Ρυθμίσεις των μελισσιών στο πεύκο

      

Το φθινόπωρο είναι η εποχή κατα την οποία οι περισσότεροι μελισσοκόμοι εκμεταλλεύονται την μελιτοέκκριση του πεύκου .Σχεδόν το 60% της παραγωγής μελιού στην χώρα μας προέρχεται απο το πεύκο.Τα μελίσσια που θα μεταφερθούν στο πεύκο πρέπει να έχουν τα παρακάτω χαρακτηριστικά.

• Να είναι δυνατά σε πληθυσμό
• Να έχουν υψηλή αναλογία σφραγισμένου/ανοιχτό γόνο
• Να έχουν αποθέματα γύρης
• Να μήν έχουν πολλά κενά πλαίσια να είναι σφιχτά.Τούτο διότι το φθινόπωρο οι άδειες κηρηθρες δεν αποτελλούν ερέθισμα στα μελίσσια για εντατικοποίηση της συλλογής.

Τα αποθέματα γύρης και η ενίσχυση των μελισσιών με γύρη,κατα την παραμονή τους στα πεύκα εχει μεγάλη σημασία πρώτον διότι θα διατηρήσουν λίγο γόνο και δεύτερο διότι δεν αδυνατίζουν.Η γύρη αποτελεί την μοναδική πηγη πρωτεϊνών και η ελλειψή της προκαλεί συντόμευση της διάρκειας ζωής των μελισσών και σταμάτημα εκτροφής γόνου.
Το ένστικτο των μελισσών την περίοδο μελιτοφορίας του πεύκου είναι να περιορίσουν την ωοτοκία της βασίλισσας και να αποθηκεύσουν το μέλι που τους χρειάζεται για ξεχειμώνιασμα.Εκτός αυτού και η βασίλισσα περιορίζει την ωοτοκία της λόγω της σμίκρυνσης των ωρών της ημέρας.Το άφθονο μελίτωμα που έχουν στην διάθεσή τους οι μέλισσες επιδεινώνει την κατάσταση και οδηγεί στην συρρίκνωση του μελισσιού.Αυτό πρέπει να αποφύγει ο μελισσοκόμος βοηθώντας το μελίσσι να διατηρήσει την εκτροφή γόνου.
Κρίσιμοι παράγοντες για την διατήρηση εκτροφής γόνου είναι ο χώρος στην γονοφωλιά για ωοτοκία και η πρωτεϊνική τροφή.
Οσον αφορά τον χώρο θα πρέπει πάντα να υπάρχει διαθέσιμος για ωοτοκία μέσα στη γονοφωλιά,ανάμεσα στον ήδη υπάρχοντα γόνο,ειτε με αντιστροφές η μετατοπισεις πλαισίων ειτε και με προσθήκη πλαισίων χτισμένων ,μέσα στην γονοφωλιά και οχι στα οριά της.
Το μέσον αυτό θα αποδώσει εαν το μελίσσι τροφοδοτείται με γύρη η πρωτεϊνική τροφή που περιέχει γύρη.

Για την παραγωγή ενός κιλού υποκατάστατου γύρης ρίχνουμε σε μια κατσαρόλα δυο ποτήρια νερό,100 γρ γύρη,400 γρ ζάχαρη κρυσταλλική η αλεσμένη,500 γρ σογιάλευρο.Τα υλικά τοποθετούνται με την σειρά που αναφέρονται.Ειδικά η γύρη πρέπει να διαλυθεί πρώτα στο νερό πριν τοποθετηθεί η ζάχαρη,η κατσαρόλα παραμένει σε χαμηλη φωτιά εως οτου τελειώσει η ανάμειξη ολων των υλικών.

Ενα αλλο θέμα που σχετίζεται με την διευθέτηση του χώρου είναι οτι σε αντίθεση με τις ανθοφορίες του καλοκαιριού,τωρα η ύπαρξη παραπάνω πλαισίων δεν διεγείρει την συλλογή μελιού.Ετσι το μελίσσι πρέπει να παραμείνει στα δύο πατώματα,τα ακριανά πλαίσια του πρώτου ορόφου με το μέλι να ανέβουν στο δεύτερο και να αντικαθίστανται απο αδεια και τα πλαίσια που γεμίζουν με μέλι να τρυγιούνται και να επιστρέφουν στα μελίσσια.Τα υπόλοπα πλαίσια του ορόφου θα είναι ανοιχτό μέλι και άδεια χτισμένα πλαίσια εναλλάξΣτο πιο κάτω σχήμα βέπουμε την διάταξη των πλαισίων σε ενα μελίσσι που δουλεύει στο πεύκο.

.

πηγη"Συστήματα εντατικής εκμετάλλευσης των μελισσών" Σ.Γούναρη-ΕΘΙΑΓΕ

επικοινωνία στο periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Η παραπλάνηση των μελισσών

    

Παραπλάνηση αποκαλείται το φαινόμενο κατά το οποίο οι μέλισσες χάνουν τον προσανατολισμό τους και μπαίνουν ή προσπαθούν να μπουν σε ξένη κυψέλη.

Οι αιτίες που μπορούν να οδηγήσουν τις μέλισσες στην απώλεια της αντίληψης της θέσης της κυψέλης τους συνήθως είναι :

• η τοποθέτηση των κυψελών εν σειρά
• η μικρή απόσταση μεταξύ τους
• η βαφή όλων των κυψελών με ίδιο χρώμα
• ο προσανατολισμός των εισόδων τους προς μία κατεύθυνση
• η τοποθέτηση των κυψελών σε περιοχή που στερείται ορόσημων (π.χ. κάμπος)

• Τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργήσει η παραπλάνηση είναι :
• μείωση των αποδόσεων κατά 20 % περίπου
• θάνατος βασιλισσών
• ανομοιομορφία ως προς τη δυναμικότητα των μελισσιών, που όμως δεν συμβαδίζει και με ποιότητα. Μ’ αυτό τον τρόπο ο μελισσοκόμος μπορεί να οδηγηθεί σε λάθος επιλογές μελισσιών , π.χ. για βασιλοτροφία, ενώ διαθέτει περισσότερο χρόνο για τον χειρισμό των μελισσιών του, γεγονός που αυξάνει το κόστος παραγωγής.

