Προσθήκη ορόφου για πρόληψη σμηνουργίας

  

 Στις περιπτώσεις όπου η σμηνουργία είναι πιθανή, την προλαμβάνουμε και συγχρόνως

αποκτάμε δυνατά μελίσσια με την προσθήκη επάνω στον εμβρυοθάλαμο ενός δεύτερου 

πατώματος, ομοίου μεγέθους, το οποίο περιέχει χτισμένες κηρήθρες, κατά προτίμηση 

παλιές. Όταν προστεθεί το δεύτερο πάτωμα, οι μικρής ηλικίας μέλισσες ανεβαίνουν εκεί

και αυτό συντελεί στην αυτόματη αποσυμφόρηση  του κάτω πατώματος και την προσωρινή 
υποχώρηση της επιθυμίας για σμηνουργία.
 Άλλωστε, η βασίλισσα όταν συμπληρώσει τις κηρήθρες του κάτω πατώματος με γόνο και αισθανθεί στενότητα χώρου, ανεβαίνει στο πάνω πάτωμα όπου βρίσκει άφθονο χώρο 

και μαύρες κηρήθρες, μέσα στις οποίες αρέσκεται να γεννά κατά την εποχή αυτή, ενώ 

αποφεύγει τις λευκές νεοχτισμένες κηρήθρες.

Ο λόγος αυτής της προτίμησης κατά πάσα πιθανότητα είναι ότι οι μαύρες κηρήθρες είναι

θερμότερες από τις νεόχτιστες, επειδή έχουν επενδυθεί με διάφορα στρώματα από τα 

κουκούλια του γόνου που ανατράφηκε μέσα σε αυτές.

Σε περίπτωση που δεν ανεβαίνει στο πάνω πάτωμα (και αυτό συμβαίνει πολλές φορές, όταν

το επάνω μέρος των κηρηθρών του κάτω πατώματος είναι γεμάτο με σφραγισμένο μέλι ή 

όταν ο γόνος δεν φτάνει έως επάνω στο πλαίσιο, εξαιτίας ελαττωματικότητας της κηρήθρας), 

για να την προσελκύσουμε επάνω, ανεβάζουμε στο πάνω πάτωμα 1,2 ή και 3 πλαίσια με 

γόνο, από το κάτω πάτωμα, ανάλογα με τη δύναμη της κυψέλης, συμπληρώνοντας τα κενά

του κάτω πατώματος με χτισμένες κηρήθρες. Εάν δεν έχουμε χτισμένες αλλά μόνο φύλλα 

τεχνητών κηρηθρών, δεν τα τοποθετούμε μεταξύ του γόνου στο κάτω πάτωμα, αλλά στα 

πλάγια, με την τελευταία χτισμένη κηρήθρα. Εφόσον η βασίλισσα εξακολουθεί να προτιμά

το κάτω πάτωμα και παραμελεί το επάνω εμείς εξακολουθούμε κάθε 15 περίπου μέρες να 

ανεβάζουμε γόνο επάνω και να κατεβάζουμε κενές κηρήθρες κάτω.

Εάν η βασίλισσα είναι νέα και γόνιμη, μπορεί να συμπληρώσει 12-15 πλαίσια με γόνο και

στα δύο πατώματα. Όσο όμως προχωρεί η εποχή, κουράζεται και λιγοστεύει το γόνο. Τότε οι

κηρήθρες του επάνω πατώματος γεμίζονται με μέλι, εφόσον εκκολάπτεται ο γόνος, η δε 

βασίλισσα περιορίζεται πάλι στο κάτω πάτωμα. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που η 

βασίλισσα δεν εννοεί να εγκαταλείψει το επάνω πάτωμα και παραμελεί το κάτω. Τότε υπάρχει 

κίνδυνος να περιέχουν οι κηρήθρες του επάνω πατώματος πολύ γόνο κατά την εποχή του 

τρύγου, πράγμα αρκετά δυσάρεστο.

Για να το αποφύγουμε αυτό, πρέπει να παρεμβάλουμε μεταξύ των δύο πατωμάτων ένα 

διάφραγμα βασίλισσας, αφού βεβαίως κατεβάσουμε τη βασίλισσα στο κάτω πάτωμα.

Αυτό πρέπει να γίνει 3 τουλάχιστον εβδομάδες πριν το τέλος της ανθοφορίας, για να 

προφθάσει να    εκκολαφθεί όλος ο γόνος του πάνω πατώματος πριν τον τρύγο.

Η δημιουργία λοιπόν άφθονου χώρου, με την προσθήκη ενός δεύτερου πατώματος, όπου είναι η φυσική του θέση.
 Με αυτόν τον τρόπο, ο εμβυοθάλαμος ανακουφίζεται σημαντικά και η βασίλισσα δεν 
στεναχωριέται με την επέκταση του γόνου της. Εάν η βασίλισσα είναι νέα και με

σφρίγος, γεμίζει με γόνο όλες τις κηρήθρες του κάτω πατώματος, από επάνω έως κάτω και 

από τη μια πλευρά έως την άλλη, προς μεγάλη χαρά του μελισσοκόμου, ο οποίος γνωρίζει ότι ο γόνος αυτός είναι η καλύτερη εγγύηση για την επιτυχία της αναμενόμενης σοδειάς.

