Η χρησιμότητα της δεύτερης εισόδου

Απαντήσεις σε πολλά μελισσοκομικά θέματα δίδονται η απο την εμπειρία παλιών μελισσοκόμων η απο τα αποτελέσματα ερευνών-πειραμάτων.Στην προκειμένη περίπτωση εχουμε στοιχεία τόσο απο εμπειρίες μελισσοκόμων οσο και απο αποτελέσματα ερευνών.

Οπως αναφέρεται σε κείμενο της Σ.Γούναρη,παλαιότερα στις παλιές κυψέλες τα καπάκια δεν εφάρμοζαν σωστά και  υπήρχαν μικρά ανοίγματα που δεν φαίνονταν με την πρώτη ματιά.

Παρατηρούσαν τότε οι μελισσοκόμοι οτι οι μέλισες κατα την περίοδο της πρώιμης άνοιξης προτιμούσαν αυτές τις χαραμάδες αντί για την κανονική είσοδο της κυψέλης.Αυτο συμβαίνει γιατί οι μέλισσες συγκεντρώνονται στο πιο ζεστό σημείο της κυψέλης και προτιμούν απο εκεί να βγούν εξω απο την κυψέλη για τις ανάγκες τους χωρίς να καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια.Είναι χαρακτηριστικά τα στοιχεία που μας δίνει ο παρακάτω πίνακας σχετικής έρευνας.Απο την διάταξη της κυψέλης βλέπουμε οτι κυκλοφορεί περισσότερο ο αέρας παρασύροντας την υγρασία με αποτέλεσμα το μελίσσι να ταλαιπωρείται λιγότερο,να αναπτύσσεται πιο εντονα την άνοιξη και να ελέγχονται αποτελεσματικά τα σπόρια της νοζεμίασης.

Παρατηρούμε στα δεδομένα οτι οι περιπτώσεις 1 και 4 που οι κυψέλες εχουν διπλή είσοδο στην μπροστινη πλευρά της κυψέλης οτι παρουσιάζουν τα καλίτερα στατιστικά στοιχεία.Θα διαπιστώσουμε οτι τα μελίσσια των οποίων οι κυψέλες εχουν δύο εισόδους εχουν βελτιωμένες αποδόσεις στο μέλλον και σε μέλι.

Το εργαστήριο μελισσοκομίας του ΑΠΘ (ερώτηση 95)μας δίνει διάφορες εκδοχές για δεύτερη είσοδο με σχετικές φωτογραφίες οπως ακολουθούν.

Στην περίπτωση αυτή ο μελισσοκόμος εχει ανοίξει μικρή τρύπα και εχει προσαρμόσει ενα κομμάτι ξύλου που λειτουργεί σαν σανίδα πτήσης και κλείνει την οπή κατα την μεταφορά της κυψέλης.

Ενας άλλος τρόπος είναι η χρήση πλαισίου ανάμεσα στους ορόφους με μια μικρή είσοδο.Αυτό τον τρόπο εχω χρησιμοποιήσει και εγώ και διαπίστωσα μεγάλη διαφορά στην απόδοση του μελισσιού.

Τέλος η πιο αμεση και εύκολη λύση είναι η τοποθέτηση μιας μικρής πέτρας μεταξύ των ορόφων ωστε να δημιουργείται άνοιγμα για τις μέλισσες.Σε αυτή την λογική μπορεί να ενταχθεί η κίνηση καποιων παλιών μελισσοκόμων που μετακινούσαν λίγο τον επάνω όροφο ωστε να δημιουργηθεί μια μικρή χαραμάδα για να μπαινοβγαίνουν οι μέλισσες.

επικοινωνία periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε μας στο facebook

Καθάρισε το καπνιστήρι σε τρία βήματα

 

Μια ματιά εσωτερικά στο Καπνιστήρι μου ήταν το μόνο που χρειάστηκε για τη διάγνωση της νόσου του: Βρωμιά! Δυσλειτουργία… Το εργατικό μου εργαλείο είχε τελικά υποκύψει στην συσσώρευση αιθάλης. Παραδόξως, η λήψη απόφασης για τον καλύτερο τρόπο καθαρισμού του δεν ήταν εύκολο. Η έρευνά μου στο διαδίκτυο εμφάνισε απογοητευτικά αποτελέσματα. Βρήκα πολλές πληροφορίες, αλλά όχι πολλές μεθόδους που να ταιριάζουν με το στυλ μου. 