Μέτρα περιορισμού :

• βάψιμο με διαφορετικά χρώματα των κυψελών, ή έστω των σανίδων πτήσεων αυτών
• εάν τοποθετηθούν εν σειρά τότε η απόσταση μεταξύ δύο κυψελών δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 9 μ., ενώ εάν τοποθετηθούν σε δύο σειρές, οι σειρές μεταξύ τους θα πρέπει να απέχουν 18 μ. 
• η παραπλάνηση περιορίζεται εάν οι κυψέλες τοποθετούνται σε ακανόνιστες σειρές, ή και σε κύκλο. Το σημαντικότερο στοιχείο που πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν είναι οι είσοδο των κυψελών να έχουν διαφορετικό προσανατολισμό.
• η απόσταση μεταξύ δύο διαφορετικών μελισσοκομείων θα πρέπει να τουλάχιστον 80-100 μ., ενώ σε καμία περίπτωση δεν πρέπει ένα μελισσοκομείο να τοποθετείται μπροστά από ένα άλλο.

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Μέλι και σκόρδο για επτά ημέρες

      Το σκόρδο είναι μια από τις πιο δημοφιλείς τροφές στον κόσμο σήμερα και είναι βασικό συστατικό στις περισσότερες κουζίνες παγκοσμίως. Παρά την ιδιαίτερη γεύση του, είναι απίστευτα αποτελεσματικό στην θεραπεία διάφορων παθήσεων, ειδικά όταν καταναλώνεται ωμό.

Το σκόρδο πιστεύεται ότι μπορεί να προλάβει και να θεραπεύσει σχεδόν όλες τις ασθένειες, όπως την αθηροσκλήρωση και τα καρδιακά επεισόδια, αλλά επίσης μειώνει την χοληστερίνη και την πίεση.

Σε συνδυασμό με το τζίντζερ και το κρεμμύδι, το σκόρδο αποτοξινώνει το σώμα μετά την χημειοθεραπεία. Για καλύτερα αποτελέσματα, χρησιμοποιήστε το ωμό, γιατί η ζέστη αποκεντρώνει την αλλισίνη, το ενεργό συστατικό του. Απλά κόψτε το, αφήστε το στην άκρη για 15 λεπτά και προσθέστε το στο φαγητό σας.

Αν θέλετε να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σας και να βελτιώσετε στο μέγιστο την υγεία σας, θα πρέπει να καταναλώνετε τακτικά ένα μίγμα από μέλι και σκόρδο. Δείτε πώς να το προετοιμάσετε:

Πάρτε 2-3 σκελίδες σκόρδο, κόψτε τις σε ψιλά κομματάκια και προσθέστε μια κουταλιά μέλι. Καταναλώστε το μίγμα καθημερινά για να αυξήσετε τα επίπεδα ενέργεια σας στο μέγιστο.

Μπορείτε ακόμη να δοκιμάσετε και την παρακάτω συνταγή που θα ενισχύσει το ανοσοποιητικό σας ενάντια στην γρίπη, το κρύωμα και τον πονόλαιμο:

Υλικά:

• 5 σκελίδες σκόρδο, χοντροκομμένες

• 1 κ.σ. τζίντζερ κομμένο

• Ωμό και αφιλτράριστο ξίδι μηλίτη

• Χυμό από ένα λεμόνι

• 2 πιπεριές τσίλι χοντροκομμένες

• 1 κρεμμύδι χοντροκομμένο

Οδηγίες:

Αν έχετε ευαίσθητο δέρμα, φορέστε γάντια πριν ξεκινήσετε την προετοιμασία για να αποφύγετε τους ερεθισμούς.

Πάρτε ένα βάζο 350-500 ml και προσθέστε το κρεμμύδι, μετά ένα στρώμα σκόρδου και ένα ακόμα πιπεριών, με τα σπόρια. Στη συνέχεια προσθέστε το τζίντζερ, τον χυμό λεμονιού και το ξίδι από μηλίτη.

Κλείστε καλά το βάζο, μην ξεχάσετε όμως να αφήσετε περίπου 1 εκατοστό κενό μέχρι το χείλος. Αποθηκεύστε το βάζο σε ένα ντουλάπι. Καταναλώνετε το τακτικά για να προλάβετε ασθένειες ή για να κάνετε τα συμπτώματα τους να εξαφανιστούν.

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Η λιποταξία των μελισσιών πότε συμβαίνει

 Το σημερινό μας θέμα έχει να κάνει με το φαινόμενο της εγκατάλειψης της κυψέλης από ένα μελίσσι  της λιποταξίας, όπως εγωκεντρικά και με ανθρώπινους όρους ονομάζουμε συνήθως αυτό το φαινόμενο, εμείς οι μελισσοκόμοι. Και για να γίνουμε πιο σαφείς, ας θυμηθούμε ότι ο όρος αυτός χρησιμοποιείται μεταφορικά, για να δηλώσει την εγκατάλειψη κάποιων συντρόφων ή κάποιων κοινών σκοπών-προσπαθειών.

Στην περίπτωση όμως της εγκατάλειψης μιας κυψέλης από ένα μελίσσι, ούτε το ένα συμβαίνει, μα ούτε και το άλλο, αφού το μελίσσι σύσσωμο και από κοινού, εγκαταλείπει τη φωλιά του για λόγους που θα δούμε στην συνέχεια. Αφού όμως έτσι έχει επικρατήσει, θα συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε και εμείς αυτόν τον, όχι και τόσο εύστοχο, όρο.

Πριν αρχίσουμε να παραθέτουμε τις πιθανές αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν το φαινόμενο της λιποταξίας, κρίνουμε σκόπιμο να διευκρινίσουμε πως ένα μελίσσι οδηγείται σε αυτή την απόφαση, όταν η ζωή του μέσα στην κυψέλη έχει αρχίσει να γίνεται από ανυπόφορη έως και επικίνδυνη, ακόμα και για αυτή την ίδια του την ύπαρξη.