επικοινωνία periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook  

Μέθοδος Χαλκιά

   

Η μέθοδος αυτή λοιπόν, κατά τον εμπνευστή της, απαιτεί να διαθέτουμε μόνο11 μελίσσια ή και πολλαπλάσια αυτών φυσικά.

 Γύρω στα μέσα του Φλεβάρη, αρχίζουμε να τροφοδοτούμε και τα 11 αυτά μελίσσια μας με ένα κρασοπότηρο σιρόπι σε αναλογία 1/1 (ένα νερό, ένα ζάχαρη) κάθε δεύτερη μέρα. Για βορειότερες περιοχές, φυσικά, προσαρμόζουμε τους χειρισμούς μας ανάλογα.

 

 Την ενέργεια αυτή την συνεχίζουμε ανελλιπώς μέχρι το τέλος του Μάρτη και παράλληλα φροντίζουμε, με τους γνωστούς τρόπους, να τα έχουμε εξισώσει μέχρι τότε, έτσι ώστε τα μελίσσια μας να έχουν όλα τους από οκτώ πλαίσια πληθυσμό και ανάλογα πλαίσια με γόνο! 

 Τις πρώτες μέρες του Απρίλη, από τα έντεκα αυτά μελίσσια επιλέγουμε εκείνο που έχει την πιο νέα μάνα (σ.σ.: και την πιο δραστήρια φυσικά, κατά τη γνώμη μας), και αφού του αφαιρέσουμε το καπάκι, του βάζουμε πάνω έναν κενό όροφο, παρεμβάλλοντας ένα βασιλικό διάφραγμα, μεταξύ των δυο ορόφων. (σ.σ.:Το μελίσσι αυτό θα το ονομάζουμε «Πολυώροφο, για ευκολία μας.)

Αφαιρούμε από τα υπόλοιπα 10 μελίσσια μας από ένα πλαίσιο σφραγισμένου γόνου χωρίς τον πληθυσμό του (τα τινάζουμε προηγουμένως μέσα σε αυτά) και με αυτά τα 10 πλαίσια που θα συγκεντρώσουμε, γεμίζουμε το άδειο πάτωμα που έχουμε βάλει  πάνω στο Πολυώροφο. (σ.σ.:Τα 10 αυτά μελίσσια θα το ονομάζουμε «Δότες», για ευκολία μας.)

Είναι αυτονόητο πως αναπληρώνουμε το πλαίσιο με το γόνο που πήραμε από τα δέκα μελίσσια Δότες με ένα άκτιστο ή, ακόμα καλύτερα, με ένα κτισμένο πλαίσιο.

Κάθε βδομάδα επαναλαμβάνουμε την ίδια ακριβώς διαδικασία. Δηλαδή τοποθετούμε πάνω στο Πολυώροφο μελίσσι μας, ένα κενό πάτωμα και το γεμίζουμε με σφραγισμένο γόνο, χωρίς μέλισσες, που παίρνουμε από τα 10 μελίσσια Δότες, φροντίζοντας πάντα να αναπληρώνουμε το πλαίσιο με το γόνο που πήραμε από αυτά, με ένα άκτιστο ή, ακόμα καλύτερα, με ένα κτισμένο πλαίσιο.

Αυτό το συνεχίζουμε έως τις αρχές του Ιούνη, συνεχίζοντας παράλληλα ανελλιπώς και την τροφοδοσία των 10 μελισσιών Δοτών, ανάλογα πάντα και με την υπάρχουσα ανθοφορία. 

Στόχος μας είναι η έναρξη της ανθοφορίας του θυμαριού, να μας βρει με 10 διώροφο μελίσσια (μιλάμε για τα μελίσσια Δότες φυσικά που λόγω εποχής και τροφοδοσίας θα έχουν ζητήσει πάτωμα από τα μέσα του Απρίλη), και με ένα μελίσσι 11 ορόφων, (αναφερόμαστε στο Πολυώροφο, φυσικά) με τεράστιο πληθυσμό και απίστευτη δυναμικότητα! 

 

 

 

 

Σύμφωνα με τον εμπνευστή αυτής της μεθόδου, κάθε βδομάδα και προτού τοποθετήσουμε νέο πάτωμα πάνω στο Πολυώροφο μελίσσι, θα πρέπει να κάνουμε έλεγχο του αμέσως προηγούμενο πατώματος, για την τυχόν ύπαρξη βασιλικών κελιών, τα οποία φυσικά και καταστρέφουμε, γιατί ο κίνδυνος σμηνουργίας αυτού του υπερμελισσιού είναι μεγάλος.

 

 

 Εξ άλλου, ακριβώς για να ελαχιστοποιήσουμε αυτό το ανεπιθύμητο ενδεχόμενο, έχουμε επιλέξει την ποιο νέα και (σ.σ: δραστήρια, κατά τη γνώμη μας) μάνα που διαθέτουμε, με την ελπίδα πως οι φερομόνες της θα φτάσουν μέχρι τα πάνω πατώματα και θα αποτρέψουν αυτό το ενδεχόμενο.