Μου αρέσουν όλα τα φυσικά προϊόντα και χρησιμοποιώ όσο μπορώ αυτούσιο αυτό που ήδη έχουν. Δεν ήθελα, για παράδειγμα, να ανακατευτώ με πυρσούς, χημικά, ή οποιουδήποτε παρόμοιο και δεν ήθελα να τελειώσω μ’ αυτό ξύνοντας το απλά.

Έτσι, αποφάσισα να καταλήξω με το δικό μου πρωτόκολλο καθαρισμού, χρησιμοποιώντας απλό ξύδι. Το ξύδι είναι ένα καταπληκτικό καθαριστικό και λειτούργησε άψογα στην περίπτωση του καπνιστηριού μου! Στην πραγματικότητα, ήμουν τόσο χαρούμενος με το αποτελέσματα που ήθελα να μοιραστώ τη μέθοδο μου μαζί σας στο Blog. Έτσι, αν και το δικό σας καπνιστήρι χρειάζεται καθάρισμα, διαβάστε παρακάτω απλές οδηγίες για μια βαθιά φροντίδα. 

Πώς να καθαρίσετε βαθιά το καπνιστήρι σας σε 3 απλά βήματα:
Ώρα απασχόλησης: 30 λεπτά.6-10 ώρες μούλιασμα κατά τη διάρκεια της νύχτας.Εργαλεία: μικρό ίσιο κατσαβίδι ή ξέστρο, ζεστό νερό, ξύδι, ένα κουβά με λαβή, λίγο νήμα και ταινία.

Βήμα πρώτο: Ξύστε

Ξύστε το σκληρό στρώμα αιθάλης από το εσωτερικό με το ξέστρο ή ακόμα καλύτερα, μ΄ ένα κατσαβίδι ίσιο. Πετάξτε τη σκόνη βρωμιάς ή μικρά κομμάτια που βγαίνουν. Συνεχίστε να ξύνετε μέχρι να φύγει το μεγαλύτερο μέρος της αιθάλης. Μην ανησυχείτε αν υπάρχει λίγο αριστερά και δεξιά στα εσωτερικά τοιχώματα. Θα βγει στο επόμενο βήμα, το οποίο είναι μούλιασμα.

Βήμα δεύτερο: μούλιασμα

Αν το καπνιστήρι σας έχει βίδες στο μέρος σύνδεσης της πίσω πλάκας με τον κύλινδρο τη καύσιμης ύλης, είναι η ώρα να τις ξεβιδώσετε. Αν δεν έχει ή δεν μπορείτε να τις ξεβιδώσετε, τότε μην ανησυχείτε. Μπορείτε να συνεχίσετε τη διαδικασία αφήνοντας το καπνιστήρι ως έχει.  Μόνο που θα προσέξετε να βυθίσετε στο υγρό μόνο τα μεταλλικά μέρη, αφήνοντας έξω από το υγρό το κομμάτι του δέρματος ή του συνθετικού του φυσητήρα.

Βουτάμε λοιπόν το καπνιστήρι μέσα στον κουβά με το υγρό και αφήνουμε όλο το βράδυ. Αν δεν μπορείτε να κρατήσετε το καπνιστήρι μισό έξω και μισό μέσα στο ξύδι, χρησιμοποιήστε το νήμα ή σπάγκο για να το δέσετε κάπου έξω σταθερά.

Ρίξτε ένα φλιτζάνι ξύδι στο κάτω μέρος του κουβά. Στη συνέχεια, συμπληρώστε τον κουβά μέχρι να βυθιστεί το καπνιστήρι με ζεστό νερό (εγώ χρησιμοποίησα ένα συνδυασμό ζεστό νερό της βρύσης και βραστό νερό). Ελέγξτε για να βεβαιωθείτε ότι το νερό δεν αγγίζει το φυσητήρα. Αφήστε το καπνιστήρι να μουλιάσει για 6-10 ώρες. 

