23.6.26

Τροφοδότηση με γύρη

Η εξασφάλιση γύρης για τις μέλισσες είναι βασική προϋπόθεση επιτυχίας στη μελισσοκομία.

Η γύρη είναι απαραίτητη για τις μέλισσες:
a) ως πηγή θρεπτικών ουσιών (πρωτεϊνών, βιταμινών, ιχνοστοιχείων κ.ά.) και
b) ως πηγή ερεθισμάτων για τις διάφορες δραστηριότητες τους, όπως η εκτροφή
γόνου, η έκκριση βασιλικού πολτού, η συλλογή γύρης, το κτίσιμο κηρηθρών
Όταν ένα μελίσσι στερείται γύρης, η ωοτοκία περιορίζεται, όχι γιατί δεν ωοτοκεί η βασίλισσα, όπως έχει ήδη αναφερθεί, αλλά γιατί οι παραμάνες μέλισσες δεν είναι διατεθειμένες να εκθρέψουν αυτόν τον γόνο. Έτσι ή πετάνε τις προνύμφες από τα κελιά και παρατηρείται κανιβαλισμός, οι μέλισσες τρώνε τις προνύμφες, για να διατηρήσουν το επίπεδο των πρωτεϊνών στο σώμα τους υψηλό.
Η φυσική γύρη είναι η καλύτερη τροφή για τις μέλισσες, μπορεί όμως να αντικατασταθεί με άλλες πρωτεϊνικές τροφές γνωστές ως υποκατάστατα ή συμπληρώματα γύρης.
Προφυλάξεις - Μειονεκτήματα :
  • το κόστος της γύρης είναι υψηλό.
  • η γύρη εμπορίου πιθανό να περιέχει σπόρια του μύκητα Ascosphaera apis του μύκητα που είναι υπεύθυνος για την Ασκοσφαίρωση, τα οποία θα διασπείρουν την ασθένεια στο μελισσοκομείο.
  • πρέπει να χρησιμοποιείται γύρη που μαζεύτηκε από υγιή μελίσσια και όχι γύρη που έχει αγοραστεί από την αγορά.
Πότε εφαρμόζεται :a) Όταν είναι περίοδος εκτροφής γόνου και δεν υπάρχει αποθηκευμένη στο μελίσσι και ούτε διαθέσιμη στην φύση γύρη.
b) Το φθινόπωρο όταν το μελίσσι προετοιμάζεται για διαχείμανση και έχει ανάγκη αποθεμάτων γύρης που θα το βοηθήσουν να αναπτυχθεί την άνοιξη. Πώς εφαρμόζεται :
  • Γύρη σε κηρήθρες. Η γύρη συλλέγεται από τις μέλισσες διωρόφων μελισσιών την άνοιξη όταν υπάρχει αφθονία ανθοφοριών.
Υπάρχουν δύο μέθοδοι με τις οποίες αυξάνεται η συλλογή και η αποθήκευση της γύρης σε πλαίσια από τις μέλισσες:
a) η βασίλισσα μεταφέρεται στο δεύτερο όροφο και μεταξύ των δύο ορόφων τοποθετείται βασιλικό διάφραγμα. Στην περίπτωση αυτή οι μέλισσες αποθηκεύουν στα πλαίσια του κάτω ορόφου αποκλειστικά γύρη
b) η βασίλισσα περιορίζεται με βασιλικό διάφραγμα στον κάτω όροφο. Η είσοδος της κυψέλης κλείνεται και δημιουργείται μια καινούργια στο δεύτερο πάτωμα, στο οποίο οι μέλισσες θα αποθηκεύσουν τη γύρη
Γύρη που βρίσκεται αποθηκευμένη σε κηρήθρες μακριά από το γόνο δεν χρησιμοποιείται από τις μέλισσες . Έτσι τα πλαίσια γύρης τα οποία προκύπτουν με τους παραπάνω τρόπους μπορούν να διατηρηθούν προσωρινά στις τελευταίες θέσεις της κυψέλης, μακριά από τη γονοφωλιά. Βέβαια ο καλύτερος τρόπος για να συντηρηθούν επί μακρόν αυτά τα πλαίσια είναι στην κοινή ψύξη (5°C ).
  • Ξηρή γύρη σε εξωτερικούς τροφοδότες.
Ξηρή γύρη τοποθετείται σε ειδικούς τροφοδότες έξω από την κυψέλη (εικ.). Η γύρη αυτή πρέπει να είναι στεγνή και αλεσμένη.
  • Γύρη στο σιρόπι.
Η γύρη μπορεί να δοθεί και με σιρόπι. Για το σκοπό αυτό 10-20 γραμ. γύρης αναμιγνύονται με 1 λίτρο σιροπιού, και δίνονται στ μελίσσι με τους συνηθισμένους τροφοδότες, σε μικρές όμως ποσότητες. Το μελίσσι πρέπει να παίρνει το μίγμα σε σύντομο χρονικό διάστημα, γατί η γύρη ζυμώνεται και ξινίζει σε 1-2 ημέρες.
  • Γυρεόπιττα.
Στην περίπτωση που η γύρη αναμιγνύεται με ζάχαρη ή με μέλι, σχηματίζεται είδος ‘πίττας’, το οποίο τοποθετεί επάνω στους κηρηθροφορείς, σε επαφή με τη γονοφωλιά. Υπάρχουν δύο τρόποι παρασκευής γυρεόπιττας :
1ος τρόπος6 κιλά γύρης αναμιγνύονται σε 1,3 λίτρα χλιαρού νερού (περίπου 40° C) για 15-30 λεπτά με 6 κιλά ζάχαρη . Η γυρεόπιττα που σχηματίζεται με τον τρόπο αυτό δε ξηραίνεται και δε μουχλιάζει, έστω και αν παραμείνει για κάποιο χρονικό διάστημα.
Η προσθήκη στο μίγμα 50-100 γραμ. κυτταρίνης κάνει περισσότερο συμπαγή τη γυρεόπιττα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί άφοβα, καθώς αποτελεί ένα από τα συστατικά της γύρης, αλλά δεν βελτιώνει τη θρεπτική της αξία.
2ος τρόπος
6 κιλά γύρης και 6 κιλά ζάχαρης αναμιγνύονται σε 0,5 λιτρα νερού για 30-60 λεπτά. Σε κάθε μελίσσι δίνονται 300 γραμ. γυρεόπιττας δύο φορές την εβδομάδα.
  • Υποκατάστατο γύρης.