Ένας πρώτος και πολύ συχνός λόγος εγκατάλειψης της κυψέλης από ένα μελίσσι, είναι η μεγάλη του προσβολή από βαρρόα. Σε μια τέτοια περίπτωση, το μελίσσι από ένστικτο, εγκαταλείπει την κυψέλη του και μαζί με αυτή και όλο τον προσβεβλημένο, από το ακάρι, γόνο του. Και καθώς γνωρίζουμε πως ο μεγαλύτερος πληθυσμός των βαρρόα που υπάρχει μέσα σε ένα μελίσσι, βρίσκεται μέσα στο γόνο, η εγκατάλειψη αυτή έχει σαν αποτέλεσμα το «γενναίο» ξεφόρτωμα του μεγαλύτερου μέρους του επικίνδυνου αυτού εχθρού των μελισσών. 

Επομένως, η μεθοδευμένη και αποτελεσματική αντιμετώπιση της βαρρόας από εμάς τους μελισσοκόμους, συντελεί, όχι μόνο στην εξασφάλιση της υγείας των σμηνών μας, μα και στην εξάλειψη του κινδύνου της λιποταξίας, από τα μελίσσια μας

Ένας δεύτερος λόγος λιποταξίας των μελισσιών, είναι η πολύ έντονη παρουσία μυρμηγκιών κοντά στην κυψέλη. Καθώς τα μυρμήγκια είναι μικροσκοπικά και άτρωτα από τον δραστικό αμυντικό μηχανισμό των μελισσών, γίνονται μεγάλος μπελάς για τις μέλισσες, όταν ο πληθυσμός τους ξεπεράσει κάποια ανεκτά όρια.

Για την αντιμετώπιση των μυρμηγκιών κάποιοι μελισσοκόμοι έχουν εφεύρει διάφορες πατέντες, όπως η επάλειψη με γράσο των ποδαριών της βάσης, η τοποθέτηση πιάτων με νερό κάτω από τα πόδια, το ασβέστωμα του περίγυρου της κυψέλης κλπ. Αυτά όμως όλα είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστούν στην νομαδική μελισσοκομία, όπου το μόνο όπλο που έχουμε για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, είναι η γνώση και η σωστή επιλογή του  μελισσοκομείου μας.

Η έντονη παρουσία της αχερόντιας είναι επίσης ένας λόγος εγκατάλειψης της κυψέλης, αλλά και η επιδρομή σκούρκων - σερσενιών- όταν γίνεται ομαδικά και συντονισμένα μπορούν να προκαλέσουν το ίδιο αποτέλεσμα.

Σε περιόδους που εμφανιστεί παρατεταμένος λιμός σε ένα μελισσοκομείο, δηλαδή πέσει μεγάλη πείνα στα μελίσσια, τότε συμβαίνουν μια σειρά από συμπτώματα, όπως τα μικρά μελίσσια να εξασθενίζουν με γρήγορο ρυθμό και να δέχονται εισβολή από τα άλλα ισχυρότερα του μελισσοκομείου. Το μικρό μελίσσι, πολλές φορές μη μπορώντας να αμυνθεί αποτελεσματικά σε αυτά τα φαινόμενα της λεηλασίας επιλέγει το δρόμο της αναγκαστικής φυγής, ελπίζοντας να βρει κάπου αλλού ένα ασφαλέστερο και ποιο φιλόξενο περιβάλλον για να συνεχίσει τη ζωή του. 

Το φαινόμενο αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη τροφοδότηση των μελισσιών μας, κάτι που έχουμε υποχρέωση να κάνουμε έτσι και αλλιώς εμείς οι μελισσοκόμοι σε περιπτώσεις που εμφανίζεται λιμός. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τις περισσότερες φορές τα μελίσσια μας φτάνουν σε αυτό το σημείο λόγω της δικής μας πλεονεξίας και απληστίας, που φτάνουμε στο σημείο να τους αφαιρούμε ακόμα και τα στρατηγικά αποθέματα μελιού που φροντίζουν να έχουν στον έμβρυοθάλαμο τους.

Μια άλλη συχνή αιτία λιποταξίας είναι η μεγάλη προσβολή της κυψέλης από τον κηρόσκορο. Όσοι από εμάς έχουμε βρεθεί αντιμέτωποι με αυτή την κατάσταση, μπορούμε να κατανοήσουμε για ποιο λόγο τα μελίσσια μας προτιμούν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους, παρά να συνεχίσουν να ζουν σε ένα βρομερό και αποπνικτικό περιβάλλον. 

Και αυτή όμως την αιτία που προκαλεί το φαινόμενο της λιποταξίας, μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε, φροντίζοντας να μην αφήνουμε μέσα στις κυψέλες πλαίσια περισσότερα από όσα χρειάζονται πράγματι – δηλαδή από όσα πλαίσια πατούν οι μέλισσες, όπως λέμε -  τα μελίσσια μας. Η συχνή και επιμελής απολύμανση της κυψέλης, βοηθάει επίσης στην πρόληψη αυτού του φαινομένου.

Αφήσαμε για το τέλος την ποιο «άδικη» αιτία που προκαλεί το φαινόμενο της λιποταξίας. Την ονομάζουμε άδικη γιατί έχει να κάνει αποκλειστικά και μόνο με δικές μας λάθος επιλογές, και είναι έξω από κάθε φυσική διαδικασία, όπως είναι οι προηγούμενες αιτίες που ήδη περιγράψαμε.

Αναφερόμαστε στη χρήση μη εγκεκριμένων σκευασμάτων που αναδύουν έντονη οσμή ή ακόμα και η λάθος χρήση εγκεκριμένων σκευασμάτων. Η ανάμειξη θυμόλης σε ζυμάρια και η καταχρηστική χρήση αυτής της τακτικής για την αντιμετώπιση ασθενειών,  δημιουργεί πολύ δυσάρεστες συνθήκες διαβίωσης μέσα στον κλειστό χώρο της κυψέλης, ιδιαίτερα όταν το μελίσσι είναι δυνατό και έχει μεγάλο πληθυσμό.