Βήμα τρίτο: Σκουπίστε

Μετά από 6-10 ώρες μούλιασμα, αφαιρέστε το καπνιστήρι από τον κουβά και πετάξτε το υγρό. Χρησιμοποιώντας ένα κουρέλι, σκουπίστε τόσο στο εσωτερικό όσο και εξωτερικά. Μπορεί να χρειαστεί πάλι το κατσαβίδι σας για να απομακρύνετε μερικά παχύτερα κομμάτια της αιθάλης που τώρα έχουν μαλακώσει. Όταν τελειώσετε, το καπνιστήρι σας θα πρέπει να είναι ως επί το πλείστον αστραφτερό και θα λειτουργεί πάλι άψογα !!!

 Πηγή: Σπάνια μέλισσα

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

Μελισσοκομικές εργασίες Οκτωβρίου

Οι εργασίες αυτού του μήνα επικεντρώνονται στη παραγωγή πευκόμελου για τους περισσότερους μελισσοκόμους. Υπάρχει όμως μεγάλος αριθμός μελισσοκόμων που δεν μεταφέρουν τα μελίσσια τους στα πεύκα,κυρίως λόγω απόστασης ή άλλου λόγου που αφορά τον προγραμματισμό εκμετάλλευσης των μελισσιών.

Είναι επόμενο τα μελίσσια που μεταφέρθηκαν στα πεύκα από τα τέλη Ιουλίου - αρχές Αυγούστου, να έχουν "εξαντληθεί" με τον ερχομό του Οκτωβρίου. Είναι γνωστό το μπλοκάρισμα του γόνου στο πεύκο που έχει σαν αποτέλεσμα τη μη ανανέωση του πληθυσμού των εργατριών μελισσών και το σημαντικό αδυνάτισμά τους. Σ' αυτή την κατάσταση τα μελίσσια ούτε ν' αξιοποιήσουν μπορούν τις μελιτώδες εκκρίσεις ούτε και να ξεχειμωνιάσουν επιτυχώς και να "βγούν' γερά την ερχόμενη άνοιξη.Σ' αυτή την περίπτωση η σύσταση είναι να ολοκληρωθούν οι τρυγητοί νωρίς τον Οκτώβριο και να μεταφερθούν τα μελίσσια εκτός πευκοδάσους.

Η αναζήτηση γυρεοφόρων ανθοφοριών είναι επιτακτική ανάγκη.Οι ανθοφορίες της ερείκης, του πολύκομβου της ακονιζάς και άλλων φυτών  θα μπορούσαν να είναι η λύση στις απαιτήσεις των μελισσιών. Σε κάθε όμως περίπτωση η παρακολούθηση των μελισσιών για το αν μαζεύουν ή όχι γύρη και εν συνεχεία η τροφοδότηση, αν χρειάζεται, με υποκατάστατο γύρης και διεγερτικά με αραιό σιρόπι, θα βοηθήσει τα μελίσσια να εκθρέψουν γόνο.
Για τα μελίσσια που μεταφέρθηκαν στο πεύκο αργά το Σεπτέμβριο η κατάσταση είναι διαφορετική. Τα μελίσσια αυτά στερήθηκαν ενδεχομένως το "πετυχημένο πεύκο" τον Αύγουστο, έχουν διατηρήσει όμως ακμαίο τον πληθυσμό τους και γόνο σ' αρκετά πλαίσια, ούτως ώστε να μπορούν άνετα να παραμείνουν στο πεύκο όλο τον Οκτώβριο και το 1ο δεκαήμερο του Νοεμβρίου.
Οι μελισσοκόμοι σ' αυτή την περίπτωση πραγματοποιούν και 2 τρύγους αφ' ενός, έχουν δε την προσδοκία ότι τον Νοέμβριο θα βρουν "ανοικτή σουσούρα" για να δυναμώσουν τα μελίσσια.