Πότε εφαρμόζεται :
Όταν είναι περίοδος εκτροφής γόνου και δεν υπάρχει στη φύση γύρη.
Προετοιμασία υποκατάστατου :
Απαραίτητα συστατικά για το υποκατάστατο είναι το σογιάλευρο, η γύρη η ζάχαρη και το νερό. Υποβοηθητικά συστατικά μπορεί να είναι το αποβουτυρωμένο γάλα, η ξηρή μαγιά μπύρας, η κυτταρίνη, το μέλι κ.α.
Η γύρη είναι απαραίτητο στοιχείο του υποκατάστατου, καθώς αυτή θα δημιουργήσει το ερέθισμα στις παραμάνες μέλισσες να εκθρέψουν τον γόνο. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει να περιέχεται στο υποκατάστατο σε ποσοστό τουλάχιστον 8-15 %.
Η ζάχαρη θα καταστήσει το υποκατάστατο ελκυστικό στις μέλισσες, αυξάνοντας την κατανάλωσή του. Έτσι όσο περισσότερη ζάχαρη περιέχει ένα υποκατάστατο, τόσο πιο γρήγορα θα καταναλωθεί από τις μέλισσες.
Το σογιάλευρο θα συμπληρώσει το υποκατάστατο σε πρωτείνες, με την προϋπόθεση ότι δεν θα περιέχει λίπος σε ποσοστό μεγαλύτερο του 7%.
Όταν η ποσότητα της πρωτείνης στο υποκατάστατο είναι μικρή (<10%), η
ωοτοκία της βασίλισσας και η εκτροφή του γόνου διαρκεί περιορισμένο χρόνο. Αντίθετα όταν το ποσοστό της πρωτείνης είναι υψηλό (>50%), γίνεται τοξική για τις μέλισσες, καθώς συγκεντρώνεται στο απευθυσμένο προκαλώντας δυσεντερία.
Η άριστη περιεκτικότητα πρωτείνης του υποκατάστατου έχει υπολογιστεί στο 23% . Επειδή όμως τα σογιάλευρα που διατίθενται στ εμπόριο έχουν διάφορες περιεκτικότητες σε πρωτείνη, χρησιμοποιείται ο παρακάτω τύπος για να υπολογιστεί η ποσότητα του σογιάλευρου, που θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί στο  υποκατάστατο : Χ = Π x B
                                                                            Τ
όπου
  • Χ, η ποσότητα σε γραμμ. του σογιάλευρου, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να φτάσει η περιεκτικότητα του υποκατάστατου σε πρωτείνη στ 23%
  • Π, η επιθυμητή περιεκτικότητα σε πρωτείνη, 23%
  • Β, η συνολική ποσότητα, σε γραμ. του υποκατάστατου 
  • Τ, η % περιεκτικότητα σε πρωτείνη του σογιάλευρου που χρησιμοποιείται

