19/9/17

Η τροφοδότηση των μελισσιών

Η ισσοροπημένη διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του μελισσιού αλλά και στην ανθεκτικότητα των μελισσών σε διάφορες ασθένειες.Επομένως η αναπλήρωση της τροφής που λέιπει ειναι αποφασιστικης σημασίας.
Πολλές φορές οι μέλισσες εξαντλούν τα αποθέματα τροφής μέσα στην κυψέλη γρήγορα η για κάποιο αλλο λόγο δεν είναι σε θέση να αποθηκεύσουν πολλή τροφή μέσα στην κυψέλη.Και στις δύο περιπτώσεις το μελίσσι θα δυσκολευθεί να επιζήσει ,εαν δεν κάνουμε τροφοδότηση.Μπορεί κατα την διάρκεια μελιτοφορίας το μελίσσι να συλλέγει νέκταρ και γύρη κάθε μέρα ,αλλά οι ποσότητες αυτές να μην είναι πολύ μεγάλες και οταν συμβεί κάποια κακοκαιρία για μερικές μέρες,τότε το μελίσσι κινδυνεύει να πεθάνει απο την πείνα,επειδή συγχρόνως εκτρέφει και πολύ γόνο.
Οι μέλισσες πρέπει να τροφοδοτούνται για τους παρακάτω λόγους
  1. Οταν δεν υπάρχει μέλι η γύρη διαθέσιμη μέσα στην κυψέλη,για να διεγείρουμε τις μέλισσες ωστε να εκθρέψουν γόνο και αυτό συμβαίνει κυρίως αργά το χειμώνα η νωρίς την άνοιξη.
  2. Οταν το μελίσσι κινδυνεύει να πεθάνει απο την πείνα.
  3. Οταν κάνουμε θεραπεία μιας ασθένειας και είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε το φάρμακο μέσα στην τροφή.
  4. Οταν τοποθετούμε ενα καινούργιο σμήνος μέσα σε μια κυψέλη και πρέπει να το βοηθήσουμε να χτίσει κηρηθρες και να εκθρέψει γόνο.
  5. Οταν σε ενα μελίσσι δίνουμε πολλά πλαίσια με φύλλα κηρήθρας και θέλουμε να χτιστούν αυτές οι κηρήθρες γρήγορα.
  6. Οταν κάνουμε εισαγωγή βασίλισσας μέσα σε ενα μελίσσι.
  7. Οταν κάνουμε βασιλοτροφία και κατα την διάρκεια της περιόδου αυτής δεν υπάρχει μελιτοφορία.
Η εξάντληση των αποθεμάτων τροφής μέσα στην κυψέλη μπορεί να συμβεί με εναν απο τους παρακάτω τρόπους.
  1. Οταν ο μελισσοκόμος αφαιρεί πολύ περισσότερο μέλι απο οσο πρέπει κατα την διάρκεια του φθινοπώρου.
  2. Οταν το μελίσσι εκτρέφει πολύ γόνο και είναι υποχρεωμένο να καταναλώνει πολύ μέλι και για την εκτροφή του γόνου αλλά και για την παραγωγή θερμότητας για την διατήρηση σταθερής θερμοκρασίας στον χώρο της γονοφωλιάς.
  3. Οταν εχουμε τα μελίσσια μας δυνατά,έτοιμα για ανθοφορία και τύχει η ανθοφορία αυτή να μην δώσει μέλι,τοτε τα μελίσσια επειδή δεν μαζεύουν πολύ νεκταρ,κινδυνεύουν να πεθάνουν απο την πείνα.
Οταν τα μελίσσια δεν εχουν τροφή κινδυνεύουν απο λιμοκτονία.Για το λόγο αυτό θα πρέπει ο μελισσοκόμος να κάνει τροφοδότηση για να μπορέσει και να σώσει τα μελίσσια,αλλά και να τα βοηθήσει να αναπτυχθούν γρήγορα.Υπάρχουν πολλοί τρόποι να τροφοδοτήσουμε τις μέλισσες και οι τροφές που χρησιμοποιούνται ειναι κρυσταλλική ζάχαρη ,σιρόπι ,ζαχαροζύμαρο,μέλι,γύρη η υποκατάστατο γύρης.
Α.Τροφοδότηση με σιρόπι. 
Η αναλογία η πυκνότητα του σιροπιού αλλάζει ανάλογα με την εποχή
  1. Για τροφοδότηση την άνοιξη χρησιμοποιούμε σιρόπι με αναλογία 1προς1 δηλαδή 1kg νερό πρός 1kg ζάχαρη.
  2. Για φθινοπωρινή τροφοδότηση χρησιμοποιούμε 2kg ζάχαρη προς 1kg νερό(αναλογία 2 προς 1).
  3. Για την διεγερτική τροφοδότηση χρησιμοποιούμε 1kg ζάχαρη προς 2kg νερό(αναλογία 1 προς 2).Κατά την διεγερτική τροφοδότηση οι ποσότητες σιροπιού που δίνουμε στο μελίσσι ειναι μικρές και συχνές.Για να παρασκευάσουμε το σιρόπι ,χρησιμοποιούμε πάντοτε ζάχαρη κρυσταλλική.Θα πρέπει να αποφεύγουμε γλυκαντικές ουσίες αγνώστου προέλευσης η και ουσίες οπως ειναι οι μελάσσες και οι γλυκόζες.
Για την παρασκευή του σιροπιού μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε νερό της βρύσης,θερμοκρασίας δηλαδή δωματίου η ζεστό νερό,μέσα στο οποίο διαλύουμε την ζάχαρη.Ποτέ δεν πρέπει να βράζουμε σε φωτιά το σιρόπι,γιατί μπορεί να καραμελοποιηθεί και να έχουμε απώλειες μελισσών κατά την διάρκεια της τροφοδότησης.
Β.Τροφοδότηση με κηρήθρες μελιού.
Είναι ο πιο εύκολος και γρήγορος τρόπος,για να τροφοδοτήσουμε τα μελίσσια μας,οταν εχουν αμεση ανάγκη τροφής.Πολλοί μελισσοκόμοι αποθηκεύουν αρκετές κηρήθρες με μέλι,για να τις έχουν σε ώρα ανάγκης,κυρίως νωρίς την άνοιξη.Για να πάρουν το μέλι πιο εύκολα οι μέλισσες,απολεπίζουμε με ενα πηρούνι τα σφραγισμένα κελιά.Προσέχουμε οι κηρήθρες μελιού να προέρχονται απο υγιή μελίσσια.
Γ.Τροφοδότηση με ρευστό μέλι.
Δεν συνιστάται ο τρόπος αυτός τροφοδότησης,γιατί μπορεί να προκληθεί λεηλασία.Ενας άλλος κίνδυνος που υπάρχει ειναι η μετάδοση ασθενειών μέσα στο μελίσσι.Μέλια τα οποία είναι άγνωστης προέλευσης μπορεί να περιέχουν σπόρια σηψηγονιών(αμερικανικής η ευρωπαϊκής)η σπόρια ασκοσφαίρωσης. Οταν τροφοδοτούνται ξυνισμένα μέλια μπορεί να προκαλέσουν στις μέλισσες δυσεντερία.
Δ.Τροφοδότηση με ζαχαροζύμαρο.
Το ζαχαροζύμαρο παρασκευάζεται με την ανάμιξη μελιού με άχνη ζάχαρη.Το τελικό προϊόν είναι ένα σφιχτό ζυμάρι που τοποθετείται στους κηρηθροφορείς ακριβώς πάνω απο την γονοφωλιά.Με κρύο καιρό προτιμούμε την τροφοδότηση με ζαχαροζύμαρο το οποίο τοποθετούμε πάνω απο την μελισσόσφαιρα.Κατά την ανάμιξη μπορούμε να αντικαταστήσουμε κάποια ποσότητα μελιού με νερό.Επίσης μπορούμε να αναμίξουμε διάφορα φάρμακα,οπως μυκοστατικά για την ασκοσφαίρωση η αντιβιοτικό για την πρόληψη η καταπολέμηση της νοζεμίασης.
Ε.Τροφοδότηση με αντικατάστατο η υποκατάστατο γύρης.
Οταν υπάρχει έλλειψη γύρης,τότε ο μελισσοκόμος πρέπει να τροφοδοτεί τα μελίσσια του με φυσική γύρη που έχει συλλέξει η με αντικατάστατα η υποκατάστατα γύρης.Η φυσική γύρη μπορεί να δοθεί στα μελίσσια μέσα στην κηρήθρα,οπως την αποθηκεύουν οι μέλισσες η με την μορφή γυρεόπιττας.Κηρήθρες με γύρη εφοδιαζόμαστε απο δυνατά και υγιή μελίσσια μπορούμε όμως να συλλέξουμε φυσική γύρη με την βοήθεια γυρεοπαγίδων που τις τοποθετούμε σε δυνατά υγιή μελίσσια κατα την διάρκεια ανθοφορίας.Αντικατάστατο γύρης είναι κάθε πρωτεϊνούχο υλικό που μπορεί να τροφοδοτηθεί στις μέλισσες ,δεν περιέχει γύρη και αντικαθιστά την φυσική γύρη.Υποκατάστατο είναι κάθε αντικατάστατο γύρης που περιέχει ομως και ενα ποσοστό φυσικής γύρης.Το αντικατάστατο η υποκατάστατο γύρης δίδεται στα μελίσσια με την μορφή πίτας.Η πίτα πρέπει να τοποθετείται  στους κηρηθροφορείς ακριβώς πάνω απο την περιοχή του γόνου.