 

Σύμφωνα με τον αείμνηστο Γιώργο Χαλκιά, σε μέτριες ανθοφορίες η απόδοση αυτής της μεθόδου είναι 400 κιλά μέλι! Διακόσια από το Πολυώροφο μελίσσι και  άλλα τόσα από τα υπόλοιπα 10 μελίσσια Δότες! Επί πλέον στο τέλος της ανθοφορίας του θυμαριού μένουμε με 11 δυνατά διώροφο μελίσσια!

  

Θα πρέπει να προσθέσουμε ακόμα πως, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, δεν υπάρχει ενδεχόμενο να παγώσει ο ώριμος γόνος που δίνουμε κάθε βδομάδα στο Πολυώροφο μελίσσι, γιατί ακριβώς ο γόνος αυτός, αφού είναι  ώριμος, δίνει άμεσα νέους πληθυσμούς που αποτρέπουν αυτό το ενδεχόμενο. 

  

Είναι αυτονόητο πως μια τέτοια πολυώροφη κυψέλη χρειάζεται ειδική στήριξη που μπορεί να γίνει είτε με τέσσερα καδρόνια, ένα από κάθε πλευρά, (σ.σ.: είτε με κάποια ελαφριά διαιρούμενη σκαλωσιά, στις μέρες μας), είτε με την «πάκτωση» του κάτω πατώματος της πολυώροφης κυψέλης και την χρησιμοποίηση συνδετήρων για τις από πάνω, όπως αναφέρουν κάποιοι που συνεχίζουν να εφαρμόζουν αυτή τη μέθοδο. 

  

Ακόμα θα χρειαστεί να δημιουργήσουμε εισόδους και στους πάνω ορόφους του Πολυώροφου μελισσιού μας (σ.σ.:τουλάχιστον μια ανά δεύτερο πάτωμα, κατά τη γνώμη μας).

  

Αυτή είναι φίλοι μας η μέθοδος Χαλκιά, που συγκαταλέγετε ανάμεσα στους φωτισμένους μελισσοκόμους των προηγούμενων γενεών και που προσπαθήσαμε να σας την παρουσιάσουμε όσο πιο απλά και κατανοητά γίνεται. 

 

Το αν, που και πότε θα την εφαρμόσετε, παραμένει μια αποκλειστικά δική σας ευθύνη και επιλογή! 

 

Σε όσους το τολμήσουν πάντως, ευχόμαστε καλή επιτυχία!

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

 

Πρόληψη και καταστολή σμηνουργίας

 1. Η σμηνουργία είναι απαραίτητη για την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό της διαιώνισης των μελισσιών. Όμως ο μελισσοκόμος πρέπει να τις αποφεύγει με κατάλληλους χειρισμούς και αν διαπιστώσει την εξέλιξή τους, να την ματαιώσει για τους εξής λόγους:

α) Μειώνουν το μελισσοκομικό κεφάλαιο κατά 30-70%.

Β) Τα αποθέματα του μελιού λιγοστεύουν, αφού οι μέλισσες που φεύγουν για τη σμηνουργία έχουν μαζί τους πάρει και μέλι για αποθήκευση στη νέα τους φωλιά.

Γ) Αν με τη σμηνουργία χαθεί η βασίλισσα και ορφανέψει το μελίσσι τότε δεν επιβιώνει και χάνεται σαν κοινωνία από το φυσικό περιβάλλον αφού δεν μπορούν να αποκτήσουν νέα βασίλισσα, οπότε επέρχεται περιβαλλοντική έλλειψη.

Δ) Απαιτεί χρόνο και κόπο που μετριέται σαν οικονομική ζημιά όταν αποτύχει η ματαίωση.

2. Η πρόληψη της σμηνουργίας είναι η καλύτερη λύση και αυτή επιτυγχάνεται με τους εξής τρόπους:

Α) Με την αύξηση του χώρου στην κυψέλη που μειώνει το συνωστισμό του μελισσιού (αδιαχώρητο).

Β) Τοποθετούνται χτισμένες κηρήθρες ή άχτιστες  όταν υπάρχει νεκταροέκκριση και γίνεται ανάπτυξη.

Γ) Γίνεται ανταλλαγή πλαισίων από τις μπλοκαρισμένες κηρήθρες σε καθυστερημένα για να βοηθήσουν και να ελαφρυνθούν τα δυνατά ώστε να μην σμηνουργήσουν.

Δ) Για να ξεκινήσει η σμηνουργία πρέπει ο γόνος να καλύπτει το 85-90% του συνολικού χώρου της γονοφωλιάς και επομένως με τοποθέτηση χτισμένων κηρήθρων μειώνεται σημαντικά ο κίνδυνος σμηνουργίας.

Ε) Σε περιπτώσεις όμως που ο πληθυσμός μελισσιών φθάσει τα 9-10 πλαίσια  και ο γόνος τα 6-7 τοποθετείται δεύτερο πάτωμα για να γίνει επέκταση αντί σμηνουργίας.