Παράδειγμα : έστω ότι χρειαζόμαστε 10 κιλά υποκατάστατο με περιεκτικότητα
σε πρωτείνη 23%, ενώ έχουμε στη διάθεσή μας σογιάλευρο με
περιεκτικότητα σε πρωτείνη 40%.
Χ = (23) x 10.000 γραμ. = 5.750 γραμ. σογιάλευρου
(40)
Θα πρέπει λοιπόν να αναμείξουμε 5.750 γραμ. σογιάλευρο,
1000γραμ. γύρης (10% επί του συνολικού βάρους) και
                        3.250 γραμ. ζάχαρης (το υπόλοιπο)
Παρασκευή του υποκατάστατου :
Η παρασκευή του υποκατάστατου γίνεται πάνω σε χαμηλή φωτιά. Στη αρχή προσθέτουμε λίγο νερό, ποσότητα ικανή να διαλύσει τη γύρη, την οποία προσθέτουμε στο νερό, μόλις αυτό ζεσταθεί, ανακατώνοντας συνεχώς. Όταν η γύρη διαλυθεί προσθέτουμε τη ζάχαρη, χωρίς να σταματούμε να ανακατώνουμε. Τελευταίο προσθέτουμε το σογιάλευρο, το οποίο αφού ανακατευτεί καλά, απομακρύνουμε το μίγμα από τη φωτιά. Το αφήνουμε να κρυώσει και το τοποθετούμε σε πλαστικές σακκούλες ανά 150-250 γραμ. .
Προφυλάξεις :
Καμιά τροφή δεν μπορεί να υποκαταστήσει πλήρως τη γύρη στη διατροφή των μελισσών. Η χρησιμοποίηση του υποκατάστατου είναι συμβατικό μέτρο, που βοηθά το μελισσοκόμο να αντιμετωπίσει προσωρινά την απουσία της.
  • εάν το υποκατάστατο δίνεται στα μελίσσια σε εποχή που φυσιολογικά έχει σταματήσει η ωοτοκία της βασίλισσας, θα προκαλέσει διέγερση στις μέλισσες, ώστε αυτές να συνεχίσουν να εκτρέφουν γόνο και να συλλέγουν τροφές. Εάν δεν υπάρχουν στην φύση διαθέσιμες τροφές, οι μέλισσες γίνονται αρχικά λεηλάτριες και αργότερα παύουν να αντιδρούν στους διάφορους ερεθισμούς του μελισσιού. Οι μέλισσες πετούν σε άσχημο καιρό και χάνονται. Γι’ αυτό και το υποκατάστατο γύρης δεν πρέπει να δίνεται για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 2 εβδομάδων.
  • Η τροφή πρέπει να τοποθετείται πάνω στους κηρηθροφορείς σε επαφή με τη γονοφωλιά, γιατί όταν βρίσκεται μακριά από τον γόνο, οι μέλισσες δεν τη χρησιμοποιούν.
  • Ένα μελίσσι για να χρησιμοποιήσει το υποκατάστατο γύρης, πρέπει να έχει ήδη στη διάθεσή του λίγη γύρη, χωρίς την οποία δεν ξεκινά η εκτροφή του γόνου. Έτσι μπορεί η βασίλισσα να ωοτοκεί, αλλά οι μέλισσες να μην εκτρέφουν τις εκκολαπτόμενες προνύμφες
  • Μελίσσια ορφανά ή μελίσσια που στερούνται γόνου δεν παίρνουν πρόθυμα το υποκατάστατο. Στα μελίσσια αυτά πρώτα τοποθετείται ένα ή περισσότερα πλαίσια ανοικτού γόνου και μετά δίνεται η πρωτεϊνική τροφή.
  • Η συχνή χρησιμοποίηση υποκατάστατου γύρης την άνοιξη, είναι αιτία εμφάνισης Νοσεμίασης και Ασκοσφαίρωσης.
Πλεονεκτήματα :
  • Το υποκατάστατο γύρης εξασφαλίζει στις μέλισσες τις απαραίτητες πρωτεΐνες και τις διεγείρει ώστε να εκθρέψουν γόνο.
  • Το κόστος είναι χαμηλότερο συγκριτικά με τροφές που περιέχουν αποκλειστικά γύρη.

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

20.6.26

Παραφυάδες μετά την ανθοφορία

Η μέθοδος λοιπόν αυτή μας επιτρέπει να πάρουμε την κύρια σοδειά και ύστερα να κάνουμε μια αύξηση μέχρι 75%, ανανεώνοντας συγχρόνως και όλες τις βασίλισσες μας. Είναι πολύ απλή μέθοδος και κατάλληλη για τους πολυάσχολους μελισσοκόμους ή για αυτούς που έχουν περιφερειακά μελισσοκομεία, απομακρυσμένα  από την κατοικία τους.


Μια περίπου βδομάδα πριν την λήξη της μεγάλης ανθοφορίας προβαίνουμε στον τρύγο και απαλλάσσουμε τις κυψέλες από τα πατώματα. Αφήνουμε ορφανές τότε όλες τις κυψέλες για να δημιουργήσουν βασιλικά κελιά. Οι συνθήκες για τη βασιλοτροφία κατά την εποχή αυτή είναι ιδεώδεις γιατί υπάρχει άφθονος πληθυσμός, άφθονος γόνος, πολλές μέλισσες μικρής ηλικίας, μέλι και γύρη άφθονη, νέκταρ εξακολουθεί να έρχεται αρκετό από τους αγρούς, ενώ πολλοί και ζωηροί κηφήνες εξασφαλίζουν τη γρήγορη και καλή γονιμοποίηση των νέων βασιλισσών.
Δέκα μέρες μετά, τα βασιλικά κελιά είναι ώριμα και τότε χωρίζουμε όλες τις κυψέλες στα δύο, μεταφέροντας το μισό του γόνου και του πληθησμού σε νέα τοποθεσία, και φροντίζοντας να έχει το κάθε τμήμα ένα τουλάχιστον καλό βασιλικό κελί. Προτιμότερο να έχει δύο ή περισσότερα.
Θα πρέπει να λάβουμε υπ'οψιν  τα εξής:

1)Κατά την ημέρα του χωρισμού να γίνει προσεκτική διαλογή όλων των βασιλικών κελιών και να αφεθούν τα καλύτερα.
2)Εάν υπάρχουν κυψέλες με ανεπιθύμητες βασίλισσες, να μην χρησιμοποιηθύν τα δικά τους βασιλικά κελιά, αλλά να τα καταστρέψουμε και να δώσουμε σε αυτές κελιά από εκλεκτές βασίλισσες.
    3) Να τροφοδοτήσουμε τις κυψέλες μετά το χωρισμό ή να τις μεταφέρουμε  σε τοποθεσία που έχει καλή φθινοπωρινή ανθοφορία.

επικοινωνία periskepsis@gmail.com 
επισκεφθειτε την ομάδα μας στο facebook

18.6.26

Χειρισμοί που δεν πρέπει να κάνουμε το καλοκαίρι

 Αυτή τη περίοδο βλέπουμε ότι σε αρκετές περιοχές τα μελίσσια δεν δουλεύουν και ότι υπάρχει μεγάλη έλλειψη σε γύρη. Η ανάπτυξη των μελισσιών σταματάει και τα μελίσσια λόγω ζέστης αρχίζουν να έχουν δυσκολίες, όπως για παράδειγμα αυξημένη ανάγκη για νερό, πολλές μέλισσες που αερίζουν τη κυψέλη, και άλλα. Η τάση λεηλασίας αυξάνεται έντονα. Τα περισσότερα μελίσσια έχουν ήδη τρυγηθεί, και ο επόμενος απαραίτητος χειρισμός είναι να έχουν επάρκεια σε τροφή. Συνήθως βάζουμε ζυμαράκι όταν παίρνουμε όλο το μέλι, γιατί ακόμα και τώρα που ο γόνος είναι λιγοστός, υπάρχει ανάγκη για μέλι. Υπάρχουν όμως και μερικοί χειρισμοί που αν και φαίνονται πολύ λογικοί δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τους εφαρμόσουμε...

1ος Χειρισμός που δεν πρέπει να κάνουμε
Το καλοκαίρι δεν προσθέτουμε ποτέ πατώματα, σφήνες μέσα στον γόνο, και δεν τοποθετούμε πολλές άκτιστες κηρήθρες. Οι βασίλισσες μειώνουν την γέννα τους, άρα τέτοιοι χειρισμοί μόνο προβλήματα μπορούν να δημιουργήσουν το Καλοκαίρι. Επίσης προσπαθούμε να τρυγάμε έγκαιρα όλα τα πλαίσια που έχουν μέλι στους πάνω ορόφους, γιατί όσο περισσότερα τα αφήνουμε τόσο περισσότερος ο κίνδυνος. Πχ λεηλασία, σφήκες που μπαίνουν να πάρουν μέλι, ακόμη και λιώσιμο κεριών απο τον ήλιο. Υπάρχουν μεμονομένες περιπτώσεις όπου τα κεριά έλιωσαν και τα μέλια έπνιξαν τα μελίσσια. Τέτοια προβλήματα όμως βλέπουμε κυρίως σε μεταφορές με έντονη αύξηση της θερμοκρασίας.

2ος Χειρισμός που δεν πρέπει να κάνουμε
Εξασφαλίζουμε πηγή νερού για τα μελίσσια. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο μεγάλη διαφορά έχει τα μελίσσια να έχουν κοντά τους πηγή με νερό. Αν το μελισσοκομείο δεν έχει φυσική πηγή νερού στα 500 μέτρα τότε οι μέλισσες δυσκολεύονται να το κουβαλήσουν. Πάντα άλλωστε οι μέλισσες προτιμούν τις κοντινές πηγές νερού. Μια εναλλακτική λύση σε ξερικά τοπία είναι να βάλουμε δική μας ποτίστρα, αυτοσχέδια η αγοραστή. Σε καμία περίπτωση δεν βάζουμε το νερό στον τροφοδότη, η να το αφήσουμε μέσα στον ήλιο να βράζει. Οι μέλισσες προτιμάνε το δροσερό νερό, και μάλιστα επειδή καταλαβαίνουν και τη γεύση προτιμούν να έχει άλατα, να είναι δροσερό και στάσιμο!

