωτήρας σύρματος , που “κατσαρώνει” το σύρμα, δίνοντας μεγαλύτερο τέντωμα.

Τον Φλεβάρη αρχίζει σταδιακά και η διαλογή χτισμένων κηρηθρών, που θα επιλεγούν να μπούν στα μελίσσια, πρώτα στη γονοφωλιά και αργότερα αυτά που θα συγκροτήσουν τον όροφο, μαζί με τα νέα φύλλα κηρήθρας. Ξεκαθάρισμα γίνεται επίσης και με το κερί που έχει ο μελισσοκόμος προς διάθεση ή προς κατασκευή νέων κηρηθρών

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Μελισσοκομικές εργασίες Φεβρουαρίου

    

Τον προηγούμενο μήνα, τον Γενάρη, γράψαμε ότι οι εργασίες του μελισσοκόμου ήταν περισσότερες μέσα στην αποθήκη για την συντήρηση, επισκευή και προετοιμασία του μελισσοκομικού υλικού και λιγότερες στην ύπαιθρο, στον χειρισμό των μελισσιών.

Αυτόν τον μήνα, τον Φλεβάρη, η σχέση εργασίας του μελισσοκόμου στην ύπαιθρο και στην αποθήκη, αρχίζει και ισορροπεί. Μ’ άλλα λόγια απαιτούνται αρκετές ώρες παρουσίας και εργασίας του μελισσοκόμου στα μελίσσιά του , ενώ συνεχίζεται η προετοιμασία του υλικού που θα χρησιμοποιηθεί τους αμέσως επόμενους μήνες.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ

Ο κάθε μελισσοκόμος έχει το δικό του σχέδιο εκμετάλλευσης των μελισσιών του, το δικό του πρόγραμμα το οποίο ακολουθεί λίγο ή πολύ κάθε χρονιά. Το ιδιαίτερο πρόγραμμα εκμετάλλευσης διαμορφώνεται από : 

Την μελισσοκομική παράδοση της περιοχής. 

Τις εμπειρίες και μελισσοκομικές γνώσεις του μελισσοκόμου.

Το κεφάλαιο και εργασία που θέλει και μπορεί να επενδύσει.

Τις απαιτήσεις της αγοράς, την ζήτηση των προϊόντων της κυψέλης.

Η παράδοση στη μελισσοκομία είναι ο ισχυρότερος παράγοντας που επηρεάζει τον προγραμματισμό. Οι κλιματικές συνθήκες, η μελισσοκομική χλωρίδα, το ανάγλυφο της περιοχής, οικονομικοτεχνικοί λόγοι (ευδοκίμηση ή όχι ανταγωνιστικών της μελισσοκομίας κλάδων) συνετέλεσαν στην δημιουργία της παράδοσης. Ισχυρότερη και με βαθιές ρίζες παράδοση είναι σίγουρο ότι συντελεί στην ευρύτερη διάδοση του μελισσοκομικού επαγγέλματος ή της ερασιτεχνικής ενασχόλησης με την μελισσοκομία, όμως είναι επίσης βέβαιο ότι επιδρά ανασταλτικά στην δυνατότητα επιλογής διαφορετικού προγράμματος εκμετάλλευσης από το σύνηθες. 

Η ζήτηση, γενικότερα στην αγορά, αλλά κι’ αυτή που μπορεί ν’ απευθύνεται σε συγκεκριμένο μελισσοκόμο, είναι επίσης αποφασιστικός παράγοντας για την κατάρτιση του ετήσιου προγράμματος. Η προτίμηση ή οι υψηλότερες τιμές που απολαμβάνουν συγκεκριμένες κατηγορίες μελιού, θα στρέψουν περισσότερους μελισσοκόμους στην προετοιμασία των μελισσιών τους για την εκμετάλλευση αυτών ή εκείνων των βασικών ανθοφοριών. Οι παραγγελίες που είναι δυνατόν να έχει μια μελισσοκομική επιχείρηση , μικρή ή μεγάλη, σε άλλα προϊόντα της κυψέλης όπως βασιλικό πολτό, γύρη ή βασίλισσες και σμήνη καθορίζουν το πρόγραμμα δράσης και τους χειρισμούς που απαιτούνται.