Στ) Αν το μελίσσι είναι αρκετά δυνατό, τότε στον κάτω όροφο αφήνεται η βασίλισσα, με ένα μόνο πλαίσιο νέου γόνου, συμπληρώνεται με κενές κηρήθρες και όλα τα υπόλοιπα πλαίσια με πληθυσμό μεταφέρονται σε ένα δεύτερο πάτωμα και μεταξύ των δυο ορόφων παρεμβάλλεται βασιλικό διάφραγμα. Και στον πάνω όροφο ανοίγεται δεύτερη είσοδος για έξοδο και είσοδο μελισσιών ώστε να μην μειωθούν οι αποδόσεις συλλογής μελιού.

Ζ) Αντικαταστάσεις γηρασμένων βασιλισσών, που αυξάνουν τις σμηνουργίες, γιατί εκκρίνουν λιγότερη φερομόνη από τις νέες και αυτό είναι αιτία σηνουργίας. Αυτή η αντικατάσταση γίνεται νωρίς την Άνοιξη, γιατί μειώνει σημαντικά τη σμηνουργία.

Η) Εδώ όμως να συμπληρώσουμε ότι σε κάθε περίπτωση επιβάλλεται αλλαγή των βασιλισσών στην αρχή του δεύτερου Φθινοπώρου της ζωής τους. Και γιατί αυτές οι νέες δεν σμηνουργούν. Κοντολογίς δεν πρέπει να κρατάμε βασίλισσες για τρίτη χρονιά.

Θ) Δεν χρησιμοποιούμε όμως γενετικό υλικό από  μελίσσια με τάση σμηνουργίας, που θα έχουν την ίδια τάση.

Ι) Όμως η τεχνητή σμηνουργία, δηλαδή το χώρισμα των μελισσιών πριν σμηνουργήσουν είναι καλή λύση και στη συνέχεια όταν περάσει η εποχή των σμηνουργιών τα ξαναενώνουμε για να γίνουν αποδοτικά. Αλλά αυτό χρειάζεται περισσότερες κυψέλες για να στεγαστούν τα μελίσσια. Όταν όμως καθυστερήσει η συνένωση των τεχνητών αφεσμών, τα μελίσσια γίνονται μη παραγωγικά. Και ένα άλλο μειονέκτημα είναι ότι μέχρι να εκτραφεί η νέα βασίλισσα, καθυστερείται η ανάπτυξη του μελισσιού.

Κ) Τελικά όλα αυτά είναι βραχυκυκλωμένα και μας οδηγούν στη λύση που είναι: Δημιουργία μελισσιών με δυο βασίλισσες. 

3. ΜΕΘΟΔΟΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ ΣΜΗΝΟΥΡΓΙΩΝ: ΜΕ ΔΥΟ ΒΑΣΙΛΙΣΣΕΣ, ως εξής:

Α) Το δυνατό μελίσσι χωρίζεται στα 2 με αερισμό ή εσωτερικό καπάκι. Η βασίλισσα και ο γόνος μεταφέρονται στον πάνω όροφο, αλλά σ’ αυτό έχει δημιουργηθεί δεύτερη είσοδος. Στον κάτω όροφο, που το μελίσσι είναι ορφανό αφήνεται ένα πλαίσιο γόνου με προνύμφες ηλικίας 1-2 ημερών.

Β) Τη δεύτερη μέρα εφόσον σχηματίσουν βασιλικά κελιά ο αερισμός αντικαθίσταται με διπλό βασιλικό διάφραγμα.

Γ)Δεν ενοχλείται το μελίσσι μέχρι να εκκολαφθεί βασίλισσα στον κάτω όροφο και να αρχίσει γέννα. Η είσοδος του πάνω ορόφου διατηρείται.

Δ) Μεταξύ των δυο βασιλισσών παρεμβάλλεται ρηχό πάτωμα.

Ε) Δυο εβδομάδες πριν από την κύρια ανθοφορία η παλιά βασίλισσα απομακρύνεται. 

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

Η μέθοδος Χ.Μπέκα για δημιουργία παραφυάδων

    

Κύριος σκοπός μας είναι η αποφυγή της σμηνουργίας των μελισσιών του μελισσοκομείου και για το λόγο αυτό, επινόησα μια μέθοδο την οποία εφαρμόζω με απόλυτη επιτυχία εδώ και χρόνια. 

Είναι μια πρωτοποριακή μέθοδος η οποία με έχει βοηθήσει και με έχει απαλλάξει από την κοπιαστική εργασία να εντοπίσω ποια μελίσσια πρόκειται να σμηνουργήσουν και να προβώ σε μέτρα καταστολής της σμηνουργίας (χάλασμα βασιλικών κελιών) καθώς και να δημιουργήσω νέα μελίσσια με καλές βασίλισσες. 

Την παραδίνω σε όλους τους μελισσοκόμους της επικράτειας και εύχομαι να την κάνουν πράξη.

 

Όταν το μελίσσι αναπτύσσεται την άνοιξη και ο πληθυσμός του αυξηθεί στο σημείο του να πατήσει το ένατο με δέκατο πλαίσιο και να έχει επτά με οκτώ πλαίσια γόνο, δε βάζουμε πάτωμα αλλά παίρνουμε μια νέα άδεια κυψέλη και την τοποθετούμε δίπλα στο μελίσσι που πρόκειται να εφαρμόσουμε την μέθοδο.