Συνένωση μελισσιών

Η μοναδική περίπτωση εμφάνισης μελισσιών με 30 πλαίσια τον Οκτώβριο στο πεύκο είναι όταν συνενώνουμε 2 μελίσσια που το καλοκαίρι είχαν με επιτυχία το καθένα, έναν όροφο. Είναι μία τεχνική (που στηρίζεται κι' αυτή στον κανόνα του "σφικτού " μελισσιού) που εφαρμόσθηκε πειραματικά στη χώρα μας με καλά αποτελέσματα. Περισσότερο μέλι και γόνο σε μεγαλύτερη έκταση απ' ότι αθροιστικά τα δύο μελίσσια αν δεν τα συνενώσουμε. (στους πειραματισμούς κρατήθηκε μία μόνο βασίλισσα).
Ο πρώτος τρύγος αν γίνεται πριν τις 15 Οκτωβρίου είναι "ληστρικός". Δεν τρυγιούνται μόνο τα πλαίσια που έχουν γόνο (συνήθως 1 - 3 ).
Τα πλαίσια αυτά που είναι λογικό να έχουν στεφανώματα με ανθόμελα ή και ποσότητες γύρης, σημαδεύοντας ούτως ώστε να μη τρυγηθούν στον τελευταίο τρύγο. Μ' αυτόν τον τρόπο:
α) παίρνουμε πιο καθαρό πευκόμελο στον δεύτερο τρύγο.
β) αφήνουμε για το χειμώνα πλαίσια με ανθόμελα και γύρη, που είναι πιο κατάλληλα για χειμερινές τροφές.
Αν δεν τα σημαδεύουμε (με μαρκαδόρο) είναι πιθανό να μη τα ξεχωρίζουμε στο τέλος Οκτωβρίου, γιατί τότε ο γόνος θα λείπει εντελώς από τα μελίσσια.

Παραγωγή κεριού

Το κερί της μέλισσας είναι ένα μοναδικό και πολύτιμο προϊόν. Η ζήτησή του είναι σταθερή, χρησιμοποιείται στη χώρα μας από την αρχαιότητα σε πολλές εφαρμογές και αυτοί που το χρειάζονται περισσότερο είναι οι ίδιοι μελισσοκόμοι που το παράγουν.Ο Οκτώβριος είναι επίσης ο μήνας παραγωγής κεριού. Από τη μια μεριά του "ξελεπιδιάσματος" από τον τρύγο κι' από την άλλη η απομάκρυνση των πολυχρησιμοποιημένων κηρήθρων που γίνεται με τον τελευταίο τρύγο στο πεύκο.
Οι παλιές κηρήθρες πηγαίνουν για λιώσιμο,οι σκούρες αλλά καφέ κηρήθρες επιστρέφονται στα μελίσσια και οι άσπρες φρεσκοκτισμένες διατηρούνται στην αποθήκη για να χρησιμοποιηθούν την άνοιξη.
Αν ξεχειμωνιάσουμε στο πεύκο ή σε περιοχές με πολύ υγρασία τότε μπορούμε να αφήσουμε "ακριανές κηρήθρες" δύο παλιές που θα τις απομακρύνουμε την άνοιξη. Ο λόγος γιατί η μελισσόσφαιρα τον χειμώνα σχηματίζεται στις μεσαίες κηρήθρες και οι δύο ακριανές "μουχλιάζουν" και καταστρέφονται από την περίσσεια υγρασίας.