 Η απειρία και οι ελλιπείς γνώσεις είναι συχνά απαγορευτικοί παράγοντες στην επιλογή συγκεκριμένων προγραμμάτων εκμετάλλευσης , αντίθετα η εμπειρία και οι γνώσεις που αποκτούνται με τα χρόνια ενασχόλησης στη μελισσοκομία, την προσήλωση και την παρατηρητικότητα, τις συναναστροφές με άλλους μελισσοκόμους, την μελέτη συγγραμμάτων και περιοδικών, την ενεργό συμμετοχή σε εκπαιδεύσεις και σεμινάρια, προσφέρει την δυνατότητα περισσοτέρων επιλογών.

 Τέλος, όπως κάθε παραγωγική επιχείρηση, έτσι και η κατεύθυνση της μελισσοκομικής επιχείρησης, από το στάδιο του προγραμματισμού θα πρέπει να λάβει υπ’ όψιν το κεφάλαιο και την εργασία που απαιτούνται για να συντελεσθεί η συγκεκριμένη παραγωγή. Εκμεταλλεύσεις π.χ. Ανθοφοριών μακριά από την έδρα του μελισσοκόμου, απαιτούν αυξημένες δαπάνες μετακίνησης ενώ η παραγωγή βασιλικού πολτού ή βασιλισσών, στηρίζεται  στην παροχή πολλής και εξειδικευμένης εργασίας σε σχετικά λόγο χρόνο.

 Οι ανωτέρω παράγοντες επηρεάζουν τον μελισσοκόμο στον ετήσιο προγραμματισμό του, η επιτυχία του οποίου θα εξαρτηθεί:

• Από την διάθεση, των δυνατοτήτων του «να ξεφύγει, να σπάσει τα δεσμά της παράδοσης» και ν’ ακολουθήσει νέες τεχνικές εκμετάλλευσης. 

• Την παρακολούθηση ή ακόμη και την διαμόρφωση της ζήτησης στην αγορά.

• Την φιλομάθεια για τον εμπλουτισμό των μελισσοκομικών γνώσεων. 

• Την όρεξη για δουλειά και την επένδυση του απαιτούμενου, μικρού ούτως ή άλλως κεφαλαίου. 

Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας, περισσότερου κάθε άλλου, του προγραμματισμού. Είναι όμως και ο μήνας της πρώτης επιθεώρησης των μελισσιών.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ 

Η πρώτη γενική επιθεώρηση του μελισσοκομείου πραγματοποιείται μέσα στον Φλεβάρη και είναι από τις βασικότερες μελισσοκομικές εργασίες. Πραγματοποιείται, όχι για να διαπιστώσουμε την γενική κατάσταση των μελισσοσμηνών, αλλά για να εξακριβώσουμε την κατάσταση που βρίσκεται κάθε ένα μελίσσι του κοπαδιού μας. Για τον λόγο αυτό πρέπει να γνωρίζουμε εκ των προτέρων τα σημεία που θα προσέξουμε και θα επισημαίνουμε στην επιθεώρηση και να είμαστε εφοδιασμένοι με μολύβι και σημειωματάριο.     

 Από το σημειωματάριο της περασμένης χρονιάς μεταφέρουμε στο φετινό μόνο: την προέλευση και ηλικία της βασίλισσας και την απόδοση σε μέλι.

Στοιχεία που σημειώνουμε:

1. Παρουσία και γενική εμφάνιση της βασίλισσας. 

2. Πληθυσμός (πλαίσια που καλύπτει). 