Πασχάλης Χαριζάνης
Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

επικοινωνία periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε μας στο facebook

16/9/17

Η χρησιμότητα της δεύτερης εισόδου στηνκυψέλη

Απαντήσεις σε πολλά μελισσοκομικά θέματα δίδονται η απο την εμπειρία παλιών μελισσοκόμων η απο τα αποτελέσματα ερευνών-πειραμάτων.Στην προκειμένη περίπτωση εχουμε στοιχεία τόσο απο εμπειρίες μελισσοκόμων οσο και απο αποτελέσματα ερευνών.
Οπως αναφέρεται σε κείμενο της Σ.Γούναρη,παλαιότερα στις παλιές κυψέλες τα καπάκια δεν εφάρμοζαν σωστά και  υπήρχαν μικρά ανοίγματα που δεν φαίνονταν με την πρώτη ματιά.
Παρατηρούσαν τότε οι μελισσοκόμοι οτι οι μέλισες κατα την περίοδο της πρώιμης άνοιξης προτιμούσαν αυτές τις χαραμάδες αντί για την κανονική είσοδο της κυψέλης.Αυτο συμβαίνει γιατί οι μέλισσες συγκεντρώνονται στο πιο ζεστό σημείο της κυψέλης και προτιμούν απο εκεί να βγούν εξω απο την κυψέλη για τις ανάγκες τους χωρίς να καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια.Είναι χαρακτηριστικά τα στοιχεία που μας δίνει ο παρακάτω πίνακας σχετικής έρευνας.Απο την διάταξη της κυψέλης βλέπουμε οτι κυκλοφορεί περισσότερο ο αέρας παρασύροντας την υγρασία με αποτέλεσμα το μελίσσι να ταλαιπωρείται λιγότερο,να αναπτύσσεται πιο εντονα την άνοιξη και να ελέγχονται αποτελεσματικά τα σπόρια της νοζεμίασης.
Παρατηρούμε στα δεδομένα οτι οι περιπτώσεις 1 και 4 που οι κυψέλες εχουν διπλή είσοδο στην μπροστινη πλευρά της κυψέλης οτι παρουσιάζουν τα καλίτερα στατιστικά στοιχεία.Θα διαπιστώσουμε οτι τα μελίσσια των οποίων οι κυψέλες εχουν δύο εισόδους εχουν βελτιωμένες αποδόσεις στο μέλλον και σε μέλι.
Το εργαστήριο μελισσοκομίας του ΑΠΘ (ερώτηση 95)μας δίνει διάφορες εκδοχές για δεύτερη είσοδο με σχετικές φωτογραφίες οπως ακολουθούν.
Στην περίπτωση αυτή ο μελισσοκόμος εχει ανοίξει μικρή τρύπα και εχει προσαρμόσει ενα κομμάτι ξύλου που λειτουργεί σαν σανίδα πτήσης και κλείνει την οπή κατα την μεταφορά της κυψέλης.
Ενας άλλος τρόπος είναι η χρήση πλαισίου ανάμεσα στους ορόφους με μια μικρή είσοδο.Αυτό τον τρόπο εχω χρησιμοποιήσει και εγώ και διαπίστωσα μεγάλη διαφορά στην απόδοση του μελισσιού.
Τέλος η πιο αμεση και εύκολη λύση είναι η τοποθέτηση μιας μικρής πέτρας μεταξύ των ορόφων ωστε να δημιουργείται άνοιγμα για τις μέλισσες.Σε αυτή την λογική μπορεί να ενταχθεί η κίνηση καποιων παλιών μελισσοκόμων που μετακινούσαν λίγο τον επάνω όροφο ωστε να δημιουργηθεί μια μικρή χαραμάδα για να μπαινοβγαίνουν οι μέλισσες.