Ανθοφορίες του μήνα
Λίγα είναι τα μελισσοκομικά φυτά του Οκτωβρίου. Η σουσούρα (φθινοπωρινό ρείκι) λόγω της ξηρασίας είναι σίγουρο ότι θ' αποδώσει μετά τον Οκτώβριο και αφ' όσον προηγηθούν βροχές. Η κουμαριά προς το τέλος του μήνα σ' ορισμένες περιοχές ίσως είναι η λύση. Η ακονιζά ( σκοτζάρι) πρέπει κι' αυτή να υπολογίζεται αυτόν τον μήνα μόνο εφ' όσον έχουμε έστω και μικρού ύψους βροχές.
Ο αρκουδόβατος στα πευκοδάση ή και αλλού είναι σπουδαίο φυτό (λέγεται έτσι γιατί ο αναρριχόμενος εύκαμπτος κορμός του, φέρει φοβερά αγκάθια που δημιουργούν σοβαρές πληγές στα χέρια των απρόσεκτων).Ο κρόκος είναι επίσης σπουδαίο μελισσοκομικό φυτό για τις περιοχές όμως που καλλιεργείται (Δυτ. Μακεδονία). Στα παραθαλάσσια μέρη, το αρμυρίκι φθινοπωρινής άνθισης είναι μια βοηθητική λύση στο πρόβλημα κυρίως της κάλυψης των αναγκών των μελισσιών για γύρη.


Αποσπάσματα Δ.Τσέλιος "Εποχιακοί μελισσοκομικοί χειρισμοί"

επικοινωνία periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Αποθήκευση τρυγημένων βιολογικών κηρηθρών

Όταν έχουμε τελειώσει με τον τρύγο του μελιού μας, ξαφνικά πολλοί βρισκόμαστε μπροστά από μια σωρό με τρυγημένα πατώματα. Αυτά τα πατώματα πρέπει πάση φύσεως να προφυλαχθούν από την καταστροφή τους από τον κηρόσκορο, είναι θαρρώ το πολυτιμότερο μελισσοκομικό κεφάλαιο που έχουμε, οι βιολογικές μας κηρήθρες!

Οι περισσότεροι μελισσοκόμοι όπως και εγώ, προτιμάμε να αποθηκεύουμε τα τρυγημένα πατώματα "στεγνά", δηλαδή έχουμε επιστρέψει αμέσως μετά το τρύγο τις κηρήθρες μας πίσω στα μελίσσια για να γλύψουν το εναπομείναντα μέλια (Συνήθως αποτελεί και το 2% της παραγωγής μας).

Ένα σημείο που πρέπει να προσέξουμε, είναι να τοποθετούμε τα πατώματα πίσω στα μελίσσια που τους ανήκουν, έτσι ώστε να μην υπάρχει περίπτωση διάδοσης ασθενειών μέσω της εναλλαγής των  

πλαισίων.

Τα πατώματα καλό είναι να τα τοποθετούμε πάνω από ένα είδη υπάρχον άδειο πάτωμα. Αυτό θα αποτρέψει τις μέλισσες από το να αποθηκεύσουν μέλι, σε πιθανόν ξεκίνημα κάποιας ανθοφορίας. Πρέπει να δώσουμε μια βδομάδα στις μέλισσες ώστε να προλάβουν να "δουλέψουν" το πάτωμα σωστά έτσι ώστε να είναι έτοιμο για την επόμενη μελισσοκομική χρονιά. (Θα καταλάβουμε ότι το πάτωμα είναι απολύτως στεγνό όταν θα υπάρχει πολύ μικρή δραστηριότητα των μελισσών μέσα σε αυτό.)

Υπάρχει βέβαια και μία πιο απλή μέθοδος γλειψίματος των πατωμάτων που χρησιμοποιούν πολλοί μελισσοκόμοι,  όπου τοποθετούν τα πατώματα ελευθέρα έξω, ώστε συλλέκτριες μέλισσες της περιοχής τους ή του μελισσοκομείου τους, να γλύψουν τα πατώματα. Δεν την συνιστώ βέβαια καθόλου γιατί κρύβει κινδύνους μετάδοσης ασθενειών αλλά και δυνατότητα πρόκλησης λεηλασίας!

Συναντάμε βέβαια και αρκετούς μελισσοκόμους όπου αποθηκεύουν τις κηρήθρες τους "υγρές" αφού

πρώτα τις έχουν δέσει ερμητικά κλειστά μέσα σε μαύρες σακούλες. Αυτόν το τρόπο πάλι τολμώ να πω ότι δεν τον συνιστώ αφού υπάρχει η περίπτωση "μουχλιάσματος" των κηρηθρών.