3. Έκταση του γόνου,σε αριθμό πλαισίων και εκτίμηση επιφάνειας που καλύπτει. 

4. Εκτίμηση των αποθεμάτων μελιού. 

5. Συνολικός αριθμός πλαισίων που υπάρχουν στην κυψέλη. 

6. Μακροσκοπικός έλεγχος για συμπτώματα ασθενειών, ιδιαίτερα νοζεμίασης. 

Η επιθεώρηση γίνεται σε μέρες και ώρες με ηλιοφάνεια και θερμοκρασία που επιτρέπει το πέταμα των μελισσών. Επειδή ο κίνδυνος λεηλασίας είναι αυξημένος, όταν διαπιστώσουμε ανήσυχο πέταμα των μελισσών γύρω από τις κυψέλες που ανοίξαμε προηγουμένως, διακόπτουμε την επιθεώρηση για να συνεχίσουμε άλλη μέρα.

Ανοίγοντας την κυψέλη, αφού πρώτα καπνίσουμε ελαφρά στην είσοδο και εν συνεχεία οριζόντια – συρτά πάνω στα πλαίσια, θ’ ακούσουμε ένα ελαφρό «βούισμα» του σμήνους. Είναι ένα καλό σημάδι και αρκετοί μελισσοκόμοι το ονομάζουν «βουητό υποδοχής» . Αντίθετα εάν, μετά τα πρώτα δευτερόλεπτα από το κάπνισμα, ο ήχος του μελισσιού αυξάνεται, είναι η πρώτη βάσιμη ένδειξη ότι το μελίσσι είναι ορφανό.

ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ – ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΕΙΣ

Η ύπαρξη γόνου είναι φυσιολογικά αναμενόμενη σ’ όλα τα μελίσσια τον Φεβρουάριο και οι διαφορές ανάμεσα στα μελίσσια του ίδιου μελισσοκομείου είναι μικρές. Το μόνο εν προκειμένω που πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας είναι ότι νέες βασίλισσες (της προηγούμενης χρονιάς) ξεκινούν νωρίτερα τη γέννα από τις γερασμένες.

 Η παρουσία κηφηνόγονου δεν είναι φυσιολογική αυτή την εποχή. Δηλώνει συνήθως πρόβλημα με τη βασίλισσα και πιθανώς αρρενοτοκία ή παρθενογονία (ωοτόκες μέλισσες).

 Ο χειρισμός τέτοιων μελισσών δεν είναι απλός.

• Αδύνατα και ορφανά ενώνονται (μέθοδος εφημερίδας) με μετρίας ανάπτυξης μελίσσια.

• Δυνατό αλλά ορφανό μελίσσι ή του δίνουμε πλαίσιο με αυγά και γόνο (αργά το Φεβρουάριο – αρχές Μαρτίου) ή το ενώνουμε με πολύ αδύνατο αλλά με καλή βασίλισσα μελίσσι. 

• Αδύνατο και αρρενοτόκο μελίσσι το καταστρέφουμε. Τινάζουμε τις μέλισσες μακριά, τα πλαίσια με κηφηνόγονο (συνήθως εμφανίζουν ασκοσφαίρωση) τα λειώνουμε για κερί. 

• Αρρενοτόκο αλλά δυνατό μελίσσι, το ενώνουμε με μέτριο που δεν έχει καλή βασίλισσα, την οποία πρόκειται ν’ αντικαταστήσουμε, γιατί ο κίνδυνος να θανατωθεί η βασίλισσα σε μια τέτοια συνένωση είναι μεγάλος. 

• Παραφυάδες που δεν αναπτύχθηκαν λόγω ελλιπούς περιποίησης, αποτυχίας στις ανθοφορίες που μετεφέρθησαν ή οψιμότητας στη δημιουργία τους, ενισχύονται με πλαίσιο εκκολαπτόμενου γόνου από δυνατό και υγιές μελίσσι. 