Κλείνοντας να σημειώσουμε ότι τα φαινόμενα της λιποταξίας εμφανίζονται περισσότερο προς το τέλος του καλοκαιριού και το φθινόπωρο και λιγότερο την άνοιξη. Αυτό είναι και το βασικότερο στοιχείο που μπορεί να μας κάνει να υποψιαστούμε ότι μελίσσι που βλέπουμε κρεμασμένο κάπου εκεί γύρω στο μελισσοκομείο μας, ίσως να μην είναι ένα αφεσμός, μα ένα ταλαιπωρημένο μελίσσι μας που επέλεξε τη λύση  της φυγής προκειμένου να διασωθεί.

Αν διαπιστώσουμε δε πως το μελίσσι αυτό είναι πράγματι ένα μελίσσι που έχει λιποτακτήσει, καλά θα κάνουμε, αφού το μαζέψουμε, να αναζητήσουμε τους λόγους που προκάλεσαν αυτό το φαινόμενο και να το βάλουμε για λίγο σε καραντίνα - κάπως απόμακρα από τα άλλα μελίσσια μας και υπό στενή παρακολούθηση – μέχρις ότου βεβαιωθούμε πως η επανένταξή του στη δύναμη του μελισσοκομείου μας δεν εγκυμονεί κινδύνους για τα υπόλοιπα μελίσσια μας.

 

Μ.Δερματης

orinimelissa 

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

 

 

Θεραπευτικές συνταγές με μέλι

      

Οι θεραπευτικές ενδείξεις που παρουσιάζονται δεν προσπαθούν να αντικαταστήσουν τον γιατρό ο oποίος έχει την ευθύνη για την συνταγογράφηση των φαρμάκων. Ο απλός αναγνώστης που θα ήθελε να αντιμετωπίσει προληπτικά ή θεραπευτικά κάποιες παθήσεις καλό είναι να το πράξει σε συνεργασία με το γιατρό του.

Οι παρακάτω συνταγές είναι ένα μόνο δείγμα των δυνατοτήτων που μας παρέχουν τα προϊόντα της μέλισσας. 

ΣΥΝΤΑΓΕΣ

1. ΜΕΛΙ ΑΠΟ ΑΝΘΗ ΑΚΑΚΙΑΣ (robinia pseudoacacia L)

ΟΡΓΑΝΟΛΗΠΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

ΧΡΩΜΑ: διαφανές, κεχριμπαρένιο

ΓΕΥΣΗ: ευχάριστη, γλυκιά και λεπτή

ΑΡΩΜΑ: απαλό

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ: Αντιφλεγμονώδες για το ισοφαρυγγικό σύστημα, κατάλληλο για την περίοδο της οδοντοφυίας. Ευεργετική δράση στο αναπνευστικό και γαστρεντερικό σύστημα.

Α) ΑΦΕΨΗΜΑ ΜΕ ΑΝΘΗ ΑΚΑΚΙΑΣ

(ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΦΛΕΓΜΟΝΩΝ ΤΗΣ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ)

25γρ ξηρά άνθη ακακίας

250γρ νερό

αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

μέλι ακακίας

Βράζουμε τα άνθη της ακακίας για 15 λεπτά, αρωματίζουμε με το αιθέριο έλαιο της πορτοκαλιάς, και γλυκαίνουμε με το μέλι της ακακίας. Πίνεται ζεστό. Προτεινόμενη δοσολογία 2 φορές την ημέρα.

Β) ΕΓΧΥΜΑ ΑΠΟ ΑΝΘΗ ΑΚΑΚΙΑΣ

(ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΦΛΕΓΜΟΝΩΝ ΤΗΣ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ)

20γρ ξηρά άνθη ακακίας

1000γρ νερό

1 –2 κουταλάκια μέλι ακακίας

Ρίχνουμε το βραστό νερό πάνω στα άνθη ακακίας, τα αφήνουμε στο νερό 15 λεπτά και μετά τα φιλτράρουμε. Προσθέτουμε το μέλι και το πίνουμε αμέσως.

2. ΜΕΛΙ ΗΛΙΑΝΘΟΥ (helianthus annus L)

ΟΡΓΑΝΟΛΗΠΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

ΧΡΩΜΑ: έντονο κίτρινο

ΓΕΥΣΗ: γλυκιά, αρωματική

ΕΜΦΑΝΙΣΗ: πυκνόρρευστο, κρυσταλλώνει πολύ γρήγορα

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ: Διουρητικό, διεγερτικό, αντιπυρετικό, κατάλληλο για το κρυολόγημα, μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης, πλούσιο σε πολυφαινόλες.

Α) ΕΓΧΥΜΑ ΑΠΟ ΑΝΘΗ ΑΓΚΙΝΑΡΑΣ (cynara scolymus)

(ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ)

5γρ άνθη αγκινάρας

2500γρ νερό

μέλι ηλίανθου

Ρίχνουμε το βραστό νερό στα άνθη αγκινάρας, τα αφήνουμε 5 λεπτά μέσα στο νερό, και αφού τα φιλτράρουμε προσθέτουμε το μέλι. Η λήψη να γίνεται το πρωί με άδειο στομάχι.

Β) ΕΓΧΥΜΑ ΓΕΝΤΙΑΝΗΣ (gentiana lutea)

(ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ)

5γρ ρίζα τριμμένη

1000γρ νερό

μέλι ηλίανθου

Ρίχνουμε στην τριμμένη ρίζα το βρασμένο νερό και το αφήνουμε 5 ΩΡΕΣ. Σουρώνουμε και προσθέτουμε το μέλι του ηλίανθου (όσο θέλουμε). Παίρνουμε 25ml 15 – 30 λεπτά πριν το φαγητό.