 Από την στιγμή λοιπόν που οι μέλισσες έχουν καθαρίσει τα πατώματα μπορούμε να τα αποθηκεύσουμε για χειμώνα στοιβάζοντας τα το ένα πάνω στο άλλο σε γωνία 90 μοιρών έτσι ώστε να αερίζονται αλλά και να τα πιάνει το φώς του ήλιου (Κάλο είναι να βάζουμε αραιά μέσα σε κάθε πάτωμα 8-9 κηρήθρες). Αυτό δεν αρέσει καθόλου στον κηρόσκορο!!

πηγή:Βιολογική Μελισσοκομία

επικοινωνια:periskepsis@gmail.com

Απαραίτητοι μελισσοκομικοί χειρισμοί

Ασθένειες

1. Να γίνεται καταπολέμηση της βαρόα κάθε χρόνο.

2. Δεν εφαρμόζεται οποιαδήποτε θεραπευτική αγωγή 2 μήνες πριν από το τρύγο.

3. Από την Άνοιξη έως και τον Αύγουστο σε κάθε κυψέλη να υπάρχει συνεχώς από 1 Κηφηνοπλαίσιο, μόνο συρματωμένο για την καταπολέμηση της βαρόα.

4. Κάθε Σεπτέμβριο-Οκτώβριο θεραπεία για Βαρόα με Θυμόλη ή Γαλακτικό οξύ, ή Οξαλικό οξύ εκ περιτροπής. Πρώτα με άχνη ζάχαρη και μετά με κηφηνοπλαίσιο. Η σήτα στον πάτο είναι απαραίτητη. Μετά την θεραπεία να γίνει τροφοδοσία με σιρόπι 1:1 για αύξηση ωοτοκίας εν όψει χειμώνα.

5. Για την πλήρη καταστροφή του κηρόσκωρου χρειάζεται κατάψυξη των κηρήθρων για 10 μέρες στους –20^ο C.

Τροφοδοσία

6. Να γίνεται τροφοδοσία στα κενά ανθοφορίας (διακοπή νεκταροέκκρισης).

7. Δεν δίδεται ποτέ για φαΐ στο σμήνος μέλι και γύρη που δεν είναι δικό μας.

8. Να υπάρχει παροχή νερού.

9. Η τροφοδοσία του σμήνους με σιρόπι σταματά τουλάχιστον 20 μέρες πριν την επόμενη ανθοφορία από την οποία περιμένουμε να τρυγήσουμε.

10. Αν υπάρχει ανοικτός γόνος και παράλληλα έλλειψη τροφών στο περιβάλλον, τροφοδοτούνται με τροφές και ειδικά με γυρεόπιτα. Η έλλειψη γύρης (πρωτεϊνούχος τροφή) στις πρώτες μέρες της ζωής των μελισσών έχει σαν αποτέλεσμα την φτωχή ανάπτυξη του αδενικού συστήματος και κατά συνέπεια την μικρή διάρκεια ζωής αυτών.

11. Προσοχή στην διεγερτική τροφοδοσία την Άνοιξη διότι ξεγελιούνται επικίνδυνα οι μέλισσες. Τροφοδοσία μόνο σε αυτές που δεν έχουν τροφές. Ανοιξιάτικη τροφοδοσία (ζάχαρη-νερό) 1:1. Φθινοπωρινή τροφοδοσία 2:1. Διεγερτική τροφοδοσία1:2.

12. Αν μια παραφυάδα ή γενικά ένα σμήνος με μικρό πληθυσμό, χρειάζεται τροφοδοσία δώσε καλύτερα ζαχαροζύμαρο αντί για σιρόπι για να αποφύγετε λεηλασίες.

Χειρισμός σμηνών

13. Να διατηρούνται δυνατά μελίσσια.

14. Να διατηρούνται ισοδύναμα μελίσσια για την αποτροπή λεηλασίας μεταξύ των σμηνών.

15. Αδύνατο μελίσσι, συνενώνεται με άλλο, ή ενισχύεται από άλλο δυνατό με πλαίσια κλειστού γόνου μαζί με τον πληθυσμό τους ή κάνοντας τεχνητή παραπλάνηση. Δεν συνενώνουμε 2 αδύνατα μελίσσια μεταξύ τους, αλλά με άλλα μέτρια ή δυνατά.