επικοινωνία periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε μας στο facebook











15/9/17

Πως αντιμετωπίζουμε ένα "επιθετικό" μελίσσι

Εχει τύχει σε όλους σχεδόν τους μελισσοκόμους να βρεθούν αντιμέτωποι με κάποιο επιθετικό μελίσσι παρά την προσεκτική επιθεώρηση που ακολουθούν χωρίς να προκαλούν με οποιονδήποτε δυνατό τρόπο το μελίσσι αυτό.
Ακολουθεί επιδρομή μελισσών με κάθε δυνατό τρόπο στην μάσκα στα χέρια στα πόδια κάτω απο παντελόνια με συνέπεια ο μελισσοκόμος να αδυνατεί να προχωρήσει στην επιθεώρηση του συγκεκριμένου μελισσιού.
Κάποιες φορές συμβαίνει ένα μελίσσι να είναι υπερβολικά αμυντικό οχι απο ενέργειες του μελισσοκόμου αλλά απο γενετική προδιάθεση.
Θελω να επισημάνω οτι κάποιοι μελισσοκόμοι θεωρούν οτι ο όρος "επιθετικό" μελίσσι είναι άδικος για την μέλισσα που είναι ενα φύσει αμυντικό πλάσμα.Μάλιστα το κέντρισμα της θεωρείται το έσχατο μέσο άμυνάς της.
Πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε ένα τέτοιο μελίσσι στην πράξη θα δούμε πιο κάτω.Η μακροπρόθεσμη λύση στο πρόβλημά μας είναι η αλλαγή βασίλισσας του επιθετικού μελισσιού.Η αλλαγή βασίλισσας συμβάλλει στην αλλαγή συμπεριφοράς της κυψέλης με διάφορους τρόπους.Η νεα βασίλισσα εισάγει νέα γονίδια στην κυψέλη και οι νέες εργάτριες που θα εκκολαφθούν θα είναι πιο ήρεμες και θα αντικαταστήσουν τις επιθετικές.Το πιο σημαντικό με την αλλαγή της βασίλισσας είναι οτι θα αλλάξει η προδιάθεση του σμήνους απο αμυντική που ενισχύει την επιθετικότητα σε επιβίωσης με πιο ήρεμες μέλισσες.
Θα πρέπει να μην βιαζόμαστε στις ενέργειές μας και να ενεργούμε κατα στάδια οπως θα δούμε πιο κάτω.

Πρώτη μέθοδος
1η ημέρα-μετακινείται το επιθετικό μελίσσι 3 μέτρα  και στην θέση του τοποθετείται ενα κυψελίδιο σύζευξης,με νεαρή βασίλισσα που οι φερομόνες της μειώνουν την επιθετικότητα των συλλεκτριών μελισσών που θα μετακινηθούν από το επιθετικό μελίσσι στο κυψελίδιο.
3η ημέρα-θανατώνεται η βασίλισσα του επιθετικού μελισσιού.
4η ημέρα-το μελίσσι μετακινείται στην αρχική του θέση και συνενώνεται με το κυψελίδιο σύζευξης με την μέθοδο της εφημερίδας.

Δεύτερη μέθοδος
Αφήνουμε μια άδεια κυψέλη στην θέση του επιθετικού μελισσιού αφού το μετακινήσουμε μερικά μέτρα  πιο πέρα η οποία θα συγκεντρώσει ολες τις επιθετικές εργάτριες και στην συνέχεια με την μέθοδο της εφημερίδας συνενώνουμε αυτή την κυψέλη με μια υπάρχουσα η με μια παραφυάδα ώστε να ενσωματώσουμε το πιο επιθετικό κομμάτι της αρχικής σε μια πιο ήρεμη κυψέλη.