Σ’ όλες τις περιπτώσεις συνένωσης ή ενίσχυσης με γόνο και πληθυσμό, συνιστάται η τροφοδότηση με ζαχαροζύμαρου, αυτή την εποχή. 

Ζαχαροζύμαρο επίσης θα χρησιμοποιήσουμε για τροφοδότηση, όταν στην επιθεώρηση διαπιστώσουμε ότι «τα μελίσσια μας δεν έχουν μέλια», όταν δηλαδή τα πλαίσια που καλύπτουν οι μέλισσες δεν έχουν μέλι σφραγισμένο στα στεφανώματα και επιπλέον 1 – 2 πλαίσια ολόκληρα με μέλι και πιθανώς γύρη. 

Διεγερτική τροφοδότηση 

Συχνά οι μελισσοκόμοι αναφέρουμε τον όρο διεγερτική τροφοδότηση, αλλά σπάνια κυριολεκτούμε. Σημαίνει, καθημερινή ή πολύ συχνή τροφοδότηση με μικρές ποσότητας αραιό σιρόπι ζάχαρης (2 νερό 1 ζάχαρη) σταδιακά, αλλά ελαφρά αυξανόμενες. Εφαρμόζεται όταν έχουμε ικανοποιητικά αποθέματα μελιού μέσα στα μελίσσια και οι μέλισσες φέρνουν αρκετή γύρη και λiγο νέκταρ. Τα’ αποτελέσματα είναι θεαματικά. Η ζάχαρη διεγείρει την βασίλισσα για  ωοτοκία, η φρέσκια γύρη τις παραμάνες μέλισσες για κατανάλωση επιπλέον γύρης και το νερό που δίνουμε με το αραιό σιρόπι συντελεί κι αυτό στην επιτυχία γιατί είναι απαραίτητο στην σύνθεση του πολτού διατροφής των προνυμφών. 

Νερό. 

Τον Φλεβάρη συνιστάται η παροχή νερού στις μέλισσες. Συστήματα όπου το νερό στάζει σιγά – σιγά και απλώνεται σε μεγάλη επιφάνεια σε προσηλιακό σημείο του μελισσόκηπου, είναι ιδανικά. Οι μέλισσες προτιμούν το νερό ανάμεσα στις θερμοκρασίες 18ο C και 25ο C, γι ́ αυτό την άνοιξη πρέπει να το ζεστάνει ο ήλιος και το καλοκαίρι να βρίσκεται στη σκιά.

 ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΙΟΥ 

Βασική μέριμνά μας είναι να βοηθήσουμε τα μελίσσια να φθάσουν στο επιθυμητό μέγεθος στην κατάλληλη στιγμή. 

Έχοντας λοιπόν επιλέξει την κατεύθυνση της εκμετάλλευσης, προσδιορίζουμε και τον χρόνο που επιθυμούμε τα μελίσσια μας να έχουν δυνατούς πληθυσμούς εργατριών μελισσιών. 

      

Εάν επιδιώκουμε την εκμετάλλευση πρώιμων ανθοφοριών όπως:

• Πορτοκαλιά 

• Δενδρώδους ερείκης 

• Ασφόδελου 

• Ακακίας ή και 

• Ανοιξιάτικου πεύκου, φροντίζουμε για την έγκαιρη τοποθέτηση ορόφων (αυτή την εποχή τρυγιούνται μόνο οι όροφοι, τα πατώματα). 

• Η διεγερτική και εντατική τροφοδότηση 1 1⁄2 τουλάχιστο μήνα πριν την έναρξη της ανθοφορίας, η επέκταση της γονοφωλιάς με τακτική προσθήκη πλαισίων, ξεσφράγισμα των στεφανιών μελιού, αναστροφή των ακριανών πλαισίων του γόνου, 1 – 2 μεταφορές σε γυρεοφόρες ανθοφορίες (στην μετακίνηση οι μέλισσες «τρίβουν», καταναλώνουν μέλια), συντελούν στην πρώιμη αύξηση του πληθυσμού. 