3ος Χειρισμός που δεν πρέπει να κάνουμε
Δεν μεταφέρουμε ποτέ κυψέλες την Ημέρα! Ούτε καν το πρωί, γιατί με μια αναποδιά μπορεί να βγεί ο ήλιος και να σκάσουν τα μελίσσια. Η θερμοπληξία μπορεί να συμβεί μέσα σε λίγη ώρα. Οι μέλισσες αγχώνονται και καθώς προσπαθούν να ανοίξουν την πόρτα αυξάνουν τη θερμοκρασία. Στην συνέχεια αφού σφραγιστούν από χιλιάδες μέλισσες οι θύρες σε συνδυασμό με το άγχος τους σκάνε. Έχουν χαθεί πολλά μελίσσια έτσι. Οι μεταφορές πρέπει να γίνονται μετά το σούρουπο αφού μπούν όλες οι μέλισσες μέσα στη κυψέλη. Πολύ επικίνδυνες μεταφορές αυτή τη περίοδο γίνονται σε όσους πάνε στα πεύκα, Χαλκιδική, Θάσο, Εύβοια κλπ.. με μακρινές διαδρομές!

4ος Χειρισμός που δεν πρέπει να κάνουμε
Το Καλοκαίρι αποφεύγουμε τροφοδοσίες με σιρόπι! Είναι σαν να παίζουμε με τη φωτιά! Ιδιαίτερα οι νέοι μελισσοκόμοι δεν θα πρέπει να εφαρμόζουν τέτοιες επικίνδυνες τεχνικές. Επίσης κατά τον τρύγο δεν αφήνουμε σε καμία περίπτωση παρατημένα πλαίσια, ούτε καν να μας καθαρίσουν τα πλαίσια οι μέλισσες. Δεν θέλουμε να υπάρχει ίχνος από λεηλασία στο μελισσοκομείο μας. Αν αφήνουμε να γίνονται λεηλασίες ακόμα και για γλείψιμο των τρυγημένων πλαισίων, τότε τους ξυπνάμε ένα πολύ ισχυρό ένστικτο το οποίο αργότερα μπορεί να στραφεί και στα ίδια τα μελίσσια. Για αυτό ότι χειρισμούς κάνετε με πάρα πολύ προσοχή.

5ος Χειρισμός που δεν πρέπει να κάνουμε
Μελίσσια που έχουν παρουσιάσει ασθένεια στο παρελθόν δεν τα τρυγάμε, γιατί μπορεί με αυτό το τρόπο να μεταδώσουμε την ασθένεια σε άλλα μελίσσια. Πχ με την επιστροφή των πλαισίων αργότερα, τα άρρωστα πλαίσια να μπουν από τύχη σε άλλο καθαρό μελίσσι.

Αυτές ήταν οι συμβουλές και οι χειρισμοί που δεν πρέπει να κάνετε για αυτές τις ημέρες. Ελπίζω να τις ακολουθήσετε πιστά και να μην αντιμετωπίσετε κανένα πρόβλημα...

πηγή:kostv.gr
επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

16.6.26

Διαφορά δυναμικότητας των μελισσιών

Μελίσσια με την ίδια δυναμικότητα που βρίσκονται στην ίδια περιοχή και εκμεταλλεύονται την ίδια νομή,  ασφαλώς και θα συλλέγουν περίπου παρόμοια ποσότητα νέκταρος. Η διαφοροποίηση από το ένα μελισσοκομείο στο άλλο πιθανό να οφείλεται στο διαθέσιμο χώρο που έχουν για την αποθήκευση των τροφών. 
Μελίσσια στα οποία υπάρχουν άδειες κηρήθρες για την συμπύκνωση του νέκταρος και την τοποθέτηση του μελιού,  συλλέγουν περισσότερο μέλι από άλλα μελίσσια όπου οι κηρήθρες έχουν ήδη σφραγιστεί και μπλοκαριστεί με μέλι. Στην περίπτωση αυτή θα δείτε την διαφορά εάν τρυγήσετε και τοποθετήσετε αμέσως τις τρυγημένες κηρήθρες στα μελίσσια.
Μια δεύτερη αιτία πιθανό να είναι η διαφορετική έκταση του γόνου στα μελίσσια των δύο μελισσοκομείων. Εάν τα δικά σας μελίσσια έχουν κατά πολύ μεγαλύτερη έκταση γόνου από τα γειτονικά γιατί είχατε καταφύγει σε κάποιους χειρισμούς διέγερσης εκτροφής γόνου, οι τροφές που συλλέγονται απ’ έξω  χρησιμοποιούνται για την εκτροφή του γόνου και δεν περισσεύουν για να αποθηκευθούν.
Η παρουσία άκτιστων  κηρηθρών, το γενετικό υλικό (λιγότερο  παραγωγικές βασίλισσες), οι συχνές επιθεωρήσεις, τα βασιλικά διαφράγματα χωρίς την δεύτερη είσοδο είναι επίσης αιτίες οι οποίες μειώνουν τις αποδόσεις και πιθανό να κάνουν τη διαφορά που είδατε.