3. ΜΕΛΙ ΕΡΕΙΚΗΣ (calluna vulgaris)

ΟΡΓΑΝΟΛΗΠΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

ΧΡΩΜΑ: σκοτεινό, κοκκινωπό

ΓΕΥΣΗ: αρωματική πολύ λεπτή, ευχάριστη

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ: Διουρητική και αντιρρευματική, απολυμαντικό του ουροποιητικού.

Α) ΑΦΕΨΗΜΑ ΕΡΕΙΚΗΣ

(ΜΟΛΥΝΣΕΙΣ ΚΑΙ ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ)

10γρ άνθη ερείκης ξηρά

1000γρ νερό

μέλι ερείκης

Τοποθετούμε τα ξηρά άνθη σε κρύο νερό, τα βράζουμε 15 λεπτά και τα αφήνουμε για να γίνει η εκχύλιση. Φιλτράρουμε και προσθέτουμε το μέλι της ερείκης. Ένα ποτήρι 5 – 6 φορές την ημέρα.

Β) ΑΦΕΨΗΜΑ ΜΥΡΤΙΛΛΟΥ (vaccinium vitis – idaea)

(ΜΟΛΥΝΣΕΙΣ ΚΑΙ ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ)

30γρ φύλλα μυρτίλλου ξηρά

1000γρ νερό

μέλι ερείκης

Τοποθετούμε τα ξηρά φύλλα στο κρύο νερό. Τα βράζουμε για ένα λεπτό σβήνουμε τη φωτιά και αφήνουμε 15 λεπτά για να γίνει η εκχύλιση. Φιλτράρουμε και προσθέτουμε το μέλι ερείκης. Πίνουμε ένα ποτήρι 5 –6 φορές την ημέρα.

Γ) ΑΦΕΨΗΜΑ ΣΗΜΥΔΑΣ (betula alba)

(ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΡΕΥΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ)

50γρ φύλλα ξηρά ή μπουμπούκια σημύδας

1000γρ νερό

` μέλι ερείκης

Τοποθετούμε τη σημύδα σε κρύο νερό, βράζουμε για ένα λεπτό. Αφήνουμε για 15 λεπτά να γίνει η εκχύλιση. Φιλτράρουμε και προσθέτουμε το μέλι. Πίνουμε 5 –6 ποτήρια την ημέρα.

Δ) ΑΦΕΨΗΜΑ ΚΕΡΑΣΙΑΣ (prunus cerasus)

(ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ)

50γρ κοτσάνια κερασιάς

1000γρ νερό

μέλι ερείκης

Ρίχνουμε τα κοτσάνια της κερασιάς στο βραστό νερό και τα αφήνουμε 15 λεπτά για να γίνει η εκχύλιση. Φιλτράρουμε και προσθέτουμε μέλι ερείκης. Πίνουμε ένα ποτήρι κάθε τρεις ώρες για μία εβδομάδα το μήνα.

Ε) ΑΦΕΨΗΜΑ ΑΡΚΟΥΔΟΒΟΤΑΝΟ (arctium lappa L)

(ΜΟΛΥΝΣΕΙΣ ΚΑΙ ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ)

30γρ ρίζα αρκουδοβότανο

6000γρ νερό

μέλι ερείκης

Χύνουμε στις ρίζες το ζεστό νερό το αφήνουμε 30 λεπτά για να γίνει η εκχύλιση, φιλτράρουμε και προσθέτουμε το μέλι ερείκης. Πίνουμε ένα ποτήρι τρεις φορές την ημέρα.

4. ΜΕΛΙ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ

ΟΡΓΑΝΟΛΗΠΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

ΧΡΩΜΑ: καθαρό κεχριμπαρένιο

ΓΕΥΣΗ: έντονη

ΕΜΦΑΝΙΣΗ: αραιό, κρυσταλλώνει μέσα σε δύο μήνες

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ: αντισπασμωδικό και καταπραϋντικό, περιέχει πολλές βιταμίνες

Α) ΕΓΧΥΜΑ ΑΠΟ ΚΡΑΤΑΙΓΟ (crataegus οxyacanthus)

( ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΑ ΤΟ ΑΓΧΟΣ)

5γρ αποξηραμένα άνθη κράταιγου

2000γρ νερό

μέλι εσπεριδοειδών

Ρίχνουμε τα άνθη στο βραστό νερό και τα αφήνουμε 10 λεπτά για να γίνει η εκχύλιση. Φιλτράρουμε και προσθέτουμε το μέλι. Πίνουμε μία φορά την ημέρα πριν τον ύπνο.

Β) ΕΓΧΥΜΑ ΑΧΙΛΛΕΑΣ (achillea millefolium)

(ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΑ ΤΟ ΑΓΧΟΣ)

30γρ ξηρά φύλλα αχιλλέας

1000γρ νερό

μέλι πορτοκαλιάς

Περιχύνουμε το βραστό νερό στα ξερά φύλλα και το αφήνουμε 15 λεπτά για να γίνει η εκχύλιση. Φιλτράρουμε και προσθέτουμε το μέλι. Πίνουμε ένα ποτήρι τρεις φορές την ημέρα μία ώρα μετά το φαγητό.

Γ) ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΜΑ

(ΝΕΥΡΙΚΗ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ)

50γρ φύλλα πορτοκαλιάς

50γρ φύλλα μέντας

30γρ άνθη τίλιου

40γρ άνθη χαμομηλιού

50γρ ρίζα βαλεριάνας

1000γρ νερό

μέλι πορτοκαλιάς

Ρίχνουμε στο μίγμα το βραστό νερό και το αφήνουμε 15 λεπτά για να γίνει η εκχύλιση. Φιλτράρουμε όσο είναι ακόμη ζεστό και προσθέτουμε το μέλι. Το πίνουμε αμέσως (ως δύο φλιτζάνια την ημέρα).