16. Τις ημέρες με «συννεφιά», «αναμονή βροχής» και «αέρα» και με θερμοκρασίες < 12^οC οι κυψέλες δεν ανοίγονται.

17. Να μην υπάρχουν πλαίσια που δεν πατιούνται από τον ανάλογο πληθυσμό.

18. Αν στο ισόγειο υπάρχουν 8-9 πλαίσια με μέλισσες εκ των οποίων τα 5-6 έχουν γόνο, τότε να σηκωθεί όροφος.

19. Όσες τροφές έχει ο εμβρυοθάλαμος αφήνονται για τις ίδιες τις μέλισσες

20. Να μην υπάρχει κηρύθρα ηλικίας μεγαλύτερης των 3 χρόνων.

21. Από Απρίλιο έως Μάιο γυρεοσυλλογή.

22. Από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο συλλογή πρόπολης.

23. Από Μάρτιο έως Ιούνιο να αποτρέπεται η σμηνουργία.

24. Από Μάρτιο έως Δεκέμβριο να μπαίνει σφηκοπαγίδα.

25. Κάθε χρόνο αποσύρονται για συντήρηση – απολύμανση το 30% των κυψελών.

26. Οι κυψέλες συντηρούνται με λινέλαιο (2 χέρια μέσα-έξω), αστάρι νερού και λαδομπογιά νερού (μόνο έξω).

27. Κτίσιμο κηρηθρών μπορεί να γίνει και την Άνοιξη και το Φθινόπωρο.

28. Είναι καλό να υπάρχουν στο Μελισσοκομείο ομάδες σμηνών με ξεχωριστή αποστολή η κάθε μία. 

Γόνος

29. Τα πλαίσια του γόνου να μη διασπώνται ποτέ.

Βασίλισσα

30. Η βασίλισσα αντικαθίσταται κάθε 2 χρόνια το Φθινόπωρο.

Διαχείμαση

31. Πριν την διαχείμαση αν δεν έχουν αρκετές τροφές, δίνεται πυκνό σιρόπι 3:1 για να το αποθηκεύσουν.

32. Στην διαχείμαση δίδεται μόνο ζαχαροζύμαρο και γυρεόπιττα

33. Στην διαχείμαση το σμήνος θα χρειαστεί 4 πλαίσια μελιού στις θέσεις 1,2,9,10 και γύρες στις θέσεις 3 και 8.

34. Στην διαχείμαση, να τοποθετείται μεταλλική σήτα στην είσοδο και να κλείνονται μερικές τρύπες. 

35. Στην διαχείμαση, μελίσσι που θα μείνει με λιγότερα από 10 πλαίσια, αριστερά και δεξιά των πλαισίων να έχει διαχωριστικά dow.

36. Στην διαχείμαση μετά από χιονόπτωση δεν πρέπει να γίνει απόφραξη γιατί ίσως οι μέλισσες ξεγελαστούν, βγουν έξω και πεθάνουν από το κρύο. Αρκεί να έχουν τροφές.

Εν όψη διαχείμασης, στο τέλος του Φθινοπώρου αν δεν γίνει άλλος τρύγος, γίνεται διέγερση ωοτοκίας για να αυξηθεί ο πληθυσμός.

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Ενδυνάμωση μικρών μελισσιών το Φθινόπωρο

Η ενδυνάμωση μικρών μελισσιών το φθινόπωρο είναι μια κρίσιμη διαδικασία για την επιβίωσή τους κατά τους χειμερινούς μήνες. Ένα αδύναμο μελίσσι έχει πολύ λιγότερες πιθανότητες να επιβιώσει από τις αντίξοες συνθήκες του χειμώνα.