Αφαιρούμε από το μελίσσι τη μία πλευρά των πλαισίων στην κυψέλη, την ποιο δυνατή σε πληθυσμούς, παίρνοντας δύο η τρία πλαίσια γόνο ανάλογα μαζί με τον πληθυσμό του, φροντίζοντας να υπάρχει ένα πλαίσιο με σφραγισμένο γόνο και ένα πλαίσιο με γόνο νεαρής ηλικίας καθώς και ένα τελάρο με προμήθειες (μέλι) αφού πρώτα τινάξουμε όλα τα πλαίσια που αφαιρούμε μέσα στην κυψέλη για να μην πάρουμε την βασίλισσα.

Τοποθετούμε τα πλαίσια που έχουμε τινάξει και που δεν έχουν μέλισσες στην νέα άδεια κυψέλη που έχουμε δίπλα μας φροντίζοντας να προσθέσουμε ένα πλαίσιο κατά προτίμηση χτισμένο στην πλευρά του ξύλου της κυψέλης.

Έτσι στην άδεια από μέλισσες κυψέλη έχουμε συνολικά πέντε πλαίσια: 

Τρία πλαίσια γόνο (ανοιχτό και σφραγισμένο).

Ένα πλαίσιο με μέλι και ακόμη ένα πλαίσιο που τοποθετήσαμε.

Στην συνέχεια παίρνουμε την κυψέλη με τις μέλισσες που έχει τη βασίλισσα και τη μετακινούμε δέκα μέτρα αριστερά ή δεξιά ή πίσω από την αρχική της θέση, τοποθετούμε μετά αριστερά και δεξιά του γόνου νέα χτισμένα πλαίσια για να τα γεννήσει η βασίλισσα και ταΐζουμε το μελίσσι κατά προτίμηση με δύο κιλά ζαχαροζύμαρο επειδή χάνει τις συλλέκτριες του. Στην θέση ακριβώς που ήταν η αρχική κυψέλη τοποθετούμε την νέα κυψέλη των πέντε πλαισίων που είναι άδεια από μέλισσες με τους γόνους (πέντε πλαίσια) και πάνω στα πλαίσια βάζουμε ένα κιλό ζαχαροζύμαρο, καλό θα είναι η νέα κυψέλη που τοποθετήσαμε στην θέση της αρχικής να έχει ίδιο χρώμα με την αρχική της κυψέλης που μετακινήσαμε για να αποφύγουμε την παραπλάνηση.

Η νέα ορφανή από βασίλισσα κυψέλη παίρνει σε λίγες ώρες όλες τις συλλέκτριες από την αρχική που μετακινήσαμε και γεμίζουν από μέλισσες και τα πέντε πλαίσια που είχαμε τοποθετήσει . Οι μέλισσες αυτές είναι συλλέκτριες, αλλάζουν εργασία, γίνονται παραμάνες και περιποιούνται τον γόνο κάνοντας ωραία βασιλικά κελιά. Μετά δέκα ημέρες από την ενέργεια αυτή πηγαίνουμε στην ορφανή από βασίλισσα κυψέλη και χαλάμε τα βασιλικά κελιά αφήνοντας το καλύτερο, εάν όμως θέλουμε μπορούμε να φτιάξουμε δύο νέα μελίσσια καθώς το νέο μελίσσι είναι δυνατό, αφήνοντας άλλο ένα κελί και χωρίζοντας το νέο ορφανό μελίσσι στα δύο, με την προϋπόθεση να πάρουμε το ένα από τα δύο και να απομακρυνθούμε στα πέντε χιλιόμετρα.

Με τον τρόπο αυτό δύο νέες βασίλισσες γονιμοποιούνται και δημιουργούμε δύο νέα μελίσσια. Εάν θέλουμε να πάρουμε μέλια το φθινόπωρο από το πεύκο δε χωρίζουμε το νέο μελίσσι στα δύο. Το μελίσσι αυτό αναπτύσσεται γρήγορα και το φθινόπωρο έχει οκτώ με εννέα πλαίσια πληθυσμό.

Το αρχικό μελίσσι που μετακινήσαμε με την βασίλισσα μέσα σε δεκαπέντε (15-20) με είκοσι ημέρες έχει φτιάξει τους πληθυσμούς του και έχει γίνει δεκάρι, αν δεν έχει περάσει η εποχή της σμηνουργίας και η άνοιξη με τις ανθοφορίες είναι πολύ καλή και θέλουμε να αποφύγουμε τον κίνδυνο της σμηνουργίας κάνουμε πάλι τις ίδιες ενέργειες που κάναμε την πρώτη φορά αφαιρώντας αυτήν την φορά μόνο δύο πλαίσια γόνο και ένα με προμήθειες. Με τον τρόπο αυτό φτιάχνουμε πάλι ένα νέο μελίσσι και μόλις περάσει η περίοδος της σμηνουργίας τοποθετούμε πάτωμα στο αρχικό και πηγαίνουμε στις ανθοφορίες με την παλαιά βασίλισσα ή το ενώνουμε με το πρώτο μελίσσι που έχει γίνει έξι με επτά πλαίσια και πάμε στις ανθοφορίες με πολύ δυνατούς πληθυσμούς. 