επικοινωνία: periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

13.6.26

Βασιλοτροφία για λίγες βασίλισσες

Σήμερα θα δούμε μια μέθοδο παραγωγής βασιλισσών σε μικρή κλίμακα που μας έρχεται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.Επέλεξα να την παρουσιάσω διότι η μελισσοκομία είναι οικουμενική και οι μέθοδοι που ακολουθούνται είναι σχεδόν ίδιες όπως θα διαπιστώσετε.Παρόμοιες μεθόδους έχουμε αναρτήσει και θα τις βρείτε κάτω από την κατηγορία βασιλοτροφία.Ακολουθεί η μέθοδος πιο κάτω.

Χρήση κυψέλης με βασίλισσα που δεν ετοιμάζεται να σμηνουργήσει
Η μέθοδος περιγράφεται στο βιβλίο με τίτλο “Breeding Better Bees”(Dews and Milner).Λειτουργεί κάτω από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
  1. Ένα ορφανό μελίσσι θα αρχίσει να χτίζει τα βασιλικά κελιά.
  2. Ένα μελίσσι με βασίλισσα θα συνεχίσει να περιποιείται τα αρχινισμένα κελιά εφόσον τα κρατήσουμε χωριστά από την βασίλισσα.
  3. Το μελίσσι δεν πρέπει να κάνει προετοιμασίες να σμηνουργήσει.
  4. Η Βασίλισσα μπορεί να αφαιρεθεί από την κυψέλη της και να επιστραφεί σε 24 ώρες χωρίς να την βλάψουν οι μέλισσες.
Ημέρα 1η)Το πλαίσιο επάνω στο οποίο ευρίσκεται η βασίλισσα μαζί με τις μέλισσες μεταφέρεται σε μικρή κυψέλη και τοποθετείται ανάμεσα από δύο άχτιστα πλαίσια.Μικραίνουμε την είσοδο για αποφυγή λεηλασίας.Στο κενό που δημιουργήθηκε στην κυψέλη που θα αρχίσει να χτίζει τα κελιά από την αφαίρεση του πλαισίου με την βασίλισσα, φροντίζουμε οι πλευρές του να αποτελούνται από πλαίσια με ανοικτό γόνο.Μια ώρα μετά το κενό θα κατακλυσθεί από παραμάνες την ίδια ώρα που θα εισάγουμε στο κενό το πλαίσιο με τα εμβολιασμένα κελιά.
Ημέρα 2η)Εαν χρησιμοποιούμε μόνο εμβρυοθάλαμο,εικοσι τέσσερεις ώρες μετά την μετακίνηση της βασίλισσας τοποθετούμε πλαισιοδιάφραγμα πάνω απο τα εμβολιασμένα και αρχινισμένα κελιά.Η βασίλισσα και το πλαίσιο με τις μέλισσες επιστρέφουν στο μελίσσι.Εναλλακτικά τα αρχινισμένα βασιλικά κελιά μπορούν να τοποθετηθούν πάνω απο βασιλικό διάφραγμα(όροφος)στο κέντρο της γονοφωλιάς ανάμεσα σε δύο πλαίσια ανοικτού γόνου και ενός πλαισίου με γύρη εξωτερικά των πλαισίων του γόνου.Ο υπόλοιπος χώρος συμπληρώνεται με χτισμένα πλαίσια.
Ημέρα 11η)Εισάγουμε σφραγισμένα βασιλικά κελιά σε παραφυάδες τριών πλαισίων τυλιγμένα σε αλουμινόχαρτο.
Σύμφωνα με το  ΑΠΘ στα μελίσσια που εισάγουμε εμβολιασμένα κελιά παρουσία της βασίλισσας την δέκατη ημέρα η βασίλισσα καταστρέφει όλα τα κελιά.Για τον λόγο αυτό εάν θέλουμε να βγάλουμε βασίλισσες πρέπει να περιορίσουμε την βασίλισσα.

επικοινωνία: periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

11.6.26

Απομάκρυνση μελισσών απο μια πηγή νερού

  Εάν ο μελισσοκόμος δεν φροντίσει να παράσχει στα μελίσσια του

νερό, τότε οι μέλισσες θα αναγκαστούν να βρουν μόνες τους. Θα
προτιμήσουν σ’ αυτή την περίπτωση την πιο κοντινή πηγή νερού, έστω
εάν αυτή είναι η πισίνα κάποιου γειτονικού σπιτιού, ή η ποτίστρα του
παρακείμενου στάβλου.
Σ’ αυτή την περίπτωση θα πρέπει οι μέλισσες να
απομακρυνθούν από αυτή την πηγή νερού, που έχουν ωστόσο συνηθίσει.

Η μία λύση είναι να μεταφερθούν τα μελίσσια σε απόσταση τουλάχιστον
6 χιλιομ. Μακριά από την θέση του μελισσοκομείου, για 2 εβδομάδες,
έτσι ώστε να χάσουν την μνήμη τους.Αυτή ειναι μια δύσκολα εφαρμόσιμη λύση

Η δεύτερη λύση είναι, στη νέα θέση που θέλουμε να προσελκύσουμε
τις μέλισσες, να τοποθετήσουμε στην αρχή δισκάκι με σιρόπι, και όταν
συνηθίσουν οι μέλισσες να το επισκέπτονται, τότε να το
αντικαταστήσουμε με νερό.