Αυτές οι μέθοδοι είναι μακροπρόθεσμες όμως υπάρχουν λόγοι για τους οποίους πρέπει οπωσδήποτε να επιθεωρήσουμε το επιθετικό μελίσσι διότι θα μπορούσε η επιθετικότητά του  να οφείλεται σε επερχόμενη σμηνουργία.
  • μετακινούμε την κυψέλη μερικά μέτρα πιο πέρα και στην θέση της τοποθετούμε μια άδεια κυψέλη και επιστρέφουμε αργότερα για επιθεώρηση όταν σχεδόν όλες οι συλλέκτριες έχουν συγκεντρωθεί στην άδεια κυψέλη και δεν μπορούν να μας ενοχλήσουν.Δεν προβαίνουμε σε καμία συνένωση και όταν τελειώσουμε επαναφέρουμε την αρχική κυψέλη στην θέση της.
  • ψεκάζουμε τις μέλισσες με νερό αντί να χρησιμοποιήσουμε καπνό ώστε να βαρύνουν τα φτερά τους και να μην μπορούν εύκολα να πετάξουν.Αυτή την τεχνική την χρησιμοποιούμε και στον τρύγο για να μην μυρίζει το μέλι καπνό.
  • ψεκάζουμε τις μέλισσες με σιρόπι ζάχαρης 1 προς 1 αντί του καπνίσματος. 
  • τους ψεκασμούς καλό είναι να τους δοκιμάσουμε σε μια φυσιολογική κυψέλη πρώτα. 
Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι οι μέλισσες παραιτούνται από τα κεντρίσματα όταν μυρίζουν λουλούδια και κυρίως λεβάντα.Ισως θα μπορούσαμε να ψεκάσουμε τις μέλισσες με νερό εμπλουτισμένο με άρωμα λεβάντας 

επικοινωνία periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε μας στο facebook

12/9/17

Ενδείξεις ότι το μελίσσι δεν έχει βασίλισσα

Η έλλειψη της βασίλισσας είναι ενας απο τους πιο κοινούς λόγους που μπορεί να χαθεί ενα μελίσσι.Ιδιαίτερα ο άπειρος μελισσοκόμος είναι δύσκολο να αντιληφθεί εγκαίρως την έλλειψη της βασίλισσας.Ομως οι μέλισσες δεν χάνονται ετσι ξαφνικά και υπάρχουν κάποια συμπτώματα που αποκαλύπτουν την απώλεια της βασίλισσας.

Απουσία αυγών και γόνου.Η βασίλισσα ως γνωστόν είναι η μόνη μέλισσα στην κυψέλη που γεννά γονιμοποιημένα αυγά.Ετσι λοιπόν το πρώτο σύμπτωμα της έλλειψης της βασίλισσας είναι η έλλειψη αυγών,νεαρού γόνου και τελικά η πλήρης απουσία γόνου.Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που αναζητούμε αυγά και γόνο κατα τις επιθεωρήσεις.Εαν διαπιστώσουμε το πρόβλημα νωρίς τότε μπορούμε να εισάγουμε νεα βασίλισσα χωρίς να γίνει μεγάλη ζημιά.Βέβαια θα μπορούσε να μην υπάρχει γόνος αλλά να υπάρχει βασίλισσα.Αυτό συμβαίνει οταν η βασίλισσα είναι ηλικιωμένη και δεν είναι γόνιμη και επίσης στην περίπτωση που υπάρχει ασθένεια του γόνου και η βασίλισσα εχει σταματήσει την γέννα της για να μην εξαπλωθεί.Μια βασίλισσα που δεν είναι γόνιμη θ απρέπει να αντικατασταθεί ενω στην δεύτερη περίπτωση αναμένεται οτι η βασίλισσα θα επανεκινήσει την γέννα της σύντομα.
Η μείωση του πληθυσμού.Οι εργάτριες πεθαίνουν κάθε ημέρα απο φυσικά και αφύσικα αίτια και σε μια κυψέλη χωρίς βασίλισσα δεν μπορεί να αντικατασταθούν.Αυτό σημαίνει οτι ο πληθυσμός θα αρχίσει να μειώνεται.Πρακτικά απο την στιγμή που θα παρατηρήσουμε αυτό το σύμπτωμα το μελίσσι είναι χωρίς βασίλισσα για αρκετές εβδομάδες.
Αύξηση του μελιού και της γύρης.Οι εργάτριες που ηταν επιφορτισμένες με την εκτροφή του γόνου δεν εχουν πλέον αυτό το αντικείμενο επειδή δεν υπάρχει γόνος για να τον φροντίσουν.Αυτό δημιουργεί μια ανισορροπία στις εργασίες στην κυψέλη με αποτέλεσμα την συλλογή περισσοτέρων τροφών.Πρέπει να υπογραμμισθεί οτι κάτι παρόμοιο συμβαίνει οταν το μελίσσι αντιμετωπίζει μεγάλη νεκταροέκκριση και τότε εχει ανάγκη περισσότερου χώρου.Στην περίπτωση αυτή οι μέλισσες εχουν ως προτεραιότητα την αποθήκευση τροφών και μπλοκάρουν την γονοφωλιά μη αφήνοντας χώρο στην βασίλισσα για να γεννήσει.Το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση μπορεί να λυθεί δίνοντας χώρο στο μελίσσι με όροφο και στην συνέχεια αφαιρώντας 2-4 πλαίσια με μέλι απο την γονοφωλιά ωστε να τοποθετηθούν άδεια πλαίσια στα οποία θα συνεχίσει η βασίλισσα να γεννά.
Αλλαγή της διάθεσης.Υπάρχουν κάποια λεπτά σημάδια στα μελίσσια χωρίς βασίλισσα που εχουν να κάνουν με την διάθεσή τους.Τα μελίσσια αυτά είναι συνήθως ευέξαπτα,νευρικά και επιθετικά.Παράγουν ενα δυνατό ήχο συνοδευόμενο απο βουητό,αλλά ακόμα και οι πιο έμπειροι μελισσοκόμοι δεν μπορούν να ταυτοποιήσουν απόλυτα τους ήχους.Ο συνδυασμός αυτών των θορύβων ονομάζεται "κλάμα των μελισσών".Παλιοί μελισσοκόμοι εχουν παρατηρήσει οτι οι συλλέκτριες του μελισσιού χωρίς βασίλισσα πρίν πετάξουν απλώνουν τα φτερά τους και περιφέρονται γύρω απο την είσοδο ενω οι συλλέκτριες ενος κανονικού μελισσιού εχουν κλειστά τα φτερά και πετούν σε ευθεία απο την είσοδο.  
Βασιλικά κελιά.Ενα μελίσσι χωρίς βασίλισσα συνήθως προσπαθεί να εκθρέψει μια νέα.Μπορεί κάποιος να ξεγελαστεί εαν δει βασιλικά κελιά ομως μπορεί απο αυτά να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα.Οταν δούμε ενα βασιλικό κελί θα πρέπει να δούμε σε ποιό στάδιο ευρίσκεται.Εχει μέσα λάρβα,ειναι σκεπασμένο,εχει εκκολαφθεί η είναι απλώς ενα άδειο κελί.Μερικές φορές οι μέλισσες καταφέρνουν να εκκολάψουν μια νεα βασίλισσα,αλλά αυτή αποτυγχάνει.Εαν εχει συμβεί αυτό θα δούμε κελιά που εχουν σημάδια εκκόλαψης και πουθενά βασίλισσα.Θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί εαν δούμε κελιά που εχουν εκκολαφθεί και κανένα σημάδι βασίλισσας διότι το μελίσσι μπορεί να 'εχει παρθένα βασίλισσα η οποία δεν γεννά ακόμα.Οι παρθένες βασίλισσες είναι δύσκολο να εντοπιστούν γιατί είναι μικρές και κινούνται γρήγορα.
Αρρενοτόκες εργάτριες.Εαν το μελίσσι μείνει για αρκετό καιρό χωρίς βασίλισσα τοτε αρχίζουν να γεννούν οι εργάτριες.Οι βασίλισσες γεννούν γονιμοποιημένα αυγά ενω οι εργάτριες γεννούν αγονιμοποίητα αυγά απο τα οποία εκκολάπτονται κηφήνες.Τα γονιμοποιημένα αυγά που γεννά η βασίλισσα αναδύουν μια φερορμόνη που καταστέλει την διάθεση των εργατριών να γεννήσουν.Εν τούτοις εαν απο την κυψέλη απουσιάζει για πολύ καιρό η βασίλισσα οι εργάτριες αρχίζουν να γεννούν.Είναι χαρακτηριστικό οτι οι εργάτριες γεννούν πολλά αυγά σε ενα κελί.
Τα πιο πάνω συμπτώματα απο μόνα τους οπως επισημάναμε δεν δείχνουν πάντα έλλειψη της βασίλισσας,είναι ομως τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα που δείχνουν και έλλειψη βασίλισσας.