Με την μέθοδο αυτή επιτυγχάνουμε τα εξής :

• Είναι πολύ γρήγορη μέθοδος και καθόλου κοπιαστική διότι δεν καθυστερούμε στην αναζήτηση βασίλισσας. 
• Γνωρίζουμε που είναι η βασίλισσα και που είναι το ορφανό μελίσσι επειδή δεν κόβουμε το μελίσσι στην μέση.
• Αποφεύγουμε τη σμηνουργία αποφορτίζοντας το αρχικό μελίσσι από πληθυσμούς και αποφεύγουμε την κοπιαστική εργασία του χαλάσματος κάθε εβδομάδα βασιλικών κελιών στα μελίσσια που πρόκειται να σμηνουργήσουν.
• Δημιουργούμε δύο ή τρία νέα μελίσσια.
• Έχουμε επιλογές να κρατήσουμε τα νέα μελίσσια η να τα ενώσουμε και να πάμε στις ανθοφορίες με πολύ δυνατά μελίσσια.
• Αποφεύγουμε την εύρεση νέας τοποθεσίας και τη μετακίνηση στα πέντε χιλιόμετρα στα νέα μελίσσια που δημιουργήσαμε.

Η μέθοδος που περιγράφω είναι δοκιμασμένη και έχει μόνο πλεονεκτήματα, ως μοναδικό περιοριστικό παράγοντα αναφέρω το ότι δεν πρέπει να εφαρμόζεται όταν δεν έχει καλό καιρό δηλαδή κρύο, βροχές και δυνατούς ανέμους για να μπορούν να πετούν οι συλλέκτριες.

Στην Μακεδονική μέλισσα η μέθοδος αυτή πρέπει να εφαρμόζεται όταν οι πληθυσμοί είναι στα επτά πλαίσια για την αποφυγή της σμηνουργίας.

Γνωρίζοντας το μόχθο του Έλληνα Μελισσοκόμου μιας και προέρχομαι από αγροτική οικογένεια αποφάσισα να κοινοποιήσω την μέθοδο αυτή στους μελισσοκόμους της επικράτειας για να τους απαλλάξω : 

1)από την κοπιαστική εργασία και 2) να έχουν την δυνατότητα της επιλογής : ή να ενώσουν τα νέα μελίσσια με το αρχικό και να πάνε στις ανθοφορίες με πολύ δυνατά μελίσσια ή να φτιάξουν νέα μελίσσια με καλές βασίλισσες.

Πηγή 

Χ.Μπέκας Γεωπόνος

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com 

Δυνατές παραφυάδες χωρίς μετακινήσεις

    

1)΄Η Ανοιξη είναι  κατάλληλη εποχή ανανέωσης βασιλισσών, που αυτό  χρειάζεται  χρόνο και οι ανθοφορίες  προσπερνούν χάνoντας εισόδημα.Εναλλακτική λύση είναι  στην αρχή του φθινόπωρου αν  δεν  θέλουμε  να πάρουμε εισόδημα, αλλά νέο φθινοπωρινό πληθυσμό,για σίγουρο  καλό  ξεχειμώνιασμα και γρήγορη  ανάπτυξη και απόδοση  περισσότερου εισοδήματος της άνοιξης.

2)Οι βασίλισσες πρέπει να αλλάζουν  το δεύτερο  χρόνο της ζωής τους  ,για να μην έχουμε διαδικασίες σμηνουργίας και απώλειες μελισσιών,αφού  οι νέες βασίλισσες δεν σμηνουργούν.

3)Οι νέες βασίλισσεσες πρέπει να  παράγονται από άριστο γενετικό υλικό ,που  θα διαχειριστούμε και αυτό  προέρχεται από  το μελισσοκομείο μας  και  από τα μελίσσια εκείνα που έδωσαν τα περισσότερα και βαρύτερα πλαίσια μελιού  την περασμένη χρονιά (και έπρεπε τότε  να τα  μαρκάρουμε ), για να πάρουμε γόνο από αυτά. Δηλαδή  σκουλικάκι μιας μέρας.Αυτό  υπάρχει σε πλαίσιο του γόνου του, κάτω από  το σφραγισμένο  γόνο και  κάτω από τον ανοιχτό γόνο και τελευταία  πριν  τα αβγά (αλλά προσοχή μήπως  ψάχνουμε κηφηνοπλαίσιο).

4) Στο  Φεβρουάριο αρχίζει  αύξηση πληθυσμού στα μελίσσια και  κάποτε χρειάζονται  όροφο ,που  σε αυτό  το στάδιο της ανάπτυξης ,για  το  κάθε αναπτυγμένο ,κάνουμε τους εξής χειρισμούς:

 

ΠΡΩΤΟΣ  ΤΡΟΠΟΣ:

ΑΝ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙΑ ΓΙΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ:Σκοτώνουμε  τη  βασλιλισσα,δεν βάζουμε όροφο.αλλά  χωρίζουμε το μελίσσι  στα δύο, με όμοια- δίκαια  διανομή του περιεχομένου  τους.Το ένα  το αφήνουμε στη θέση που ήταν πριν χωριστεί και αυτό θα πάρει  όλες  τις συλλέκτριες  που   θυμούνται αυτή τη θέση.Το δεύτερο που θα το βάλουμε  πιό πέρα  απο τη  μητρική  θέση,δεν θα πάρει συλλέκτριες και  θα αδυνατίσει .Γιαυτό στο  δεύτερο βάζουμε  περισσότερο γόνο ,τινάζονταςκαι  ένα  πλαίσιο πληθυσμό,,δίνουμε και   τροφές,για να προκύψει κάποια ισοδυναμία προοδευτικά  σε αυτά που χωρίσαμε.Όμως  στο μελίσσι 1, που έμεινε στη  θέση  που ήταν ,λείπει ένα  πλαίσιο και του δίνουμε ένα χτισμένο > Προσοχή όμως να  υπάρχει ανοιχτός φρέσκος γόνος.Βάζουμε και  από ένα  κιλό ζαχαροζύμαρο στο καθένα και τα μελίσσια   αρχίζουν να  κάνουν  κελιά βασιλικά.

5)Την  τρίτη  μέρα μετά  το κόψιμο των μελισσιών ,βλέπουμε στα  2 χωρισμένα  μελίσσια να έχουν κάνει βασιλοκύπελα , που είναι ανοιχτά και με βασιλικό πολτό και  διακρίνονται   οι προνύμφες τους  και κρατάμε στο καθένα μελίσσι  από  2 βασιλοκελιά ,τα καλύτερα και τα άλλα τα χαλάμε .

6)  ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ  ΜΕΛΙΣΣΙΑ και τα  ανοίγουμε σε ένα μήνα ,που κανονικά πρέπει να  βρούμε  γόνο  της  νέας βασσίλισσας.Και αν δεν υπάρχει αφήνουμε  για άλλες  5 μέρες.Και  σε περίπτωση πάλι αποτυχίας ,κάνουμε κατάλληλες συνενώσεις.

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ:

1)Τοποθετούμε μία άδεια  κυψέλη δίπλα σε αυτή  που  θέλουμε  να  χωρίσουμε σε δύο και της  προσθέτουμε μέσα 3 πλαίσια γόνο, που να  υπάρχει σ  ένα  τουλάχιστο ,ανοιχτός γόνος  και δίνουμε και ένα πλαίσιο μέλι και  ένα  με  γύρη.

2) Τον πληθυσμό  των  πλαισίων  τον τινάζουμε  επιμελημένα στη αρχική κυψέλη , για να ξέρουμε  ότι εκεί υπάρχει  η βασίλισσα.

3)Μετακινούμε το αρχικό με τη βασίλισσα μερικά μέτρα  πιο πέρα.

4)Στη  θέση του  τοποθετούμε το άλλο χωρίς πληθυσμό.

5)Βάζουμε από  ένα κιλό ζαχαροζύμαρο και στα  δύο μελίσσια.

6)Οι συλλέκτριες  θα γυρίσουν στν αρχική  θέση της  κυψέλης,που τώρα είναι το ορφανό μελίσσι και κάποιες από αυτές θα γίνουν παραμάνες και θα φτιάξουν  βασιλικά κελιά.

7)Όμως από αυτά τα βασιλικά κελιά κρατάμε 2 τα  καλύτερα και χαλάμε τα άλλα.

8)Τέλος στα κελιά  που κρατήσαμε αφαιρούμε  το μπόλι που περιέχουν  και μπολιάζουμε  δικό μας από τα επιλεγμένα άριστα μελίσσια μας που  προαναφέρθηκαν .

9)Σε ένα  μήνα κάνουμε  έλεγχο  για  γέννα κλπ.

Ο δεύτερος αυτός τρόπος δίνει επιλεγμένες ,καλοταγισμένες βασίλισσες στα μελίσσια  χωρίς  βασιλοτροφίες   «τύπου εφέ » .Καθυστερείται  η ανάπτυξη των μελισσιών αποτρέποντας  τις σμηνουργίες.Αυτά τα μελίσσια  γίνονται  γρήγορα την άνοιξη και δε χάνουν  ανθοφορίες που προσπέρασαν.

Αργότερα αν κάποια από αυτά  αρχίσουν διαδικασία  βασιλοτροφίας,τότε επαναλαμβάνεται  η εφαρμογή  του  δεύτερου τρόπου,φτιάχνοντας  παραφυάδες και αυξάνοντας  το μελισσοκομείο ,άποτρέποντας έτσι και τις σμηνουργιες.

 πηγή:το μελίσσι

επικοινωνία: periskepsis@gmail.com

Σωστή τοποθέτηση πλαισίων και ορόφων

   

Τον Φεβρουάριο ξεκινούν οι πρώτοι μελισσοκομικοί χειρισμοί για να αναπτύξουμε τα μελίσσι μας. Διαβάστε πώς θα τοποθετήσετε σωστά τις πρώτες κηρήθρες και τον τρόπο που θα προσθέσετε πατώματα στα μελίσσια σας.