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

9.6.26

Μελισσοκομικοί χειρισμοί του καλοκαιριού

    

Λέγοντας μελισσοκομικούς χειρισμούς το καλοκαίρι δεν εννοούμε μόνο τον τρύγο. Την εποχή αυτή τα μελίσσια καταπονούνται, αφού εκτός από την αφαίρεση μελιού, το μελίσσι έχει να αντιμετωπίσει και άλλες δύσκολες συνθήκες. Δείτε αναλυτικά πώς θα αντιμετωπίσετε τις αντιξοότητες.

Το καλοκαίρι ξεκινά μία δύσκολη περίοδος, με υψηλές θερμοκρασίες, ανομβρία, έλλειψη ανθοφοριών, και έντονης παρουσίας σφηκών, ενός από τους χειρότερους εχθρούς της μέλισσας. Οι απώλειες μελισσοσμηνών το καλοκαίρι είναι συνηθισμένες για τους μελισσοκόμους , και συχνά είναι πιο οδυνηρές από αυτές του χειμώνα. 

Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά τους  πιο απαραίτητους μελισσοκομικούς χειρισμούς κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού:

Τρύγος μελιού: Σίγουρα, η πιο ευχάριστη εργασία, όχι όμως τόσο ξεκούραστη όσο πολλοί νομίζουν. Η υψηλές θερμοκρασίες και τα πολλά κεντρίσματα των μελισσιών, που ξεσηκώνονται όταν τους παίρνουμε το μέλι που με τόσο κόπο συνέλλεξαν, κάνουν συχνά τον τρύγο ιδιαίτερα επίπονο. Για να μειώσουμε τα τσιμπήματα κατά τον τρύγο, και για να πάρουμε σωστό προϊόν, ας προσέχουμε τα παρακάτω.
  • Ο τρύγος να γίνεται απογευματινές ώρες, ώστε να μην διεγείρονται πολύ οι λεηλάτριες μέλισσες.
  • λεηλασία μελισσών: οι μέλισσες προσπαθούν να μπουν από κάθε άνοιγμα της κυψέλης
  • Καπνίζουμε όσο το δυνατό λιγότερο, μιας και ο καπνός επηρεάζει την οσμή του μελιού τα πλαίσια που είναι τουλάχιστον κατά τα 2/3 σφραγισμένα με κερί.
  • Τα τρυγημένα πλαίσια τα κλείνουμε γρήγορα στα πατώματα, τα οποία και σκεπάζουμε ώστε οι οσμή του μελιού να είναι όσο το δυνατόν ασθενέστερη και να μην διεγείρει τις λεηλάτριες μέλισσες. Ιδανικά, χρησιμοποιούμε και 2-3 καπάκια με ειδική βαλβίδα διαφυγής μελισσιών, ώστε να μην μεταφέρουμε μέλισσες στην αποθήκη μας.
  • Μετά τον τρύγο, επιστρέφουμε πίσω τις κηρήθρες στα μελίσσια, για να τις ξαναφτιάξουν οι εργάτριες και να τις γεννήσει η βασίλισσα.
Αντιμετώπιση σφηκών. Από τα μέσα Ιουλίου και μετά, και μέχρι τα τέλη Οκτώβρη, εμφανίζεται ο αιώνιος εχθρός της μέλισσας, η σφήκα. Δύο είναι τα ήδη που προσβάλλουν τις κυψέλες: η κοινή σφήκα Vespa vulgaris και μεγάλη κόκκινη σφήκα, V.crabro, γνωστή και ως σκούργος ή σερσένι. Οι σφήκες προκαλούν πολλαπλές ζημιές στα μελίσσια, που ξεκινούν από απλή ενόχληση της εισόδου, αρπαγή εργατριών, είσοδο στην κυψέλη, και φτάνουν ακόμα και σε λεηλασία και πλήρη καταστροφή της κυψέλης, κυρίως σε αδύναμα μελίσσια. Ακόμα και η ενόχληση και αποτροπή της πτήσης των μελισσιών μπορεί να είναι καθοριστική το καλοκαίρι, όταν οι μέλισσες πρέπει να συλλέξουν νερό η ελάχιστη διαθέσιμη τροφή. Για να μειώσουμε τις ζημιές από τις σφήκες, μπορούμε να ενεργήσουμε ως εξής:

α. Μικραίνουμε τις εισόδους (είτε με το ίδιο το πορτάκι, είτε με χόρτα, χαρτί, κτλ), δίνοντας έτσι την ευκαιρία στις μέλισσες-φρουρούς να αντιμετωπίσουν ευκολότερα τους επίδοξους εισβολείς.