επικοινωνία periskepsis@gmail.com


επισκεφθείτε μας στο facebook

9/9/17

Παρασκευή σιροπιού θυμόλης για λίγα μελίσσια

Η ζύγιση ενός γραμμαρίου θυμόλης είναι δύσκολη εάν δεν έχετε μία ζυγαριά ακριβείας. Προς διευκόλυνσή σας μπορείτε να αποφύγετε αυτό το στάδιο χρησιμοποιώντας άδειες θήκες από τα κλασικά χάπια του DEPON. Γεμίζοντας 2 θήκες δισκίων μέχρι επάνω έχετε την απαιτούμενη ποσότητα θυμόλης (εικόνα 1).
 Προσοχή, θα πρέπει να γεμίσουν οι θήκες πολύ καλά και μάλιστα να πατηθεί η θυμόλη ώστε να καταλάβει όλο τον όγκο (εικόνα 2).



Εικόνα 1: Δύο κενές θέσεις δισκίων DEPON πολύ γεμάτες δίνουν με καλή ακρίβεια 1 γραμμάριο θυμόλης

Εικόνα 2: Οι θήκες πρέπει να είναι πολύ καλά γεμάτες με θυμόλη και να έχει πατηθεί επιπλέον ώστε να καλυφτεί ολόκληρος ο όγκος.

Όσον αφορά την ποσότητα του σιροπιού, η θυμόλη είναι συντηρητικό και έτσι δεν αναμένεται να χαλάσει το σιρόπι για πολλές μέρες ακόμα και όταν οι θερμοκρασίες είναι υψηλές. Εάν παρ’ όλ’ αυτά η ποσότητα είναι μεγάλη για τον αριθμό των μελισσιών σας, μπορείτε να δημιουργήσετε ένα πυκνότερο διάλυμα αραιώνοντας 1 γραμμάριο θυμόλης σε 1,5λίτρο σιρόπι (10 φορές πιο πυκνό) το οποίο μπορεί να συντηρηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα στο ψυγείο. 
Από το διάλυμα αυτό λαμβάνονται κάθε φορά 100 ml τα οποία προστίθενται σε 900ml κοινό σιρόπι και έτσι έχετε δημιουργήσει 1 λίτρο σιρόπι με τη σωστή αναλογία. Μην ξεχνάτε ότι η θυμόλη είναι αδιάλυτη στο νερό και θα πρέπει κατ’ αρχήν να διαλυθεί σε λίγο οινόπνευμα.


επικοινωνία:periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε μας στο facebook

7/9/17

Πρόπολη:χρήση και θεραπευτικές ιδιότητες

Είναι ένα προϊόν που συλλέγουν οι μέλισσες, για να απολυμάνουν τις κερήθρες όπου αποθηκεύουν το μέλι τους, όπως και όλη τη μελισσοφωλιά τους καθώς και για να ταριχέψουν κάθε ανεπιθύμητο έντομο ή μικρό ζώο, που μπήκε σ’ αυτή και το θανάτωσαν με τα κεντρίσματά τους, αδυνατώντας να το σύρουν έξω. Είναι μείγμα από κερί, ρετίνες διαφόρων δέντρων που αυτές ξέρουν, βάλσαμο, αιθέρια έλαια και γύρη. Ήταν γνωστή σαν φυσικό φάρμακο με χρήση από την εποχή του Αριστοτέλη για θεραπεία των νεφρών και άλλων παθήσεων και οι επιστήμονες μέχρι τα τελευταία χρόνια τη θεωρούν φυσικό φάρμακο, με πραγματικά ενθουσιαστικά αποτελέσματα.
Πρωτοπορώντας στη Ρωσία, μπόρεσαν να ελέγξουν τη φυματίωση, να ενισχύσουν ακόμη την αντιτοξίνη του τετάνου και να ελαττώσουν την πίεση του αίματος, να ηρεμήσουν το νευρικό σύστημα, τις δερματοπάθειες, τους κάλους και να βοηθήσουν την αναγέννηση των ιστών για γρηγορότερη επούλωση των τραυμάτων. Επίσης σε φλεγμονές του αυτιού, μετεγχειρητικών τραυμάτων και πόνους, έλκος στομάχου και δωδεκαδακτύλου, κ.λ.π.