Δ) ΑΡΩΜΑΤΙΚΟ ΜΙΓΜΑ ΜΕΛΙΟΥ 1

(ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΑ ΤΟ ΑΓΧΟΣ)

μέλι πορτοκαλιάς

αιθέριο έλαιο citrus aurantium neroli

Ε) ΑΡΩΜΑΤΙΚΟ ΜΙΓΜΑ ΜΕΛΙΟΥ 2

(ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΣΠΕΨΙΑ)

μέλι πορτοκαλιάς

αιθέριο έλαιο citrus auratium

5. ΠΡΟΠΟΛΗ

ΟΡΓΑΝΟΛΗΠΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

ΧΡΩΜΑ: καφέ-πράσινη, καστανή, ως σκούρο καφέ

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ: αντισηπτική, αντιβακτηριακή, αντιμυκητιακή, αντιφλεγμονώδης, επουλωτική, αναλγητική. Οφείλονται κυρίως στην ομάδα των φλαβονοειδών και ιδιαίτερα στα galangin (3,5 - dihydroxyflavon), pinocebrin (5,7 - dihydroxyflavon), chrysin (5,7 – dihydroxyflavon).

ΣΥΝΔΥΑΖΕΤΑΙ ΜΕ:

ΔΡΟΓΕΣ Echinacea pallida

Echinacea purpurea

Astragalo

Rosa canina

ΑΙΘΕΡΙΑ ΕΛΑΙΑ Eucalyptus globulus L

Menta piperita

Thymus officinalis

Tea tree oil

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ Δεν έχει καταγραφεί επίσημα από την commission E του υπουργείου υγείας της Γερμανίας ή από την ESCOP. Η τιτλοδότηση είναι προυπόθεση της εγκυρότητας η οποία με τη σειρά της είναι προϋπόθεση της επιστημονικής αποδοχής. Μπορούμε να δεχτούμε την δοσολογία 25 σταγόνων 3 – 4 φορές την ημέρα από υδροαλκοολικό εκχύλισμα

70 – 75ο ( σχέση 1/3 ). Τιτλοδοτημένο σε φλαβονοειδή , galangin,

40mg/ml (spettrofotometrico), pinocebrin 3-5mg/ml (HPLC).

Α) ΑΦΕΨΗΜΑ ΑΠΌ ΛΕΥΚΗ ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ (Lamium album)

(ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΧΡΗΣΗ)

30γρ φύλλα τσουκνίδας

1000γρ νερό

πρόπολη

Τοποθετούμε τα φύλλα στο νερό και τα βράζουμε για 15 λεπτά. Φιλτράρουμε όσο είναι ζεστό με τη βοήθεια βαμβακερού πανιού και το αφήνουμε να κρυώσει στους 37ο C. Χρησιμοποιείτε για κολπικές πλύσεις μαζί με την πρόπολη.

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 

Φαρμακοποιός 

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Καταπολέμηση σφηκών και σκούρκων

      Οι σφήκες είναι ενας θανάσιμος εχθρός των μελισσών και μπορεί να καταστρέψει ολόκληρα σμήνη.Οι μελισσοκόμοι χρησιμοποιούν πολλές μεθόδους για να εξολοθρεύσουν τις σφήκες προστατεύοντας τα μελίσσια τους.Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούν διάφορες παγίδες.

Παγίδες με πνιγμό είναι κυρίως μπουκάλια με κάποιο υγρό δόλωμα στα οποία έχουν εύκολη είσοδο αλλά αδύνατη έξοδο με συνέπεια να πνίγονται στο υγρό.

Μια ενδεικτική παγίδα είναι η πιο κάτω στην φωτογραφία στην οποία φαίνεται ότι χρησιμοποιούμε ένα λάστιχο φ20 με μια τρύπα  οι σφήκες εισέρχονται στο μπουκάλι απο τα πλαϊνά ανοίγματα του λάστιχου και απο την κεντρική οπή πέφτουν στο  υγρό το οποίο μπορεί να είναι πορτοκαλάδα με ζάχαρη,νερό με ζάχαρη,ζάχαρη και ξύδι,ξύδι και φρούτα κ.α.

Παγίδα με κόλλα η οποία είναι πολύ απλή και πιο αποτελεσματική από τα μπουκάλια. Χρειαζόμαστε κόλλα τρωκτικών έτοιμη η σε σωληνάριο και στερεό δόλωμα.Την κόλλα την αγοράζουμε σε μαγαζιά με γεωπονικά προϊόντα.Για στερεό δόλωμα χρησιμοποιούμε σαρδέλες η εντόσθια ζώων.Τοποθετούμε τα συστατικά της παγίδας επάνω σε χαρτόνι η κόντρα πλακέ.

Παγίδα με μίγμα δηλητηριασμένου κιμά.Παίρνουμε 2gr confidor και τα ρίχνουμε σε μισό λίτρο νερό και στη συνέχεια ανακατεύουμε.Παίρνουμε το διάλυμα και το ρίχνουμε σε κιμά!Στη συνέχεια τοποθετούμε το δόλωμα σε πιατάκια  κοντά στις μέλισσες.Οι σφήκες μεταφέρουν το δόλωμα στην αποικία της και θανατώνονται έτσι αρκετές σφήκες!

Τέλος υπάρχει και η κυψέλη παγίδα στην οποία έχει τοποθετηθεί στερεό δόλωμα και οι σφήκες εισέρχονται από μια χοάνη και δεν μπορούν να εξέλθουν.





επικοινωνία:periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Παραφυάδες το καλοκαίρι

    Υπάρχουν αρκετοί τρόποι να φτιάξει κανείς παραφυάδες.Από τον πλέον σύγχρονο (μέθοδος της βεντάλιας) μέχρι τον ποιο παλιό και απλό, που είναι να χωρίσουμε ένα μελίσσι ακριβώς στην μέση, και πολλοί τρόποι ακόμα . 

Επίσης θέλω να πω πως τα τελευταία χρόνια όλο ένα και αυξάνει ο αριθμός των μελισσοκόμων που με ζέντερ η άλλους τρόπους κάνει βασιλοτροφία προκειμένου να βγάλει όσο το δυνατόν καλύτερες βασίλισσες για τις παραφυάδες που ετοιμάζει.

Έχοντας ψάξει πολύ το θέμα κι έχοντας μιλήσει με μελισσοκόμους αλλα και παρατηρήσει κυψέλες που οι βασίλισσες τους προέρχονται από βασιλοτροφία έχω να πω το εξής.