Η εφαρμογή των ανωτέρω τεχνικών απαιτεί σχετική μελισσοκομική εμπειρία. Καλόν είναι οι νέοι μελισσοκόμοι να την εφαρμόζουν σταδιακά με περίσκεψη. 

Τις ίδιες τεχνικές θα εφαρμόσουμε κι όταν επιδιώκουμε πρώιμη ανάπτυξη των μελισσιών για : 

Παραγωγή βασιλισσών 

«  σμηνών 

«  βασιλικού πολτού 

«  γύρης τον Απρίλιο. 

Εάν, αντιθέτως, ο στόχος μας εντοπίζεται σε καλοκαιρινούς και φθινοπωρινούς τρύγους μελιού, τότε, τον Φεβρουάριο δεν λαμβάνουμε κανένα μέτρο πρωίμισης της ανάπτυξης των μελισσιών, φροντίζουμε όμως για την μεταφορά τους σε περιοχές πλούσιες σε ανθοφορίες και την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των διαφόρων ασθενειών.

ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ 

Ο Φεβρουάριος είναι κατάλληλος μήνας για την εφαρμογή ακαρεοκτόνων για τον έλεγχο της Βαρρόα. Τα θηλυκά ακάρεα που διαχείμασαν, πρέπει να καταπολεμηθούν για να μην έχουν την ευκαιρία να πολλαπλασιαστούν μέσα στο γόνο που συνεχώς αυξάνει. Προσοχή χρειάζεται στην δοσολογία των ακαρεοκτόνων. Υπερβολική δόση αφήνει υπολείμματα στο μέλι και στο κερί, υποθανατηφόρος δόση πιθανόν να δημιουργήσει ανθεκτικότητα στη Βαρρόα. 

 Η νοζεμίαση είναι στο μήνα της. Σε χρονιές με πολλές βροχές και υγρασίες παρατηρούνται σοβαρές απώλειες από την ύπουλη αυτή ασθένεια. Χρειάζεται συνεχώς επαγρύπνηση και προσοχή για παρουσία: λερωμένων καπακιών, πλαισίων και εισόδων κυψελών από περιττώματα μελισσών, διογκωμένες κοιλιές κλπ. Η αποστολή δειγμάτων για εξέταση σε κάποιο εργαστήριο, όταν παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα, είναι επιβεβλημένη.

ΑΝΘΟΦΟΡΙΕΣ

Όπου καλλιεργείται η βερικοκιά, οι πρώιμες ποικιλίες της, είναι από τις σημαντικότερες ανθοφορίες για το δυνάμωμα των μελισσιών. Ανθίζουν τον Φεβρουάριο και προσφέρουν στις μέλισσες γύρη και νέκταρ. Η μεγάλη έκταση της καλλιέργειας, η πλούσια ανθοφορία, η σχετικά μεγάλη κλιμάκωση της ανθοφορίας (η εκμετάλλευση από τις μέλισσες μπορεί να συνεχισθεί και στο 1ο 15νθήμερο του Μαρτίου), έχουν καθιερώσει την βερικοκιά ή καϊσιά στην συνείδηση των μελισσοκόμων ως σπουδαίας νομής. Μόνο μειονέκτημα ο κίνδυνος των ψεκασμών.

Στα πρώιμα και παραθαλάσσια μέρη το ρείκι (δενδρώδης ερείκη) αρχίζει την άνθισή του από τα μέσα Φεβρουαρίου.

Στις νότιες νησιώτικες περιοχές της χώρας μας, η βλάστηση και οι ανθοφορίες είναι πιο προχωρημένες. Οι ασφόδελοι, η άγρια λεβάντα, οι λαψάνες, ο φλόμος, το δενδρολίβανο και πολλά άλλα, συνθέτουν την σχετικά πλούσια χλωρίδα του Φεβρουαρίου.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, η ανθισμένη αμυγδαλιά, δεν λείπει από καμιά γωνιά της πατρίδας μας τον Φεβρουάριο.