Η προσθήκη των πλαισίων είναι καθοριστικός μελισσοκομικός χειρισμός για την μετέπειτα ανάπτυξη του σμήνους. Πότε και πώς πρέπει να προσθέσουμε πλαίσια; Και τί είδους πλαίσια; παλιά, περσινά, ή φύλλα κηρήθρας; Σε τί διάταξη πρέπει να είναι τα πρώτα πλαίσια στον όροφο και πώς στον εμβρυοθάλαμο;

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά: Το μελισσοσμήνος βγαίνει σιγά σιγά από το χειμώνα με λίγα πλαίσια.Αυτά μπορεί να είναι 4-5 (Β.Ελλάδα) μέχρι 7-8 (Ν.Ελλάδα). Για παράδειγμα ένα μελίσσι 6-7 πλαισίων, στη Ν.Ελλάδα, που βγαίνει από το χειμώνα αυτές τις ημέρες. 

Όταν λοιπόν δούμε ότι οι μέλισσες καλύπτουν πλέον καλά όλα τα πλαίσια, θέλουμε να αυξήσουμε το χώρο στην κυψέλη προσθέτοντας πλαίσια. Τα πλαίσια αυτά είναι κηρήθρες παλαιότερων ετών, που έχουμε αποθηκεύσει το χειμώνα. Αυτά θα προστεθούν εκεί που τελειώνει ο γόνος και αρχίζει το μέλι,  Σημ: Εάν δεν έχουμε περσινές κηρήθρες, αλλά μόνο νέα φύλλα κηρήθρας, η θέση που τα προσθέτουμε είναι η ίδια. Η διαφορά είναι ότι το μελίσσι θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο να αναπτυχθεί (προσθέτουμε μία μία τις κηρήθρες), περισσότερη πρόσθετη τροφή (σιρόπι 1:1), υψηλότερες θερμοκρασίες και καλή ανθοφορία.

Έτσι τώρα το μελίσσι θα είναι μεγαλύτερο, η βασίλισσα θα αρχίσει να γεννάει στις περσινές κηρήθρες και να καταναλώνει μέλι και γύρη για την εκτροφή του γόνο. Μετά από μερικές εβδομάδες, και ανάλογα με την εποχή και τον καιρό, θα χρειαστεί να προσθέσουμε πάλι κάποιες περσινές κηρήθρες, πάλι με την ίδια λογική, εκεί που τελειώνει ο γόνος.

Προσθήκη ορόφου (2 τρόποι)

Κάποια στιγμή, όταν το μελίσσι έχει 10 πλαίσια, από τα οποία 7-8 είναι γόνος, και οι συνθήκες ευνοϊκές (αύξηση θερμοκρασίας, διάρκεια ηλιοφάνειας, ανθοφορίες, κτλ) προκύπτει η ανάγκη αύξησης χώρου στο μελίσσι. Τότε πρέπει να προσθέσουμε όροφο (πάτωμα) στο μελίσσι. Ανάλογα με το τι υλικό διαθέτουμε (φύλλα ή έτοιμες περσινές/παλιές κηρήθρες) και την δυνατότητα ανάπτυξης που κρίνουμε ότι μπορεί να έχει το μελίσσι, προσθέτουμε ανάλογο υλικό.

1. Προσθήκη ορόφου χωρίς να ανεβάσουμε γόνο από τον εμβρυοθάλαμο

Τοποθετούμε τις περσινές κηρήθρες στο κέντρο, μετά τα φύλλα κηρήθρας εκατέρωθεν, και τέλος, στις 2 άκρες, τις πιο παλιές (μαύρες) κηρήθρες που θα πάνε μετά τη φετινή χρονιά, για αντικατάσταση 
Αν δεν έχουμε πολλές παλιές κηρήθρες, βάζουμε μόνο 2 στις άκρες και στη μέση άχτιστα φύλλα.

Προσωπικά προτιμώ να προσθέτω όλο τον όροφο απευθείας στο μελίσσι. . Με τον τρόπο αυτό το μελίσσι αναπτύσσεται πολύ γρήγορα και χτίζει 5 κηρήθρες σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι δεν χρειάζεται να επισκεφθούμε το μελισσοκομείο για 10-15 μέρες, αφού έχουμε ήδη προσθέσει και τα 10 πλαίσια του ορόφου.

2. Προσθήκη ορόφου και ταυτόχρονο ανέβασμα σφραγισμένου γόνου.

Πολλοί μελισσοκόμου, για να διευκολύνουν την ανάπτυξη, ανεβάζουν και 1-2 πλαίσια με σφραγισμένο γόνο, στον όροφο. Η υπόλοιπη διάταξη παραμένει ίδια, δηλαδή δίπλα στο γόνο περσινές κηρήθες, μετά φύλλα, και στις άκρες παλιά πλαίσια. Στις 2 θέσεις από τις οποίες αφαίρεσαν το γόνο στη γονοφωλιά, βάζουν είτε περσινές κηρήθρες είτε φύλλα κηρήθρας, τοποτετώντας τα στις θέσεις 2 και 8.
Θεωρώ ότι ένας τέτοιος μελισσοκομικός χειρισμός δεν είναι πάντα απαραίτητο, αλλά μπορούν να το δοκιμάσουν κυρίως οι αρχάριοι μελισσοκόμοι, καθώς είναι πιο σίγουρο ότι οι μέλισσες «θα πιάσουν» τον όροφο και θα χτίσουν τα φύλλα ευκολότερα.

πηγή:http://attikimelisokomia.gr

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com 

επισκεφθείτε μα