1. Δερματοπάθειες
Όπως φυματίωση του δέρματος, αλωπεκίαση κ.λ.π. Για τη θεραπεία της τριχοφυτίας της κεφαλής σαν αλοιφή με πρόπολη 50% σε φυτικό λάδι, μετά από αργή βράση ή σκέτη πρόπολη σε διάλυμα με αλκοόλ 96%. Το διάλυμα αφήνεται να εξατμιστεί τόσο, ώστε να γίνει αλοιφή, για εναπόθεση σε παχύ στρώμα στις πληγές κάτω από κερόχαρτο. Τις πρώτες μέρες αυξάνει τη φλόγωση, αλλά μετά 3-5 ημέρες ελαττώνεται η φαγούρα και οι πόνοι μειώνονται ή εξαφανίζονται. Με το αλκοολούχο διάλυμα με πρόπολη (1:1) σαν βάση για την αλοιφή και τη χρήση της, σε αποκόλληση της επιδερμίδας σε περίπτωση υπερκερατίνωσης και επιδερμοφυτεία. Η θεραπεία έδωσε θετικά αποτελέσματα σε 15 ημέρες, σε όλους τους ασθενείς.
Το εκχύλισμα της πρόπολης 50% σε αλοιφή και σκέτη πρόπολη διαλυμένη σε αλκοόλ, σε βούτυρο αγελάδας χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία της φυματίωσης του δέρματος (veruco inriltrat). Η επάλειψη γίνεται με παχύ στρώμα κάτω από λευκοπλάστη ή κερόχαρτο. Στις περιπτώσεις veruco για 2-3 μέρες, αλλά για τις περιπτώσεις inriltrat καθημερινά. Στις περισσότερες περιπτώσεις χρειάστηκε θεραπεία 1-2 μήνες.
Η θεραπεία με πρόπολη ενδείκνυται για τη φυματίωση του δέρματος, όταν δεν μπορεί να γίνει χρήση σύνθετων αντιφυματικών προϊόντων.
Για τη θεραπεία της απώλειας των μαλλιών χρησιμοποιήθηκε εκχύλισμα από πρόπολη σε αλοιφή 30% και αλκοολούχο διάλυμα από εκχύλισμα πρόπολης, οπότε η θεραπεία γίνεται με καθημερινές εντριβές της κεφαλής και ενεργητικό μασάζ και δυναμωτική τροφή.
Η θεραπεία με πρόπολη που έγινε σε πάνω από 500 ασθενείς κράτησε το πολύ 1 χρόνο στους 37%, 2 χρόνια στους 15% και πάνω από 5 χρόνια στο 12% και θετικά αποτελέσματα της θεραπείας παρατηρήθηκαν στο 82% των ασθενών.
Η απλότητα της παρασκευής και εφαρμογής των αλοιφών και των διαλυμάτων με πρόπολη, χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες επιτρέπει τη χρήση στη δερματολογία.
2. Ψωρίαση και ασθένειες των αναπνευστικών οδών
Η πρόπολη διαπιστωμένα καταστρέφει τους διάφορους μικροοργανισμούς σε 15-20 λεπτά και άλλοτε σε 5 ώρες, ανάλογα με την ευαισθησία τους και με την πυκνότητά της. Θεραπεύεται ο κατάρρους των αναπνευστικών οδών, οι διάφορες φλεγμονές του μετωπιαίου κόλπου, η βρογχίτιδα, η φαρυγγίτιδα, το βρογχικό άσθμα, η χρόνια πνευμονία. Επίσης χρησιμοποιείται σε διάφορες δερματοπάθειες, όπως: έκζεμα και ψωρίαση.
Σε όλες τις πιο πάνω περιπτώσεις χρησιμοποιείται διάλυμα αλκοολούχο από πρόπολη 20-30% διαλυμένο σε ζεστό νερό, 2-3 φορές την ημέρα 1ώρα πριν το γεύμα, μεσημέρι και βράδυ.
Για τα αναπνευστικά προβλήματα των παιδιών η δοσολογία είναι 2 φορές την ημέρα, πριν το γεύμα μεσημέρι και βράδυ. Το πρωί τα παιδιά κάνουν εισπνοές με πρόπολη για διάστημα 3-5 λεπτά. Επίσης κλινική εφαρμογή πρόπολης (1964-1972) έδωσαν θετικά αποτελέσματα ποσοστού 90,1% με χρησιμοποίηση αλοιφής και βάμματος πρόπολης: Σε ένα δοχείο με ζεστό νερό θερμοκρασίας 45-50 βαθμούς βάζουμε 80 γραμ. βαζελίνης και 20 γραμ. καθαρισμένης πρόπολης, ανακατεύουμε καλά μέχρι να γίνει μια ομοιογενής μάζα, την φιλτράρουμε 2 φορές μέσα από γάζα και την αφήνουμε να καθιζήσει, διατηρώντας την σε μέρος δροσερό και σκοτεινό. Από αυτήν την αλοιφή βάζουμε λεπτό στρώμα στην εστία της πληγής και επίδεσμό της. Καθημερινά γίνεται αλλαγή.