                                                                                                                 Δημήτρης Τσέλλιος

επικοινωνία periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Η χρησιμότητα της δεύτερης εισόδου στην κυψέλη

   

Απαντήσεις σε πολλά μελισσοκομικά θέματα δίδονται η από την εμπειρία παλιών μελισσοκόμων η από τα αποτελέσματα ερευνών-πειραμάτων.Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε στοιχεία τόσο από εμπειρίες μελισσοκόμων όσο και από αποτελέσματα ερευνών.

Όπως αναφέρεται σε κείμενο της Σ.Γούναρη,παλαιότερα στις παλιές κυψέλες τα καπάκια δεν εφάρμοζαν σωστά και  υπήρχαν μικρά ανοίγματα που δεν φαίνονταν με την πρώτη ματιά.

Παρατηρούσαν τότε οι μελισσοκόμοι ότι οι μέλισσες κατά την περίοδο της πρώιμης άνοιξης προτιμούσαν αυτές τις χαραμάδες αντί για την κανονική είσοδο της κυψέλης.Αυτο συμβαίνει γιατί οι μέλισσες συγκεντρώνονται στο πιο ζεστό  σημείο της κυψέλης και προτιμούν από εκεί να βγούν έξω από την κυψέλη για τις ανάγκες τους χωρίς να καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια.Είναι χαρακτηριστικά τα στοιχεία που μας δίνει ο παρακάτω πίνακας σχετικής έρευνας.Από την διάταξη της κυψέλης βλέπουμε ότι κυκλοφορεί περισσότερο ο αέρας παρασύροντας την υγρασία με αποτέλεσμα το μελίσσι να ταλαιπωρείται λιγότερο,να αναπτύσσεται πιο έντονα την άνοιξη και να ελέγχονται αποτελεσματικά τα σπόρια της νοζεμίασης.

Παρατηρούμε στα δεδομένα ότι οι περιπτώσεις 1 και 4 που οι κυψέλες έχουν διπλή είσοδο στην μπροστινή πλευρά της κυψέλης ότι παρουσιάζουν τα καλύτερα στατιστικά στοιχεία.Θα διαπιστώσουμε οτι τα μελίσσια των οποίων οι κυψέλες έχουν δύο εισόδους έχουν βελτιωμένες αποδόσεις στο μέλλον και σε μέλι.

Το εργαστήριο μελισσοκομίας του ΑΠΘ (ερώτηση 95)μας δίνει διάφορες εκδοχές για δεύτερη είσοδο με σχετικές φωτογραφίες όπως ακολουθούν.

Στην περίπτωση αυτή ο μελισσοκόμος έχει ανοίξει μικρή τρύπα και έχει προσαρμόσει ένα κομμάτι ξύλου που λειτουργεί σαν σανίδα πτήσης και κλείνει την οπή κατά την μεταφορά της κυψέλης.

Ένας άλλος τρόπος είναι η χρήση πλαισίου ανάμεσα στους ορόφους με μια μικρή είσοδο.Αυτό τον τρόπο έχω χρησιμοποιήσει και εγώ και διαπίστωσα μεγάλη διαφορά στην απόδοση του μελισσιού.

Τέλος η πιο άμεση και εύκολη λύση είναι η τοποθέτηση μιας μικρής πέτρας μεταξύ των ορόφων ώστε να δημιουργείται άνοιγμα για τις μέλισσες.Σε αυτή την λογική μπορεί να ενταχθεί η κίνηση κάποιων παλιών μελισσοκόμων που μετακινούσαν λίγο τον επάνω όροφο ώστε να δημιουργηθεί μια μικρή χαραμάδα για να μπαινοβγαίνουν οι μέλισσες.

επικοινωνία periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook