Επιθεωρήσεις και εργασίες Φεβρουαρίου

Οι επιθεωρήσεις θα γίνουν με τις πρώτες καλές ημέρες του Φεβρουαρίου. Τα μελίσσια έχουν πλέον ζωηρέψει για καλά, αφού εκμεταλλεύονται την οξαλίδα, την αμυγδαλιά και τις πρώτες πρώιμες ανοιξιάτικες ανθοφορίες. Προς τα μέσα του μήνα τα μελίσσια θα χρειαστούν λίγο χώρο, 1-2 χτισμένες κηρήθρες και πλέον χρειάζονται πιο συχνή παρακολούθηση. Εάν τα τροφοδοτούμε απλώς με ζυμάρι, έχουμε μία σχετικά αργή ανάπτυξη.

Για όσους θέλουν να χωρίσουν νωρίς μελίσσια, ή να πάνε σε κάποια πρώιμη μελιτοφορία, όπως το ανοιξιάτικο πεύκο, ίσως και πορτοκαλιά αργότερα, πρέπει να έχουμε συγχρόνως φροντίσει να ξεκινήσουμε από αρχές Φλεβάρη μια ήπια υγρή τροφοδοσία (500 γρ χλιαρό σιρόπι, κάθε 3-4 μέρες).  Σε αυτή την περίπτωση, ιδανικοί είναι οι τροφόδοτες μπουκάλι που χορηγούν το σιρόπι σταγόνα σταγόνα κάθε μέρα και έτσι η τροφοδοσία διαρκεί πολλές ημέρες. Επίσης επιτρέπουν την παράλληλη τροφοδοσία με βανίλια. Με τον τρόπο αυτό, και με αρκετή εμπειρία στην τοποθέτηση πλαισίων και αύξησης χώρου γονοφωλιάς μπορούμε από τέλη Φλεβάρη να βάλουμε πατώματα!

Σε περίπτωση που το μελίσσι δείχνει άδειο από τροφές και υπάρχει κίνδυνος λιμοκτονίας, μπορούμε να απολεπίσουμε με το ξέστρο μας μία κηρήθρα με μέλι, και να του την δώσουμε, ή απλά να ξεσφραγίσουμε κάποιο κομμάτι σφραγισμένου μελιού από ένα πλαίσιο του μελισσιού. Φυσικά ούτως ή άλλως, νεκρές μέλισσες θα βλέπουμε αυτούς τους μήνες, τις μέλισσες δηλαδή που γεννήθηκαν στα τέλη του καλοκαιριού και αφήνουν τη διάδοχη κατάσταση στις «χειμωνιάτικες» αδελφές τους.

Στην αποθήκη τα πράγματα αρχίζουν και εκεί να ζωντανεύουν! Ξεκινούν δειλά δειλά τα πρώτα συρματώματα πλαισίων, ειδικά για τους επαγγελματίες που έχουν πολλά τελάρα  να περάσουν. Το καλό συρμάτωμα και το σωστό τέντωμα θα βοηθήσουν στο να περαστεί σωστά το φύλλο κηρήθρας, η βάση για το χτίσιμο κηρηθρών, και κατά συνέπεια η βάση για την ανάπτυξη πληθυσμών, δηλαδή παραγωγής μελιού! Ένα κλασσικό λάθος που κάνουν οι αρχάριοι μελισσοκόμοι είναι να υποτιμούν πολύ το στάδιο αυτό: δεν τεντώνουν το σύρμα καλά, και μετά κολλάνε το φύλλο κηρήθρας όπως να’ναι. «Κουτσά – στραβά, θα το χτίσει», λένε. Αμ δε! Τα πλαίσια αυτά καταλήγουν κακοχτισμένα, με πολλά άδεια κελιά, αρκετά κηφηνοκελιά, και πολύ άσκοπο κόπο για τις μέλισσες. Προσοχή πολύ λοιπόν στο καλό συρμάτωμα, στο οποίο βοηθά πολύ μία συσκευή συρματώματος, αυτοσχέδια ή του εμπορίου. Ένα χρήσιμο και φθηνό εργαλείο για αυτή την περίπτωση είναι ο τεντωτήρας σύρματος , που “κατσαρώνει” το σύρμα, δίνοντας μεγαλύτερο τέντωμα.

Τον Φλεβάρη αρχίζει σταδιακά και η διαλογή χτισμένων κηρηθρών, που θα επιλεγούν να μπούν στα μελίσσια, πρώτα στη γονοφωλιά και αργότερα αυτά που θα συγκροτήσουν τον όροφο, μαζί με τα νέα φύλλα κηρήθρας. Ξεκαθάρισμα γίνεται επίσης και με το κερί που έχει ο μελισσοκόμος προς διάθεση ή προς κατασκευή νέων κηρηθρών

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Μελισσοκομικές εργασίες Φεβρουαρίου

    

Τον προηγούμενο μήνα, τον Γενάρη, γράψαμε ότι οι εργασίες του μελισσοκόμου ήταν περισσότερες μέσα στην αποθήκη για την συντήρηση, επισκευή και προετοιμασία του μελισσοκομικού υλικού και λιγότερες στην ύπαιθρο, στον χειρισμό των μελισσιών.

Αυτόν τον μήνα, τον Φλεβάρη, η σχέση εργασίας του μελισσοκόμου στην ύπαιθρο και στην αποθήκη, αρχίζει και ισορροπεί. Μ’ άλλα λόγια απαιτούνται αρκετές ώρες παρουσίας και εργασίας του μελισσοκόμου στα μελίσσιά του , ενώ συνεχίζεται η προετοιμασία του υλικού που θα χρησιμοποιηθεί τους αμέσως επόμενους μήνες.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ

Ο κάθε μελισσοκόμος έχει το δικό του σχέδιο εκμετάλλευσης των μελισσιών του, το δικό του πρόγραμμα το οποίο ακολουθεί λίγο ή πολύ κάθε χρονιά. Το ιδιαίτερο πρόγραμμα εκμετάλλευσης διαμορφώνεται από : 

Την μελισσοκομική παράδοση της περιοχής. 

Τις εμπειρίες και μελισσοκομικές γνώσεις του μελισσοκόμου.

Το κεφάλαιο και εργασία που θέλει και μπορεί να επενδύσει.

Τις απαιτήσεις της αγοράς, την ζήτηση των προϊόντων της κυψέλης.

Η παράδοση στη μελισσοκομία είναι ο ισχυρότερος παράγοντας που επηρεάζει τον προγραμματισμό. Οι κλιματικές συνθήκες, η μελισσοκομική χλωρίδα, το ανάγλυφο της περιοχής, οικονομικοτεχνικοί λόγοι (ευδοκίμηση ή όχι ανταγωνιστικών της μελισσοκομίας κλάδων) συνετέλεσαν στην δημιουργία της παράδοσης. Ισχυρότερη και με βαθιές ρίζες παράδοση είναι σίγουρο ότι συντελεί στην ευρύτερη διάδοση του μελισσοκομικού επαγγέλματος ή της ερασιτεχνικής ενασχόλησης με την μελισσοκομία, όμως είναι επίσης βέβαιο ότι επιδρά ανασταλτικά στην δυνατότητα επιλογής διαφορετικού προγράμματος εκμετάλλευσης από το σύνηθες. 

Η ζήτηση, γενικότερα στην αγορά, αλλά κι’ αυτή που μπορεί ν’ απευθύνεται σε συγκεκριμένο μελισσοκόμο, είναι επίσης αποφασιστικός παράγοντας για την κατάρτιση του ετήσιου προγράμματος. Η προτίμηση ή οι υψηλότερες τιμές που απολαμβάνουν συγκεκριμένες κατηγορίες μελιού, θα στρέψουν περισσότερους μελισσοκόμους στην προετοιμασία των μελισσιών τους για την εκμετάλλευση αυτών ή εκείνων των βασικών ανθοφοριών. Οι παραγγελίες που είναι δυνατόν να έχει μια μελισσοκομική επιχείρηση , μικρή ή μεγάλη, σε άλλα προϊόντα της κυψέλης όπως βασιλικό πολτό, γύρη ή βασίλισσες και σμήνη καθορίζουν το πρόγραμμα δράσης και τους χειρισμούς που απαιτούνται.

 Η απειρία και οι ελλιπείς γνώσεις είναι συχνά απαγορευτικοί παράγοντες στην επιλογή συγκεκριμένων προγραμμάτων εκμετάλλευσης , αντίθετα η εμπειρία και οι γνώσεις που αποκτούνται με τα χρόνια ενασχόλησης στη μελισσοκομία, την προσήλωση και την παρατηρητικότητα, τις συναναστροφές με άλλους μελισσοκόμους, την μελέτη συγγραμμάτων και περιοδικών, την ενεργό συμμετοχή σε εκπαιδεύσεις και σεμινάρια, προσφέρει την δυνατότητα περισσοτέρων επιλογών.

 Τέλος, όπως κάθε παραγωγική επιχείρηση, έτσι και η κατεύθυνση της μελισσοκομικής επιχείρησης, από το στάδιο του προγραμματισμού θα πρέπει να λάβει υπ’ όψιν το κεφάλαιο και την εργασία που απαιτούνται για να συντελεσθεί η συγκεκριμένη παραγωγή. Εκμεταλλεύσεις π.χ. Ανθοφοριών μακριά από την έδρα του μελισσοκόμου, απαιτούν αυξημένες δαπάνες μετακίνησης ενώ η παραγωγή βασιλικού πολτού ή βασιλισσών, στηρίζεται  στην παροχή πολλής και εξειδικευμένης εργασίας σε σχετικά λόγο χρόνο.

 Οι ανωτέρω παράγοντες επηρεάζουν τον μελισσοκόμο στον ετήσιο προγραμματισμό του, η επιτυχία του οποίου θα εξαρτηθεί:

• Από την διάθεση, των δυνατοτήτων του «να ξεφύγει, να σπάσει τα δεσμά της παράδοσης» και ν’ ακολουθήσει νέες τεχνικές εκμετάλλευσης. 

• Την παρακολούθηση ή ακόμη και την διαμόρφωση της ζήτησης στην αγορά.

• Την φιλομάθεια για τον εμπλουτισμό των μελισσοκομικών γνώσεων. 

• Την όρεξη για δουλειά και την επένδυση του απαιτούμενου, μικρού ούτως ή άλλως κεφαλαίου. 

Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας, περισσότερου κάθε άλλου, του προγραμματισμού. Είναι όμως και ο μήνας της πρώτης επιθεώρησης των μελισσιών.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ 

Η πρώτη γενική επιθεώρηση του μελισσοκομείου πραγματοποιείται μέσα στον Φλεβάρη και είναι από τις βασικότερες μελισσοκομικές εργασίες. Πραγματοποιείται, όχι για να διαπιστώσουμε την γενική κατάσταση των μελισσοσμηνών, αλλά για να εξακριβώσουμε την κατάσταση που βρίσκεται κάθε ένα μελίσσι του κοπαδιού μας. Για τον λόγο αυτό πρέπει να γνωρίζουμε εκ των προτέρων τα σημεία που θα προσέξουμε και θα επισημαίνουμε στην επιθεώρηση και να είμαστε εφοδιασμένοι με μολύβι και σημειωματάριο.     

 Από το σημειωματάριο της περασμένης χρονιάς μεταφέρουμε στο φετινό μόνο: την προέλευση και ηλικία της βασίλισσας και την απόδοση σε μέλι.

Στοιχεία που σημειώνουμε:

1. Παρουσία και γενική εμφάνιση της βασίλισσας. 

2. Πληθυσμός (πλαίσια που καλύπτει). 

3. Έκταση του γόνου,σε αριθμό πλαισίων και εκτίμηση επιφάνειας που καλύπτει. 

4. Εκτίμηση των αποθεμάτων μελιού. 

5. Συνολικός αριθμός πλαισίων που υπάρχουν στην κυψέλη. 

6. Μακροσκοπικός έλεγχος για συμπτώματα ασθενειών, ιδιαίτερα νοζεμίασης. 

Η επιθεώρηση γίνεται σε μέρες και ώρες με ηλιοφάνεια και θερμοκρασία που επιτρέπει το πέταμα των μελισσών. Επειδή ο κίνδυνος λεηλασίας είναι αυξημένος, όταν διαπιστώσουμε ανήσυχο πέταμα των μελισσών γύρω από τις κυψέλες που ανοίξαμε προηγουμένως, διακόπτουμε την επιθεώρηση για να συνεχίσουμε άλλη μέρα.

Ανοίγοντας την κυψέλη, αφού πρώτα καπνίσουμε ελαφρά στην είσοδο και εν συνεχεία οριζόντια – συρτά πάνω στα πλαίσια, θ’ ακούσουμε ένα ελαφρό «βούισμα» του σμήνους. Είναι ένα καλό σημάδι και αρκετοί μελισσοκόμοι το ονομάζουν «βουητό υποδοχής» . Αντίθετα εάν, μετά τα πρώτα δευτερόλεπτα από το κάπνισμα, ο ήχος του μελισσιού αυξάνεται, είναι η πρώτη βάσιμη ένδειξη ότι το μελίσσι είναι ορφανό.

ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ – ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΕΙΣ

Η ύπαρξη γόνου είναι φυσιολογικά αναμενόμενη σ’ όλα τα μελίσσια τον Φεβρουάριο και οι διαφορές ανάμεσα στα μελίσσια του ίδιου μελισσοκομείου είναι μικρές. Το μόνο εν προκειμένω που πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας είναι ότι νέες βασίλισσες (της προηγούμενης χρονιάς) ξεκινούν νωρίτερα τη γέννα από τις γερασμένες.

 Η παρουσία κηφηνόγονου δεν είναι φυσιολογική αυτή την εποχή. Δηλώνει συνήθως πρόβλημα με τη βασίλισσα και πιθανώς αρρενοτοκία ή παρθενογονία (ωοτόκες μέλισσες).

 Ο χειρισμός τέτοιων μελισσών δεν είναι απλός.

• Αδύνατα και ορφανά ενώνονται (μέθοδος εφημερίδας) με μετρίας ανάπτυξης μελίσσια.

• Δυνατό αλλά ορφανό μελίσσι ή του δίνουμε πλαίσιο με αυγά και γόνο (αργά το Φεβρουάριο – αρχές Μαρτίου) ή το ενώνουμε με πολύ αδύνατο αλλά με καλή βασίλισσα μελίσσι. 

• Αδύνατο και αρρενοτόκο μελίσσι το καταστρέφουμε. Τινάζουμε τις μέλισσες μακριά, τα πλαίσια με κηφηνόγονο (συνήθως εμφανίζουν ασκοσφαίρωση) τα λειώνουμε για κερί. 

• Αρρενοτόκο αλλά δυνατό μελίσσι, το ενώνουμε με μέτριο που δεν έχει καλή βασίλισσα, την οποία πρόκειται ν’ αντικαταστήσουμε, γιατί ο κίνδυνος να θανατωθεί η βασίλισσα σε μια τέτοια συνένωση είναι μεγάλος. 

• Παραφυάδες που δεν αναπτύχθηκαν λόγω ελλιπούς περιποίησης, αποτυχίας στις ανθοφορίες που μετεφέρθησαν ή οψιμότητας στη δημιουργία τους, ενισχύονται με πλαίσιο εκκολαπτόμενου γόνου από δυνατό και υγιές μελίσσι. 

Σ’ όλες τις περιπτώσεις συνένωσης ή ενίσχυσης με γόνο και πληθυσμό, συνιστάται η τροφοδότηση με ζαχαροζύμαρου, αυτή την εποχή. 

Ζαχαροζύμαρο επίσης θα χρησιμοποιήσουμε για τροφοδότηση, όταν στην επιθεώρηση διαπιστώσουμε ότι «τα μελίσσια μας δεν έχουν μέλια», όταν δηλαδή τα πλαίσια που καλύπτουν οι μέλισσες δεν έχουν μέλι σφραγισμένο στα στεφανώματα και επιπλέον 1 – 2 πλαίσια ολόκληρα με μέλι και πιθανώς γύρη. 

Διεγερτική τροφοδότηση 

Συχνά οι μελισσοκόμοι αναφέρουμε τον όρο διεγερτική τροφοδότηση, αλλά σπάνια κυριολεκτούμε. Σημαίνει, καθημερινή ή πολύ συχνή τροφοδότηση με μικρές ποσότητας αραιό σιρόπι ζάχαρης (2 νερό 1 ζάχαρη) σταδιακά, αλλά ελαφρά αυξανόμενες. Εφαρμόζεται όταν έχουμε ικανοποιητικά αποθέματα μελιού μέσα στα μελίσσια και οι μέλισσες φέρνουν αρκετή γύρη και λiγο νέκταρ. Τα’ αποτελέσματα είναι θεαματικά. Η ζάχαρη διεγείρει την βασίλισσα για  ωοτοκία, η φρέσκια γύρη τις παραμάνες μέλισσες για κατανάλωση επιπλέον γύρης και το νερό που δίνουμε με το αραιό σιρόπι συντελεί κι αυτό στην επιτυχία γιατί είναι απαραίτητο στην σύνθεση του πολτού διατροφής των προνυμφών. 

Νερό. 

Τον Φλεβάρη συνιστάται η παροχή νερού στις μέλισσες. Συστήματα όπου το νερό στάζει σιγά – σιγά και απλώνεται σε μεγάλη επιφάνεια σε προσηλιακό σημείο του μελισσόκηπου, είναι ιδανικά. Οι μέλισσες προτιμούν το νερό ανάμεσα στις θερμοκρασίες 18ο C και 25ο C, γι ́ αυτό την άνοιξη πρέπει να το ζεστάνει ο ήλιος και το καλοκαίρι να βρίσκεται στη σκιά.

 ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΙΟΥ 

Βασική μέριμνά μας είναι να βοηθήσουμε τα μελίσσια να φθάσουν στο επιθυμητό μέγεθος στην κατάλληλη στιγμή. 

Έχοντας λοιπόν επιλέξει την κατεύθυνση της εκμετάλλευσης, προσδιορίζουμε και τον χρόνο που επιθυμούμε τα μελίσσια μας να έχουν δυνατούς πληθυσμούς εργατριών μελισσιών. 

      

Εάν επιδιώκουμε την εκμετάλλευση πρώιμων ανθοφοριών όπως:

• Πορτοκαλιά 

• Δενδρώδους ερείκης 

• Ασφόδελου 

• Ακακίας ή και 

• Ανοιξιάτικου πεύκου, φροντίζουμε για την έγκαιρη τοποθέτηση ορόφων (αυτή την εποχή τρυγιούνται μόνο οι όροφοι, τα πατώματα). 

• Η διεγερτική και εντατική τροφοδότηση 1 1⁄2 τουλάχιστο μήνα πριν την έναρξη της ανθοφορίας, η επέκταση της γονοφωλιάς με τακτική προσθήκη πλαισίων, ξεσφράγισμα των στεφανιών μελιού, αναστροφή των ακριανών πλαισίων του γόνου, 1 – 2 μεταφορές σε γυρεοφόρες ανθοφορίες (στην μετακίνηση οι μέλισσες «τρίβουν», καταναλώνουν μέλια), συντελούν στην πρώιμη αύξηση του πληθυσμού. 

Η εφαρμογή των ανωτέρω τεχνικών απαιτεί σχετική μελισσοκομική εμπειρία. Καλόν είναι οι νέοι μελισσοκόμοι να την εφαρμόζουν σταδιακά με περίσκεψη. 

Τις ίδιες τεχνικές θα εφαρμόσουμε κι όταν επιδιώκουμε πρώιμη ανάπτυξη των μελισσιών για : 

Παραγωγή βασιλισσών 

«  σμηνών 

«  βασιλικού πολτού 

«  γύρης τον Απρίλιο. 

Εάν, αντιθέτως, ο στόχος μας εντοπίζεται σε καλοκαιρινούς και φθινοπωρινούς τρύγους μελιού, τότε, τον Φεβρουάριο δεν λαμβάνουμε κανένα μέτρο πρωίμισης της ανάπτυξης των μελισσιών, φροντίζουμε όμως για την μεταφορά τους σε περιοχές πλούσιες σε ανθοφορίες και την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των διαφόρων ασθενειών.

ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ 

Ο Φεβρουάριος είναι κατάλληλος μήνας για την εφαρμογή ακαρεοκτόνων για τον έλεγχο της Βαρρόα. Τα θηλυκά ακάρεα που διαχείμασαν, πρέπει να καταπολεμηθούν για να μην έχουν την ευκαιρία να πολλαπλασιαστούν μέσα στο γόνο που συνεχώς αυξάνει. Προσοχή χρειάζεται στην δοσολογία των ακαρεοκτόνων. Υπερβολική δόση αφήνει υπολείμματα στο μέλι και στο κερί, υποθανατηφόρος δόση πιθανόν να δημιουργήσει ανθεκτικότητα στη Βαρρόα. 

 Η νοζεμίαση είναι στο μήνα της. Σε χρονιές με πολλές βροχές και υγρασίες παρατηρούνται σοβαρές απώλειες από την ύπουλη αυτή ασθένεια. Χρειάζεται συνεχώς επαγρύπνηση και προσοχή για παρουσία: λερωμένων καπακιών, πλαισίων και εισόδων κυψελών από περιττώματα μελισσών, διογκωμένες κοιλιές κλπ. Η αποστολή δειγμάτων για εξέταση σε κάποιο εργαστήριο, όταν παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα, είναι επιβεβλημένη.

ΑΝΘΟΦΟΡΙΕΣ

Όπου καλλιεργείται η βερικοκιά, οι πρώιμες ποικιλίες της, είναι από τις σημαντικότερες ανθοφορίες για το δυνάμωμα των μελισσιών. Ανθίζουν τον Φεβρουάριο και προσφέρουν στις μέλισσες γύρη και νέκταρ. Η μεγάλη έκταση της καλλιέργειας, η πλούσια ανθοφορία, η σχετικά μεγάλη κλιμάκωση της ανθοφορίας (η εκμετάλλευση από τις μέλισσες μπορεί να συνεχισθεί και στο 1ο 15νθήμερο του Μαρτίου), έχουν καθιερώσει την βερικοκιά ή καϊσιά στην συνείδηση των μελισσοκόμων ως σπουδαίας νομής. Μόνο μειονέκτημα ο κίνδυνος των ψεκασμών.

Στα πρώιμα και παραθαλάσσια μέρη το ρείκι (δενδρώδης ερείκη) αρχίζει την άνθισή του από τα μέσα Φεβρουαρίου.

Στις νότιες νησιώτικες περιοχές της χώρας μας, η βλάστηση και οι ανθοφορίες είναι πιο προχωρημένες. Οι ασφόδελοι, η άγρια λεβάντα, οι λαψάνες, ο φλόμος, το δενδρολίβανο και πολλά άλλα, συνθέτουν την σχετικά πλούσια χλωρίδα του Φεβρουαρίου.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, η ανθισμένη αμυγδαλιά, δεν λείπει από καμιά γωνιά της πατρίδας μας τον Φεβρουάριο.

                                                                                                                 Δημήτρης Τσέλλιος

επικοινωνία periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Η χρησιμότητα της δεύτερης εισόδου στην κυψέλη

   

Απαντήσεις σε πολλά μελισσοκομικά θέματα δίδονται η από την εμπειρία παλιών μελισσοκόμων η από τα αποτελέσματα ερευνών-πειραμάτων.Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε στοιχεία τόσο από εμπειρίες μελισσοκόμων όσο και από αποτελέσματα ερευνών.

Όπως αναφέρεται σε κείμενο της Σ.Γούναρη,παλαιότερα στις παλιές κυψέλες τα καπάκια δεν εφάρμοζαν σωστά και  υπήρχαν μικρά ανοίγματα που δεν φαίνονταν με την πρώτη ματιά.

Παρατηρούσαν τότε οι μελισσοκόμοι ότι οι μέλισσες κατά την περίοδο της πρώιμης άνοιξης προτιμούσαν αυτές τις χαραμάδες αντί για την κανονική είσοδο της κυψέλης.Αυτο συμβαίνει γιατί οι μέλισσες συγκεντρώνονται στο πιο ζεστό  σημείο της κυψέλης και προτιμούν από εκεί να βγούν έξω από την κυψέλη για τις ανάγκες τους χωρίς να καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια.Είναι χαρακτηριστικά τα στοιχεία που μας δίνει ο παρακάτω πίνακας σχετικής έρευνας.Από την διάταξη της κυψέλης βλέπουμε ότι κυκλοφορεί περισσότερο ο αέρας παρασύροντας την υγρασία με αποτέλεσμα το μελίσσι να ταλαιπωρείται λιγότερο,να αναπτύσσεται πιο έντονα την άνοιξη και να ελέγχονται αποτελεσματικά τα σπόρια της νοζεμίασης.

Παρατηρούμε στα δεδομένα ότι οι περιπτώσεις 1 και 4 που οι κυψέλες έχουν διπλή είσοδο στην μπροστινή πλευρά της κυψέλης ότι παρουσιάζουν τα καλύτερα στατιστικά στοιχεία.Θα διαπιστώσουμε οτι τα μελίσσια των οποίων οι κυψέλες έχουν δύο εισόδους έχουν βελτιωμένες αποδόσεις στο μέλλον και σε μέλι.

Το εργαστήριο μελισσοκομίας του ΑΠΘ (ερώτηση 95)μας δίνει διάφορες εκδοχές για δεύτερη είσοδο με σχετικές φωτογραφίες όπως ακολουθούν.

Στην περίπτωση αυτή ο μελισσοκόμος έχει ανοίξει μικρή τρύπα και έχει προσαρμόσει ένα κομμάτι ξύλου που λειτουργεί σαν σανίδα πτήσης και κλείνει την οπή κατά την μεταφορά της κυψέλης.

Ένας άλλος τρόπος είναι η χρήση πλαισίου ανάμεσα στους ορόφους με μια μικρή είσοδο.Αυτό τον τρόπο έχω χρησιμοποιήσει και εγώ και διαπίστωσα μεγάλη διαφορά στην απόδοση του μελισσιού.

Τέλος η πιο άμεση και εύκολη λύση είναι η τοποθέτηση μιας μικρής πέτρας μεταξύ των ορόφων ώστε να δημιουργείται άνοιγμα για τις μέλισσες.Σε αυτή την λογική μπορεί να ενταχθεί η κίνηση κάποιων παλιών μελισσοκόμων που μετακινούσαν λίγο τον επάνω όροφο ώστε να δημιουργηθεί μια μικρή χαραμάδα για να μπαινοβγαίνουν οι μέλισσες.

επικοινωνία periskepsis@gmail.com

επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Μελισσοκομικοί χειρισμοί για υγιή μελίσσια

   

1. Αντικατάσταση παλιών κηρηθρών, το ελάχιστο 3 από κάθε γονοφωλιά ,κάθε χρόνο ή αλλιώς καμία κηρήθρα δεν μένει πάνω από 3 χρόνια (σημειώνουμε πάνω πότε χτίστηκε ).   Και τάϊσμα για να     χτίσουν. Οι νέες κηρήθρες, σε αγοραζόμενα μελίσσια δείχνουν υγιεινή φροντίδα.
2. 
   
   Αντικατάσταση βασιλισσών κάθε χρόνο σε όλα τα μελίσσια, αλλά με γενετικό υλικό από τα καλύτερα.( Να μαρκάρονται στον τρύγο, σημειώνοντας τα πολλά πλαίσια, μέλι που έδωσαν). Αυτό σημαίνει ισάριθμες παραφυάδες με τα μελίσσια και επομένως διπλές γονοφωλιές. Στην περίπτωση που δεν ενδιαφέρει η αύξηση των μελισσιών, πάλι είναι χρήσιμες: χτίζουν, μαζεύουν γύρη,  και ενισχύουν με συλλέκτριες τα παραγωγικά. Και στη μεγάλη ανθοφορία ενώνονται αφού οι μέλισσες γίνονται μέλι και το μέλι μέλισσες.
3. Δεν αμελείται το τάισμα που χρειάζεται. Το πέταγμα των μελισσιών και οι ανθοφορίες δεν είναι σίγουροι δείκτες για το μέλι, αν δεν υπάρχουν μέσα στην κυψέλη ασπρίσματα κεριών. Η ανάπτυξη, η γύρη και ο βασιλικός πολτός, χρειάζονται τάισμα.
4. Με την καλή επιθεώρηση διαπιστώνεται:ο πληθυσμός, συμπτώματα ασθενειών, αποθέματα τροφής, γέννα, γόνος, βασίλισσα, τα πάντα, για να προγραμματίσουμε ανάγκες και αντίστοιχες ενέργειες. Αν όλα είναι καλά και δεν προχωράνε, γίνεται αλλαγή της βασίλισσας κατά τα γνωστά. Σημαδεύονται και έχουμε σημαδέψει τα αστέρια και κάνουμε μελίσσια από αυτά.
5. Συλλέγεται γύρη την Άνοιξη για τροφοδότηση αν χρειαστεί το μελίσσι, ανάλογα με τον πληθυσμό του. Ετήσια χρειάζεται έως και 55 κιλά, από διαφορετικές πηγές, για να καλύψει τις ανάγκες του. Κανένα φυτό δεν περιέχει όλα τα απαραίτητα για το μελίσσι αμινοξέα, μέταλλα και βιταμίνες. Μετά την σκληρή δουλειά στη βοσκή του ελάτου, πρέπει να γονιάσουν και χρειάζεται γύρη που δεν βρίσκουν. Το ίδιο και μετά τον τρύγο του θυμαριού και στα πεύκα. Είναι απαραίτητη η γυρεόπιτα.
6. Το Χειμώνα καλοαναθρεμένες γεμάτες βιτελογενίνη μέλισσες. Η μελισσοκομική χρονιά αρχίζει το Φθινόπωρο ή αλλιώς «πρωτοχρονια», έχουν τα μελίσσια το Σεπτέμβρη. Αυτή η    βιτελογενίνη.  συντηρεί το μελίσσι, αλλιώς χάνεται. Άφθονη η γύρη το Σεπτέμβρη – Οκτώβρη, μεγάλης ποικιλίας, σημαίνει βιτελογενίνη, διάρκεια ζωής και μπορούν να θρέψουν και άλλες υγιείς μέλισσες. Και αν λείψει αυτή η αφθονία, τότε χρησιμοποιείται η γύρη που μαζέψαμε.
7. Αφήνουμε να ξεγονιάσουν, το χρειάζονται άσχετα με τον καιρό.
8. Έλεγχος των βαρρόα: Δεν είναι πρόβλημα. Οξαλικό οξύ σε ξεγόνιαστα . και  κηφηνοπαγίδες – πλαίσια κατά τη μελιτοσυλλογή  για να αποφεύγονται  θεραπείες με τοξικά σκευάσματα.
9. Όλο το βιος μας  μαζί και τα μελίσσια χώρια: παρόμοια εφαρμογή σε μειωμένες ανθοφορίες και σε προστασία του μελισσοκομείου από πυρκαγιές, ίσως και κλοπή.
10. Το μελισσοκομικό εισόδημα δεν είναι μόνο μέλι. Είναι και γύρη, βασιλικός πολτός, πρόπολη, παραφυάδες, κεριά. Είναι σίγουρα επιχείρηση. Όχι όμως επιχείρηση «για φορολόγηση», αλλά της εικόνας: εσόδων-εξόδων, που αναλύονται σε :{αγίσματα, τέλη και ασφάλειες, καύσιμα και συντήρηση, αυτοκίνητο – απόσβεση, κηρήθρες, ωρομίσθια, κυψέλες -απόσβεση, μελιτοεξαγωγείς, δοχεία, κίνδυνος νυχτερινών ταξιδιών, κίνδυνος αλλεργιών-ζωής ,έλλειψη απόδοσης μελισσοβοσκών από καταστροφές στο περιβάλλον εκχερσώσεων χλωρίδας,πυρκαγιών κ.λ.π. }Τέτοιου τύπου επιχείρηση είναι. Αγάπης για τα μελίσσια και προσφορά  στη Φύση και τη Ζωή.

ΠΗΓΗ:άρθρο: Κατερίνας Καρατάσου, Κτηνιάτρου ΟΜΣΕ 

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com

Πως πρέπει να βάφουμε τις κυψέλες

   

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να προστατέψτε τις κυψέλες για πολλά χρόνια είναι η εμβάπτιση σε μίγμα παραφίνης, μικροκρυσταλλικού κεριού και ρετσινιού σε θερμοκρασία 150-160 βαθμούς Κελσίου για περίπου 10 με 15 λεπτά, και ακολούθως αμέσως το βάψιμο προτού παγώσει η κυψέλη. Κυψέλες που εμβαπτίζονται σε καυτή παραφίνη, έχει αποδειχθεί ότι αντέχουν από 10 έως 20 χρόνια αναλόγως τις συνθήκες. Aν έχετε πολλές κυψέλες είναι πιο οικονομικός τρόπος από το απλό βάψιμο συγκριτικά ανά κυψέλη το οποίο θα κρατήσει από 2 έως 5 χρόνια αναλόγως τις συνθήκες. Το μειονέκτημα της εμβάπτισης είναι ότι είναι επικίνδυνη για ερασιτέχνες (οι ατμοί παραφίνης είναι αναφλέξιμοι πάνω από 220 βαθμούς Κελσίου), και ο εξοπλισμός είναι δύσκολο να τον φτιάξει κάποιος από μόνος του, καθώς χρειάζεται διπλό καζάνι βρασμού με ηλεκρτική αντίσταση ή υγραέριο. Για λίγες μόνο κυψέλες θα πρέπει να ζητήσετε από κάποιον επαγγελματία του είδους να σας δανίσει τον εξοπλισμό του για την εμβάπτιση. Επίσης παρότι θεωρήτε περιττό το βάψιμο σε παραφιναρισμένη κυψέλη, αυτό είναι λάθος γιατί εκτός από επιπλέον προστασία, έαν επιλέξτε ανοιχτές αποχρώσεις θα βοηθήσετε σημαντικά τις μέλισσες το καλοκαίρι που οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν πάνω από 40 βαθμούς Κελσίου. Το βάψιμο της κυψέλης μετά την παραφίνη πρέπει να γίνει αμέσως μετά την εμβάπτιση και προτού πέσει η θερμοκρασία. Οταν εφαρμοστεί σε καυτή κυψέλη το χρώμα απορροφάται σε βάθος από το ξύλο καθώς παγώνει. Παγωμένες παραφιναρισμένες κυψέλες είναι δύσκολο να βαφτούν με επιτυχία, καθώς η πρόσφυση είναι πολύ δύσκολη.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ : Σε αντίθεση με την κοινή πρακτική στην Ελλάδα, η εσωτερική επιφάνεια της κυψέλης δεν χρειάζεται βάψιμο. Ο λόγος είναι ότι την στεγάνωση και απολύμανση του εσωτερικού της κυψέλης την αναλαμβάνουν οι ίδιες οι μέλισσες, οι οποίες παράγουν την πρόπολη, μια κολλώδη ουσία που προκύπτει από την συλλογή ρητινώδων εκκρίσεων από φλοιούς φυτών και δέντρων, την οποία εμπλουτίζουν με κερί, γύρη, ένζυμα και άλλες ουσίες. Η χημική σύσταση και ιδιότητες της πρόπολης εξαρτάται άμεσα από την χλωρίδα της κάθε περιοχής, καθώς διαφορετικά φυτά δίνουν και διαφορετικές δυνατότητες στις μέλισσες για συλλογή ρητινωδών εκκρίσεων. Το χρώμα της πρόπολης ποικίλει από κίτρινο-πράσινο, πορτοκαλο-πράσινο μέχρι καστανό και σκούρο καφέ, και εξαρτάται από το φυτό προέλευσής της, από τις προσμείξεις κεριού και γύρης αλλά και από τον χρόνο παραμονής της στην κυψέλη. Η χημική της σύσταση είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη καθώς σε αυτήν έχουν ανιχνευθεί περισσότερες από 300 χημικές ενώσεις. Αποτελείται κυρίως από ρητίνη (50%), κερί (30%), αιθέρια έλαια (10%), γύρη (5%). Τα υπόλοιπα συστατικά της είναι αρωματικές ουσίες, ζάχαρα, βάλσαμα, τερπένεια, αλειφατικά οξέα και οι εστέρες τους, φλαβόνες, ανόργανες ουσίες, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και άλλα γνωστά και άγνωστα συστατικά. Εδώ να αναφέρουμε ότι η πρόπολη έχει αξία λόγω των φαρμακευτικών της ιδιοτήτων και αποτελεί συμπληρωματική πηγή εσόδων αρκετών μελισσοκόμων.

Για τον παραπάνω λόγο, σας συνιστούμε να διατηρήστε το εσωτερικό της κυψέλης όπου ζουν οι μέλισσες εντελώς φυσικό, χωρίς λινέλαιο, πετρέλαιο, βερνίκια, χρώματα & συντηρητικά τα οποία είναι περιττά αλλά κυρίως βλαβερά για τις μέλισσες, που προτιμούν τις φυσικές συνθήκες διαβίωσης, οι οποίες μοιάζουν περισσότερο με το εσωτερικό ενός κορμού δέντρου, όπως ακριβώς ζούν και στην φύση. Το βάψιμο με ωμό (ή και βρασμένο) λινέλαιο δεν σας δίνει απολύτως καμία μακροχρόνια προστασία. Αντιθέτως το στεγνωτικό που προστίθεται συνήθως για την επιτάχυνση του στεγνώματος από 2-3 μέρες σε 3-4 ώρες περιέχει μεταλλικά άλατα του μαγγανίου, του κοβαλτίου και του σιδήρου, που είναι επιβλαβή στην αναπνοή. Ο εμποτισμός με πετρέλαιο είναι απαγορευτκός γιατί αφήνει μόνιμη οσμή πετρελαίου στην κυψέλη με ότι αυτό συνεπάγεται.

Εάν διαθέτετε επιπλέον χρήματα επενδύστε τα στο να προμηθευτήτε κυψέλες με ξύλο καλύτερης ποιότητας (όλα τα ξύλα δεν είναι ίδια και δεν έχουν την ίδια τιμή).

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ : Για το βάψιμο της κυψέλης εξωτερικά, χρειάζεστε ένα χρώμα που θα είναι ελαστικό, ανθεκτικό στις καιρικές συνθήκες και τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, και ταυτόχρονα να μπορεί να ρυθμίσει την υγρασία. Για τους παραπάνω λόγους - πάλι σε αντίθεση με την κοινή πρακτική - συνιστούμε να αποφύγετε όλες τις λαδομπογιές, τα αστάρια μετάλλων, τα ντουκοχρώματα, τα αντισκωριακά και τα μίνια (ειδικότερα το "καλό πορτοκαλί" ή καραβίσιο μίνιο του μολύβδου είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνο και ότι χειρότερο μπορείτε να επιλέξει κανείς σήμερα), τα "αντισκωριακό και χρώμα μαζί", τις βελατούρες, τις ριπολίνες και γενικά όλες τις αλκυδικές λαδομπογιές αλλά και συντηρητικά ή βερνίκια ξύλου που αραιώνονται με white spirit, νέφτι, και διαλυτικό νίτρου (ή πολυουρεθάνης) τα οποία περίεχουν ξυλόλιο, τολουόλιο, και άλλους οργανικούς αρωματικούς διαλύτες αρκετοί από τους οποίους είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνοι.  Οι λόγοι είναι ότι τα παραπάνω χρώματα είναι φτιαγμένα για πολύ σκληρά υποστρώματα χωρίς ελαστικότητα, και με μηδενική διαπερατότητα υδρατμών, εγκλωβίζουν την υγρασία σαπίζοντας το ξύλο σταδιακά, ενώ με το πέρασμα του χρόνου σκληραίνουν, σπάνε και ξεφλουδίζουν δημιουργώντας πονοκέφαλο και επιπλέον κόστος για τους μελισσοκόμους. Επιπλέον επιβαρύνουν λόγω της περιεκτικότητας σε διαλύτες και ειδικά πρόσμικτα την υγεία των μελισσών αλλά και των μελισσοκόμων. Τα παραπάνω ισχύουν και για τα χρώματα αυτοκινήτων, τα χρώματα για καράβια και σκάφη (τα οποία είναι συνήθως πολυουρεθανικά δύο συστατικών) που ακούμε κατά καιρούς ότι έχουν δοκιμάσει διάφοροι με αμφιλεγόμενη πάντα επιτυχία.

Τα παραπάνω προιόντα χρησιμοποιούνται συχνά από ερασιτέχνες (αλλά και επαγγελματίες) μελισσοκόμους, και δυστυχώς συνιστώνται ακόμα και σήμερα  αγνοώντας βασικές αρχές τοξικολογίας, συντηρώντας μια ξεπερασμένη παράδοση.  Αρκεί μια ματιά σε ένα τεχνικό δελτίο ασφαλείας (MSDS) των παραπάνω υλικών για να διαπιστώσει κανείς τον μεγάλο αριθμό παρασιτοκτόνων, καρκινογόνων, επιβλαβών, ερεθιστικών, και αλλεργιογόνων ουσιών που περιέχουν (μεταξύ άλλων επιτετρατοξείδιο του μόλυβδου, Cobalt(2+) salts fatty acids, ξυλόλιο, bis(1,2,2,6,6-pentamethyl-4piperidyl)sebacate, κτλ). Το αποτέλεσμα των τεχνικών αυτών έχουν αρνητικές συνέπειες τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα για τις μέλισσες συνολικά.

Όλα τα παραπάνω προιόντα (αλκυδικές λαδομπογιές του νεφτιού, αστάρια μετάλλων, λινέλαιο, ντουκοχρώματα) χρησιμοποιούνταν παλαιότερα για τον μόνο λόγο ότι τότε δεν υπήρχαν άλλες επιλογές. Σήμερα όμως υπάρχουν νέα υλικά, πολύ πιο φιλικά στο περιβάλλον και τις μέλισσες, και με πολύ μεγαλύτερες αντοχές. Επίσης αρκετοί μελισσοκόμοι τα προτιμούν λανθασμένα ακόμα και σήμερα, είναι ότι λόγω της σκληρότητας τους εκτιμάται ότι θα έχουν μεγαλύτερη αντοχή στις δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Στην πράξη, με την πάροδο του χρόνου και την ηλιακή ακτινοβολία τα αλκυδικά χρώματα σε ξύλινες επιφάνειες δεν έχουν ελαστικότητα και δεν μπορούν να ακολουθήσουν τις μικρο-συστολές/διαστολές με την ημερησία διακύμανση της θερμοκρασίας και υγρασίας, ξεραίνονται και σπάνε ξεκινώντας από τους αρμούς και σιγά σιγά σε ολόκληρη την επιφάνεια (βλέπε φωτό παρακάτω). Αποφύγετε επίσης όλα τα εποξικά χρώματα 2 συστατικών, γιατί είναι ακατάλληλα για εξωτερικές εφαρμογές και έκθεση στην ηλικακή ακτινοβολία.

Στην παραπάνω φωτογραφία φαίνεται ένα τυπικό αποτέλεσμα βαψίματος με τον "κλασσικό" τρόπο μετά από ένα χειμώνα/καλοκαίρι. Οι αλκυδικές λαδομπογιές δεν έχουν ελαστικότητα, σπάνε και ξεφλουδίζουν, ανεξάρτητα από ποιότητα και πόσα χέρια έχετε περάσει.

Με λίγα λόγια κάνοντας το όπως τον "παλιό καλό καιρό", απαιτείται ετήσια επανασυντήρηση και επιβαρυνμένες συνθήκες διαβίωσης για τις μέλισσες σας.

Συνιστούμε  την εφαρμογή του νέου οικολογικού συστήματος PERMACRYL της TRIMETAL για όλες τις ξύλινες αλλά και γαλβανιζέ επιφάνειες. Εφαρμόζουμε ένα χέρι υδατοδιαλυτό υπόστρωμα (PERMACRYL MULTIPRIMER) και στη συνέχεια δύο χέρια υδατοδιαλυτής 100 % ακρυλικής μικροπορώδους & ελαστικής ριπολίνης PERMACRYL BRILLANT.

Εάν απλά δεν θέλετε την φτηνότερη αλλά την καλύτερη 100% ακρυλική ριπολίνη νερού της αγοράς επιλέξτε το σύστημα PERMACRYL που σας προσφέρει κορυφαία προστασία στις καιρικές συνθήκες και είναι:

✔ Άοσμο (κατάταξη Α+), υδατοδιαλυτό, εύκολο στην εφαρμογή και φιλικό στις μέλισσες. Όσοι μελισσοκόμοι το έχουν δοκιμάσει, το έχουν επιλέξει και πάλι και έχουν απαλλαγεί από την ετήσια δαπανηρή επανασυντήρηση των κυψελών.

✔ Μικροπορώδες, ρυθμίζει την υγρασία του ξύλου αφηνοντάς το να αναπνέει, σε αντίθεση με τις κοινές λαδομπογιές και αστάρια μετάλλου του νεφτιού.

✔ Εξαιρετική καλυπτικότητα, ακόμα και σε δύσκολες σκουρες αποχρώσεις

✔Ανθεκτικό στη βροχή μετά από 1 ώρα, εξαιρετικά ταχυστέγνωτο, μπορείτε να περάσετε 2 χέρια την ίδια μέρα, σε αντίθεση τις αργοστέγνωτες λαδομπογιές

✔ Υψηλή γυαλάδα, εξαιρετικές αντοχές σε αντίξοες καιρικές συνθήκες (υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία UV, βροχή, παγετό, υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες, κτλ) και μεγάλο χρόνο ζωής

✔ Εξαιρετική πρόσφυση σε κάθε επιφάνεια, ξύλο, σκληρό PVC, πολυεστέρα, κεραμικά, γαλβανιζέ, αλουμίνιο και σε παλαιά στρώματα χρωμάτων. Με λίγα λόγια μπορείτε με ένα υλικό να βάψετε όλα τα εξαρτήματα της κυψέλης σας.

✔ Ελαστικότητα και υψηλή αντοχή σε θερμοκρασιακές διακυμάνσεις

Η υψηλή απόδοση και καλυπτικότητα του συστήματος PERMACRYL έχει σαν αποτέλεσμα να μπορούν να βαφτούν 10 - 12 μονές κυψέλες ανά λίτρο ανά χέρι, με χαμηλό συνολικό κόστος (ενδεικτικά € 3,5 ανά μονή κυψέλη κατά μέσο όρο για ένα χέρι primer, και δύο χέρια ριπολίνη).

Με το σύστημα PERMACRYL μπορείτε να επιτύχετε εύκολα πολύχρονη προστασία και θα έχετε ένα υγιές μελίσσι, αποφεύγοντας τους διαλύτες και τις καρκινογόνες ουσίες που είναι αποδεδειγμένα επιβλαβείς στους ζωντανούς οργανισμούς.

Για καλύτερα αποτελέσματα το πρώτο χέρι θα πρέπει να είναι αραιωμένο για καλύτερο εμποτισμό και πρόσφυση και το τελικό χωρίς αραίωση.

Προιόντα που μπορείτε να εφαρμόσετε εναλλακτικά είναι άλλες 100 % ακρυλικές ριπολίνες νερού. Προσέξτε ώστε να επιλέξτε ριπολίνες νερού 100% ακρυλικές καθώς όλες οι ριπολίνες νερού της αγοράς δεν είναι 100 % ακρυλικές καθώς αρκετές είναι συνθετικές και δεν έχουν τις ίδιες αντοχές σε βάθος χρόνου. Συνιστούμε την Aquavit της VITEX.

Για πιο οικονομική λύση αλλά επίσης αποτελεσματική και δοκιμασμένη λύση, προτείνουμε την εφαρμογή ενός ακρυλικού υδατοδιαλυτού στεγανωτικού (τύπου ACRYL FINE ELASTIC ή εφάμιλλου). Τα υδατοδιαλυτά στεγανωτικά αυτά είναι ίδια με αυτά που εφαρμόζονται για στεγανώσεις ταράτσας και τοίχων. Έτσι θα έχετε μια ελαστική και αδιάβροχη επίστρωση με μακροχρόνια αποτελέσματα, με πραγματική αδιαβροχοποίηση της επιφάνειας, αντοχή στις διακυμάνσεις της  θερμοκρασίας και την ηλιακή ακτινοβολία, χωρίς σκασίματα και χωρίς ανάγκη για συχνή επανασυντήρηση.

ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ: Αυτό που πρέπει να αποφύγετε είναι τα σκούρα χρώματα (μαύρο, σκούρο μπλέ, κυπαρισσί, κτλ) γιατί απορροφούν την ηλικές ακτίνες και κάνουν την διαβίωση των μελισσών τους καλοκαιρινούς μήνες επικίνδυνη. Παρόλο που το λευκό είναι η πιο συνήθης επιλογή παγκοσμίως από κει και πέρα μπορείται να επιλέξετε ανάλογα με το γούστο σας, η θέματα ασφαλείας. 

ΕΠΙΣΚΕΥΕΣ: Επισκευές μπορούν να γίνουν με μίγμα ξυλόκολλας κρυσταλλιζέ (τύπου atlacoll) με πριονίδι. Για εσωχές και επισκευές μεγαλύτερου βάθους θα πρέπει να επαναλάβετε την διαδιακασία για δεύτερη φορά καθώς το μίγμα συρρικνώνεται κατά το στέγνωμα. Μπορείτε επίσης να μονώσετε τα σόκορα του ξύλου, από τα οποία συνήθως εισχρωρεί η υγρασία. Είναι προτιμότερο να τα λειάνετε, και να τα στοκάρετε προτού το βάψιμο.

ΒΑΣΗ: Η ξύλινη βάση της κυψέλης που είναι σε επαφή με το έδαφος, χρειάζεται επιπλέον προστασία από την υγρασία, την διάβρωση, τα έντομα, τα τρωκτικά, κ.α. Συνιστούμε 2 στρώσεις επαλειφόμενου μονωτικού αλειφατικής πολυουρεθάνης Aquasmart PU 2K, προιόν το οποίο συνδυάζει εύκολη εφαρμογή (υδατοδιαλυτό), ελαστικότητα, σκληρότητα, πλήρη στεγάνωση μακροχρόνια αντοχή, και φιλικότητα στο περιβάλλον. Επίσης με το υλικό αυτό μπορείτε να περάστε και τα σόκορα στις γωνίες από όπου συνήθως εισχωρεί η υγρασία σε χαμηλότερης ποιότητας ξύλου.

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Η σημασία των κηρηθρών στην ανάπτυξη του μελισσιού

Το κερί είναι φυσικό προϊόν, που παράγεται από τους κηρογόνους αδένες των μελισσών και με αυτό πορεύθηκαν οι μέλισσες χτίζοντας τις φωλιές τους ελεύθερα στο φυσικό περιβάλλον τους, μέχρι που μπήκε στη ζωή τους η ανθρώπινη διαχείριση συνύπαρξης και αλληλοεξυπηρέτησης.

Η κυψέλη των μελισσιών καθιερώθηκε από τον άνθρωπο, για να προστατέψει το μελισσοκομείο του από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες και τους εχθρούς των μελισσών. Αυτές είναι το καθαυτό σπίτι τους, όπου χτίζουν τη φωλιά τους, με κηρήθρες μέσα σε ξύλινα πλαίσια ,που τους τοποθετεί  ο διαχειριστής τους μελισσοκόμος. Αυτές λοιπόν οι πλαισιοκηρήθρες είναι το πολύτιμο  και αναντικατάστατο λειτουργικό εργαλείο, που εξυπηρετεί σε αναγκαίους μελισσοκομικούς χειρισμούς ,για την προώθηση  της ανάπτυξης του μελισσιού και την απόδοση εισοδήματος. Οι πλαισιοκηρήθρες είναι η φωλιά που γεννιούνται  και αναπτύσσονται οι μέλισσες και σε αυτές αποθηκεύονται το μέλι και η γύρη.

Ο μελισσοκόμος είναι αυτός που πρέπει να προνοεί τις ανάγκες των μελισσιών του, για να τις καλύπτει έγκαιρα. Και οι ανάγκες αυτές είναι πολλές.

Όμως, για να περιοριστούμε στο θέμα μας, πρώτιστα πρέπει να επιλέγει, από την αρχή ΚΑΛΟΧΤΙΣΜΕΝΕΣ και  ΚΑΛΟΣΥΝΤΗΡΗΜΕΝΕΣ ΚΗΡΗΘΡΕΣ. Όσο φόρτο εργασίας και να έχει, αυτό δεν πρέπει να αναβάλλεται για αργότερα, γιατί είναι η πρώτη και σοβαρότερη κακή αρχή στη δουλειά του, η οποία θα τον δυσκολέψει σε όλη την πορεία  της ετήσιας μελισσοκομικής εξέλιξης.

Οι ακατάλληλες κηρήθρες μπορεί να μειώσουν στο μισό την εκτροφή γόνου .

• Κηρήθρες, καμπουριασμένες,τσαλακωμένες, κηφηνογόνες με εκατοντάδες κηφηνοκελιά σε εποχή ανάπτυξης των μελισσιών, χωρίς πρόγραμμα ανάπτυξης του μελισσοκομείου, που τα εξέχοντα κηφηνοκελιά του κηφηνογόνου περιορίζουν τους διαδρόμους κυκλοφορίας των μελισσών, κύρια  δε της βασίλισσας, που είναι σωματώδης και δύσκολα μετακινείται να βρει κελιά για γέννα.
• Συνοψίζοντας,μπορούμε να δεχτούμε ότι: Μία καλή βασίλισσα και σωστές κηρήθρες είναι το μυστικό της ανάπτυξης του μελισσιού.Αλλά για να πρακτικοποιήσουμε το θέμα μας, πρέπει  να προσδιοριστεί ποίες είναι οι σωστές κηρήθρες:
• Γερό πλαίσιο με τεντωμένο σύρμα, για να αποφεύγουμε τις κυματοειδείς διαμορφώσεις τους με τη  θερμοκρασία και το βάρος του φορτίου τους.
• Τις στρεβλώσεις και το κλείσιμο της ελεύθερης κίνησης στα διάκενα των πλαισίων.
• Οι ορθοστάτες να μην είναι σχισμένοι από το τέντωμα του σύρματος.
• Να μην έχουν τσαλακωμένα κελιά, που χάνουν χρόνο οι μέλισσες στην επισκευή τους  και τις χτίζουν σαν κηφηνοκελιά.
• Το φύλλο της κηρήθρας παίζει σημαντικό ρόλο στο πιάσιμο από τις μέλισσες και πρέπει να είναι από καθαρό κερί βάρους 80 γρ, για να αντέχουν και να εσωκλείουν το τεντωμένο σύρμα μέσα στο κερί.
• Τα πλαίσια να είναι σε σωστές διαστάσεις
• Να μην είναι σκουρόχρωμες, με αδρανή παθολογικά στοιχεία, που θα αναβιώσουν στην κυψέλη.
• Τα παλιά συρματώματα χαλαρώνουν.
• Το μελίσσι χτίζει την κηρήθρα όταν τη χρειάζεται αυτό και όχι όταν το θέλουμε εμείς .
• Το φύλλο το τοποθετούμε δίπλα στο τελευταίο πλαίσιο του γόνου. Αν υπάρχει πολύ έντονη ανθοφορία, τότε μόνο το τοποθετούμε ανάμεσα σε πλαίσια με γόνο.
• Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΠΟΛΛΩΝ ΦΥΛΛΩΝ συνεχόμενων είναι ΛΑΘΟΣ, που το κάνουν και έμπειροι ακόμα.
• Χειρότερο λάθος είναι η τοποθέτηση ορόφου με φύλλα.
• Η τοποθέτηση σταδιακά φύλλων ανάμεσα σε χτισμένες είναι σωστή κίνηση.
• Κηρήθρες της αποθήκης που έχουν και ελάχιστη προσβολή κηρόσκορου δεν τις δίνουμε στα μελίσσια, αφού ο καθαρισμός  τους είναι δισκολότερος από το ελεύθερο χτίσιμο. Καλύτερα να τις λιώσουμε, άλλωστε κηφηνοκελιά θα τα έχτιζαν.
• Οι κηρήθρες που δούλεψαν 4 χρόνια είναι καλύτερο να αποσύρονται, γιατί θα περιέχουν παθογόνα στοιχεία και επηρεάζουν το χρώμα, τη γεύση και το άρωμα του μελιού, αλλά και τα κελιά τους είναι στενεμένα και αποδίδουν μικρόσωμες μέλισσες.
• Και γενικός κανόνας: ΣΕ ΠΕΡΊΠΤΩΣΗ ΣΗΨΙΓΟΝΙΑΣ ΑΠΟΣΥΡΟΥΜΕ  ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΗΡΗΘΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΨΕΛΗ.