Για το βάμμα χρησιμοποιούμε 100 γραμ. πρόπολης σε ένα φιαλίδιο και 500 γραμ. αλκοόλ 96%. Το βάζουμε σε σκοτεινό μέρος, αλλά το ανακατεύουμε κατά διαστήματα και μετά από 10 ημέρες το φιλτράρουμε με γάζα και από αυτό δίνουμε καθημερινά 30-40 σταγόνες μέσα σε λίγο νερό, μισή ώρα πριν από το γεύμα. Όμως το οινόπνευμα να είναι εσωτερικής χρήσης (που γνωρίζει μόνο ο φαρμακοποιός). Με αυτόν τον τρόπο θεραπεύεται χρόνια έκζεμα και νευροδερμίτα. Μετά από 5-6 ημέρες θεραπείας μειώνεται η φαγούρα και στο δέρμα παρουσιάζεται μια ελαστικότητα. Με το βάμμα γίνεται ακόμη μια τόνωση του οργανισμού και καλυτέρευση του ύπνου και της όρεξης. Η θεραπεία γίνεται περίπου 1 μήνα.
3. Χρόνια φαρυγγίτιδα
Τοποθετούμε 30 γραμ. πρόπολη στην κατάψυξη του ψυγείου, για να σκληρύνει και την άλλη ημέρα την τρίβουμε (σε ηλεκτρικό τρίφτη) και τα τρίμματα τα βάζουμε σε ένα ποτήρι με νερό, ανακατεύουμε να μουσκευτούν καλά και αφήνουμε να ηρεμήσει και να κατακαθίσει η πρόπολη, ενώ το κερί και άλλα στοιχεία ανεβαίνουν στην επιφάνεια και τα αφαιρούμε σαν άχρηστα. Αδειάζουμε το πολύ νερό από το ποτήρι συγκρατώντας την πρόπολη.
Στη συνέχεια παίρνουμε ένα φύλλο απορροφητικό χαρτί, από το χαρτί της κουζίνας, που το τυλίγουμε στριφτά σαν φυτίλι και βυθίζουμε τη μια άκρη του στην πρόπολη και την άλλη τη γυρίζουμε προς τα κάτω έξω από το χείλος του ποτηριού, αφήνοντας χρόνο, όσο χρειάζεται να απορροφηθεί η υγρασία και χρόνο ακόμη μέχρι να στεγνώσει η πρόπολη. Μετά προσθέτουμε στην πρόπολη 100 γραμ. αλκοόλ με 96 βαθμούς και ανακινώντας το συχνά για μερικές μέρες, όταν διαλυθεί η πρόπολη το φιλτράρουμε με γάζα και από αυτό παίρνουμε ένα μέρος που το αναμειγνύουμε με δυο μέρη γλυκερίνης ή ροδακινέλαιο, για επαλείψεις, μία καθημερινά και για 10-15 μέρες, χρησιμοποιώντας κάθε φορά 2,5 περίπου γραμ. από το παρασκεύασμα.
4. Προστάτης
Χρησιμοποιούμε σωστό διαιτολόγιο αποφεύγοντας τελείως το επεξεργασμένο/ραφιναρισμένο αλάτι, τη ζάχαρη (και όταν λέμε ζάχαρη, εννοούμε και την… κρυφή!), αλλαντικά και παστά και παίρνουμε εσωτερικά από το στόμα σε ποσότητα ενός φιστικιού πρόπολη, που τη μασάμε σαν τσίχλα, προ ή μετά το φαγητό. Το πρωί που είμαστε νηστικοί γίνεται καλύτερη αφομοίωση και η ποσότητα αυτή πρέπει να διαλύεται τελείως στο στόμα για το στομάχι.
5. Οξεία ή χρόνια κολίτιδα
Χρησιμοποιούμε πρόπολη με τη μορφή αλκοολούχου εκχυλίσματος διαλυμένη σε νερό 30%. Το εκχύλισμα παρασκευάζεται με τρίψιμο της πρόπολης σε αιθυλικό αλκοόλ (alcohol etilk) 95% και σε αναλογία 1:5, σε κανονική θερμοκρασία (δωματίου) και σε διάστημα 48 ωρών. Αρχικά παίρνουμε 30 σταγόνες αλκοολούχου διαλύματος πρόπολης σε ένα ποτήρι ζεστό νερό ή σε ωμό γάλα, μια ώρα πριν το γεύμα για τον έλεγχο της αντίδρασης του οργανισμού και στη συνέχεια 40 σταγόνες, 3 φορές την ημέρα
Η δράση της πρόπολης
1. Αντιμικροβιακή
Από εφαρμογές μέχρι τώρα και ξένα κυρίως ρώσικα και ρουμάνικα Ιατρικά Συγγράμματα διαπιστώθηκαν οι καταπληκτικές θεραπευτικές της ιδιότητες, στη φαρυγγίτιδα, σε λοιμώξεις εσωτερικές και εξωτερικές, γρίπη, λαρυγγίτιδα, βρογχικό άσθμα, χρόνια πνευμονία και πνευματική φθίση.
2. Αναισθητική δράση
Τα μέχρι σήμερα χρησιμοποιούμενα αναισθητικά είναι πολύ τοξικά, άρα και επικίνδυνα. Η πρόπολη σαν αναισθητικό χρησιμοποιήθηκε σε εγχειρήσεις διαφόρων οργάνων, καθώς και για θεραπεία και ανακούφιση του πόνου, της άνω αναπνευστικής οδού, των ρινικών κοιλοτήτων, των δοντιών, του αυτιού κ.λ.π.
3. Αντιφλεγμονώδης δράση
Η πρόπολη επουλώνει τραύματα και πληγές αυτιών, μύτης, έρπη, ζωστήρα. Πρόκειται για ένα φυσικό αντιβιοτικό με αντιμικροβιακή δράση, όπως σταφυλόκοκκου, στρεπτόκοκκου κ.λ.π. χωρίς παρενέργειες.
επικοινωνία:periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε μας στο facebook



