Κάποιοι βασιλοτρόφοι υποστηρίζουν ότι φτιάχνουν βασίλισσες διπλού εμβολιασμού.

Να σας εξηγήσω τι σημαίνει αυτό να το έχετε υπόψιν σας.

Οι μέλισσες έχουν την συνήθεια να γεμίζουν το βασιλοκελί με βασιλικό πολτό έως ότου το σκουληκάκι που είναι μέσα

στο κελί να γίνει περίπου 7 ημερών.

Όταν κάνουμε διπλό εμβολιασμό τότε ο μελισσοκόμος παίρνει αυτά τα βασιλοκελιά πετάει από μέσα τα σκουληκάκια

που είναι 7 ημερών και στη θέση τους βάζει άλλα που είναι πχ 3-4 ημερών.

Όταν το κάνει αυτό τότε οι εργάτριες βάζουν ξανά κι άλλο βασιλικό πολτό μέσα στο βασιλικό κελί πάλι μέχρι το νέο σκουληκάκι να γίνει  ξανά 7 ημερών.

 

Έτσι τα βασιλικά κελιά έχοντας μέσα τον παλιό και τον νέο βασιλικό πολτό είναι ασφυκτικά γεμάτα και τεράστια.

Οι δε βασίλισσες που είναι μέσα σε αυτά τρέφονται με άφθονο βασιλικό πολτό και λέγεται οτι γίνονται πολύ

μεγαλύτερες από τις υπόλοιπες που έχουν γίνει φυσιολογικά χωρίς διπλό εμβολιασμό.

Γι αυτό θα είναι ποιο δυνατές ποιο παραγωγικές και θα γεννάνε πολύ περισσότερο κατά την διάρκεια της ζωής τους.

Για την ιστορία πάντως θέλω να πω ότι η προσωπική μου άποψη είναι ότι οι καλύτερες βασίλισσες που υπάρχουν κι αυτό σας το υπογράφω είναι οι βασίλισσες της σμηνουργίας.

Αυτές δηλαδή που φτιάχνει ένα μελίσσι όταν θέλει να σμηνουργίσει.

Αυτό η συμβαίνει γιατί τότε είναι η κατάλληλη εποχή που όρισε η φύση για την διαιώνιση του μελισσιού η γιατί οι μέλισσες

τρέφονται καλύτερα μιας και η άνοιξη τότε είναι στα φόρτε της η τέλος γιατί την εποχή εκείνη ίσως από ένστικτο οι

μέλισσες να φροντίζουν καλύτερα τα βασιλικά τους κελιά.

 

Κατά άλλους λέγεται πως την άνοιξη είναι καλύτερης ποιότητας το σπέρμα των κηφηνών ή και περισότεροι κηφήνες

γι αυτό οι βασίλισσες εκείνες γονιμοποιούνται πολύ καλύτερα και γίνονται καλύτερες.

Όπως και να έχει πάντως το πράγμα αποτελεί μυστήριο.

Ας έρθουμε όμως ξανά στο θέμα μας.

Αν κάποιος θέλει να κόψει παραφυάδες και δεν έχει τον χρόνο η την θέληση να κάνει εμβολιασμό έχω να του προτείνω

έναν κάλο και σίγουρο τρόπο.

Τον εφαρμόζω χρόνια τώρα με απόλυτη επιτυχία και πολύ καλές βασίλισσες, και σε ποσοστό επιτυχίας, και σε απόδοση μελιού.

Λοιπόν…

Κατ αρχήν θα πρέπει να επιλέξουμε ορισμένα δυνατά μελίσσια τα οποία θα μας δίνουν καλές ποσότητες μελιού τα τελευταία χρόνια και που δεν θα έχουν παρουσιάσει κανένα πρόβλημα με ασθένειες.

Ας υποθέσουμε λοιπόν πως διαλέξαμε 3 μελίσσια δυνατά 20άρια.
Θα πρέπει να πάμε μια μέρα να τα ανοίξουμε και να τους πάρουμε τις βασίλισσες τους μαζί με 3 πλαίσια πληθυσμό.

Στα τρία πλαίσια αυτά καλό είναι να υπάρχει ένα πλαίσιο με σφραγισμένο γόνο.

Τις βάζουμε σε νέες κυψέλες και τις πηγαίνουμε 3χλμ μακριά, τους βάζουμε από ένα ζυμάρι βανίλια ελληνική και τις

αφήνουμε εκεί για κάμποσο καιρό χωρίς να χρειαστεί να τις ενοχλήσουμε.

Φροντίζουμε όμως αριστερά και δεξιά από αυτά τα 3 πλαίσια να βάλουμε και δυο άδεια ώστε να έχουμε τις

κυψέλες μας με 5 πλαίσια για να μπορέσουν άμεσα να αναπτυχτούν ξανά.

Οι αρχικές κυψέλες μας λοιπόν μας έμειναν με 17 πλαίσια πληθυσμό.
Και σε αυτές βάζουμε από δυο κιλά βανίλια και τις αφήνουμε ήσυχες για 8 ημέρες.

Οι εργάτριες της κυψέλης μας όταν διαπιστώσουν την απώλεια της βασίλισσας τους θα ξεκινήσουν αμέσως να

φτιάχνουν πολλά βασιλικά κελιά για να βγάλουν νέα.

 

Κι επειδή τα μελίσσια μας θα είναι δυνατά, 17άρια όπως είπαμε άλλα κι επειδή θα είναι ταϊσμένα καλά με τα 2 κιλά βανίλια

που τους βάλαμε, θα καλοταΐσουν τα βασιλικά κελιά με μπόλικο βασιλικό πολτό κι έτσι θα είμαστε σίγουροι ότι θα βγάλουμε

καλές και δυνατές βασίλισσες από αυτά.

Ο λόγος που τα αφήνουμε ήσυχα για 8 ημέρες είναι για να σφραγίσουν τα βασιλικά κελιά.