πηγή:το μελίσσι

 επικοινωνία periskepsis@gmail.com
επισκεφθείτε την ομάδα μας στο facebook

Ενδυνάμωση των αδύναμων μελισσιών

  

  

Οι  μελισσοκόμοι χαιρόμαστε    όταν αναπτύσσονται πολύ τα μελίσσια μας και στενοχωρούμαστε που έχουμε και καθυστερημένα,ενώ  τα βοηθήσαμε και αυτά το ίδιο.Και ψάχνουμε την αιτία χωρίς να σκεπτόμαστε,ότι η  βασίλισσα είναι που παράγει το γόνο και υπάρχουν πολλές αιτίες για να μειονεκτεί ,χωρίς να ευθύνεται  η ίδια, ούτε και εμείς. Υπάρχουν όμως  κάποιες άλλες ευθύνες του μελισσοκόμου,που αν τις  προσδιορίσουμε και τις αποδεχτούμε σαν λάθη μελλοντικά θα τις αποφεύγουμε:

1)Αφήνουμε το όποιο μελίσσι, να εκθρέψει εκείνο βασίλισσα και αυτό  το θεωρούμε επιτυχία. Ότι θα λύσει το πρόβλημά μας .Αλλά δεν σκεφτόμαστε,ότι ένα μειονεκτικό μελίσσι που θέλει να αλλάξει τη βασίλισσά του πάλι μειονεκτική βασίλισσα θα αποκτήσει  και αυτήν θα έχουμε και εμείς σαν μελισσοκόμοι ,με αβάσιμες ελπίδες ότι θα προχωρήσει καλά το μελισσοκομείο μας, έτσι   με τη δική του  πρωτοβουλία.Και εμείς απέχουμε από την ευθύνη να το διαχειριστούμε σαν αφεντικό του.Νοοτροπία  που επισκιάζει γενικά ολόκληρο το μελισσοκομείο, ότι  εμείς    θα πάμε μόνο στον τρύγο της σοδειάς .Και οι επισκέψεις στα μελίσσια μας  γίνονται  απλά ….. για να χορτάσουμε την κενοδοξία μας, με τη βαρύγδουπη λέξη, ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ…..Όμως η επιθεώρηση σαν ενέργεια ,στρατιωτικά επιβεβαιώνει ότι υπάρχει οργανωμένη ετοιμότητα,που έγινε με αρκετή προσπάθεια  .

2)Εμείς όμως δεν ιδρώσαμε να ψάχνουμε να βρούμε και να σημαδέψουμε με αξιολόγηση,τα μελίσσια που ξεχειμώνιασαν άριστα και είναι αυτά που προχωρούν μπροστάρικα,τα αρχηγικά του μελισσοκομείου,που πρέπει να τα βοηθήσουμε να δώσουν και το παραπάνω από αυτό που ξέρουν και μπορούν.Για να προσφέρουν τη μαγιά τους και στα υπόλοιπα ,να συνακολουθήσουν,να πάρουν από τη ράτσα τους και να τους μοιάσουν.  Απομόνωση λοιπόν  της βασίλισσας με διάφραγμα ,η σε κλουβί εννοούμε,να κάνουν βασιλικά κελιά.Να ορφανευτούν τα αδύνατα,για να τους δώσουμε από τα δυνατά κελιά,νωρίς την άνοιξη. Δηλαδή,εφαρμογή μιας  ελεγχόμενης  βελτίωσης της  ποιότητας του μελισσοκομείου μας  και όχι πορεία προς το άγνωστο …. ( με βάρκα την ελπίδα).

3)Εφαρμογή της ανανέωσης των βασιλισσών κάθε δεύτερη χρονιά,απαραίτητα,πρέπει να κάνουμε. Και η εξομοίωση της ηλικίας των βασιλισσών διευκολύνεται με τα προηγούμενα.Οι νέες βασίλισσες δίνουν την ανάπτυξη,είναι αυτές που δεν σμηνουργούν.Και  ησυχάζουμε και από αυτό το βάσανο,να γινόμαστε  κυνηγοί των αφεσμών. Και πώς να το κάνουμε και πόσο κοστίζει αυτό.Και η εξομοίωση των μελισσιών πόσο δεν απλουστεύει τις μελισσοκομικές εργασίες,αφού τα περίπου όμοια μελίσσια χρειάζονται και όμοιους χειρισμούς.Η επιθεώρηση σε ένα δύο δίνει τη συνολική εικόνα, η  φροντίδα σχεδόν όμοια σε όλα  ,οι μεταφορές το ίδιο και η γραφειοκρατεία τί θέλει το ένα,τί χρειάζεται το άλλο,σκέτη κόλαση,πόση άνεση και πόση πληρότητα με ξεκούραση μας προσφέρει.Έτσι κάνουμε Συλλογική Μελισσοκομική Εκμετάλλευση.

4)Τα αδύνατα θα υπάρχουν πάντα σε κάθε μεγάλο μελισσοκομείο,αλλά δεν ασχολούμαστε με αυτά.Απλά τα ενώνουμε με εφημερίδα και τα κάνουμε και αυτά παραγωγικά και συνακόλουθα των δυνατών μας,κρατώντας την βασίλισσα του καλύτερου από αυτά.Και με την πιο πάνω μελισσοκομική( στρατηγηκή ) ,την επόμενη χρονιά θα είναι και αυτά πρωταγωνιστές.Γιατί δεν θα θέλουμε αδύνατα μελίσσια στο μελισσοκομείο,που για να τα ενδυναμώσουμε ,να χρειάζεται να αλλάξουμε τη θέση τους ,με  δυνατό, για να του πάρει τις συλλέκτριες και να αποδυναμωθεί και το δυνατό.  Κοντολογίς  δεν θέλουμε ρουτινιάρικη μελισσοκομία ,αλλά μόνο  δυναμική και αποτελεσματική.Και έτσι το πρόβλημα ,που βάζει ο τίτλος   του θέματός μας,λύνεται.Αν δεχτούμε και εφαρμόσουμε τις πιο πάνω απόψεις.-

πηγή:το μελίσσι

επικοινωνία:periskepsis@gmail.com