β.Τοποθετούμε τις ειδικές πλαστικές ή μεταλλικές εισόδους πρόληψης σφηκών, που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

γ. Αφαιρούμε όποια επιπλέον σανίδα πτήσης (εάν γίνεται) και καθαρίζουμε την είσοδο της κυψέλης από αγριόχορτα που αποτελούν τις «εξέδρες επίθεσης» για τις σφήκες.

δ. Τοποθετούμε σφηκοπαγίδες περιφερειακά του μελισσοκομείου. Τέτοιες παγίδες κυκλοφορούν στο εμπόριο, αλλά μπορεί να κάνουμε και δικιά μας κατασκευή. Η πιο αποτελεσματική από αυτές, ειδικά για τους σκούργους, είναι η παγίδα τύπου-κυψέλη. Αλλάζουμε το δόλωμα κάθε μέρα. Το δόλωμα μπορεί να είναι κιμάς, μαλακό ψάρι, καλαμάρι, σουπιά, γλυκό κρασί, χυμός πορτοκάλι, σκυλοτροφή ή γατοτροφή. 

Έλλειψη γύρης: Η γύρη, που είναι ζωτικής σημασίας για το μελίσσι, το καλοκαίρι μειώνεται ραγδαία, με αποτέλεσμα της δραματική μείωση του γόνου και την σημαντική καταπόνηση του μελισσιού. Η εξασφάλιση γύρης είναι πρωταρχικής σημασίας για το μελισσοκόμο, αφού οι μέλισσες που θα γεννηθούν το καλοκαίρι είναι αυτές που θα κληθούν να συλλέξουν το πευκόμελο του φθινοπώρου. Για να λύσουμε το πρόβλημα της απουσίας γύρης, μπορούμε να δουλέψουμε ως εξής:

α. Μεταφέρουμε τα μελίσσια μας σε γυρεοδοτικές καλοκαιρινές ανθοφορίες. Αυτές βρίσκονται είτε σε αρδευόμενες καλλιεργημένες εκτάσεις, με φυτά όπως βαμβάκι, καλαμπόκι, ηλίανθο, είτε σε οροπέδια όπου οι καλοκαιρινές μπόρες, είναι πιο συχνές και ευεργετικές για καλοκαιρινή άνθιση. .

β. Παρασκευάζουμε μόνοι μας υποκατάστατα γύρης (γυρεόπιτες), τα οποία χορηγούμε στα μελίσσια μας. Οι γυρεόπιτες του εμπορίου χρειάζονται προσοχή, καθώς μπορεί να περιέχουν γύρη άγνωστης προέλευσης, χωρίς διατροφική αξία, και κίνδυνο να υποστεί μυκητιάσεις. 

γ. Χορηγούμε ειδικά βιταμινούχα υποκατάστατα γύρης, που ενισχύουν τη ωοτοκία της βασίλισσας σε περιόδους στρες, όπως το καλοκαίρι. Τέτοια προϊόντα είναι αυτά τα οποία καλύπτουν το ικανοποιητικά το κενό γύρης, παράγουν περισσότερους γόνους και όπως έχει αποδειχθεί πειραματικά, θωρακίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα των μελισσών. Τα σκευάσματα αυτά είναι φυτικά, με εγκεκριμένη χρήση για τις μέλισσες.

Έλλειψη νερού: Οι ανάγκες ενός μελισσιού σε νερό μπορεί να φτάσουν και τα 300γρ την ημέρα! Παρότι πειραματικά οι μέλισσες μπορεί να κάνουν ακόμα και 5-6 λμ για να βρούν νερό, στην πράξη θέλουν να το βρίσκουν κοντά τους, σε ακτίνα μέχρι 1χλμ, και ιδανικά στα πρώτα 500μ. Εάν λοιπόν στο μελισσοκομείο μας δεν υπάρχει κοντά ρέμα ή λίμνη, το καλοκαίρι οφείλουμε να παρέχουμε στις μέλισσες φρέσκο (όχι στάσιμο πάνω από 3-4 μέρες) νερό, σε μεγάλες δεξαμενές. Στην επιφάνεια του νερού πρέπει να μπορούν οι μέλισσες να πατούν και να πίνουν νερό, χωρίς να πνίγονται, επομένως τις βοηθούμε βάζοντας σανίδες αφρολέξ, κλαράκια, πευκοβελόνες, και ότι άλλο σχετικό σκεφτούμε. Στο νερό καλό θα είναι να προσθέσουμε κιμωλία ή σκόνη ζεόλιθου, που δεν αφήνουν το νερό να πρασινίσει. Εναλλακτικά, μπορούμε να κατασκευάσουμε επίπεδες ποτίστρες με μικρή ελεγχόμενη ροή, ώστε να μην χρειάζεται η μεταφορά νερού στο μελισσοκομείο κάθε 3-4 μέρες. Στις αυτοσχέδιες ποτίστρες αντίστοιχα, το νερό μπορεί να κυλά πάνω σε ένα κομμάτι ξύλινης επιφάνειας.

πηγή:melissopolis.com
επικοινωνία:periskepsis@gmail.com