5/9/17

Η χρήση του καπνού στα μελίσσια

Η χρήση του καπνού στην μελισσοκομία ως μέσο για την καταστολή της επιθετικότητας των μελισσών εχει προϊστορία τουλάχιστον 8.000 χρόνων.Με την χρήση του καπνού επιτυγχάνουμε την εξουδετέρωση της φερομόνης συναγερμού που εκκρίνουν οι εργάτριες φύλακες ωστε να ειδοποιήσουν την κυψέλη για επερχόμενο κίνδυνο.Κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται οτι ο καπνός επηρρεάζει το νευρικό σύστημα των μελισσών με συνέπεια την καταστολή τους και έτσι δίνεται η δυνατότητα στον μελισσοκόμο να προχωρήσει ανεμπόδιστος στους χειρισμούς που εχει σχεδιάσει να κάνει στο μελίσσι.
Πρέπει να τονίσουμε οτι μπορεί ισως να εξουδετερώνονται οι φερομόνες συναγερμού ομως με το κάπνισμα το μελίσσι εισέρχεται σε μια άλλη κατάσταση κατα την οποία  θεωρεί οτι υπάρχει φωτιά και οι μέλισσες καταναλώνουν τροφές ενόψει ενδεχόμενης φυγής ωστε να μπορούν κυρίως να χτίσουν κηρήθρες στην νεα τοποθεσία που θα βρεθούν.Το μελίσσι τότε αποδιοργανώνεται απο τις μέχρι τότε διαδικασίες που ακολουθούσε και αυτό μπορεί να διαρκέσει για πολλή ώρα.Ειναι προφανές οτι το δυνατό και επίμονο κάπνισμα επιτείνει την ανησυχία και τον πανικό των μελισσών και εχει ανεπιθύμητα αποτελέσματα.
Πιο κάτω παραθέτω τα πιο συχνά λάθη που κάνουμε με την χρήση του καπνού.
  • Κάποιοι καίνε τις μέλισσες με τον καυτό καπνό που βγάζει το καπνιστήρι τους.Για τον λόγο αυτό στο πάνω μέρος του υλικού που θα κάψουμε πρέπει να τοποθετήσουμε χλωρά φύλλα απο κυπαρίσσι τα οποία θα ψυχράνουν τον καπνό που εξέρχεται.Ορισμένοι χρησιμοποιούν χλωρά φύλλα απο ευκάλυπτο και για την καταπολέμηση της Βαρρόα.
  •  Κάποιοι χρησιμοποιούν πάρα πολύ καπνό προκαλώντας πανικό στις μέλισσες αντί απλά να εξουδετερώσουν τις φερομόνες.Ενα κάπνισμα στην είσοδο είναι αρκετό.Αλλο ένα κάπνισμα στην κορυφή των πλαισίων εαν δείχνουν ανήσυχες είναι αρκετό.
  • Κάποιοι δεν χρησιμοποιούν καθόλου καπνό για να μην προκαλέσουν τις μέλισσες πιθανώς για κάποιον απο του πιο πάνω λόγους.
  • Κάποιοι φυσούν με καπνό και ανοίγουν αμέσως την κυψέλη.Εαν περιμένουμε για λίγο η αντίδραση θα είναι διαφορετική.Γι'αυτό εαν κάποιες φορές δεν έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε σε κάποιες κυψέλες είναι προτιμότερο να καπνίσουμε την επόμενη κυψέλη και να επανέλθουμε στην προηγούμενη.
  • Πολλοί δεν θέλουν να καπνίσουν τις μέλισσες διότι θεωρούν οτι αυτό τους κάνει κακό και το θεωρούν αφύσικο.Πρέπει να επισημάνω οτι είναι ο μόνος τρόπος για να ηρεμήσουν οι μέλισσες και οπως προαναφέρθηκε αυτό γίνεται εδω και τουλάχιστον 8.000 χρόνια πρίν χωρίς να επιβαρύνει τις μέλισσες.
  • Πρέπει να λάβουμε υπ'οψιν οτι με τον πολύ καπνό εξουδετερώνονται και οι φερορμόνες της βασίλισσας και αυτό εχει συνέπειες στην συνοχή του μελισσιού.
Πρέπει να σας υπενθυμίσω οτι σε κάποιες περιπτώσεις οπως εχουμε πει σε άλλες αναρτήσεις χρησιμοποιούμε σπρέϋ νερού.
  1. Οταν τρυγάμε ανοικτά μέλια για να μην μυρίζει το μέλι καπνίλα διαβρέχουμε τις μέλισσες με νερό
  2. Οταν αντιμετωπίζουμε ενα επιθετικό μελίσσι το ραντίζουμε με νερό ωστε να βαρύνουν τα φτερά τους και να μην μπορούν να πετάξουν εύκολα.
Οσον αφορά το κάπνισμα των μελισσιών υπάρχει σχετική διάταξη που προβλέπει  πως πρέπει να γίνεται κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες.

Το κάπνισμα κυψελών που είναι μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις και σε απόσταση

μικρότερη των 300 μέτρων από τις παρυφές των δασών επιτρέπεται μόνον εφόσον :

α.- Γίνει αποψίλωση της βλάστησης του χώρου εγκατάστασης των κυψελών και σε απόσταση τουλάχιστον 5 μέτρων γύρω από τις κυψέλες.

β.- Η ελάχιστη απόσταση του χώρου εγκατάστασης των κυψελών από τα δένδρα και θάμνους είναι τουλάχιστον 10 μέτρων.

γ.- Στον χώρο των κυψελών διατηρείται ικανή ποσότητα νερού (τουλάχιστον 200 λίτρα νερού).

δ.- Στις κυψέλες και σε εμφανή σημείο αναγράφεται το ονοματεπώνυμο, η διεύθυνση και το τηλέφωνο του ιδιοκτήτη.

Ειδικά κατά την αντιπυρική περίοδο επιτρέπεται το κάπνισμα κυψελών μόνο μέχρι τη 12η μεσημβρινή και εφόσον ο δείκτης επικινδυνότητας της περιοχής είναι 1 (μικρή) ή 2 (μέση).

επικοινωνία periskepsis@gmail.com 


επισκεφθείτε μας στο facebook