Γιατί είναι σημαντική η ενδυνάμωση το φθινόπωρο;

• Αύξηση του πληθυσμού: Ένα ισχυρό μελίσσι έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να επιβιώσει από τις ασθένειες και τις παρασιτικές προσβολές.
• Αποθήκευση μελιού: Ένα δυνατό μελίσσι θα συλλέξει και θα αποθηκεύσει περισσότερο μέλι για να τραφεί κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
• Γρηγορότερη ανάπτυξη την άνοιξη: Ένα μελίσσι που ξεκινά την άνοιξη με μεγάλο πληθυσμό θα αναπτυχθεί ταχύτερα και θα είναι έτοιμο να εκμεταλλευτεί την οποιαδήποτε ανθοφορία.

Πώς μπορούμε να ενδυναμώσουμε τα μικρά μελίσσια;

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να ενδυναμώσουμε τα μικρά μελισσάκια το φθινόπωρο, όπως:

• Ένωση μελισσιών: Εάν έχουμε πολλά μικρά μελίσσια, μπορούμε να ενώσουμε δύο ή περισσότερα σε ένα μεγαλύτερο και ισχυρότερο.
• Προσθήκη κηρήθρων με γόνο: Μπορούμε να προσθέσετε κηρήθρες με ανοιχτό ή καλυμμένο γόνο από ένα ισχυρό μελίσσι σε ένα αδύναμο.
• Τροφοδότηση: Παρέχουμε στα μελίσσια επαρκείς ποσότητες τροφής, όπως σιρόπι ζάχαρης ή μέλι, για να διασφαλίσουμε ότι θα έχουν αρκετά αποθέματα για τον χειμώνα.
• Προστασία από τις καιρικές συνθήκες: Βεβαιωνόμαστε ότι οι κυψέλες είναι καλά προστατευμένες από τον άνεμο, τη βροχή και το κρύο
• Χρήση γυρεόπιτας:Η προσθήκη γυρεόπιτας μπορεί να βοηθήσει στην ενίσχυση της παραγωγής γόνου, ειδικά σε περιόδους που δεν υπάρχει αρκετή γύρη στη φύση.
• Αντικατάσταση της βασίλισσας:Αν το μικρό μελίσσι έχει μια γηρασμένη ή ανεπαρκή βασίλισσα, η αντικατάστασή της με μια νέα και παραγωγική βασίλισσα μπορεί να βοηθήσει στην ενίσχυση του γόνου και στη γρήγορη αύξηση του πληθυσμού.
• Μείωση του χώρου της κυψέλης:Αν το μελίσσι είναι πολύ μικρό για τον διαθέσιμο χώρο της κυψέλης, μπορούμε να μειώσουμε το χώρο προσθέτοντας διαχωριστικά ώστε οι μέλισσες να συγκεντρωθούν και να ελέγχουν καλύτερα το χώρο τους, διατηρώντας τη θερμοκρασία και την υγρασία σταθερή.

Πότε πρέπει να ξεκινήσουμε την ενδυνάμωση;

Η καλύτερη περίοδος για να ξεκινήσουμε την ενδυνάμωση των μελισσιών εξαρτάται από τις τοπικές κλιματικές συνθήκες. Γενικά, ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος είναι οι ιδανικοί μήνες.

Πως θα είναι επιτυχημένη η ενδυνάμωση:

• Επιθεωρούμε τα μελίσσια τακτικά: Παρακολουθούμε την πρόοδο των μελισσιών και προσαρμόζουμε τις ενέργειές μας ανάλογα.
• Χρησιμοποιούμε υγιή μελίσσια: Προσθέτουμε γόνο και κηρήθρες μόνο από υγιή μελίσσια για να αποφύγουμε τη διάδοση ασθενειών.
• Προστατεύουμε τις βασίλισσες: Κατά τη διάρκεια της ένωσης των μελισσιών, φροντίζουμε να αφαιρέσουμε όλες τις βασίλισσες εκτός από μία.

Συμπερασματικά, η ενδυνάμωση των μικρών μελισσιών το φθινόπωρο είναι μια σημαντική πρακτική για την επιβίωσή τους και την παραγωγή μελιού. Με σωστή διαχείριση, μπορούμε να βοηθήσουμε τα μελίσσια μας να περάσουν τον χειμώνα και να αναπτυχθούν δυνατά την άνοιξη.

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com