Την ογδόη ημέρα λοιπόν πηγαίνουμε ξανά εκεί και αρχίζουμε να κόβουμε παραφυάδες.
Οι μέλισσες έχουν φτιάξει πολλά βασιλικά κελιά σε πολλά πλαίσια.

Εμείς θα πρέπει να κόβουμε παραφυάδες των τριών πλαισίων η κάθε μια φροντίζοντας να βάζουμε σε κάθε παραφυάδα

κι από ένα πλαίσιο με γόνο που να υπάρχουν βασιλικά κελιά σε αυτό όμως, ένα ή περισσότερα.

Αφήνουμε σε κάθε παραφυάδα μόνο 2 βασιλικά κελιά, τα καλύτερα, και μεγαλύτερα, ενώ τα υπόλοιπα τα χαλάμε.

Από την κάθε 17άρα κυψέλη μας δηλαδή κόψαμε 5 παραφυάδες των 3 πλαισίων και μας περίσσεψαν και 2 πλαίσια στην κάθε κυψέλη.

Αυτά τα πλαίσια μπορούμε να τα βάλουμε σε καμιά παραφυάδα που πιστεύουμε ότι δεν έχει και πολύ πληθυσμό.
Όπως και πριν φροντίζουμε εκτός από τα 3 πλαίσια που κόψαμε με πληθυσμό να βάλουμε στα πλαϊνά άλλα 2 άδεια πλαίσια

ώστε να υπάρχουν συνολικά μέσα στις κυψέλες 5 πλαίσια.

Τις παίρνουμε κι αυτές τις παραφυάδες και τις πηγαίνουμε 3 χλμ μακριά,.

 

Τους βάζουμε από 2 κιλά βανίλια από πάνω στα πλαίσια και τις αφήνουμε 15 μέρες χωρίς να τις ξανανοίξουμε.

Την  30στη ημέρα μετά το ορφάνεμα ανοίγουμε και κάνουμε έλεγχο να δούμε αν γέννησαν οι νέες βασίλισσες.

 

Αν εφαρμόσετε πιστά τα όσα σας είπα θα διαπιστώσετε ότι από τις 15 παραφυάδες που φτιάξαμε από τα 3 διώροφα

μελίσσια μας θα πετύχουν περίπου τα 12 και θα έχουν νέες βασίλισσες που γεννάνε.

Τα υπόλοιπα 2-3 θα αποτύχουν, αυτό συμβαίνει γιατί πολλές φορές κανένα χελιδόνι πιάνει την βασίλισσα που βγαίνει για να ζευγαρώσει και την τρώει.

Και αυτά όμως τα μελίσσια που θα έχουν αποτύχει πρέπει να τα προσέξουμε, η να τους δώσουμε φρέσκο γόνο από άλλο

μελίσσι για να βγάλουν νέα μάνα η να έχουμε φροντίσει ορφανεύοντας έγκαιρα κάποιο άλλο μελίσσι προκειμένου εκείνη

την περίοδο να έχουμε κάποια βασιλοκελιά για να δώσουμε στις τυχόν ορφανές μας παραφυάδες.

Συνάδελφοι εγώ έτσι κόβω παραφυάδες.

Και είμαι πολύ ευχαριστημένος.

Οι βασίλισσες μου αυτές κάθε χρόνο μου φτιάχνουν μελίσσια δυνατά από 20άρια έως 30άρια με αποτέλεσμα να έχω πολύ

καλές παραγωγές σε μέλι.

Αυτό φανερώνει περίτρανα πως ο τρόπος που φτιάχνω βασίλισσες είναι σωστός, και μέχρι σήμερα δεν τον έχω αλλάξει.

Εδώ θέλω να τονίσω ότι, ότι σας έγραψα είναι καλά τσεκαρισμένο και δεν πρέπει να το παραλείψετε.

 

Πχ όταν λέω να βάλετε βανίλια κι όχι σιρόπι, υπάρχει λόγος που το λέω και δεν πρέπει να το παραβλέψετε, και όλα τα άλλα

που λέω σχετικά με τον τρόπο αυτόν έτσι πρέπει να τα κάνετε.

Κλείνω λέγοντας ότι καλό είναι να ορφανέψετε τα μελίσσια σας με τον τρόπο που έγραψα το πολύ έως τις 30 Ιούλιου ώστε

οι νέες βασίλισσες να γεννήσουν έως τις 25 Αυγούστου ώστε τα μελισσάκια να προλάβουν να αναπτυχτούν ικανοποιητικά

έως τον χειμώνα.

Ίσως κάποιοι αναρωτηθούν, αν κόβαμε εξ αρχής 15 παραφυάδες από τα 3 διώροφα μελίσσια μας και περιμέναμε να φτιάξουν

αυτά μόνα τους βασιλικά κελιά δεν θα ήταν ευκολότερο;

Η απάντηση είναι όχι…

Οι παραφυάδες που κόβουμε είναι μικρές σε σύγκριση με τα 17άρια μελίσσια που εφαρμόσαμε τον τρόπο αυτόν.

Και αφού είναι μικρές δεν είναι σε θέση να γεμίσουν με βασιλικό πολτό τα βασιλοκελιά που θα έφτιαχναν, με αποτέλεσμα

αν τον κάναμε έτσι τον τρόπο να βγάζαμε βασίλισσες κακής ποιότητας.

Ενώ τώρα όπως σας είπα με τα δυνατά μελίσσια και τα ωραία βασιλικά κελιά που αυτά θα φτιάξουν, θα βγάλουμε πολύ

καλές βασίλισσες.

Υ.Γ
Καλύτερα αποτελέσματα έχουμε αν 10 ημέρες πριν το ορφάνεμα διεγείρουμε την γέννα της βασίλισσας ώστε να απλώσει

γόνους σε περισσότερα πλαίσια.
Επειδή η μέθοδος ενδείκνυται κυρίως για καλοκαίρι και τότε οι λεηλασίες είναι ένα πρόβλημα, επιλέγουμε διέγερση με

ποιοτικά μαλακά 2κιλα ζυμάρια κατά προτίμηση ιμβερτοποιημένα.

MELISSOCOSMOS

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com